نحمیا.
10.
و کسانی که آن را مهر کردند اینانند: نحمیای ترشاتا ابن حکلیا و صدقیا. 
وسرایا و عزریا و ارمیا. 
و فشحور و امریا و ملکیا. 
و حطوش و شبنیا و ملوک. 
و حاریم ومریموت و عوبدیا. 
و دانیال و جنتون و باروک. 
و مشلام و ابیا و میامین. 
و معزیا و بلجای وشمعیا، اینها کاهنان بودند. 
و اما لاویان: یشوع بن ازنیا و بنوی از پسران حیناداد و قدمیئیل. 
وبرادران ایشان شبنیا و هودیا و قلیطا و فلایا وحانان. 
و میخا و رحوب و حشبیا. 
و زکور وشربیا و شبنیا. 
و هودیا و بانی و بنینو. 
وسروران قوم فرعوش و فحت موآب و عیلام وزتو و بانی. 
و بنی و عزجد و بابای. 
و ادونیا وبغوای و عودین. 
و عاطیر و حزقیا و عزور. 
وهودیا و حاشوم و بیصای. 
و حاریف وعناتوت و نیبای. 
و مجفیعاش و مشلام وحزیر. 
و مشیزبئیل و صادوق و یدوع. 
وفلطیا و حانان و عنایا. 
و هوشع و حننیا وحشوب. 
و هلوحیش و فلحا و شوبیق. 
ورحوم و حشبنا و معسیا. 
و اخیا و حانان وعانان. 
و ملوک و حاریم و بعنه. 
«و سایر قوم و کاهنان و لاویان و دربانان ومغنیان و نتینیم و همه کسانی که خویشتن را ازاهالی کشورها به تورات خدا جدا ساخته بودند با زنان و پسران و دختران خود و همه صاحبان معرفت و فطانت، 
به برادران و بزرگان خویش ملصق شدند و لعنت و قسم بر خود نهادند که به تورات خدا که به واسطه موسی بنده خدا داده شده بود، سلوک نمایند و تمامی اوامر یهوه خداوند ما و احکام و فرایض او را نگاه دارند و به عمل آورند. 
و اینکه دختران خود را به اهل زمین ندهیم و دختران ایشان را برای پسران خودنگیریم. 
و اگر اهل زمین در روز سبت، متاع یاهر گونه آذوقه به جهت فروختن بیاورند، آنها را ازایشان در روزهای سبت و روزهای مقدس نخریم و (حاصل ) سال هفتمین و مطالبه هر قرض راترک نماییم. 
و بر خود فرایض قرار دادیم که یک ثلث مثقال در هر سال، بر خویشتن لازم دانیم به جهت خدمت خانه خدای ما. 
برای نان تقدمه و هدیه آردی دایمی و قربانی سوختنی دایمی در سبت‌ها و هلالها و مواسم و به جهت موقوفات و قربانی های گناه تا کفاره به جهت اسرائیل بشود و برای تمامی کارهای خانه خدای ما. 
و ما کاهنان و لاویان و قوم، قرعه برای هدیه هیزم انداختیم، تا آن را به خانه خدای خودبرحسب خاندانهای آبای خویش، هر سال به وقتهای معین بیاوریم تا بر مذبح یهوه خدای ماموافق آنچه در تورات نوشته است سوخته شود. 
و تا آنکه نوبرهای زمین خود و نوبرهای همه میوه هر گونه درخت را سال به سال به خانه خداوند بیاوریم. 
و تا اینکه نخست زاده های پسران و حیوانات خود را موافق آنچه در تورات نوشته شده است و نخست زاده های گاوان و گوسفندان خود را به خانه خدای خویش، برای کاهنانی که در خانه خدای ما خدمت می‌کنندبیاوریم. 
و نیز نوبر خمیر خود را و هدایای افراشتنی خویش را و میوه هر گونه درخت وعصیر انگور و روغن زیتون را برای کاهنان به حجره های خانه خدای خود و عشر زمین خویش را به جهت لاویان بیاوریم، زیرا که لاویان عشر رادر جمیع شهرهای زراعتی ما می‌گیرند. 
وهنگامی که لاویان عشر می‌گیرند، کاهنی ازپسران هارون همراه ایشان باشد و لاویان عشرعشرها را به خانه خدای ما به حجره های بیت‌المال بیاورند. 
زیرا که بنی‌اسرائیل وبنی لاوی هدایای افراشتنی غله و عصیر انگور وروغن زیتون را به حجره‌ها می‌بایست بیاورند، جایی که آلات قدس و کاهنانی که خدمت می‌کنند و دربانان و مغنیان حاضر می‌باشند، پس خانه خدای خود را ترک نخواهیم کرد.» 
