مزامیر.
48.
سرود و مزمور بنی قورح خداوند بزرگ است و بی‌نهایت مجید، در شهر خدای ما و در کوه مقدس خویش. 
جمیل در بلندی‌اش و شادی تمامی جهان است کوه صهیون، در جوانب شمال، قریه پادشاه عظیم. 
خدا در قصرهای آن به ملجای بلند معروف است. 
زیرا اینک پادشاهان جمع شدند، و با هم درگذشتند. 
ایشان چون دیدندمتعجب گردیدند. و در حیرت افتاده، فرار کردند. 
لرزه بر ایشان در آنجا مستولی گردید و دردشدید مثل زنی که می‌زاید. 
تو کشتیهای ترشیش را به باد شرقی شکستی. 
چنانکه شنیده بودیم، همچنان دیده‌ایم، در شهر یهوه صبایوت، در شهر خدای ما؛ خدا آن را تا ابدالاباد مستحکم خواهد ساخت، سلاه. 
‌ای خدا در رحمت توتفکر کرده‌ایم، در اندرون هیکل تو. 
‌ای خداچنانکه نام تو است، همچنان تسبیح تو نیز تااقصای زمین. دست راست تو از عدالت پر است. 
کوه صهیون شادی می‌کند و دختران یهودا به وجد می‌آیند، به‌سبب داوریهای تو. 
صهیون را طواف کنید و گرداگرد او بخرامید و برجهای وی را بشمارید. 
دل خود را به حصارهایش بنهید و در قصرهایش تامل کنید تا طبقه آینده رااطلاع دهید. 
زیرا این خدا، خدای ماست تاابدالاباد و ما را تا به موت هدایت خواهد نمود. 
