5
ปั๋ญหา​ก๋าน​ล่วง​ประเวณี​ใน​คริสตจักร
1 บ่﻿น่า​เจื้อ​แต๊﻿ๆ ตี้​ข้าพเจ้า​ได้ยิน​มา​ว่า มี​คน​นึ่ง​ใน​หมู่​ต้าน​ตี้​เยียะ​บาป​ตาง​เพศ ขนาด​คน​ตี้​บ่﻿เจื้อ​พระเจ้า​ก็​ยัง​ถือ​ว่า​เรื่อง​จาอี้​ผิด​เลย เรื่อง​ก็​คือ​ว่า มี​ป้อจาย​คน​นึ่ง​เอา​แม่เลี้ยง​ของ​ตั๋ว​มา​เป๋น​เมีย 2 แต่​หมู่​ต้าน​ยัง​อวด​ดี แตน​ตี้​จะ​ละอาย​ใจ๋ เยียะ​หยัง​บ่﻿ไล่​คน​นั้น​ออก​ไป​เหีย 3 ส่วน​ข้าพเจ้า​นั้น เถิงแม้​ว่า​ตั๋ว​ข้าพเจ้า​อยู่​ไก๋ แต่​ใจ๋​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​อยู่​กับ​หมู่​ต้าน กับ​ข้าพเจ้า​ได้​ตัดสิน​ลงโต้ษ​คน​ตี้​เยียะ​จาอั้น​ไป​แล้ว 4 เมื่อ​หมู่​ต้าน​จุมนุม​กั๋น​ใน​นาม​ของ​พระเยซู​องค์​พระผู้เป๋นเจ้า ใจ๋​ของ​ข้าพเจ้า​กับ​ฤทธิ์​อำนาจ​ของ​พระเยซู​องค์​พระผู้เป๋นเจ้า๓​ก็​ได้​ฮ่วม​จุมนุม​กับ​หมู่​ต้าน​ตวย 5 หมู่​ต้าน​ต้อง​มอบ​ป้อจาย​คน​นั้น​หื้อ​ซาต๋าน​ทำลาย​สันดาน​บาป​หื้อ​ฉิบหาย​ไป เปื้อ​หื้อ​จิตวิญญาณ​ของ​เขา​รอด​ได้​ใน​วัน​ตี้​องค์​พระ​ผู้​เป๋น​เจ้า​ปิ๊ก​มา
6 ตี้​หมู่​ต้าน​ปา​กั๋น​อวด​ตั๋ว​นั้น​ก็​บ่﻿สมควร​เลย หมู่​ต้าน​บ่﻿ฮู้​กา​ว่า ใส่​เจื๊อ​ฟู​หน้อย​เดียว ก็​เยียะ​หื้อ​แป้ง​เข้าหนมปัง​ฟู​ตึง​ก้อน 7 หื้อ​ล้าง​เจื๊อ​เก่า​นี้​ออก​ไป​เหีย เปื้อ​ต้าน​จะ​เป๋น​คน​บริสุทธิ์​เหมือน​แป้ง​เข้าหนมปัง​ก้อน​ใหม่ ตี้​บ่﻿มี​เจื๊อ​สูน​อยู่​อย่าง​ตี้​ต้าน​เป๋น ย้อน​พระคริสต์​ผู้​เป๋น​ลูก​แกะ​สำหรับ​งาน​ปัสกา ถูก​ฆ่า​ปู่จา​แล้ว 8 จาอั้น หื้อ​เฮา​ฮักษา​งาน​ปัสกา โดย​บ่﻿ใจ๊​เจื๊อ​เข้าหนมปัง​เก่า​แห่ง​ความ​บ่﻿ดี​น่า​ขี้จ๊ะ แต่​โดย​ใจ๊​เข้าหนมปัง​ตี้​บ่﻿มี​เจื๊อ​อะหยัง คือ​เข้าหนมปัง​ตี้​บริสุทธิ์​กับ​ซื่อสัตย์
9 ข้าพเจ้า​เกย​เขียน​จดหมาย​บอก​หมู่​ต้าน​แล้ว​ลอ​ว่า ห้าม​คบ​กับ​คน​ตี้​เยียะ​บาป​ตาง​เพศ 10 แต่​ข้าพเจ้า​บ่﻿ได้​หมายเถิง​บ่﻿หื้อ​คบ​กับ​คน​ของ​โลก​ตี้​เป๋น​คน​ล่วง​ประเวณี คน​ขี้โลภ คน​ขี้โก๋ง กาว่า​คน​ตี้​กราบ​ไหว้​ฮูป​เคารพ​เน่อ ย้อน​ถ้า​ห้าม​จาอั้น​แล้ว หมู่​ต้าน​ก็​ท่า​จะ​ได้​ไป​อยู่​นอก​โลก​เหีย​ละ 11 ข้าพเจ้า​หมายเถิง คน​ตี้​ได้​จื้อ​ว่า​เป๋น​ปี้น้อง​ผู้เจื้อ แต่​ยัง​ล่วง​ประเวณี ขี้โลภ กราบ​ไหว้​ฮูป​เคารพ อู้​ใส่​ฮ้าย​คน​อื่น เป๋น​ขี้​เหล้า กับ​ขี้​โก๋ง ห้าม​คบ​คน​จาอั้น​เน่อ แม้แต่​จะ​กิ๋น​ฮ่วม​กับ​คน​จาอี้​ก็​ห้าม​เลย 12-13 ข้าพเจ้า​บ่﻿มี​หน้าตี้​ไป​ตัดสิน​ลง​โต้ษ​คน​ตี้​บ่﻿ใจ้​ผู้เจื้อ​ตี้​เป๋น​เหมือน​คน​นอก​นั้น พระเจ้า​จะ​เป๋น​ผู้​ตัดสิน​ลงโต้ษ​คน​นอก​เอง แต่​หมู่​ต้าน​จะ​ต้อง​ตัดสิน​ลงโต้ษ​คน​ใน​หมู่​ของ​ต้าน​บ่﻿ใจ้​กา อย่าง​ตี้​มี​เขียน​ไว้​ใน​พระคัมภีร์​ว่า “หื้อ​ไล่​คน​บ่﻿ดี​จาอั้น​ออก​ไป​จาก​หมู่​ต้าน​เหีย​เน่อ”จ
๓ 5:4 สำเนา​โบราณ​บาง​ฉบับ​มี​กำ​ว่า “ของ​เฮา” จ 5:12-13 ฉธบ. 13:5; 17:7