مزامیر.
51.
برای سالار مغنیان. مزمور داود وقتی که ناتان نبی بعد از در‌آمدنش به بتشبع نزد او آمد ای خدا به حسب رحمت خود بر من رحم فرما. به حسب کثرت رافت خویش گناهانم را محو ساز. 
مرا از عصیانم به کلی شست و شو ده و از گناهم مرا طاهر کن. 
زیرا که من به معصیت خود اعتراف می‌کنم وگناهم همیشه در نظر من است. 
به تو و به تو تنهاگناه ورزیده، و در نظر تو این بدی را کرده‌ام. تا درکلام خود مصدق گردی و در داوری خویش مزکی شوی. 
اینک در معصیت سرشته شدم و مادرم درگناه به من آبستن گردید. 
اینک براستی در قلب راغب هستی. پس حکمت را در باطن من به من بیاموز. 
مرا با زوفا پاک کن تا طاهر شوم. مراشست و شو کن تا از برف سفیدتر گردم. 
شادی وخرمی را به من بشنوان تا استخوانهایی که کوبیده‌ای به وجد آید. 
روی خود را از گناهانم بپوشان و همه خطایای مرا محو کن. 
‌ای خدادل طاهر در من بیافرین و روح مستقیم در باطنم تازه بساز. 
مرا از حضور خود مینداز، و روح قدوس خود را از من مگیر. 
شادی نجات خودرا به من باز ده و به روح آزاد مرا تایید فرما. 
آنگاه طریق تو را به خطاکاران تعلیم خواهم داد، و گناه کاران بسوی تو بازگشت خواهند نمود. 
مرا از خونها نجات ده! ای خدایی که خدای نجات من هستی! تا زبانم به عدالت تو ترنم نماید. 
خداوندا لبهایم را بگشا تا زبانم تسبیح تو رااخبار نماید. 
زیرا قربانی را دوست نداشتی والا می‌دادم. قربانی سوختنی را پسند نکردی. 
قربانی های خدا روح شکسته است. خدایا دل شکسته و کوبیده را خوار نخواهی شمرد. 
به رضامندی خود بر صهیون احسان فرما وحصارهای اورشلیم را بنا نما. 
آنگاه ازقربانی های عدالت و قربانی های سوختنی تمام راضی خواهی شد و گوساله‌ها بر مذبح توخواهند گذرانید. 
