﻿إِزهِّيذنْ.
4.
إِ ؤُمقّْرَانْ ن إِمغْنَاجنْ. أَكْ-ذ ؤُزنْزُونْ خْ إِفِيڒَانْ. أَزهّذْ ن ذَاوُوذْ. 
أَرّْ-د خَافِي خْمِي د تّْڒَاغِيغْ، أَ أَربِّي ن ثْسڭْذَا إِنُو! ذِي ڒحْصَارثْ أَقَا شكْ ثڭِّيذْ أَيِي تَّاسِيعْ. حِينّْ خَافِي ؤُ سڒْ-د غَارْ ثْژَادْجِيثْ إِنُو! 
ثَارْوَا ن يِيجّْ ن ورْيَازْ، أَڒْ مڒْمِي إِ غَا يِيڒِي ؤُعُودْجِي إِنُو ذ ڒْعَارْ؟ أَڒْ مڒْمِي غَا ثخْسمْ ڒْبَاطڒْ، أَذْ ثَارْزُومْ خْ إِخَارِّيقنْ؟ سِيلَاهْ. 
سْنمْ خنِّي، أَقَا سِيذِي إِحُوزّْ إِجّْ ن ؤُمدُّوكّڒْ أَمْثِيقِّي إِ يِيخفْ نّسْ. سِيذِي أَذْ أَيِي إِسڒْ خْمِي ذ أَسْ إِ غَا ڒَاغِيغْ. 
أَرْجِيجمْ، مَاشَا وَارْ خطِّيمْ. سِيوْڒمْ ذڭْ وُوڒْ نْومْ ذِي ڒشْثُو نْومْ ؤُشَا سُوسْممْ. سِيلَاهْ. 
قدّْممْ ثِيغَارْصَا ن ثْسڭْذَا، تّشْڒمْ خْ سِيذِي. 
أَطَّاسْ قَّارنْ: ”وِي ذ أَنغْ إِ غَا إِسّشْننْ ڒْخَارْ؟“ أجّْ أَذْ خَانغْ د-ثنْقَارْ ثْفَاوْثْ ن وُوذمْ نّشْ، أَ سِيذِي! 
شكْ ثسِّيذْفذْ ڒفْرَاحثْ غَارْ وُوڒْ إِنُو، كْثَارْ خْ ڒفْرَاحثْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ ذِي ڒْوقْثْ ؤُمِي ثُوغَا فيّْضنْ إِمنْذِي نْسنْ ذ بِينُو نْسنْ ن جْذِيذْ. 
ذِي ڒهْنَا أَذْ زّْڒغْ ؤُ أَذْ طّْصغْ، مِينْزِي مْغِيرْ شكْ، أَ سِيذِي، أَذْ أَيِي ثسّْزذْغذْ ذِي ڒَامَانْ. 
