चौथो खण्ड
90
भजनसंग्रह 90–106
परमेश्‍वरका जन मोशाको प्रार्थना।
1 हे प्रभु, पुस्तौँ-पुस्तादेखि
तपाईं हाम्रा वासस्थान हुनुभएको छ।
2 पहाडहरू उत्पन्‍न हुनुभन्दा अगि,
अथवा तपाईंले पृथ्वी र संसारलाई अस्तित्वमा ल्याउन अगि,
अनादिदेखि अनन्तसम्म, तपाईं नै परमेश्‍वर हुनुहुन्छ।
3 तपाईंले यसो भनेर मानिसलाई पुनः धुलोमा फर्काउनुहुन्छ,
“ए मरणशील मानिस हो, धुलोमा फर्किजाओ!”
4 तपाईंको दृष्‍टिमा एक हजार वर्ष
अहिले बितिगएको एक दिनजस्तै,
अथवा रातको एक पहरजस्तै छ।
5 तापनि तपाईंले मानिसहरूलाई बाढीले लगेझैँ मृत्युको निद्रामा लैजानुहुन्छ—
तिनीहरू बिहान पलाउने नयाँ घाँसजस्तै छन्:
6 त्यो बिहान नयाँ भएर मौलाउँछ;
तर बेलुकी त्यो सुक्छ र ओइलाउँछ।
7 तपाईंको क्रोधले हामी नष्‍ट भएका छौँ,
र तपाईंको क्रोधले हामी भयभीत हुन्छौँ।
8 तपाईंले हाम्रा अधर्महरू तपाईंकै सामु राख्नुभएको छ,
हाम्रा गुप्‍त पापहरू तपाईंका उपस्थितिको प्रकाशमा छन्।
9 हाम्रा सारा दिनहरू तपाईंको क्रोधमुनि बित्दछन्;
हामी आफ्ना वर्षहरू विलापमा बिताउँछौँ।
10 हाम्रो आयु त सत्तरी वर्ष मात्र हो,
अथवा बलले साथ दियो भने, असीसम्म;
तापनि त्यसको उत्तम अवधि पनि कष्‍ट र शोकमा बित्छ;
किनकि आयुचाहिँ चाँडै बितिजान्छ, र हामी उडिजान्छौँ।
11 तपाईंको आक्रोशको शक्ति कसले बुझ्न सकेको छ र?
किनकि तपाईंको क्रोध तपाईंलाई दिनुपर्ने भय जत्तिकै ठूलो छ।
12 हामीलाई हाम्रा दिनहरू गन्‍न सिकाउनुहोस्,
ताकि हामीले बुद्धिको हृदय प्राप्‍त गर्न सकौँ!
13 हे याहवेह, दयालु बनिदिनुहोस्; कहिलेसम्म तपाईं ढिलो गर्नुहुन्छ?
आफ्ना सेवकहरूमाथि दया गर्नुहोस्!
14 हरेक बिहानले मेरो निम्ति तपाईंको अचुक प्रेमको वचन ल्याओस्,
र हामी सारा जीवनभरि रमाएर गीत गाउन सकौँ र खुशी हुन सकौँ।
15 जति दिन तपाईंले हामीलाई कष्‍ट दिनुभयो, र जति वर्ष दुःख भोग्यौँ,
त्यहीअनुसार हामीलाई खुशी तुल्याउनुहोस्!
16 तपाईंका कार्यहरू तपाईंका सेवकहरूलाई देखाइयोस्,
तपाईंको वैभव तिनीहरूका छोराछोरीकहाँ प्रकट होस्!
17 प्रभु हाम्रा परमेश्‍वरको निगाह हामीमाथि रहोस्;
हाम्रा हातका काम हाम्रा निम्ति सुदृढ पारिऊन्—
हो, हाम्रा हातका कामहरू सुदृढ पारिऊन्!