ایّوب.
38.
و خداوند ایوب را از میان گردبادخطاب کرده، گفت: 
«کیست که مشورت را از سخنان بی‌علم تاریک می‌سازد؟ 
الان کمر خود را مثل مرد ببند، زیرا که از توسوال می‌نمایم پس مرا اعلام نما. 
وقتی که زمین را بنیاد نهادم کجا بودی؟ بیان کن اگر فهم داری. 
کیست که آن را پیمایش نمود؟ اگر می‌دانی! وکیست که ریسمانکار را بر آن کشید؟ 
پایه هایش بر چه چیز گذاشته شد؟ و کیست که سنگ زاویه‌اش را نهاد، 
هنگامی که ستارگان صبح باهم ترنم نمودند، و جمیع پسران خدا آوازشادمانی دادند؟ 
و کیست که دریا را به درهامسدود ساخت، وقتی که به در جست و از رحم بیرون آمد؟ 
وقتی که ابرها را لباس آن گردانیدم و تاریکی غلیظ را قنداقه آن ساختم. 
و حدی برای آن قرار دادم و پشت بندها و درها تعیین نمودم. 
و گفتم تا به اینجا بیا و تجاوز منما. و دراینجا امواج سرکش تو بازداشته شود. 
«آیا تو از ابتدای عمر خود صبح را فرمان دادی، و فجر را به موضعش عارف گردانیدی؟ 
تا کرانه های زمین را فرو‌گیرد و شریران از آن افشانده شوند. 
مثل گل زیر خاتم مبدل می‌گردد. و همه‌چیز مثل لباس صورت می‌پذیرد. 
و نور شریران از ایشان گرفته می‌شود، و بازوی بلند شکسته می‌گردد. 
آیا به چشمه های دریا داخل شده، یا به عمقهای لجه رفته‌ای؟ 
آیا درهای موت برای تو باز شده است؟ یا درهای سایه موت را دیده‌ای؟ 
آیاپهنای زمین را ادراک کرده‌ای؟ خبر بده اگر این همه را می‌دانی. 
راه مسکن نور کدام است، ومکان ظلمت کجا می‌باشد، 
تا آن را به حدودش برسانی، و راههای خانه او را درک نمایی؟ 
البته می‌دانی، چونکه در آنوقت مولودشدی، و عدد روزهایت بسیار است! 
«آیا به مخزن های برف داخل شده، و خزینه های تگرگ را مشاهده نموده‌ای، 
که آنهارا به جهت وقت تنگی نگاه داشتم، به جهت روزمقاتله و جنگ؟ 
به چه طریق روشنایی تقسیم می‌شود، و باد شرقی بر روی زمین منتشرمی گردد؟ 
کیست که رودخانه‌ای برای سیل کند، یا طریقی به جهت صاعقه‌ها ساخت. 
تا برزمینی که کسی در آن نیست ببارد و بر بیابانی که در آن آدمی نباشد، 
تا (زمین ) ویران و بایر راسیراب کند، و علفهای تازه را از آن برویاند؟ 
آیا باران را پدری هست؟ یا کیست که قطرات شبنم را تولید نمود؟ 
از رحم کیست که یخ بیرون آمد؟ و ژاله آسمان را کیست که تولیدنمود؟ 
آبها مثل سنگ منجمد می‌شود، وسطح لجه یخ می‌بندد. 
آیا عقد ثریا رامی بندی؟ یا بندهای جبار را می‌گشایی؟ 
آیابرجهای منطقه البروج را در موسم آنها بیرون می‌آوری؟ و دب اکبر را با بنات او رهبری می‌نمایی؟ 
آیا قانون های آسمان را می‌دانی؟ یا آن را بر زمین مسلط می‌گردانی؟ 
آیا آوازخود را به ابرها می‌رسانی تا سیل آبها تو رابپوشاند؟ 
آیا برقها را می‌فرستی تا روانه شوند، و به تو بگویند اینک حاضریم؟ 
کیست که حکمت را در باطن نهاد یا فطانت را به دل بخشید؟ 
کیست که با حکمت، ابرها رابشمارد؟ و کیست که مشکهای آسمان را بریزد؟ 
چون غبار گل شده، جمع می‌شود و کلوخها باهم می‌چسبند. 
آیا شکار را برای شیر ماده صید می‌کنی؟ و اشتهای شیر ژیان را سیرمی نمایی؟ 
حینی که در ماوای خود خویشتن را جمع می‌کنند و در بیشه در کمین می‌نشینند؟ 
کیست که غذا را برای غراب آماده می‌سازد، چون بچه هایش نزد خدا فریاد برمی آورند، و به‌سبب نبودن خوراک آواره می‌گردند؟ 
