7
สอน​เรื่อง​ก๋าน​ตัดสิน​คน​อื่น
1 “บ่﻿ดี​ตัดสิน​คน​อื่น แล้ว​พระเจ้า​จะ​บ่﻿ตัดสิน​ต้าน 2 ย้อน​ว่า​ต้าน​ตังหลาย​จะ​ตัดสิน​คน​อื่น​จาใด พระเจ้า​ก็​จะ​ตัดสิน​ต้าน​ตังหลาย​จาอั้น เผียบ​เหมือน​ต้าน​ใจ๊​ต๋าง​แก่น​ใด​ตวง​หื้อ​คน​อื่น พระเจ้า​ก็​จะ​ใจ๊​ต๋าง​แก่น​นั้น​ตวง​หื้อ​ต้าน​เหมือน​กั๋น
3 “เป๋น​จาใด​ต้าน​ผ่อ​หัน​ขี้ฝุ่น​ตี้​อยู่​ใน​ต๋า​ปี้น้อง​ของ​ต้าน แต่​ไม้​ตึง​ดุ้น​อยู่​ใน​ต๋า​ตั๋ว​เก่า​ผ่อ​บ่﻿หัน 4 เป๋น​จาใด​ต้าน​อู้​กับ​หมู่​ปี้น้อง​ของ​ต้าน​ว่า ‘หื้อ​เฮา​เขี่ย​ขี้ฝุ่น​ออก​จาก​ต๋า​ของ​เจ้า​เนาะ’ แต่​ตี้​ไหน​ได้​มี​ไม้​ตึง​ดุ้น​อยู่​ใน​ต๋า​ตั๋ว​เก่า 5 คน​หน้า​ซื่อ​ใจ๋​ก๊ด หื้อ​จั๊ก​ไม้​ตึง​ดุ้น​ออก​จาก​ต๋า​ตั๋ว​เก่า​เหีย​ก่อน แล้ว​จะ​ได้​ผ่อ​หัน​ถี่﻿ๆ ก่อน​ตี้​จะ​ไป​เขี่ย​ขี้ฝุ่น​ออก​จาก​ต๋า​ของ​ปี้น้อง​ได้ 6 “ห้าม​เอา​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ยื่น​หื้อ​หมา กับ​บ่﻿ดี​เอา​ไข่​มุก​โจ้ง​หื้อ​หมู ย้อน​ว่า​หมา​กับ​หมู​จะ​เอา​ตี๋น​ซอก​ย่ำ​ของ​หมู่​นั้น​หื้อ​จ๋ม​ปื๊น​ตี๋น​ของ​มัน ป๋าย​บ่﻿ปอ​จะ​งว้าย​ปิ๊ก​มา​ขบ​ตวย
ก๋าน​ฮ้อง​กับ​ก๋าน​เซาะ​หา
7 “จง​ขอ​แล้ว​จะ​ได้ จง​เซาะ​แล้ว​จะ​ปะ จง​ฮ้อง​ตี้​ปะตู๋​แล้ว​จะ​เปิด​หื้อ 8 ย้อน​ว่า​กู้​คน​ตี้​ขอ​ก็​จะ​ได้ กู้​คน​ตี้​เซาะ​ก็​จะ​ปะ กู้​คน​ตี้​ฮ้อง​ตี้​ปะตู๋​ก็​จะ​เปิด​หื้อ​เขา
9 “มี​ใผ​ใน​หมู่​ต้าน​ถ้า​ลูก​ขอ​ของ​กิ๋น จะ​เอา​บ่าหิน​ยื่น​หื้อ​กิ๋น​แตน​กา 10 กาว่า​ถ้า​ลูก​ของ​ต้าน​ขอ​ป๋า จะ​เอา​งู​ปิ๊ด​หื้อ​จาอั้น​กา 11 ย้อน​ว่า​ต้าน​ตังหลาย​ตี้​เป๋น​คน​บาป​ยัง​ฮู้จัก​เอา​ของ​ดี﻿ๆ หื้อ​ลูก แล้ว​พระบิดา​ตี้​อยู่​ใน​สวรรค์​จะ​บ่﻿เอา​ของ​ดี﻿ๆ นัก​เหลือ​นั้น​หื้อ​กับ​คน​ตี้​ขอ​จาก​พระองค์​กา 12 หื้อ​เยียะ​ต่อ​คน​อื่น​อย่าง​ตี้​ต้าน​ต้องก๋าน​หื้อ​คน​อื่น​เยียะ​ต่อ​ต้าน นี่​เป๋น​ความหมาย​ของ​บท​บัญญัติ​ของ​โมเสส กับ​เป๋น​กำ​สอน​ของ​หมู่​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า
ปะตู๋​กีด​กับ​ปะตู๋​กว้าง
13 “หื้อ​เข้า​ไป​ตาง​ปะตู๋​กีด ย้อน​ว่า​ปะตู๋​ใหญ่​กับ​หน​ตาง​โล่ง​กว้าง​เตียว​สบาย จะ​ปา​ไป​เถิง​ความ​ฉิบหาย แล้ว​ก็​มี​คน​จ๋ำนวน​นัก​เตียว​ไป​ตัง​นี้ 14 ส่วน​ปะตู๋​ตี้​กีด​กับ​หนตาง​ตี้​เตียว​ยาก จะ​ปา​ไป​เถิง​จีวิต แล้ว​ก็​มี​คน​จ๋ำนวน​หน้อย​ตี้​เซาะ​ปะ
ฮู้จัก​เก๊าไม้​ก็​ย้อน​หน่วย
15 “หื้อ​หละวัง​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​ตั๋ว​ป๋อม ตี้​มา​หา​ต้าน​ตังหลาย​ใน​สภาพ​เป๋น​เหมือน​แกะ แต่​ตัง​ใน​ใจ๋​นั้น​ตี้​แต๊​เป๋น​เหมือน​หมาป่า​ขี้​สวก​ขนาด 16 ต้าน​จะ​ฮู้จัก​เขา​ได้​ดี​ก็​ผ่อ​ตี้​ก๋าน​เกิด​ผล​จาก​ก๋าน​งาน​ของ​เขา มี​ใผ​พ่อง​เก็บ​หน่วย​องุ่น​ได้​จาก​เก๊าไม้​ตี้​มี​หนาม กาว่า​เก็บ​หน่วย​บ่าเดื่อ​จาก​เก๊า​หญ้า​ตี้​มี​หนาม 17 ก็​อย่าง​เดียว​กั๋น​เก๊าไม้​ตี้​ดี​ก็​จะ​ออก​หน่วย​ดี ส่วน​เก๊าไม้​ตี้​บ่﻿ดี​ก็​จะ​ออก​หน่วย​ตี้​บ่﻿ดี 18 เป๋น​ไป​บ่﻿ได้​ตี้​เก๊าไม้​ดี​จะ​ออก​หน่วย​บ่﻿ดี กาว่า​เก๊าไม้​บ่﻿ดี​จะ​ออก​หน่วย​ดี​แต๊﻿ๆ 19 เก๊าไม้​กู้​เก๊า​ตี้​ออก​หน่วย​บ่﻿ดี ก็​จะ​ถูก​ปั้ม​ขว้าง​แล้ว​เผา​ไฟ​เหีย 20 ย้อน​จาอั้น​ต้าน​จะ​ฮู้​ได้​จาใด​ว่า​คน​ตี้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​นั้น เป๋น​ตั๋ว​แต๊ กาว่า​ตั๋ว​ป๋อม ก็​หื้อ​ผ่อ​ตี้​ก๋าน​เกิด​ผล​จาก​ก๋าน​งาน​ของ​เขา
21 “บ่﻿ใจ้​กู้​คน​ตี้​ฮ้อง​เฮา​ว่า ‘องค์​พระผู้เป๋นเจ้า’ แล้ว​จะ​ได้​เข้า​ใน​แผ่นดิน​สวรรค์ แต่​คน​ตี้​เยียะ​ตวย​ต๋าม​ความ​ต้องก๋าน​ของ​พระบิดา​ตี้​อยู่​ใน​สวรรค์​เต้าอั้น จะ​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​นั้น​ได้ 22 เมื่อ​วัน​ตัดสิน​ลงโต้ษ​บาป​มา​แผว​นั้น ก็​จะ​มี​คน​เป๋น​จ๋ำนวน​นัก​อู้​กับ​เฮา​ว่า ‘องค์​พระผู้เป๋นเจ้า หมู่​ข้า​พระองค์​ตังหลาย​ได้​อ้าง​จื้อ​ของ​พระองค์​ต๋อน​ตี้​ก่ำลัง​เยียะ​หน้า​ตี้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระองค์ กับ​ได้​อ้าง​จื้อ​ของ​พระองค์​ต๋อน​ไล่​ผี​ออก ตึง​ได้​ออก​จื้อ​ของ​พระองค์​ต๋อน​ตี้​เยียะ​ก๋าน​อัศจ๋รรย์​หลาย​อย่าง​บ่﻿ใจ้​กา’ 23 แต่​เฮา​จะ​บอก​หมู่​ต้าน​ซื่อ﻿ๆ ว่า ‘เฮา​บ่﻿เกย​ฮู้จัก​หมู่​เจ้า​สัก​เตื้อ เจ้า​เป๋น​คน​เยียะ​บ่﻿ดี ขะใจ๋​ปา​กั๋น​หนี​ไป​หื้อ​ป๊น​หน้า​เฮา​เหีย’
กำเผียบ​คน​หลวก​กับ​คน​ง่าว​แป๋ง​เฮือน
24 “ย้อน​จาอั้น​กู้​คน​ตี้​ได้ยิน​กำสอน​หมู่​นี้​ของ​เฮา​แล้ว​เยียะ​ตวย ก็​เผียบ​เหมือน​คน​หลวก​แป๋ง​เฮือน​ของ​ตั๋ว เอา​ตี๋น​เสา​เฮือน​จ่อม​หล่อม​ลง​ใน​หิน​เลิ็ก เปื้อ​เอา​หิน​เป๋น​ฐาน​ของ​เฮือน​นั้น 25 ต๋อน​ฝน​ตก​หนัก​น้ำ​ก็​ไหล​แฮง กับ​มี​ลมหลวง​ปั๊ด​ตั้ง​เฮือน​ซ้ำ​แล้ว​ซ้ำ​แหม แต่​เฮือน​หลัง​นั้น​ก็​บ่﻿โก้น​หลุ​แหลว​ลง​มา ย้อน​ว่า​ได้​ฝัง​ตี๋น​เสา​ของ​เฮือน​ลง​บน​ปื๊น​หิน​อย่าง​มั่นคง​แล้ว 26 แต่​สำหรับ​คน​ตี้​ได้​ฟัง​แล้ว​บ่﻿เยียะ​ตวย​กำ​สอน​หมู่​นี้​ของ​เฮา เขา​ก็​เผียบ​เหมือน​คน​ง่าว​แป๋ง​เฮือน​อยู่​บน​ปื๊น​ทราย 27 ต๋อน​ฝน​ตก​หนัก​น้ำ​ก็​ไหล​แฮง กับ​มี​ลม​แฮง​ปั๊ด​ตั้ง​เฮือน​ซ้ำ​แล้ว​ซ้ำ​แหม แล้ว​เฮือน​นั้น​ก็​โก้น​ลง​แหลว​หมด นับ​เป๋น​ความ​ฉิบหาย​อย่าง​ใหญ่​หลวง​แต๊﻿ๆ”
28 เมื่อ​พระเยซู​อู้​กำ​เผียบ​หมู่​นี้​จบ​แล้ว จาว​บ้าน​จาว​เมือง​ตังหลาย​ก็​ปา​กั๋น​งืด​ใน​กำสอน​ของ​พระองค์ 29 ย้อน​ว่า​พระองค์​สอน​อย่าง​ผู้​ตี้​มี​สิทธิ​อำนาจ​แต๊﻿ๆ บ่﻿เหมือน​หมู่​ธรรมาจ๋ารย์