عزرا.
2.
و اینانند اهل ولایتها که از اسیری آن اشخاصی که نبوکدنصر، پادشاه بابل، به بابل به اسیری برده بود برآمدند و هر کدام ازایشان به اورشلیم و یهودا و شهر خود برگشتند. 
اما آنانی که همراه زربابل آمدند، یشوع و نحمیاو سرایا و رعیلایا و مردخای و بلشان و مسفار وبغوای و رحوم و بعنه. و شماره مردان قوم اسرائیل: 
بنی فرعوش دو هزار و یکصد و هفتاد و دو. 
بنی شفطیا سیصد و هفتاد و دو. 
بنی آرح هفتصد و هفتاد و پنج. 
بنی فحت موآب ازبنی یشوع و یوآب دو هزار و هشتصد و دوازده. 
بنی عیلام هزار و دویست و پنجاه و چهار. 
بنی زتونه صد و چهل و پنج. 
بنی زکای هفتصد و شصت. 
بنی بانی ششصد و چهل و دو. 
بنی بابای ششصد و بیست و سه. 
بنی ازجدهزار و دویست و بیست و دو. 
بنی ادونیقام ششصد و شصت و شش. 
بنی بغوای دو هزار وپنجاه و شش. 
بنی عادین چهارصد و پنجاه وچهار. 
بنی آطیر (از خاندان ) یحزقیا نود وهشت. 
بنی بیصای سیصد و بیست و سه. 
بنی یوره صد و دوازده. 
بنی حاشوم دویست و بیست و سه. 
بنی جبار نود و پنج. 
بنی بیت لحم صد و بیست و سه. 
مردان نطوفه پنجاه و شش. 
مردان عناتوت صد وبیست و هشت. 
بنی عزموت چهل و دو. 
بنی قریه عاریم و کفیره و بئیروت هفتصد وچهل و سه. 
بنی رامه و جبع ششصد و بیست ویک. 
مردان مکماس صد و بیست و دو. 
مردان بیت ئیل و عای دویست و بیست و سه. 
بنی نبو پنجاه و دو. 
بنی مغبیش صد و پنجاه و شش. 
بنی عیلام دیگر، هزار و دویست وپنجاه چهار. 
بنی حاریم سیصد و بیست. 
بنی لود و حادید و ارنو هفتصد و بیست و پنج. 
بنی اریحا سیصد و چهل و پنج. 
بنی سنائه سه هزار و ششصد و سی. 
و اما کاهنان: بنی یدعیا از خاندان یشوع نه صد و هفتاد و سه. 
بنی امیر هزار و پنجاه و دو. 
بنی فشحور هزار و دویست و چهل و هفت. 
بنی حاریم هزار و هفده. 
و اما لاویان: بنی یشوع و قدمیئیل از نسل هودویا هفتاد و چهار. 
و مغنیان: بنی آساف صد و بیست و هشت. 
و پسران دربانان: بنی شلوم و بنی آطیر و بنی طلمون و بنی عقوب و بنی حطیطا وبنی شوبای جمیع اینها صد و سی و نه. 
و امانتینیم: بنی صیحا و بنی حسوفا و بنی طباعوت، 
و بنی قیروس و بنی سیعها و بنی فادوم، 
وبنی لبانه و بنی حجابه و بنی عقوب، 
وبنی حاجاب و بنی شملای و بنی حانان، 
وبنی جدیل و بنی جحر و بنی رآیا، 
و بنی رصین و بنی نقودا و بنی جزام، 
و بنی عزه و بنی فاسیح و بنی بیسای، 
و بنی اسنه و بنی معونیم وبنی نفوسیم، 
و بنی بقبوق و بنی حقوفا وبنی حرحور، 
و بنی بصلوت و بنی محیدا وبنی حرشا، 
و بنی برقوس و بنی سیسرا وبنی تامح، 
و بنی نصیح و بنی حطیفا. 
و پسران خادمان سلیمان: بنی سوطای وبنی هصوفرت و بنی فرودا، 
و بنی یعله وبنی درقون و بنی جدیل، 
و بنی شفطیا وبنی حطیل و بنی فوخره ظبائیم و بنی آمی. 
جمیع نتینیم و پسران خادمان سلیمان سیصد ونود و دو. 
و اینانند آنانی که از تل ملح و تل حرشابرآمدند یعنی کروب و ادان و امیر، اما خاندان پدران و عشیره خود را نشان نتوانستند داد که آیااز اسرائیلیان بودند یا نه. 
بنی دلایا و بنی طوبیا وبنی نقودا ششصد و پنجاه و دو. 
و از پسران کاهنان، بنی حبایا و بنی هقوص و بنی برزلای که یکی از دختران برزلایی جلعادی را به زنی گرفت، پس به نام ایشان مسمی شدند. 
اینان انساب خود را در میان آنانی که در نسب نامه هاثبت شده بودند طلبیدند، اما نیافتند، پس ازکهانت اخراج شدند. 
پس ترشاتا به ایشان امر فرمود که تا کاهنی با اوریم و تمیم برقرار نشودایشان از قدس اقداس نخورند. 
تمامی جماعت، با هم چهل و دو هزار و سیصد و شصت نفر بودند. 
سوای غلامان و کنیزان ایشان، که هفتهزار و سیصد و سی و هفت نفر بودند، ومغنیان و مغنیاه ایشان دویست نفر بودند. 
واسبان ایشان هفتصد و سی و شش، و قاطران ایشان دویست و چهل و پنج. 
و شتران ایشان چهارصد و سی و پنج و حماران ایشان ششهزار وهفتصد و بیست. 
و چون ایشان به خانه خداوند که دراورشلیم است رسیدند، بعضی از روسای آبا، هدایای تبرعی به جهت خانه خدا آوردند تا آن رادر جایش برپا نمایند. 
برحسب قوه خود، شصت و یک هزار درهم طلا و پنج هزار منای نقره و صد (دست ) لباس کهانت به خزانه به جهت کار دادند. 
پس کاهنان و لاویان و بعضی از قوم و مغنیان و دربانان و نتینیم در شهرهای خودساکن شدند و تمامی اسرائیل در شهرهای خودمسکن گرفتند. 
