25
กำ​เผียบ​เรื่อง​เปื้อน​เจ้าสาว​สิบ​คน
1 “ใน​เวลา​นั้น แผ่นดิน​สวรรค์​จะ​เผียบ​เหมือน​เปื้อน​เจ้าสาว​สิบ​คน ก๋ำ​โกม​ไฟ​ออก​มา​ถ้า​ฮับ​เจ้าบ่าว 2 ใน​แม่ญิง​หมู่​นั้น​มี​ห้า​คน​เป๋น​คน​ง่าว แหม​ห้า​คน​เป๋น​คน​หลวก 3 แม่ญิง​ง่าว​ห้า​คน​นั้น​เอา​โกม​ไฟ​ไป แต่​บ่﻿ได้​เอา​น้ำมัน​สำรอง​ไป​ตวย 4 แต่​แม่ญิง​หลวก​ห้า​คน​นั้น​เอา​น้ำมัน​สำรอง​ใส่​ก๋า​ไป​พร้อม​กับ​โกม​ไฟ​ตวย 5 เป๋น​เวลา​เมิน​ขนาด​แต่​เจ้าบ่าว​ก็​ยัง​บ่﻿มา​เตื้อ แม่ญิง​สาว​ตึง​สิบ​คน​ก็​ใค่หลับ​แล้ว​ก็​หลับ​ไป
6 “เมื่อ​เถิง​เวลา​เตี้ยง​คืน ก็​มี​เสียง​เอิ้น​ฮ้อง​ว่า ‘เจ้าบ่าว​มา​แล้ว ขะใจ๋​ออก​มา​ต้อนฮับ​เน่อ’
7 “เปื้อน​เจ้าสาว​ตึง​หมด​สิบ​คน​ก็​ตื่น แล้ว​แป๋ง​ไส้​โกม​ไฟ​ของ​ตั๋ว​หื้อ​พร้อม 8 หมู่​แม่ญิง​ง่าว​อู้​กับ​หมู่​แม่ญิง​หลวก​ว่า ‘ขอ​แบ่ง​น้ำมัน​ของ​หมู่​เจ้า​หื้อ​หมู่​เฮา​พ่อง​เต๊อะ โกม​ไฟ​ของ​หมู่​เฮา​ก่ำลัง​จะ​ดับ​อยู่​แล้ว’
9 “หมู่​แม่ญิง​หลวก​ตอบ​ว่า ‘บ่﻿ได้​ก้า น้ำมัน​ตี้​มี​อยู่​นี้​มี​ปอ​สำหรับ​ตั๋ว​เฮา​เต้าอั้น หมู่​เจ้า​ไป​เซาะ​ซื้อ​จาก​คน​ขาย​เอา​คน​เดียว​เต๊อะ’
10 “ต๋อน​ตี้​หมู่​แม่ญิง​ง่าว​ออก​ไป​เซาะ​ซื้อ​น้ำมัน เจ้าบ่าว​ก็​มา​แผว เปื้อน​เจ้าสาว​ตี้​พร้อม​อยู่​แล้ว​ได้​ไป​งาน​เลี้ยง​แต่งงาน​กับ​เจ้าบ่าว แล้ว​ปะตู๋​ก็​หับ
11 “ต่อ​มา​เมื่อ​หมู่​แม่ญิง​ง่าว​ห้า​คน​ปิ๊ก​มา ก็​ปา​กั๋น​ฮ้อง​ว่า ‘ต้าน​เจ้า﻿ๆ จ้วย​ไข​ปะตู๋​หื้อ​เฮา​กำ​เต๊อะ’
12 “แต่​เจ้าบ่าว​ตอบ​ว่า ‘เฮา​บอก​ความ​จริง​แก่​หมู่​เจ้า​ว่า เฮา​บ่﻿ฮู้จัก​หมู่​เจ้า​เลย’
13 “ย้อน​จาอั้น หื้อ​ต้าน​ตังหลาย​เฝ้า​หละวัง​อยู่​ตลอด ย้อน​ต้าน​บ่﻿ฮู้​วัน​เวลา​ตี้​เฮา​จะ​ปิ๊ก​มา
กำเผียบ​เรื่อง​คน​ฮับใจ๊​สาม​คน
14 “แผ่นดิน​สวรรค์​ก็​เผียบ​เหมือน​ป้อจาย​คน​นึ่ง​ตี้​ก่ำลัง​จะ​ออก​เตียว​ตาง​ไป​เมือง​ไก๋ เขา​ฮ้อง​หมู่​คน​ฮับใจ๊​เข้า​มา​หา แล้ว​มอบ​ข้าว​ของ​เงิน​คำ​หื้อ​ฮับผิดชอบ 15 ต้าน​หื้อ​สตางค์​ห้า​ตะลันต์​แก่​คน​ตี้​นึ่ง หื้อ​สอง​ตะลันต์​แก่​คน​ตี้​สอง แล้ว​ก็​หื้อ​คน​ตี้​สาม​ตะลันต์​เดียว โดย​แบ่ง​หื้อ​ต๋าม​ความ​สามารถ​ของ​แต่​ละ​คน แล้ว​ต้าน​ก็​ออก​เตียว​ตาง 16 คน​ฮับใจ๊​ตี้​ได้​ห้า​ตะลันต์ ก็​เอา​ไป​เป๋น​ตืน​ก๊า​ขาย​เลย แล้ว​ก็​ได้​ก่ำไฮ​มา​แหม​ห้า​ตะลันต์ 17 คน​ฮับใจ๊​ตี้​ได้​สอง​ตะลันต์ ก็​เอา​ไป​เป๋น​ตืน​ก๊า​ขาย​เหมือน​กั๋น แล้ว​ก็​ได้​ก่ำไฮ​มา​แหม​สอง​ตะลันต์ 18 สำหรับ​คน​ฮับใจ๊​ตี้​ได้​ตะลันต์​เดียว ก็​ขุด​ดิน​เป๋น​ฮ่อม แล้ว​ซ่อน​สตางค์​ของ​เจ้านาย​ไว้​ใน​หั้น​เหีย
19 “เวลา​ผ่าน​ไป​เมิน​แล้ว เจ้านาย​ปิ๊ก​มา จึง​ฮ้อง​หมู่​คน​ฮับใจ๊​สาม​คน​มา​ถาม​ว่า​ได้​เอา​สตางค์​ไป​เยียะ​อะหยัง​กั๋น​พ่อง 20 คน​ฮับใจ๊​ตี้​ได้​ห้า​ตะลันต์ เอา​ตึง​ตืน​ตึง​ก่ำไฮ​แหม​ห้า​ตะลันต์​มา​หื้อ​นาย​แล้ว​ก็​บอก​ว่า ‘นาย​เจ้าข้า สตางค์​ตี้​หื้อ​ข้าพเจ้า​ไว้​ห้า​ตะลันต์ ผ่อ​นี่​ลอ ตืน​ห้า​ตะลันต์​ข้าพเจ้า​ได้​ก่ำไฮ​มา​เปาะ​แหม​ห้า​ตะลันต์’
21 “นาย​ก็​อู้​กับ​เขา​ว่า ‘ดี​แล้ว เจ้า​เป๋น​คน​ฮับใจ๊​ตี้​ดี กับ​ซื่อสัตย์ เจ้า​ซื่อสัตย์​ใน​สิ่ง​เล็ก﻿ๆ หน้อย﻿ๆ เฮา​จะ​ตั้ง​หื้อ​เจ้า​ผ่อกอย​ของ​จ๋ำนวน​นัก มา​ฮ่วม​ยินดี​กับ​นาย​ของ​เจ้า​เต๊อะ’
22 “แล้ว​คน​ฮับใจ๊​ตี้​ได้​สอง​ตะลันต์ ก็​เข้า​มา​อู้​ว่า ‘นาย​เจ้าข้า สตางค์​ตี้​หื้อ​ข้าพเจ้า​ไว้​สอง​ตะลันต์ ผ่อ​นี่​ลอ ตืน​สอง​ตะลันต์​ข้าพเจ้า​ได้​ก่ำไฮ​มา​เปาะ​แหม​สอง​ตะลันต์’
23 “นาย​ก็​อู้​กับ​เขา​ว่า ‘ดี​แล้ว เจ้า​เป๋น​คน​ฮับใจ๊​ตี้​ดี กับ​ซื่อสัตย์ เจ้า​ซื่อสัตย์​ใน​สิ่ง​เล็ก﻿ๆ หน้อย﻿ๆ เฮา​จะ​ตั้ง​หื้อ​เจ้า​ผ่อกอย​ของ​จ๋ำนวน​นัก มา​ฮ่วม​ยินดี​กับ​นาย​ของ​เจ้า​เต๊อะ’
24 “แล้ว​คน​ฮับใจ๊​ตี้​ได้​ตะลันต์​เดียว​ก็​เข้า​มา​อู้​ว่า ‘นาย​เจ้าข้า ข้าพเจ้า​ฮู้​ว่า​ต้าน​เป๋น​คน​เขี้ยว ต้าน​เก็บเกี่ยว​สิ่ง​ตี้​ต้าน​บ่﻿ได้​ปูก แล้ว​ก็​เก็บ​พืช​ผล​ตี้​ต้าน​บ่﻿ได้​หว่าน 25 ข้าพเจ้า​กั๋ว​ก็​เลย​เอา​สตางค์​ตะลันต์​เดียว ไป​ขุด​ขุม​ซ่อน​ไว้​ใน​ดิน​เหีย ผ่อ​นี่​ลอ สตางค์​ตะลันต์​เดียว​ของ​ต้าน’
26 “นาย​ก็​ตอบ​เขา​ว่า ‘ไอ่​ขี้​ข้า​บ่﻿ดี​ขี้ค้าน เจ้า​ก็​ฮู้​ว่า​เฮา​เก็บเกี่ยว​ใน​สิ่ง​ตี้​เฮา​บ่﻿ได้​ปูก กับ​เก็บ​พืชผล​ตี้​เฮา​บ่﻿ได้​หว่าน 27 ถ้า​จาอั้น​เป๋น​จาใด​บ่﻿เอา​สตางค์​นั้น​ไป​ฝาก​ธนาคาร​ไว้ เมื่อ​เฮา​ปิ๊ก​มา​ก็​จะ​ได้​สตางค์​ตึง​ต้น​ตึง​ดอก’
28 “แล้ว​เจ้านาย​ก็​สั่ง​หื้อ​เอา​สตางค์​นึ่ง​ตะลันต์​จาก​เขา​ไป​หื้อ​คน​ตี้​มี​สิบ​ตะลันต์ 29 ย้อน​คน​ตี้​มี​อยู่​แล้ว ก็​จะ​เตื่อม​นัก​ขึ้น​จ๋น​เหลือ​ล้น ส่วน​คน​ตี้​บ่﻿มี แม้​แต่​สิ่ง​ตี้​เขา​มี​อยู่​นั้น​ก็​จะ​เอา​ไป​จาก​เขา​เหีย 30 จาก​นั้น​ก็​สั่ง​หื้อ​เอา​คน​ฮับใจ๊​บ่﻿มี​ประโยชน์​คน​นั้น โจ้ง​ออก​ไป​ตี้​มืด​ตัง​นอก​เหีย ตี้​หั้น​จะ​มี​เสียง​ไห้​หุย​ขบ​เขี้ยว​เกี๊ยว​กาง​อย่าง​เจ็บปวด
บุตรมนุษย์​จะ​ตัดสิน​ลงโต้ษ​กู้​คน
31 “เมื่อ​บุตรมนุษย์​จะ​ปิ๊ก​มา​โดย​รัศมี​อัน​ยิ่งใหญ่​ฮ่วม​กับ​หมู่​ทูตสวรรค์ พระองค์​จะ​นั่ง​บน​บัลลังก์​ตี้​เต๋ม​ไป​ด้วย​รัศมี​ตี้​มา​จาก​สวรรค์ 32 คน​เจื๊อ​จ้าด​ต่าง﻿ๆ จะ​มา​เปาะ​กั๋น​ส่อง​หน้า​บุตรมนุษย์ พระองค์​จะ​แบ่ง​หมู่​เขา​ออก​เป๋น​สอง​หมู่ เหมือน​กับ​คน​เลี้ยง​แกะ​ตี้​แยก​แกะ​ออก​จาก​แป๊ะ 33 พระองค์​จะ​เอา​แกะ​ไว้​ตัง​ขวา​มือ ส่วน​แป๊ะ​ก็​จะ​เอา​ไว้​ตัง​ซ้าย​มือ
34 “แล้ว​พระองค์​ผู้​เป๋น​กษัตริย์​จะ​อู้​กับ​หมู่​ตี้​อยู่​ตัง​ขวา​มือ​ว่า ‘ต้าน​ตังหลาย​ตี้​ได้ฮับ​ปอน​จาก​พระบิดา​ของ​เฮา เจิญ​ฮับ​อาณาจักร​ตี้​ได้​เกียม​ไว้​สำหรับ​ต้าน​ตังหลาย​ตั้งแต่​สร้าง​โลก​มา​แล้ว 35 ย้อน​ว่า​ต๋อน​ตี้​เฮา​ใค่​อยาก​กิ๋น​ข้าว หมู่​ต้าน​ก็​เลี้ยง​เฮา เฮา​ใค่​อยาก​กิ๋น​น้ำ ต้าน​ก็​เอา​น้ำ​หื้อ​เฮา​กิ๋น เฮา​เป๋น​คน​แปลก​หน้า หมู่​ต้าน​ก็​ต้อนฮับ​เฮา​หื้อ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน 36 เฮา​บ่﻿มี​เสื้อผ้า​ใส่ ต้าน​ก็​เอา​มา​หื้อ​เฮา​นุ่ง เฮา​บ่﻿สบาย ต้าน​ก็​ผ่อกอย​เอา​ใจ๋​ใส่ เฮา​ติด​คอก ต้าน​ก็​มา​แอ่ว​หา​เฮา’
37 “แล้ว​หมู่​ตี้​เยียะ​ถูกต้อง​ต๋าม​ธรรม​จะ​ตอบ​ว่า ‘องค์​พระผู้เป๋นเจ้า หมู่​เฮา​เกย​หัน​พระองค์​ใค่​อยาก​กิ๋น​ข้าว​แล้ว​เลี้ยง​พระองค์​เมื่อใด กาว่า​หัน​พระองค์​ใค่​อยาก​กิ๋น​น้ำ​แล้ว​เอา​น้ำ​หื้อ​พระองค์​กิ๋น​เมื่อใด 38 หมู่​เฮา​เกย​หัน​พระองค์​เป๋น​คน​แปลก​หน้า​แล้ว​เจิญ​พระองค์​เข้า​มา​ใน​บ้าน กาว่า​หัน​พระองค์​บ่﻿มี​เสื้อผ้า​ใส่​แล้ว​เอา​เสื้อผ้า​มา​หื้อ​นุ่ง​เมื่อใด 39 หมู่​เฮา​หัน​พระองค์​บ่﻿สบาย กาว่า​ติด​คอก​แล้ว​ไป​แอ่ว​หา​พระองค์​เมื่อใด’
40 “แล้ว​พระองค์​ผู้​เป๋น​กษัตริย์​จะ​ตอบ​หมู่​เขา​ว่า ‘เฮา​บอก​ความ​จริง​แก่​ต้าน​ตังหลาย​ว่า เมื่อใด​ก็​ต๋าม​ตี้​หมู่​ต้าน​เยียะ​กับ​คน​ตี้​ต่ำต้อย​ตี้​สุด​คน​นึ่ง​ใน​หมู่​ปี้น้อง​ของ​เฮา ก็​เหมือน​ต้าน​ตังหลาย​ได้​เยียะ​ต่อ​เฮา​ตวย’
41 “แล้ว​พระองค์​จะ​บิ่น​หน้า​ไป​บอก​หมู่​ตี้​อยู่​ตัง​เผิก​ซ้าย​มือ​ว่า ‘ไป​หื้อ​ป๊น​หู​ป๊น​ต๋า​เฮา​เหีย หมู่​เจ้า​ถูก​แจ้ง​หื้อ​ตก​หม้อหน้าฮก​ใน​ไฟ​ตี้​บ่﻿มี​วัน​ดับ เป๋น​ไฟ​ตี้​เกียม​ไว้​สำหรับ​มาร​กับ​หมู่​ของ​มัน 42 ย้อน​ว่า​ต๋อน​ตี้​เฮา​ใค่​อยาก​กิ๋น​ข้าว เจ้า​ตังหลาย​ก็​บ่﻿ได้​หื้อ​อะหยัง​เฮา​กิ๋น เฮา​ใค่​อยาก​กิ๋น​น้ำ เจ้า​ตังหลาย​บ่﻿ได้​หื้อ​น้ำ​เฮา​กิ๋น 43 เฮา​เป๋น​คน​แปลก​หน้า เจ้า​ตังหลาย​ก็​บ่﻿ได้​เจิญ​เฮา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน เฮา​บ่﻿มี​เสื้อผ้า​ใส่ เจ้า​ตังหลาย​บ่﻿ได้​หื้อ​เสื้อผ้า​เฮา​นุ่ง เฮา​บ่﻿สบาย​กับ​ติด​คอก เจ้า​ตังหลาย​บ่﻿เกย​มา​แอ่ว​หา​เฮา’
44 “หมู่​เขา​ก็​จะ​ตอบ​ว่า ‘พระองค์​เจ้า​ข้า หมู่​เฮา​หัน​ต้าน​ใค่​อยาก​กิ๋น​ข้าว กิ๋น​น้ำ กาว่า​เป๋น​คน​แปลก​หน้า กาว่า​บ่﻿มี​เสื้อผ้า​นุ่ง บ่﻿สบาย​กับ​ติด​คอก แล้ว​หมู่​เฮา​บ่﻿ได้​เยียะ​อะหยัง​สัก​อย่าง​ตี้​จะ​จ้วยเหลือ​ต้าน​เมื่อใด​กา’ 45 “พระองค์​จะ​ตอบ​ว่า ‘เฮา​บอก​ความ​จริง​แก่​เจ้า​ตังหลาย​ว่า อะหยัง​ก็​ต๋าม​ตี้​เจ้า​ตังหลาย​บ่﻿ได้​เยียะ​กับ​คน​ต่ำต้อย​ตี้​สุด​คน​นึ่ง เจ้า​ตังหลาย​ก็​บ่﻿ได้​เยียะ​ต่อ​เฮา​เลย’
46 “แล้ว​คน​ตังหลาย​หมู่​นั้น​ก็​จะ​ต้อง​ฮับ​โต้ษ​ตลอด​ไป แต่​คน​ตี้​เยียะ​ถูกต้อง​ต๋าม​ธรรม​จะ​เข้า​สู่​จีวิต​นิรันดร์”