۱۲۱
اعانت الهی
سرود درجات
۱ چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا می‌آید؟» ] ۲ اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید. ۳ او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید. ۴ اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
۵ خداوند حافظ تو می‌باشد. خداوند به‌دست راستت سایه تو است. ۶ آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب. ۷ خداوندتو را از هر بدی نگاه می‌دارد. او جان تو را حفظخواهد کرد. ۸ خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.