﻿Mathie.
7.
“Inha êq tíq ticuoi cannŏ́h, dŏq Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq tíq inha tưi. 
Co máh-mmo inha tíq ticuoi cannŏ́h, Yang Arbang-pilŏ́ng lư tíq lieh inha máh ngki tưi. Alứng máh-mmo inha ngiaih luaih yớu, Yang Arbang-pilŏ́ng lư ngiaih luaih inha máh ngki tưi. 
Imo inha hôm sál tớq mát yớu, ma inha lớiq chom bôn mêng pan cadíl tớq mát inha? 
Alứng imo inha dáh lư tông yớu idô: ‘Dyôn cư tuváih angốh sál te mát mái,’ ma inha lớiq chom bôn mêng pan cadíl tớq mát inha? 
Inha la ticuoi táq náh-nnan sớng! Cóq inha ial viang mêng pan te mát inha avai, ki-náq têq inha hôm arlớih, alứng têq inha ial sál te mát yớu. 
“Inha êq ial crơng mmar na Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ dyôn acho. Alứng êq ial crơng ngáih, dyơ dyôn alic. Máh pannán ngki lớiq chom ayáu. Cua án dếq kisier crơng ngki, dyơ án píh cáp inha.” 
“Khán inha seq, ngki inha bôn. Khán inha suo, ngki inha tumúh. Khán inha acóh callống, ngki ngai pốh dyôn. 
Co cứp náq ticuoi ndon seq, ngki án bôn. Ticuoi mmo suo, ngki án tumúh. Ticuoi mmo acóh callống, ngki ngai pốh dyôn. 
Máh inha ndon khoiq bôn acái, khán acái inha seq beng, inha dyôn án búl lớiq? 
Alứng khán án seq buaiq, inha dyôn án cusánh lớiq? 
Inha la máng ticuoi lới, ma inha chom dyôn crơng ŏ nga acái inha. Lư clưi te ngki loi A-ám inha tớq pilŏ́ng, án dyôn inha bôn crơng ŏ khán inha seq te án. 
“Iki máh arnáq amớh inha ính ticuoi cannŏ́h táq dyôn inha, cóq inha táq muchứng ngki tưi dyôn nha-án. Táq iki, inha veng simớt simơi máh phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp na Môi-se, alứng parnai án tông na ticuoi tang ngcang án.” 
“Cóq inha mot ngáh callống hep, co callống pơh alứng carna pưt pôq nga ntúq uih chéh níc-níc. Alứng clứng ticuoi rêh pôq tớq carna ngki. 
Ma ngáh callống hep alứng carna arức ngki pôq nga ntúq tumống. Ma biq náq ticuoi tumúh carna ngki.” 
“Cóq inha me dyôn a-ŏ, dáh lơ bôn ticuoi táq náh-nnan tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng tớq nga inha. Rớp nha-án la arớq pannán cưu, ma mít cannính nha-án la arớq acho cruong pla lư. 
Têq inha acớl, tớq inha hôm máh arnáq nha-án táq. Tôm tangháng carbớuq calang lớiq nai cơt culái nho. Alứng tôm tangháng tarrieih lớiq nai cơt culái tarúng. 
Tôm along ŏ cơt culái ŏ, alứng along saq cơt culái saq. 
Tôm along ŏ lớiq nai cơt culái saq, alứng tôm along saq lớiq nai cơt culái ŏ. 
Tôm along mmo lớiq bôn culái ŏ, ngki ngai cớl, dyơ arpớt tớq uih. 
Muchứng ngki tưi, inha têq acớl ticuoi táq náh-nnan tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, tớq inha hôm máh arnáq nha-án táq.” 
“Tới cứp náq dŏq cư Ưlla ma têq mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút tớq pilŏ́ng. Ma nưm nha-án ndon táq veng cannính A-ám cư tớq pilŏ́ng táp têq mot. 
Tớq ingái ngki, bôn a-ưi ticuoi tông cư idô: ‘Ưlla ơi! Ưlla ơi! Nhơ te nốh inha he cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng. Nhơ te nốh inha he chuih angốh yang saq alứng táq a-ưi arnáq sileh.’ 
Ma cư ính ôi nha-án idô: ‘Cư lớiq chom inha. Inha tôi yông te cư. Inha la ticuoi táq arnáq saq.’” 
“Iki, ticuoi mmo cammáng alứng peh parnai cư, ticuoi ngki la arớq ticuoi tubáiq pitứng dúng tớq mpien búl cantar. 
Tớq bo chớn, dơq carlúh bóh, alứng cuyiel arpuq hớp, dúng ngki lớiq dứm, co ticuoi pitứng dúng ngki tớq mpien búl. 
Ticuoi mmo cammáng parnai cư, ma án lớiq peh, án la arớq ticuoi achơ pitứng dúng tớq chuah. 
Tớq bo chớn, dơq carlúh bóh, alứng cuyiel arpuq hớp, dúng ngki sruq alứng arlóh nhéq!” 
Cua Yê-su tông máh parnai ngki, máh ticuoi clứng át paniar án, sáng dut lư te ngê án cato, 
co án cato arớq ticuoi bôn chức lư, ma tới arớq thới sái rit báq cato. 
