رومیان.
12.
زندگی مسیحی لهذا‌ای برادران شما را به رحمتهای خدا استدعا می‌کنم که بدنهای خود راقربانی زنده مقدس پسندیده خدا بگذرانید که عبادت معقول شما است. 
و همشکل این جهان مشوید بلکه به تازگی ذهن خود صورت خود راتبدیل دهید تا شما دریافت کنید که اراده نیکوی پسندیده کامل خدا چیست. 
زیرا به آن فیضی که به من عطا شده است، هریکی از شما را می‌گویم که فکرهای بلندتر ازآنچه شایسته است مکنید بلکه به اعتدال فکرنمایید، به اندازه آن بهره ایمان که خدا به هر کس قسمت فرموده است. 
زیرا همچنان‌که در یک بدن اعضای بسیار داریم و هر عضوی را یک کارنیست، 
همچنین ما که بسیاریم، یک جسدهستیم در مسیح، اما فرد اعضای یکدیگر. 
پس چون نعمتهای مختلف داریم بحسب فیضی که به ما داده شد، خواه نبوت برحسب موافقت ایمان، 
یا خدمت در خدمت گذاری، یا معلم در تعلیم، 
یا واعظ در موعظه، یا بخشنده به سخاوت، یاپیشوا به اجتهاد، یا رحم کننده به‌سرور. 
محبت بی‌ریا باشد. از بدی نفرت کنید و به نیکویی بپیوندید. 
با محبت برادرانه یکدیگر رادوست دارید و هر یک دیگری را بیشتر از خوداکرام بنماید. 
در اجتهاد کاهلی نورزید و درروح سرگرم شده، خداوند را خدمت نمایید. 
در امید مسرور و در مصیبت صابر و در دعامواظب باشید. 
مشارکت در احتیاجات مقدسین کنید و در مهمانداری ساعی باشید. 
برکت بطلبید بر آنانی که بر شما جفا کنند؛ برکت بطلبید و لعن مکنید. 
خوشی کنید باخوشحالان و ماتم نمایید با ماتمیان. 
برای یکدیگر همان فکر داشته باشید و در چیزهای بلند فکر مکنید بلکه با ذلیلان مدارا نمایید و خودرا دانا مشمارید. 
هیچ‌کس را به عوض بدی بدی مرسانید. پیش جمیع مردم تدارک کارهای نیکو بینید. 
اگر ممکن است بقدر قوه خود باجمیع خلق به صلح بکوشید. 
‌ای محبوبان انتقام خود را مکشید بلکه خشم را مهلت دهید، زیرا مکتوب است «خداوند می‌گوید که انتقام ازآن من است من جزا خواهم داد.» 
پس «اگردشمن تو گرسنه باشد، او را سیر کن و اگر تشنه است، سیرابش نما زیرا اگر چنین کنی اخگرهای آتش بر سرش خواهی انباشت.» 
مغلوب بدی مشو بلکه بدی را به نیکویی مغلوب ساز. 
