﻿ڒْقُوضَاثْ.
17.
إِجّْ ن ورْيَازْ ثُوغَا إِزدّغْ خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، قَّارنْ أَسْ مِيخَا-يَاهُو. 
نتَّا إِنَّا إِ يمَّاسْ: ”أَڒفْ ؤُ-مْيَا ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ ذ أَمْ إِتّْوَاكّْسنْ، إِ خَاسنْثْ ثنِّيذْ إِشْثْ ن نّعْڒثْ إِ زِي ثْنطْقذْ ذڭْ إِمزُّوغنْ إِنُو، خْزَارْ، نُّوقَارْثْ نِّي أَقَا-ت غَارِي، نشّْ كْسِيغْ ت.“ يمَّاسْ ثنَّا: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ مِّي زِي سِيذِي!“ 
نتَّا يَارَّا أَڒفْ ؤُ-مْيَا ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ يمَّاسْ ؤُشَا يمَّاسْ ثنَّا أَسْ: ”نُّوقَارْثْ سّْقدّْسغْ ت إِ سِيذِي زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو إِ مِّي حِيمَا أَذْ زَّايسْ إِڭّْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ذ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ. خنِّي ڒخُّو أَذْ أَشْ ت أَرّغْ.“ 
نتَّا مَاشَا يَارَّا نُّوقَارْثْ عَاوذْ إِ يمَّاسْ. خنِّي ثكْسِي يمَّاسْ مِيثَاينْ ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ ؤُ ثوْشَا إِ-ثنْثْ إِ يِيجّْ ن ومْزِيڒْ ن وُورغْ، ونِّي زَّايسْ إِڭِّينْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ذ يِيجّْ ن ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ ؤُشَا ڭِّينْ ثنْثْ ذِي ثَادَّارْثْ ن مِيخَا-يَاهُو. 
ثُوغَا مِيخَا غَارسْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ؤُ نتَّا إِڭَّا إِجّْ ن ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ ثِيمژْيَانِينْ ن لْ-أَصْنَامْ ؤُشَا إِڒقّمْ إِجّنْ زڭْ إِحنْجِيرنْ نّسْ أَذْ غَارسْ يِيڒِي ذ أَكهَّانْ. 
ذڭْ وُوسَّانْ نِّي وَارْ ذِينْ ثُوغِي أَجدْجِيذْ ذِي إِسْرَائِيل. كُوڒْ إِجّْ إِتّڭّْ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ. 
ذِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذَا ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن وبْڒِيغْ زِي ڒْوَاشُونْ ن يَاهُوذَا. نتَّا ثُوغَا ذ إِجّْ ن ؤُلَاوِي، ثُوغَا إِزدّغْ ذِينِّي ذ أَبَارَّانِي. 
أَرْيَازْ-أَ إِفّغْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي، زِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذَا، حِيمَا أَذْ إِزْذغْ أَمْ ؤُبَارَّانِي مَانِي مَا إِزمَّارْ أَذْ يَافْ أَمْشَانْ. خْ وبْرِيذْ نّسْ يِيوضْ غَارْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن مِيخَا. 
مِيخَا إِسّقْسَا ث: ”مَانِيسْ إِ د-ثُوسِيذْ شكْ؟“ نتَّا يَارَّا-د خَاسْ: ”نشّْ ذ أَلَاوِي زِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذَا. نشّْ ڭُّورغْ، حِيمَا أَذْ زذْغغْ مَانِي مَا إِ غَا يَافغْ أَمْشَانْ.“ 
خنِّي إِنَّا أَسْ مِيخَا: ”قِّيمْ غَارِي ؤُشَا ثِيڒِيذْ أَيِي ذ بَابَا ذ أَكهَّانْ! نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْعشْرَا ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ ذ شَا ن ورُّوضْ ذ ڒعْوتْشْ.“ ؤُشَا أَلَاوِي يُويُورْ أَكِيذسْ. 
أَلَاوِي يَارْضَا خَاسْ ذڭْ وَاوَاڒْ حِيمَا أَذْ إِقِّيمْ أَكْ-ذ ورْيَازْ ؤُ أَبْڒِيغْ ثُوغَا إِ مِيخَا أَمْ يِيجّنْ زڭْ أَرَّاوْ نّسْ. 
مِيخَا إِشُّورْ أَلَاوِي ؤُشَا إِذْوڒْ وبْڒِيغْ ذ أَكهَّانْ إِ نتَّا ؤُشَا إِقِّيمْ ذِي ثَادَّارْثْ ن مِيخَا. 
ؤُشَا إِنَّا مِيخَا: ”ڒخُّو سّْنغْ نشّْ، أَقَا سِيذِي أَذْ أَيِي إِڭّْ ڒْخَارْ، مَاغَارْ نشّْ غَارِي أَلَاوِي وَانِيثَا ذ أَكهَّانْ.“ 
