﻿إِزهِّيذنْ.
11.
إِ ؤُمقّْرَانْ ن إِمغْنَاجنْ. ن ذَاوُوذْ. غَارْ سِيذِي أَركّْوَاڒغْ. مَامّشْ ثقَّارمْ إِ ڒعْمَارْ إِنُو: ”ضْوُو غَارْ وذْرَارْ نْومْ، أَ إِجْضَاضْ!“ 
مَاغَارْ خْزَارْ، إِعفَّاننْ أَقَا محّْضنْ ڒْقوْسْ، سّْرُوسَانْ فْڒِيثْشَاثْ نْسنْ غَارْ ؤُفِيڒُو، حِيمَا أَذْ وْثنْ ذِي ثَادْجسْثْ ذڭْ إِنِّي ؤُمِي إِسڭّذْ وُوڒْ. 
وَاهْ، ذْسُوسَا ن دُّونشْثْ تّْوَاردّْدْجنْ! مِينْ إِزمَّارْ خنِّي أَذْ يڭّْ ؤُمْسڭّذْ؟ 
سِيذِي إِزدّغْ ذِي زَّاوشْثْ نّسْ ثَامقّْرَانْثْ إِقدّْسنْ، ڒْْعَارْشْ ن سِيذِي أَقَا-ث ذڭْ إِجنْوَانْ. ثِيطَّاوِينْ نّسْ تّْوَاڒَانْثْ، ڒْْخزْرَاثْ نّسْ أَرزُّونْثْ ذِي ثَارْوَا ن بْنَاذمْ. 
سِيذِي إِتّْبقّشْ أَمْسڭّذْ، مَاشَا ڒعْمَارْ نّسْ إِتّْعِيفَّا أَعفَّانْ ذ ونِّي إِتّخْسنْ لْعُونْفْ. 
نتَّا أَذْ إِوّثْ إِعفَّاننْ س إِجّْ ن ونْژَارْ ن ڒفْخُوخْ، ثِيمسِّي ذ ڒشْبَارِييّثْ ذ ثْحَارْيَاضْثْ ثَامقّْرَانْثْ أَذْ إِڒِينْثْ ذ ثَاسْغَارْثْ ن ڒْكَاسْ نْسنْ. 
مِينْزِي سِيذِي ذ أَمْسڭّذْ، إِتّخْسْ ثِيمڭَّا إِسڭّْذنْ. إِنِّي إِڭُّورنْ نِيشَانْ أَذْ ژَترنْ ؤُذمْ نّسْ. 
