﻿మత్తయి.
28.
విస్రాంతి దినొ యీజేసి. అద్దారొ సొక్కలెపైతల్లాబెల్లె మగ్దలేనే మరియ, యింకజొనె మరియ సమాది దిగితె జేసె. 
వెంట్రాక గుటె బూకంపం అయిసి పరలోకందీకిరి ప్రబువు దూత అయికిరి సే సమాది పొత్రొ దొర్లించికిరి సేడ ఉంపరె బొసిరిసి అచ్చి. 
సడ రూపం మెరిసిలాపనచ్చి. తా కొన్నానె మంచుపని దొగలైకిరి అచ్చె. 
సమాదికు జొగొలొ జొగిలా బటునె తాకు దిక్కిరి డొరొసంగరె వనికిజీకిరి, మొరిజిల్లాలింకె పని యీజీసె. 
సే దేవదూత, మొట్టానె సంగరె యాకిరి బులిసి, “డొరితెనాండి, సిలువకు పొగిలా యేసు కోసం తొమె కుజ్జిలీసో బులి మెత్తె తెలుసు. 
సెయ్యె యెట్టెని. సెయ్యె కొయిలాపనాక ఉటికిరి అచ్చి. తాకు రొయిదిల్లా సోటుకు దిగొండి. 
వెంట్రాక జేకిరి తా సిస్యునె సంగరె కోండి,‘సెయ్యె మొర్నొ తీకిరి ఉటికిరైసి బులి. తొంకన్నా అగరె గలిలయకు జోసి. తొమె తాకు సెట్టె మిసిగుచ్చొ’ బులి కొయిసి. మియి కొయిలాట గుర్తు దీగిండి.” 
తంకె తా సిస్యునుకు కొయిమంచి బులి సమాదిపక్కరెదీకిరి డొరొసంగరె, ఆనందం సంగరె దొముడుకుంటా జేకిరి తంకు కొయిసె. 
వెంట్రాక యేసు తంకు మిసిగీకిరి, “తొముకు సుబం” బులి కొయిసి. తంకె తా పక్కరకు అయికిరి తా గొడ్డోనంపరె పొడికిరి తాకు మొక్కిసె. 
సెల్లె యేసు తంకసంగరె, “డొరితెనాండి. జేకిరి బయినె సంగరె గలిలయకు జాబులికొండి. తంకె సెట్టె మెత్తె మిసిగుచ్చె” బులిసి. 
తంకె జేతన్నుగా. సెల్లాక కుండెలింకె సైనికునె పట్నంకు జేకిరి జరిగిలాటల్లా ప్రదానయాజకుడు సంగరె కొయిసె. 
ప్రదాన యాజకూనె, బొడిలింకె మిసికిరి గుటె కుట్రపన్నిసె. తంకె సైనికునెకు బడే పలియ దీసె. 
ఈనె “తా సిస్యునె,‘మొజిరత్తిరె గుమ్మితల్లా బెల్లె అయికిరి తా దేకు సొరిపీసె’ బులి కోండి. 
యే సంగతి పిలాతు పక్కు జెన్నే తాకు సాంతిపరిచికిరి తొముకు కే కస్టం నాఅయికుంటా అమె దిగుంచొ” బులి రెచ్చమరిసె. 
బటులు పలియ కడిగికిరి తంకె కొయిలాపని కొరిసె. యూదునెరె యేకొతా బొల్లె వ్యాపించికిరి ఆజిజాంక వాడుకరె అచ్చి. 
సే తరవాతరె సె పదుకుండుగురు సిస్యునె గలిలయకు జేకిరి, యేసు కొయిల పొరొతంపరకు జేసె. 
సెట్టె యేసుకు దిక్కిరి తాకు మొక్కిసె. ఈనె తంకబిత్తరె కుండెలింకె అనుమానం పొడిసె. 
సెల్లె యేసు తంకపక్కరకు అయికిరి యాకిరి కొయిసి. “పరలోకంరె, బూమంపరె తల్లా అదికారమల్లా పురువు మెత్తెదీసి. 
ఈనె జాండి తొమె సొబ్బి దెసోనుకు జేకిరి, తంకు మో సిస్యునెగా కొరొండి. బో నారె, పో నారె, పవిత్రాత్మ నారె తంకు బాప్టీసం దేండి. 
మియి తొముకు కొయిలా కొతానల్లా తంకు ఆచరించు బులికిరి బోదకొరొండి. మియి కెబ్బుకూ యే యుగాంతం జాంక తొం పొచ్చాడె తాంచి” బులి కొయిసి.
