مزامیر.
103.
مزمور داود ای جان من خداوند را متبارک بخوان! و هرچه در درون من است نام قدوس او را متبارک خواند. 
‌ای جان من خداوند را متبارک بخوان! و جمیع احسان های اورا فراموش مکن! 
که تمام گناهانت را می‌آمرزدو همه مرض های تو را شفا می‌بخشد. 
که حیات تو را از هاویه فدیه می‌دهد و تاج رحمت و رافت را بر سر تو می‌نهد. 
که جان تو را به چیزهای نیکو سیر می‌کند تا جوانی تو مثل عقاب تازه شود. 
خداوند عدالت را به‌جا می‌آورد و انصاف رابرای جمیع مظلومان. 
طریق های خویش را به موسی تعلیم داد و عمل های خود را به بنی‌اسرائیل. 
خداوند رحمان و کریم است دیرغضب و بسیار رحیم. 
تا به ابد محاکمه نخواهدنمود و خشم را همیشه نگاه نخواهد داشت. 
باما موافق گناهان ما عمل ننموده، و به ما به حسب خطایای ما جزا نداده است. 
زیرا آنقدر که آسمان از زمین بلندتر است، به همان قدر رحمت او بر ترسندگانش عظیم است. 
به اندازه‌ای که مشرق از مغرب دور است، به همان اندازه گناهان ما را از ما دور کرده است. 
چنانکه پدر برفرزندان خود رئوف است همچنان خداوند برترسندگان خود رافت می‌نماید. 
زیرا جبلت مارا می‌داند و یاد می‌دارد که ما خاک هستیم. 
واما انسان، ایام او مثل گیاه است، مثل گل صحراهمچنان می‌شکفد. 
زیرا که باد بر آن می‌وزد ونابود می‌گردد و مکانش دیگر آن را نمی شناسد. 
لیکن رحمت خداوند بر ترسندگانش ازازل تا ابدالاباد است و عدالت او بر فرزندان فرزندان. 
بر آنانی که عهد او را حفظ می‌کنند وفرایض او را یاد می‌دارند تا آنها را به‌جا آورند. 
خداوند تخت خود را بر آسمانها استوارنموده، و سلطنت او بر همه مسلط است. 
خداوند را متبارک خوانید، ای فرشتگان او که در قوت زورآورید و کلام او را به‌جا می‌آورید وآواز کلام او را گوش می‌گیرید! 
‌ای جمیع لشکرهای او خداوند را متبارک خوانید! و‌ای خادمان او که اراده او را بجا می‌آورید! 
‌ای همه کارهای خداوند او را متبارک خوانید! در همه مکان های سلطنت او. ای جان من خداوند رامتبارک بخوان! 
