﻿إِزهِّيذنْ.
12.
إِ ؤُمقّْرَانْ ن إِمغْنَاجنْ. خْ ؤُفِيڒُو وِيسّْ ثْمنْيَا. أَزهّذْ ن ذَاوُوذْ. 
سنْجمْ، أَ سِيذِي، مِينْزِي أَمدُّوكّڒْ أَمْثِيقِّي وَارْ إِقِّيمْ عَاذْ، مَاغَارْ وَارْ ذِينْ عَاذْ إِمْثِيقَّانْ جَارْ ثَارْوَا ن بْنَاذمْ. 
نِيثْنِي سَّاوَاڒنْ جَارْ أَسنْ س إِخَارِّيقنْ، س إِينْشِيشنْ شُّورنْ س وَاوَاڒنْ إِمِيزِيضنْ، أَقَا سَّاوَاڒنْ س ثْنَاينْ ن إِغمْبَابْ. 
أجّْ سِيذِي أَذْ إِقْضعْ مَارَّا إِينْشِيشنْ شُّورنْ س وَاوَاڒنْ إِمِيزِيضنْ، ؤُڒَا ذ إِڒسْ س وَاوَاڒنْ ن ؤُكبَّارْ، 
إِنِّي إِقَّارنْ: ”س يِيڒسْ نّغْ أَذْ غَارْنغْ يِيڒِي ؤُقَارُّو إِمْغَارْ، إِينْشِيشنْ أَقَا أَثنْ نّغْ! مَانْ ونْ إِدْجَانْ خَانغْ ذ سِيذِي؟“ 
”ذِي سِّيبّثْ ن وَاردّدْجْ ن ڒْمُوسَاكِينْ، ؤُڒَا ذِي سِّيبّثْ ن إِغُويَّانْ ن إِمزْڒَاضْ أَذْ كَّارغْ ڒخُّو نشّْ“، إِنَّا سِيذِي، ”ونِّي خْ ثُوغَا إِدُّوقزْ نتَّا، نشّْ أَذْ ث أَوْيغْ ذِي ڒَامَانْ.“ 
ثِيوَاڒِينْ ن سِيذِي أَقَا أَثنْثْ ذ ثِيوَاڒِينْ صْفَانْثْ، تّْوَاسِّيزْذْڭنْثْ أَمْ نُّوقَارْثْ ذڭْ إِجّْ ن ڒْكَاسْ إِ ؤُفسْيِي ذڭْ ؤُشَاڒْ، تّْوَاصفَّانْثْ سبْعَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.    
شكْ، أَ سِيذِي، أَذْ ثنْ ثحْضِيذْ، أَذْ أَنغْ ثسَّارذْ زِي جِّيڒْ-أَ، إِ ڒبْذَا قَاعْ. 
إِعفَّاننْ ڭُّورنْ تّنّْضنْ مَانِي مَا خْمِي غَا إِكَّارْ دّدْجْ جَارْ ثَارْوَا ن بْنَاذمْ. 
