11
พระเยซู​สอน​เรื่อง​ก๋าน​อธิษฐาน
1 มี​วัน​นึ่ง​พระเยซู​อธิษฐาน​อยู่​ใน​ตี้​แห่ง​นึ่ง เมื่อ​อธิษฐาน​จบ​แล้ว​สาวก​คน​นึ่ง​บอก​พระองค์​ว่า “อาจ๋ารย์​ครับ ขอ​สอน​หมู่​เฮา​อธิษฐาน เหมือน​ตี้​ยอห์น​ผู้​หื้อ​บัพติศมา​สอน​สาวก​ของ​เขา​พ่อง” 2 พระองค์​บอก​หมู่​เขา​ว่า “เมื่อ​อธิษฐาน​หื้อ​ว่า ‘ข้า​แต่​พระบิดา​ขอ​หื้อ​นาม​ของ​พระองค์​เป๋น​ตี้​นับถือ ขอ​หื้อ​แผ่นดิน​ของ​พระองค์​มา​ตั้ง​อยู่ 3 ขอ​โผด​หื้อ​ข้า​พระองค์​ตังหลาย​มี​อาหาร​กิ๋น​ตึง​วัน 4 ขอ​โผด​ยก​โต้ษ​บาป​ของ​ข้า​พระองค์​ตังหลาย เหมือน​ข้า​พระองค์​ยกโต้ษ​หื้อ​คน​ตี้​เยียะ​บาป​ต่อ​ข้า​พระองค์​นั้น ขอ​บ่﻿หื้อ​ปา​ข้า​พระองค์​ตังหลาย เข้า​ไป​หา​ก๋าน​ลองใจ๋’ ”
5 พระองค์​อู้​กับ​หมู่​เขา​ว่า “สมมุติ​คน​นึ่ง​ใน​หมู่​ต้าน​ไป​หา​เสี่ยว​คน​นึ่ง​ตี้​บ้าน​ใน​เวลา​เตี้ยงคืน อู้​กับ​เขา​ว่า ‘เสี่ยว​เหย​ขอ​ยืม​เข้าหนมปัง​สัก​สาม​ก้อน​เต๊อะ 6 เปื้อน​เฮา​คน​นึ่ง​ก้า​หา​เตียวตาง​มา​เถิง เฮา​บ่﻿มี​อะหยัง​จะ​หื้อ​เขา​กิ๋น’ 7 แล้ว​เสี่ยว​ตี้​อยู่​ตัง​ใน​บ้าน​ก็​ตอบ​ว่า ‘ห้าม​มา​รบก๋วน​กั๋น​เต๊อะ ปะตู๋​บ้าน​ก็​หับ​แล้ว หมู่​ลูก﻿ๆ กับ เฮา​ก่ำลัง​จะ​หลับ เฮา​ลุก​ไป​เอา​หื้อ​เสี่ยว​บ่﻿ได้’ 8 เฮา​บอก​ต้าน​ตังหลาย​ว่า เถิงแม้​ว่า​เป๋น​เสี่ยว​กั๋น เขา​ก็​ยัง​บ่﻿ลุก​มา​เอา​หื้อ แต่​ย้อน​คน​นั้น​ตื๊อ​ฮ้อง​ติก﻿ๆ เสี่ยว​คน​นั้น​จึง​ลุก​ขึ้น​มา​เอา​หื้อ​ต๋าม​ตี้​ต้องก๋าน 9 เฮา​จึง​บอก​ต้าน​ตังหลาย​ว่า จง​ขอ​แล้ว​จะ​ได้ จง​เซาะ​แล้ว​จะ​ปะ จง​ฮ้อง​ตี้​ปะตู๋​แล้ว​จะ​เปิด​หื้อ 10 ย้อน​ว่า​กู้​คน​ตี้​ขอ​ก็​จะ​ได้ กู้​คน​ตี้​เซาะ​ก็​จะ​ปะ กู้​คน​ตี้​ฮ้อง​ตี้​ปะตู๋​ก็​จะ​เปิด​หื้อ​เขา 11-12 มี​ใผ​ใน​หมู่​ต้าน​ตี้​เป๋น​ป้อ ถ้า​ลูก​ขอ​ป๋า​จะ​เอา​งู​ปิ๊ด​หื้อ​แตน​กา๔ ถ้า​ขอ​ไข่​จะ​เอา​แมงป่อง​หื้อ​เขา​กา 13 ย้อน​ว่า​ต้าน​ตังหลาย​ตี้​เป๋น​คน​บาป​ก็​ยัง​ฮู้จัก​เอา​ของ​ดี﻿ๆ หื้อ​ลูก แล้ว​นัก​เหลือ​นั้น พระบิดา​ตี้​อยู่​ใน​สวรรค์​จะ​บ่﻿หื้อ​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​กับ​คน​ตี้​ขอ​จาก​พระองค์​กา”
พระเยซู​ใจ๊​อำนาจ​ของ​พระเจ้า​ไล่​ผี
14 วัน​นึ่ง​พระเยซู​ไล่​ผี​ตี้​เยียะ​หื้อ​คน​เป๋น​ใบ้​ออก​จาก​ป้อจาย​คน​นึ่ง แล้ว​เขา​ก็​อู้​ได้ คน​ตังหลาย​ก็​ปา​กั๋น​งืด 15 แต่​บาง​คน​ใน​หมู่​เขา​อู้​ว่า “คน​นี้​ไล่​ผี​ออก​ได้​โดย​ใจ๊​อำนาจ​ของ​เบเอลเซบูล​หัวหน้า​ผี” 16 ซ้ำ​คน​ก็​จะ​มา​ทดลอง​พระองค์ ขอ​หื้อ​พระองค์​เยียะ​หมายสำคัญ​จาก​ฟ้า​สวรรค์​หื้อ​ผ่อ เปื้อ​จะ​ฮู้​ว่า​พระองค์​มา​จาก​พระเจ้า​แต๊﻿ๆ 17 แต่​พระองค์​ฮู้​กำกึ๊ด​ใน​ใจ๋​ของ​เขา​จึง​อู้​ว่า “อาณาจักร​ใด​ถ้า​แตกแยก​กั๋น​จะ​ฉิบหาย ครอบครัว​ใด​แตก​กั๋น​ก็​ฉิบหาย 18 ถ้า​ซาต๋าน​แตกแยก​กั๋น​ใน​หมู่​ของ​มัน อาณาจักร​ของ​มัน​จะ​ตั้ง​อยู่​ได้​จาใด ต้าน​ตังหลาย​ว่า​เฮา​ไล่​ผี​ออก​โดย​ใจ๊​อำนาจ​ของ​เบเอลเซบูล 19 แต่​ถ้า​เฮา​ไล่​ผี​ออก​โดย​ใจ๊​อำนาจ​ของ​เบเอลเซบูล หมู่​ของ​ต้าน​ไล่​ผี​ออก​โดย​ใจ๊​อำนาจ​ของ​ใผ จาอั้น​หมู่​ของ​ต้าน​นั้น​ละ จะ​เป๋น​ผู้​ตัดสิน​เรื่อง​นี้​ได้ 20 แต่​ถ้า​เฮา​ไล่​ผี​ออก​โดย​อำนาจ​ของ​พระเจ้า แสดง​ว่า​แผ่นดิน​ของ​พระองค์​ก็​มา​เถิง​หมู่​ต้าน​แล้ว
21 “เมื่อ​คน​ตี้​มี​ก่ำลัง ก๋ำ​อาวุธ​เฝ้า​เฮือน​ของ​ตั๋ว​อยู่ สิ่ง​ของ​ของ​เขา​ก็​จะ​มี​อยู่​โดย​บ่﻿มี​อันตราย 22 แต่​เมื่อ​มี​คน​ตี้​มี​ก๋ำลัง​นัก​เหลือ​เขา เข้า​มา​ต่อ​สู้​แล้ว​เขา​ก๊าน คน​นั้น​ก็​จะ​ลู่​อาวุธ​ตี้​เขา​วางใจ๋​ไป​เหีย แล้ว​เก็บ​เอา​สิ่ง​ของ​ทรัพย์​สมบัติ​ของ​เขา​ไป​แบ่ง​กั๋น
23 “ถ้า​ใผ​บ่﻿ได้​อยู่​ฝ่าย​เดียว​กับ​เฮา​ก็​เป๋น​ศัตรู๋​ต่อ​เฮา ใผ​บ่﻿ได้​จ้วย​ฮ้อง​คน​เข้า​มา​เปาะ​มา​ต้อม​กับ​เฮา ก็​เป๋น​คน​เยียะ​หื้อ​คน​แตก​ขะแล​ขะแจ​ไป
ผี​ฮ้าย​ปิ๊ก​มา​ตี้​เก่า
24 “ผี​ฮ้าย๕​ตั๋ว​นึ่ง เมื่อ​ออก​จาก​ตั๋ว​ของ​คน​ไป​แล้ว ก็​ฮ่อน​ไป​ต๋าม​ตี้​กั๋นดาร​แห้งแล้ง​เปื้อ​เซาะ​หา​ตี้​อยู่​ใหม่ แต่​ก็​เซาะ​หา​บ่﻿ปะ ผี​ฮ้าย​ตั๋ว​นั้น​เลย​อู้​ขึ้น​ว่า ‘ข้า​จะ​ปิ๊ก​ไป​เฮือน​หลัง​เก่า​ตี้​ได้​ออก​มา​แล้ว​ดี​กว่า’ 25 เมื่อ​ปิ๊ก​มา​แล้ว​ก็​หัน​ว่า เฮือน​หลัง​เก่า​นั้น​เผี้ยว​สะอาด​เรียบร้อย​ดี 26 ผี​ตั๋ว​นั้น​ก็​ไป​จวน​ผี​ตั๋ว​อื่น﻿ๆ แหม​เจ็ด​ตั๋ว​ตี้​ฮ้าย​เหลือ​มัน​แหม แล้ว​ปา​กั๋น​เข้า​มา​อยู่​ใน​เฮือน​หลัง​นั้น สุดต๊าย​แล้ว​คน﻿ๆ นั้น​ก็​ซ้ำ​ฮ้าย​เหลือ​เก่า​แหม”
คน​ตี้​เป๋น​สุข​เหลือ​คน​อื่น
27 เมื่อ​พระเยซู​ก่ำลัง​อู้​อยู่ มี​แม่ญิง​คน​นึ่ง​ใน​คน​ตังหลาย​ฮ้อง​บอก​พระองค์​ว่า “แม่​ตี้​เกิด​พระองค์​และ​หื้อ​กิ๋น​นม ก็​เป๋น​สุข” 28 แต่​พระองค์​อู้​ว่า “คน​ตังหลาย​ตี้​ได้ยิน​ถ้อยกำ​ของ​พระเจ้า แล้ว​เยียะ​ต๋าม​ถ้อยกำ​นั้น ก็​เป๋น​สุข​เหลือ​นั้น​แหม​ก่อน”
เรื่อง​คน​ซอบ​เซาะ​หา​ก๋าน​อัศจ๋รรย์
29 เมื่อ​คน​ปา​กั๋น​มา​นัก​ขึ้น​แหม พระองค์​ก็​อู้​ว่า “คน​สมัย​นี้​เป๋น​คน​บ่﻿ดี มี​ก้า​ผ่อ​หา​หมายสำคัญ​เต้าอั้น แต่​เฮา​จะ​บ่﻿เยียะ​หื้อ​หัน​เน่อ นอก​จาก​หมายสำคัญ​ตี้​เกิด​ขึ้น​กับ​โยนาห์​เต้าอั้น 30 ย้อน​ว่า​สิ่ง​ตี้​เกิด​ขึ้น​กับ​โยนาห์​ได้​เป๋น​หมายสำคัญ​หื้อ​จาว​เมือง​นีนะเวห์​ฮู้​ว่า พระเจ้า​ได้​ส่ง​เขา​ไป ก็​เหมือน​กั๋น​กับ​สิ่ง​ตี้​จะ​เกิด​ขึ้น​กับ​บุตรมนุษย์​ก็​เป๋น​หมายสำคัญ​หื้อ​คน​ใน​สมัย​นี้​ฮู้ 31 ใน​วัน​ตี้​พระเจ้า​จะ​ตัดสิน​โลก พระราชินี​ของ​ตัง​ใต้​ด ก็​จะ​ยืน​ขึ้น​นาบโต้ษ​คน​ใน​สมัย​นี้ ย้อน​ว่า​พระนาง​ได้​มา​จาก​ตี้​สุด​ป๋าย​แผ่นดิน​โลก เปื้อ​จะ​มา​ฟัง​สติ​ปั๋ญญา​ของ​กษัตริย์​ซาโลมอน แต่​บ่าเดี่ยว​นี้​คน​ตี้​เป๋น​ใหญ่​เหลือ​กษัตริย์​ซาโลมอน​อยู่​ตี้​นี่ แล้ว​หมู่​ต้าน​ก็​บ่﻿ยอม​ฟัง 32 จาว​เมือง​นีนะเวห์​จะ​ยืน​ขึ้น​นาบโต้ษ​คน​สมัย​นี้ ใน​วัน​ตี้​พระเจ้า​ตัดสิน​โลก ย้อน​ว่า​เขา​ตังหลาย​ได้​กลับใจ๋​จาก​บาป​เมื่อ​โยนาห์​ไป​สั่ง​สอน​หมู่​เขา แต่​ต๋อน​นี้​คน​ตี้​เป๋น​ใหญ่​เหลือ​โยนาห์​อยู่​ส่อง​หน้า​หมู่​ต้าน แต่​ยัง​บ่﻿มี​ใผ​กลับใจ๋​จาก​บาป​สัก​คน
33 “บ่﻿มี​ใผ​เมื่อ​ต๋าม​โกม​ไฟ​แล้ว​จะ​เอา​ตั้ง​ไว้​ตี้​ลับ​ตี้​บัง กาว่า​เอา​ถัง​ควบ​ไว้​แต่​จะ​ตั้ง​ไว้​บน​ตั่ง เปื้อ​คน​ตังหลาย​ตี้​เข้า​มา​จะ​หัน​เป่งแจ้ง​ได้ 34 แก่นต๋า​เผียบ​เหมือน​โกม​ไฟ​ส่อง​แจ้ง​ใน​ตั๋ว​ของ​คน​เฮา ถ้า​แก่นต๋า​ของ​ต้าน​ดี ตึง​เนื้อ​ตึง​ตั๋ว​ก็​เป่งแจ้ง​ไป​หมด ถ้า​แก่นต๋า​ของ​ต้าน​บ่﻿ดี ตึง​ตั๋ว​ของ​ต้าน​ก็​จะ​มืด​หมด 35 ย้อน​จาอั้น​จง​หละวัง​หื้อ​ดี หละวัง​ความ​เป่งแจ้ง​ตี้​ต้าน​กึ๊ด​ว่า​อยู่​ใน​ตั๋ว​เป๋น​ความ​มืด 36 ถ้า​ตั๋ว​ของ​ต้าน​ตึง​หมด​มี​ก้า​ความ​เป่งแจ้ง​บ่﻿มี​ความ​มืด​เลย ก็​จะ​แจ้ง​ไป​หมด​เหมือน​กับ​โกม​ไฟ​ตี้​ส่อง​มา​หา​ต้าน​นั้น”
พระเยซู​ติเตี๋ยน​หมู่​ฟาริสี​กับ​หมู่​ธรรมาจ๋ารย์
37 เมื่อ​พระองค์​อู้​เสร็จ​แล้ว มี​คน​นึ่ง​ใน​หมู่​ฟาริสี​เจิญ​พระองค์​ไป​กิ๋น​ข้าว​ตวย​กั๋น​ตี้​บ้าน พระองค์​ก็​เข้า​ไป​แล้ว​นั่ง​ลง​กิ๋น​ตวย​กั๋น 38 เมื่อ​ฟาริสี​คน​นั้น​หัน​ว่า พระเยซู​บ่﻿ได้​เยียะ​พิธี​ซ่วย​มือ​ก่อน​กิ๋น​ข้าว เขา​ก็​แปลกใจ๋ 39 พระองค์​อู้​กับ​เขา​ว่า “หมู่​ฟาริสี​ล้าง​ถ้วย​จาน​ก้า​ตัง​นอก​เต้าอั้น แต่​ตัง​ใน​นั้น​มี​ก้า​ความ​โลภ​กับ​ก๋าน​บ่﻿ดี 40 หมู่​คน​ง่าว พระเจ้า​ผู้​สร้าง​ตัง​นอก​ก็​ได้​สร้าง​ตัง​ใน​ตวย​บ่﻿ใจ้​กา 41 จง​เอา​ของ​ตี้​อยู่​ใน​ถ้วย​จาน​หื้อ​คน​ตุ๊กยาก แล้ว​กู้​อย่าง​ก็​จะ​สะอาด​บริสุทธิ์​สำหรับ​เจ้า
42 “ความ​ฉิบหาย​ก็​จะ​เกิด​กับ​หมู่​ฟาริสี​ย้อน​หมู่​เจ้า​ถวาย​สิบลด​จาก​หอมด่วน ขมิ้น กับ​หมู่​เครื่องเทศ แต่​บ่﻿สนใจ๋​ความ​ยุติธรรม​กับ​ความ​ฮัก​ต่อ​พระเจ้า ก๋าน​ถวาย​สิบลด​เจ้า​ก็​ควร​เยียะ​อยู่ แต่​บ่﻿ดี​ละ​สิ่ง​สำคัญ​หมู่​นั้น​ตวย 43 ความ​ฉิบหาย​ก็​จะ​เกิด​กับ​หมู่​ฟาริสี ย้อน​เจ้า​ซอบ​นั่ง​ตั๊ด​ตี้​สำคัญ​ใน​ธรรมศาลา​ของ​จาว​ยิว กับ​ซอบ​หื้อ​คน​ไหว้​ก๋าง​กาด​ก๋าง​ลี 44 ความ​ฉิบหาย​ก็​จะ​เกิด​กับ​เจ้า​ตังหลาย ย้อน​หมู่​เจ้า​เผียบ​เหมือน​อุโมงค์​ฝัง​ศพ​ตี้​คน​บ่﻿ฮู้​ว่า​มี​ศพ​ฝัง​อยู่​หั้น คน​จะ​เตียว​ย่ำ​ไป​ย่ำ​มา​โดย​บ่﻿ฮู้​เรื่อง๖”
45 ผู้​ชำนาญ​บท​บัญญัติ​คน​นึ่ง​บอก​พระองค์​ว่า “อาจ๋ารย์ ตี้​ต้าน​ว่า​จาอั้น ต้าน​ก็​ดู​แควน​หมู่​เฮา​ตวย​ก่า” 46 พระองค์​ก็​บอก​เขา​ว่า “ความ​ฉิบหาย​ก็​จะ​เกิด​กับ​หมู่​ผู้​ชำนาญ​บท​บัญญัติ​ตวย ย้อน​หมู่​เจ้า​ตั้ง​กฎ​ตี้​ยาก﻿ๆ หื้อ​คน​ตังหลาย​แบก​ไว้ แต่​หมู่​เจ้า​นั้น​ก็​บ่﻿ยอม​จ้วย​จิ​สัก​หน้อย 47 ความ​ฉิบหาย​ก็​จะ​เกิด​กับ​เจ้า​ตังหลาย ย้อน​หมู่​เจ้า​ได้​แป๋ง​อุโมงค์​ฝัง​ศพ​ตี้​เปิง​กับ​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า แต่​ป้อ​อุ๊ย​แม่​หม่อน ของ​หมู่​เจ้า​นั้น​ละ​เป๋น​คน​ฆ่า​หมู่​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​หมู่​นั้น 48 ตี้​หมู่​เจ้า​เยียะ​นั้น​ก็​แสดง​ว่า​หมู่​เจ้า​หัน​ดี​หัน​งาม​กับ​สิ่ง​ตี้​ป้ออุ๊ย​แม่หม่อน​ได้​เยียะ หมู่​เขา​ฆ่า​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า แล้ว​หมู่​เจ้า​ก็​มา​แป๋ง​อุโมงค์​ฝังศพ​หื้อ 49 ย้อน​จาอั้น พระเจ้า​ได้​อู้​ต๋าม​ปั๋ญญา​ของ​พระองค์​ว่า ‘เฮา​จะ​ส่ง​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​เฮา​กับ​หมู่​อัคร​สาวก​ไป​หา​หมู่​เขา หมู่​เขา​ก็​จะ​ฆ่า​เหีย​พ่อง จะ​ค่ำ​เหีย​พ่อง’ 50 ย้อน​จาอั้น​คน​ใน​ยุค​นี้​นี่​ละ จะ​ต้อง​ฮับ​โต้ษ​ตี้​ได้​ฆ่า​หมู่​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​ตึงหมด​ตั้งแต่​เมื่อ​เก๊า​สร้าง​โลก 51 คือ​ตั้งแต่​อาแบล​๗จ๋น​เถิง​เศคาริยาห์​๘ตี้​ถูก​ฆ่า​ต๋าย​หละหว่าง​พระวิหาร​กับ​แต้น​ปู่จา เฮา​บอก​ความ​จริง​แก่​ต้าน​ตังหลาย​ว่า คน​ใน​ยุค​นี้​จะ​ต้อง​ฮับ​โต้ษ​ตี้​ได้​ฆ่า​คน​หมู่​นั้น​อย่าง​แน่​นอน 52 ความ​ฉิบหาย​ก็​จะ​เกิด​กับ​หมู่​ผู้​ชำนาญ​บท​บัญญัติ ย้อน​ว่า​หมู่​เจ้า​เอา​ลูก​ขะแจ๋​แห่ง​ความ​ฮู้​เรื่อง​พระเจ้า​ไป​ซ่อน​ไว้​เหีย แต่​หมู่​เจ้า​ก็​บ่﻿ยอม​เข้า​ไป คน​อื่น​ฮิ​จะ​เข้า​ไป หมู่​เจ้า​เอง​ก็​ขวาง​ไว้​เหีย”
53 เมื่อ​พระเยซู​ออก​มา​จาก​บ้าน​ฟาริสี​คน​นั้น​แล้ว หมู่​ธรรมาจ๋ารย์​กับ​หมู่​ฟาริสี​ก็​ตั้งเก๊า​ต่อต้าน​พระองค์​อย่าง​แฮง​กับ​หลุ้ม​ถาม​พระองค์​หลาย​อย่าง 54 หมู่​เขา​หวัง​จะ​ยับ​ผิด​เอา​จาก​กำ​ของ​พระองค์ เปื้อ​จะ​ฟ้อง​พระองค์​ได้
๔ 11:11-12 สำเนา​โบราณ​บาง​ฉบับ​เพิ่ม​ประโยค​ว่า ถ้า​ลูก​ขอ​เข้าหนมปัง จะ​เอา​บ่าหิน​หื้อ​กา ๕ 11:24 ใน​ภาษา​กรีก เป๋น​กำ​ว่า บ่﻿สะอาด​ ด 11:31 1 พกษ. 10:1-10 ๖ 11:44 จาว​ยิว​ถือ​ว่า​ก๋าน​ถูก​ใส่​หลุม​ฝัง​ศพ​เยียะ​หื้อ​เป๋น​มลทิน​ ๗ 11:51 อาแบล​เป๋น​คน​แรก​ตี้​ถูก​ฆ่า​ต๋าย​ใน​ปฐมก๋าล 4:8 ๘ 11:51 เศคาริยาห์ เป๋น​ปุโรหิต​คน​สุดต๊าย​ตี้​ถูก​ฆ่า​ใน 2 พศด. 24:20-21