امثال.
19.
فقیری که در کاملیت خود سالک است، از دروغگویی که احمق باشد بهتر است. 
دلی نیز که معرفت ندارد نیکو نیست و هر‌که به پایهای خویش می‌شتابد گناه می‌کند. 
حماقت انسان، راه او را کج می‌سازد، و دلش از خداوند خشمناک می‌شود. 
توانگری دوستان بسیار پیدا می‌کند، اما فقیراز دوستان خود جدا می‌شود. 
شاهد دروغگو بی‌سزا نخواهد ماند، و کسی‌که به دروغ تنطق کند رهایی نخواهد یافت. 
بسیاری پیش امیران تذلل می‌نمایند، و همه کس دوست بذل کننده است. 
جمیع برادران مرد فقیر از او نفرت دارند، وبه طریق اولی دوستانش از او دور می‌شوند، ایشان را به سخنان، تعاقب می‌کند و نیستند. 
هر‌که حکمت را تحصیل کند جان خود رادوست دارد. و هر‌که فطانت را نگاه دارد، سعادتمندی خواهد یافت. 
شاهد دروغگو بی‌سزا نخواهد ماند، و هر‌که به کذب تنطق نماید هلاک خواهد گردید. 
عیش و عشرت احمق را نمی شاید، تا چه رسد به غلامی که بر نجبا حکمرانی می‌کند. 
عقل انسان خشم او را نگاه می‌دارد، وگذشتن از تقصیر جلال او است. 
خشم پادشاه مثل غرش شیر است، ورضامندی او مثل شبنم بر گیاه است. 
پسر جاهل باعث الم پدرش است، ونزاعهای زن مثل آبی است که دائم در چکیدن باشد. 
خانه و دولت ارث اجدادی است، امازوجه عاقله از جانب خداوند است. 
کاهلی خواب سنگین می‌آورد، و شخص اهمال کار، گرسنه خواهد ماند. 
هر‌که حکم را نگاه دارد جان خویش رامحافظت می‌نماید، اما هر‌که طریق خود را سبک گیرد، خواهد مرد. 
هر‌که بر فقیر ترحم نماید به خداوند قرض می‌دهد، و احسان او را به او رد خواهد نمود. 
پسر خود را تادیب نما زیرا که امید هست، اما خود را به کشتن او وامدار. 
شخص تندخو متحمل عقوبت خواهدشد، زیرا اگر او را خلاصی دهی آن را باید مکرربجا آوری. 
پند را بشنو و تادیب را قبول نما، تا درعاقبت خود حکیم بشوی. 
فکرهای بسیار در دل انسان است، اما آنچه ثابت ماند مشورت خداوند است. 
زینت انسان احسان او است، و فقیر ازدروغگو بهتر است. 
ترس خداوند مودی به حیات‌است، و هرکه آن را دارد در سیری ساکن می‌ماند، و به هیچ بلاگرفتار نخواهد شد. 
مرد کاهل دست خود را در بغلش پنهان می‌کند، و آن را هم به دهان خود برنمی آورد. 
استهزاکننده را تادیب کن تا جاهلان زیرک شوند، و شخص فهیم را تنبیه نما و معرفت رادرک خواهد نمود. 
هر‌که بر پدر خود ستم کند و مادرش رابراند، پسری است که رسوایی و خجالت می‌آورد. 
‌ای پسر من شنیدن تعلیمی را ترک نما، که تو را از کلام معرفت گمراه می‌سازد. 
شاهد لئیم انصاف را استهزا می‌کند، و دهان شریران گناه را می‌بلعد. 
قصاص به جهت استهزاکنندگان مهیااست، و تازیانه‌ها برای پشت احمقان. 
