﻿Luca.
14.
Bôn mui Ingái Angô, Yê-su pôq cha mui pêl tớq dúng munáq ticuoi sút top Pha-rasi. Máh ticuoi át tớq ngki me níc nga Yê-su. 
Ticớr bôn munáq conh a-ái áih tớq nga Yê-su. 
Yê-su plốh máh thới sái rit alứng máh ticuoi Pha-rasi idô: “Veng rit he, têq he táq bánh ticuoi a-ái tớq Ingái Angô lớiq?” 
Nha-án át parvưl sớng, lớiq bôn ôi amớh. Iki Yê-su tec ticuoi a-ái ngki alứng táq bánh. Dyơ Yê-su yua án chô. 
Cua ngki Yê-su tông idô: “Khán bôn munáq te inha bôn acái conh lớiq la carrŏ́q ma arbúc tớq dơq yieng tớq Ingái Angô, inha lư lúq asớr ndóng ngki táp, piaiq lớiq?” 
Ma nha-án lớiq têq ôi Yê-su amớh te callong ngki. 
Yê-su hôm máh ticuoi tumoi rêh ntúq ticu pa tanieng. Iki án tông nha-án tớq parnai acám idô: 
“Tớq ngai mơi inha pôq arieu, inha êq suo ntúq ticu pa tanieng. Dáh lơ bôn munáq pưt hơn te inha tớq tưi. 
Iki ticuoi ndon mơi inha tớq alứng tông inha idô: ‘Inha tôi te ndô, dyôn ticuoi ndô loi ticu.’ Callong ngki táq dyôn inha cơt achiet, alứng inha cóq pôq ticu pa tadưp loi. 
Ma khán ngai mơi inha, ŏ lư la inha át pa tadưp. Dyơ án ndon mơi inha tớq alứng tông inha idô: ‘Ai ơi! Seq ai sớr ticu pa tanieng.’ Iki án ndon mơi inha apáh án dyám náp inha chứng mát máh ticuoi tumoi. 
Co ticuoi mmo asớr cháq bôm, urớh án lư cơt két. Ma ticuoi mmo asiar cháq bôm, urớh án lư cơt pưt.” 
Cua ngki Yê-su tông ticuoi ndon mơi án idô: “Ndóng mái ính táq mui pêl cha bui tớq iláih lớiq la ibư, mái êq mơi yớu, lớiq la em ai, lớiq la ticuoi súc tớq vel mái. Dáh lơ nha-án ính mơi mái tưi, dŏq culieh dơq mái khoiq mơi nha-án. 
Ma tớq mái táq mui pêl cha bui, cóq mái mơi máh ticuoi kidit, máh ticuoi tarliaih, máh ticuoi dyuat, alứng máh ticuoi sot mát. 
Dyơ mái bôn callong bún a-ưi, co máh ticuoi ngki ớq amớh ính culieh dyôn mái. Ma lư Yang Arbang-pilŏ́ng táp culieh cống mái tang nha-án tớq ingái ticuoi tinớng ŏ tumống lieh te cuchet.” 
Bôn munáq ticu cha ntúq ngki sáng Yê-su tông iki, dyơ án tông Yê-su idô: “Bún lư nha-án ndon bôn cha tanna tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút!” 
Ma Yê-su ôi án idô: “Bôn munáq conh táq mui pêl bui, alứng án mơi clứng ticuoi tớq cha. 
Tớq ngư cha, án yua tampeng án pôq cớiq máh ticuoi khoiq án mơi idô: ‘Inha tớq cha! Khoiq cua dyơ he thuan tanna!’ 
Ma máh ticuoi ndon án khoiq mơi arớq nha-án bôn mui mít lớiq ính pôq. Bôn munáq te top nha-án tông idô: ‘Cư khoiq plới mui tám cuteq dŏq táq pidái. Cư seq luaih, cư cóq pôq me!’ 
Bôn munáq loi tông idô: ‘Cư khoiq plới sông cu carrŏ́q. Cư seq luaih, cư cóq pôq me carrŏ́q.’ 
Alứng bôn munáq loi tông idô: ‘Cư mbơiq ial campái. Iki cư lớiq têq pôq.’ 
Dyơ tampeng ngki chô tông lieh ưlla án máh callong nha-án tông. Ưlla ngki sáng uan lư, dyơ án yua tampeng án idô: ‘Mái pôq chái nga máh carna alứng cứp paryéh tớq vel; pôq mơi máh ticuoi kidit, máh ticuoi dyuat, alứng máh ticuoi sot mát, dyôn tớq nga tudô.’ 
Tớq tampeng ngki chô, án tông idô: ‘Ưlla ơi! Cư khoiq táq arớq ưlla yua, ma tớq dúng ưlla yôl bôn ntúq át.’ 
Dyơ ưlla ngki yua tampeng án idô: ‘Mái ngốh te vel, pôq nga carna pưt alứng cứp paryéh két hơ. Khán mái tumúh ticuoi mmo, dyôn mái cucúh cucuoi mơi ticuoi ngki tớq, dŏq táq dyôn tot dúng cư. 
Ma máh ticuoi cư khoiq mơi te nsuoi tơ va munáq têq tớq cha bui tớq dúng cư.’” 
Bôn clứng ticuoi pôq munơi alứng Yê-su. Dyơ án píh me nga nha-án alứng tông idô: 
“Khán ticuoi mmo ính veng ngê cư, ma ticuoi ngki amoih a-i a-ám án, lớiq la acái campái án, lớiq la em ai ơi án, lớiq la amoih tarngứh án bôm hơn te án amoih cư, ticuoi ngki lớiq têq veng ngê cư. 
Ticuoi mmo lớiq ial dual along calláng án bôm, alứng lớiq veng tapun cư simớt lư, ticuoi ngki lớiq têq cơt ticuoi rian te cư. 
Khán bôn munáq te inha ma ính táq mui lám dúng pưt, tôm lư án cóq tíng te máh along ale kire ntớng, alứng parngíh án bôn khám ma lớiq. 
Khán án lớiq táq iki, dáh lơ tớq án pitứng dúng, ma lớiq khám máh crơng ính táq dyôn dyơ. Tớq cứp náq ticuoi hôm dúng ngki lớiq dyơ, nha-án ính cacháng ayê án, 
nha tông idô: ‘Ticuoi ndô khoiq táq dúng, ma lớiq cơt dyơ nnáng!’ 
Alứng khán bôn puo ndon bôn mui van líng, ma án ính pôq chíl puo ndon bôn bar van líng, tôm lư puo ngki cóq parngíh imo án ính táq dyôn bôn rap. 
Khán án chom lớiq têq rap, ndóng puo cannŏ́h yôl át yông, án cóq yua máh tampeng án pôq seq te puo ngki êq chíl nnáng, ma dyôn át artoi. 
Muchứng ngki tưi, khán bôn ticuoi te inha ma lớiq táh cứp nốh án bôn, án lớiq têq cơt ticuoi rian te cư. 
“Boi la crơng ŏ. Ma khán boi cơt atieh, imo ính táq dyôn cơt báq lieh? 
Lớiq têq ial boi ngki cacháq tớq cuteq, lớiq la cacháq tớq créq pannán dŏq táq phún. Nưm cóq adúh táh. Ticuoi mmo bôn cutor ính cammáng, ngki dyôn án cammáng!” 
