مزامیر.
136.
خداوند را حمد گویید زیرا که نیکواست و رحمت او تا ابدالاباد است. 
خدای خدایان را حمد گویید، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
رب‌الارباب را حمد گویید، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
او را که تنها کارهای عجیب عظیم می‌کند، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
او را که آسمانها را به حکمت آفرید، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
او را که زمین را بر آبها گسترانید، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
او را که نیرهای بزرگ آفرید زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
آفتاب را برای سلطنت روز، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
ماه و ستارگان را برای سلطنت شب، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
که مصر را در نخست زادگانش زد، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
و اسرائیل را از میان ایشان بیرون آورد، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
با دست قوی و بازوی دراز، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
او را که بحر قلزم را به دو بهره تقسیم کرد، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
و اسرائیل را از میان آن گذرانید، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
و فرعون و لشکر او را در بحرقلزم انداخت، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
او را که قوم خویش را در صحرا رهبری نمود، زیرا که رحمت او تاابدالاباد است. 
او را که پادشاهان بزرگ را زد، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
و پادشاهان نامور را کشت، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
سیحون پادشاه اموریان را، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
و عوج پادشاه باشان را، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
و زمین ایشان را به ارثیت داد، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
یعنی به ارثیت بنده خویش اسرائیل، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
و ما را در مذلت ما به یاد آورد، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
و مارا از دشمنان ما رهایی داد، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
که همه بشر را روزی می‌دهد، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
خدای آسمانها را حمد گویید، زیرا که رحمت او تا ابدالاباد است. 
