مزامیر.
112.
هللویاه! خوشابحال کسی‌که ازخداوند می‌ترسد و در وصایای اوبسیار رغبت دارد. 
ذریتش در زمین زورآورخواهند بود. طبقه راستان مبارک خواهند شد. 
توانگری و دولت در خانه او خواهد بود وعدالتش تا به ابد پایدار است. 
نور برای راستان در تاریکی طلوع می‌کند. او کریم و رحیم و عادل است. 
فرخنده است شخصی که رئوف و قرض دهنده باشد. او کارهای خود را به انصاف استوارمی دارد. 
زیرا که تا به ابد جنبش نخواهد خورد. مرد عادل تا به ابد مذکور خواهد بود. 
از خبر بدنخواهد ترسید. دل او پایدار است و بر خداوندتوکل دارد. 
دل او استوار است و نخواهد ترسیدتا آرزوی خویش را بر دشمنان خود ببیند. 
بذل نموده، به فقرا بخشیده است؛ عدالتش تا به ابدپایدار است. شاخ او با عزت افراشته خواهد شد. 
شریر این را دیده، غضبناک خواهد شد. دندانهای خود را فشرده، گداخته خواهد گشت. آرزوی شریران زایل خواهد گردید. 
