﻿Yon.
15.
Yê-su tông loi idô: “Cư la ntớng piaiq lư. Alứng A-ám cư la án ndon kiaq me nưong. 
Abeng mmo lớiq cơt culái, án cớl táh abeng ngki. Alứng abeng mmo cơt culái, án asa dyôn práh. Iki abeng ngki cơt culái a-ưi lư loi. 
Inha khoiq cơt práh la co nhơ te parnai cư khoiq cato inha. 
Cóq inha át níc mui mít alứng cư, alứng cư át níc mui mít alứng inha. Khán abeng mmo tiduah te ntớng, abeng ngki lớiq têq cơt culái. Muchứng ngki tưi, khán inha lớiq át níc mui mít alứng cư, inha lớiq têq cơt culái amớh. 
“Cư la ntớng. Inha la abeng. Ticuoi mmo át níc mui mít alứng cư, alứng cư át níc mui mít alứng án, ticuoi ngki cơt a-ưi culái. Khán inha tiduah te cư, ngki inha lớiq têq táq amớh. 
Ticuoi mmo lớiq át níc mui mít alứng cư, ngai váng angốh án arớq ngai váng abeng ntớng tưi. Dyơ abeng ngki cơt ráng, alứng ngai ial abeng ngki adúh tớq uih dyôn ngcat nhéq. 
Khán inha át níc mui mít alứng cư, alứng parnai cư át níc tớq mít inha, callong amớh inha seq, lư inha bôn callong ngki. 
Khán inha cơt a-ưi culái, iki ticuoi cannŏ́h lư chom inha veng ngê cư, alứng inha apáh chức ang-ưr A-ám cư hơ. 
“Cư amoih inha muchứng A-ám cư amoih cư. Cóq inha cadyiq níc callong amoih te cư. 
Khán inha peh parnai cư patáp, iki inha cadyiq níc callong amoih te cư, muchứng cư peh máh parnai A-ám cư patáp, alứng cư cadyiq níc callong amoih te án. 
“Cư khoiq cato inha dyơ te máh nốh ndô, dyơ cư têq dyôn callong bui át tớq mít inha, alứng dyôn inha bôn máng callong bui sớng. 
“Parnai cư patáp la idô: Cóq inha munáq amoih munáq, muchứng cư khoiq amoih inha. 
Callong amoih pưt clưi nhéq te cannŏ́h, la bôn munáq mŏp tarngứh án dŏq choi yớu án. 
Khán inha la yớu cư, cóq inha peh parnai cư patáp. 
Cư lớiq bôn dŏq nnáng inha ticuoi sol, co sol lớiq chom amớh ưlla án táq. Ma cư dŏq inha la yớu cư, co cư dyôn inha chom cứp nốh ndon cư khoiq sáng te A-ám cư. 
Inha lớiq bôn rêh cư, ma cư rêh inha, alứng cư chóh inha dyôn cơt culái, culái ngki plŏt ŏ níc. Iki callong amớh inha seq te A-ám nhơ nốh cư, A-ám cư lư dyôn inha bôn callong ngki. 
Máh parnai cư patáp inha la idô: Inha cóq munáq amoih munáq.” 
“Khán ticuoi tớq pang ndô a-ính inha, cóq inha chom tưi nha-án khoiq a-ính cư nsuoi inha. 
Khán inha sŏ́ng munơi alứng ticuoi tớq pang ndô, nha-án lư amoih inha arớq em ai tưi. Ma cư khoiq rêh inha te máh ticuoi ngki. Alứng inha lớiq sŏ́ng nnáng alứng nha-án. Co iki nha-án a-ính inha. 
Cóq inha ayư parnai cư khoiq cato inha idô: ‘Ticuoi sol lớiq nai pưt hơn te ưlla án.’ Khán nha-án khoiq táq cư, nha-án lư táq inha tưi. Khán nha-án cammáng parnai cư, nha-án lư cammáng tưi parnai inha. 
Nha-án ính táq máh arnáq ndô ada inha la co tian cư, co nha-án lớiq chom án ndon yua cư tớq. 
Khán cư lớiq tớq cato nha-án, ngki nha-án lớiq chom nha-án bôn luaih. Ma hoi-ndô nha-án lớiq têq suon nnáng nha-án lớiq bôn luaih amớh. 
Ticuoi mmo a-ính cư, lư án a-ính díh A-ám cư tưi. 
Khán cư lớiq táq máh arnáq ndon ticuoi cannŏ́h lớiq têq táq, ngki nha-án lớiq têq chom nha-án bôn luaih. Ma hoi-ndô nha-án khoiq hôm dyơ máh arnáq ngki, ma nha-án yôl a-ính cư alứng A-ám cư. 
Ma arnáq ndô cơt tarvớiq simớt parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh idô: ‘Cư lớiq bôn táq luaih amớh, ma nha-án chóng a-ính cư.’ 
“Urớh án ndon cư yua tớq choi inha, án tớq te A-ám cư. Án la Arvai piaiq lư, alứng án cato te cư. 
Alứng inha cóq cato te cư tưi, co inha khoiq át alứng cư te tôm tháng.” 
