35
1 एलीहू लगातर बोलीरहे र उसले भन्योः
2 “अय्यूब, तिमीले यस्तो भन्नु राम्रो होइन,
‘म परमेश्वर भन्दा अझ सही छु।’
3 अनि अय्यूब, तिमी परमेश्वरलाई सोध
‘यदि उसले परमेश्वरलाई खुशी पार्ने चेष्टा गरे त्यो मानिसलाई के लाभ हुन्छ?
यदि मैले पाप गरिन भने मलाई के लाभ हुनेछ?’
4 “अय्यूब, म तिमीलाई जवाफ दिन चाहन्छु अनि तिम्रा साथीहरू पनि तिमीसँग यहाँ छन्।
5 अय्यूब, आकाशमाथि हेर,
माथि बादलहरू हेर त्यो तिमीभन्दा माथि छन्।
6 अय्यूब, यदि तिमीले पाप गर्यौ भने यसले परमेश्वरलाई घात पार्दैन।
यदि तिमीले अपराधहरू गर्यौ भने त्यसले परमेश्वरलाई केही असर पार्दैन।
7 अनि अय्यूब, तिमी असल छौ भने त्यसले परमेश्वरलाई सहयोग गर्दैन्।
परमेश्वरले तिमीदेखि केही पनि पाउनु हुन्न।
8 अय्यूब, तिमीले सुकर्म अथवा कुकर्म जे गर्छौ त्यसले तिमी जस्तै अन्य मानिसहरूलाई प्रभाव पार्दछ।
तर ती कर्महरूले परमेश्वरलाई सहयोग अथवा आघात केही पुर्याउँदैन।
9 “यदि दुष्ट मानिसहरूलाई नोक्सान परिरहेको छ भने तिनीहरू गुहारको लागि चिच्याउँछन।
तिनीहरू शक्तिशाली मानिसहरूबाट बाँच्न गुहार माग्छन्।
10 तर ती दुष्ट मानिसहरू परमेश्वरलाई गुहार्दैनन्। तिनीहरूले भन्ने छैनन् ‘परमेश्वर कहाँ हुनुहुन्छ जसले मलाई सृष्टि गर्नुभयो?
परमेश्वर कहाँ हुनुहुन्छ? जब मानिसहरू दुःखमा पर्छन् परमेश्वरले तिनीहरूलाई सहायता गर्नुहुन्छ।’
11 परमेश्वरले हामीलाई चराचुरूङ्गी र जनावरहरू भन्दा ज्ञानी बनाउनु भयो।
यसकारण उहाँ कहाँ हुनुहुन्छ?
12 “अथवा यदि ती दुष्टहरूले परमेश्वरलाई गुहार मागे भने परमेश्वरले तिनीहरूलाई जवाफ दिनु हुने छैन।
किनभने तिनीहरू साह्रै घमण्डी छन्। अझ पनि तिनीहरू नै महत्वपूर्ण हौं भनेर सोच्दछन्।
13 यो सत्य हो, परमेश्वरले तिनीहरूका महत्वहीन विन्ती सुन्नु हुने छैन।
सर्वशक्तिमान परमेश्वरले तिनीहरू प्रति ध्यानै दिनुहुने छैन।
14 यसकारण अय्यूब, परमेश्वरले तिमीलाई ध्यान दिनुहुन्न
जब तिमी भन्दछौ कि उहाँलाई देखिन।
तिमी परमेश्वरको आगमनको आशा गरिरहेका छौ ताकि
तिमी आफै निर्दोष प्रमाण गर्न सक्छौ।
15 “अय्यूब, सोच कि परमेश्वरले दुष्ट मानिसहरूलाई दण्ड दिनु भएन,
उसले सोच्दछ कि परमेश्वरले पापमाथि ध्यानै दिनु भएन।
16 यसकारण अय्यूबले आफ्नो महत्वहीन कुराहरू भनिरहे।
अय्यूबले अझै महत्वपूर्ण मानिस जस्तो अभिनय गरिरहे। अय्यूबले के भनिरहेको छ त्यो उसले आफै जान्दैन भनी बुझ्न सजिलै छ।”