16
พระเยซู​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย
1 เมื่อ​วัน​สะบาโต​ป๊น​ไป​แล้ว มารีย์​จาว​มักดาลา นาง​สะโลเม กับ​มารีย์​แม่​ของ​ยากอบ ไป​ซื้อ​เครื่องหอม​มา เปื้อ​จะ​ชโลม​ศพ​ของ​พระเยซู​ต๋าม​ธรรมเนียม​จาว​ยิว 2 เจ๊า​มืด​ของ​วัน​ติ๊ด​บ่ากอง​ตะวัน​ก่ำลัง​จะ​ออก หมู่​เขา​ก็​ไป​ตี้​อุโมงค์​ฝัง​ศพ​นั้น 3 หละหว่าง​เตียวตาง​ไป หมู่​เขา​อู้​กั๋น​ว่า “ใผ​จะ​กิ้ง​บ่าหิน​ตี้​ตึด​ปาก​อุโมงค์​หื้อ​เฮา​กา” 4 เมื่อ​มา​เถิง​อุโมงค์ หมู่​เขา​ก็​หัน​บ่าหิน​ใหญ่​นั้น​กิ้ง​ออก​ไป​แล้ว 5 หมู่​เขา​เข้า​ไป​ใน​อุโมงค์ ก็​หัน​ป้อจาย​หนุ่ม​คน​นึ่ง​นุ่ง​เสื้อ​คุม​สี​ขาว ณ นั่ง​อยู่​ตัง​เผิก​ขวา หมู่​เขา​ก็​สะดุ้ง​ตกอกตกใจ๋ 6 ป้อจาย​หนุ่ม​คน​นั้น​อู้​กับ​หมู่​เขา​ว่า “บ่﻿ถ้า​ตกใจ๋​เน่อ หมู่​เจ้า​มา​หา​พระเยซู​จาว​เมือง​นาซาเร็ธ​ตี้​ถูก​เขิง​บน​ไม้​ก๋าง​เขน​นั้น​กา พระเจ้า​เยียะ​หื้อ​พระองค์​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย​แล้ว พระองค์​บ่﻿ได้​อยู่​ตี้​นี่ ผ่อ​ตั๊ด​ตี้​หมู่​เขา​วาง​ศพ​ของ​พระองค์​แหล่ 7 แล้ว​หื้อ​ไป​บอก​หมู่​สาวก​ของ​พระองค์​ตึง​เปโตร​ตวย​เน่อ​ว่า ‘พระองค์​ก่ำลัง​ไป​แคว้น​กาลิลี​ก่อน​หน้า​ต้าน​ตังหลาย ต้าน​ตังหลาย​จะ​หัน​พระองค์​ตี้​หั้น เหมือน​อย่าง​ตี้​พระองค์​เกย​บอก​ต้าน​ตังหลาย​ไว้’ ” 8 แม่ญิง​หมู่​นั้น​ก็​ฟั่ง​ล่น​ออก​ไป​จาก​อุโมงค์​ตึง​งืด​ตึง​ตั๋ว​สั่น​ไป​หมด บ่﻿อู้​อะหยัง​กับ​ใผ​สัก​คน​ย้อน​ว่า​กั๋ว
(​สำเนา​โบราณ​ตี้​ดี​ตี้​สุด​บ่﻿มี​ข้อ 9 เถิง 20​)
พระเยซู​ป๋ากฏ​หื้อ​มารีย์​จาว​มักดาลา​หัน
9 เมื่อ​เจ๊า​มืด​วัน​ติ๊ด​หลังจาก​พระเยซู​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย​แล้ว พระองค์​ก็​ป๋ากฏ​ตั๋ว​หื้อ​มารีย์​จาว​มักดาลา​หัน​ก่อน​เปิ้น นาง​คือ​คน​ตี้​พระเยซู​ขับ​ไล่​ผี​เจ็ด​ตั๋ว​ออก​จาก​นาง​นั้น 10 แล้ว​นาง​ไป​บอก​หื้อ​หมู่​สาวก​ฟัง ต๋อน​นั้น​เขา​หมู่​นั้น​ก่ำลัง​ไห้​เป๋น​ตุ๊ก​อยู่ 11 แต่​เมื่อ​หมู่​เขา​ได้ยิน​ว่า​พระองค์​มี​จีวิต กับ​มารีย์​ได้​หัน​พระองค์​มา​แล้ว เขา​ก็​บ่﻿เจื้อ
พระเยซู​ป๋ากฏ​หื้อ​สาวก​สอง​คน​หัน
12 หลังจาก​นั้น​มี​สอง​คน​ตี้​เกย​ติดต๋าม​พระเยซู​ก่ำลัง​เตียวตาง​ไป​บ้าน​นอก พระเยซู​ป๋ากฏ​หื้อ​สอง​คน​นี้​หัน​แต่​เป๋น​สภาพ​บ่﻿เหมือน​เก่า 13 สอง​คน​นั้น​ก็​ปิ๊ก​ไป​บอก​คน​อื่น﻿ๆ ตี้​เกย​ติดต๋าม​พระองค์​ว่า​ได้​หัน​พระเยซู แต่​หมู่​เขา​ก็​บ่﻿เจื้อ
พระเยซู​ป๋ากฏ​ตั๋ว​กับ​สาวก​สิบ​เอ็ด​คน
14 ถัด​มา​เมื่อลูน​พระเยซู​ป๋ากฏ​หื้อ​สาวก​ตึง​สิบ​เอ็ด​คน​หัน​ต๋อน​ตี้​หมู่​เขา​กิ๋น​ข้าว​กั๋น​อยู่ พระองค์​ว่า​หื้อ​หมู่​เขา ย้อน​ว่า​หมู่​เขา​สงสัย​ตึง​หลึ่ง​ตี้​บ่﻿เจื้อ​คน​ตี้​ได้​หัน​พระองค์​หลังจาก​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย​แล้ว 15 พระองค์​อู้​กับ​หมู่​สาวก​ของ​พระองค์​ว่า “ต้าน​ตังหลาย​จง​ออก​ไป​บอก​ข่าวดี​หื้อ​คน​ตังหลาย​ฟัง​จ๋น​ใคว่​โลก 16 คน​ใด​เจื้อ​และ​ฮับ​บัพติศมา​คน​นั้น​ก็​จะ​รอด​ป๊น​บาป​โต้ษ แต่​คน​ใด​บ่﻿เจื้อ​จะ​ถูก​ตัดสิน​ลง​โต้ษ 17 คน​ตี้​เจื้อ​จะ​ฮับ​ฤทธิ์​อำนาจ​เยียะ​หมายสำคัญ คือ​จะ​ไล่​ผี​ออก​ด้วย​จื้อ​ของ​เฮา จะ​อู้​ภาษา​อื่น﻿ๆ ตี้​บ่﻿เกย​ฮู้ 18 เขา​จะ​หยุบ​งู​ปิ๊ด​ได้ ถ้า​กิ๋น​ของ​มี​ปิ๊ด​ก็​จะ​บ่﻿เป๋น​อันตราย​ต่อ​เขา เขา​จะ​เอา​มือ​วาง​บน​ตั๋ว​คน​ป่วย คน​หมู่​นั้น​ก็​จะ​หาย​ป่วย”
พระเจ้า​ฮับ​พระเยซู​ขึ้น​สวรรค์
19 เมื่อ​พระเยซู​อู้​กับ​หมู่​เขา​จบ​แล้ว พระเจ้า​ก็​ฮับ​พระองค์​ขึ้น​ไป​สวรรค์​หื้อ​นั่ง​ตัง​เผิก​ขวา​ของ​พระองค์ 20 แล้ว​หมู่​สาวก​ก็​ออก​ไป​เตสนา​สั่ง​สอน​กู้​ตี้​กู้​แห่ง องค์​พระผู้เป๋นเจ้า​ก็​เยียะ​ก๋าน​ตวย​หมู่​เขา โดย​หื้อ​ฤทธิ์​อำนาจ​หมู่​เขา​เยียะ​หมายสำคัญ​เปื้อ​พิสูจน์​ว่า กำสอน​ของ​เขา​เป๋น​เรื่อง​แต๊
ณ 16:5 มธ. 28:2-3