مزامیر.
118.
خداوند را حمد گویید زیرا که نیکوست و رحمت او تا ابدالاباداست. 
اسرائیل بگویند که «رحمت او تا ابدالاباداست.» 
خاندان هارون بگویند که «رحمت او تاابدالاباد است.» 
ترسندگان خداوند بگویند که «رحمت او تا ابدالاباد است.» 
در تنگی یاه را خواندم. یاه مرا اجابت فرموده، در جای وسیع آورد. 
خداوند با من است، پس نخواهم ترسید. انسان به من چه تواندکرد؟ 
خداوند برایم از مددکاران من است. پس من بر نفرت کنندگان خود آرزوی خویش راخواهم دید. 
به خداوند پناه بردن بهتر است ازتوکل نمودن بر آدمیان. 
به خداوند پناه بردن بهتراست از توکل نمودن بر امیران. 
جمیع امتها مرااحاطه کردند، لیکن به نام خداوند ایشان را هلاک خواهم کرد. 
مرا احاطه کردند و دور مراگرفتند، لیکن به نام خداوند ایشان را هلاک خواهم کرد. 
مثل زنبورها مرا احاطه کردند ومثل آتش خارها خاموش شدند. زیرا که به نام خداوند ایشان را هلاک خواهم کرد. 
بر من سخت هجوم آوردی تا بیفتم، لیکن خداوند مرااعانت نمود. 
خداوند قوت و سرود من است ونجات من شده است. 
آواز ترنم و نجات درخیمه های عادلان است. دست راست خداوند باشجاعت عمل می‌کند. 
دست راست خداوندمتعال است. دست راست خداوند با شجاعت عمل می‌کند. 
نمی میرم بلکه زیست خواهم کرد و کارهای یاه را ذکر خواهم نمود. 
یاه مرابه شدت تنبیه نموده، لیکن مرا به موت نسپرده است. 
دروازه های عدالت را برای من بگشایید! به آنها داخل شده، یاه را حمد خواهم گفت. 
دروازه خداوند این است. عادلان بدان داخل خواهند شد. 
تو را حمد می‌گویم زیرا که مرااجابت فرموده و نجات من شده‌ای. 
سنگی راکه معماران رد کردند، همان سر زاویه شده است. 
این از جانب خداوند شده و در نظر ما عجیب است. 
این است روزی که خداوند ظاهر کرده است. درآن وجد و شادی خواهیم نمود. 
آه‌ای خداوند نجات ببخش! آه‌ای خداوند سعادت عطا فرما! 
متبارک باد او که به نام خداوندمی آید. شما را از خانه خداوند برکت می‌دهیم. 
یهوه خدایی است که ما را روشن ساخته است. ذبیحه را به ریسمانها بر شاخهای قربانگاه ببندید. 
تو خدای من هستی تو، پس تو را حمدمی گویم. خدای من، تو را متعال خواهم خواند. 
خداوند را حمد گویید زیرا که نیکوست ورحمت او تا ابدالاباد است. 
