13
กำเผียบ​เรื่อง​ดิน​สี่​อย่าง
1 ใน​วัน​เดียว​กั๋น​นั้น พระเยซู​ออก​จาก​เฮือน​มา​นั่ง​อยู่​ฮิม​ทะเลสาบ 2 มี​คน​จ๋ำนวน​นัก​ปา​กั๋น​มา​หลุ้ม​พระองค์ พระเยซู​ก็​ลง​ไป​นั่ง​อยู่​ใน​เฮือ คน​ตังหลาย​ก็​ยืน​อยู่​ฮิม​ฝั่ง 3 แล้ว​พระองค์​ก็​เล่า​เรื่อง​ต่าง﻿ๆ เป๋น​กำเผียบ​สอน​หมู่​เขา พระองค์​เล่า​ว่า “มี​จาวนา​คน​นึ่ง ออก​ไป​หว่าน​เม็ด​พืช 4 ต๋อน​ตี้​หว่าน​อยู่​นั้น บาง​เม็ด​ตก​ต๋าม​หน​ตาง​เตียว นก​ก็​มา​จิก​กิ๋น​เหีย​หมด 5 บาง​เม็ด​ก็​ตก​ลง​ดิน​ตี้​ปื๊น​ตัง​ลุ่ม​เป๋น​บ่าหิน​เต๋ม​ไป​หมด มี​ดิน​บาง​แตะแหยะ​อยู่​ตัง​บน ก็​เยียะ​หื้อ​เม็ด​พืช​นั้น​งอก​ขึ้น​เวย 6 แต่​เมื่อ​โดน​แดด​เผา​นัก​ขึ้น​ติก﻿ๆ ก็​เหี่ยว​แห้ง​ต๋าย ย้อน​ว่า​ฮาก​อยู่​ตื้น​ล้ำ​ไป 7 บาง​เม็ด​ตก​ก๋าง​ป่า​หนาม ต้น​หนาม​นั้น​ก็​ใหญ่​ขึ้น​มา​งำ​ต้น​นั้น​เหีย​หมด 8 แต่​มี​บาง​เม็ด​ตก​บน​ดิน​ดี ก็​งอก​งาม​ใหญ่​ขึ้น เกิด​ดอก​ออก​ผล​ร้อย​เต้า​พ่อง หก​สิบ​เต้า​พ่อง สาม​สิบ​เต้า​พ่อง 9 ใผ​ยอม​ฟัง​ก็​หื้อ​ฟัง​ไว้​เต๊อะ”
พระเยซู​จี๊แจ๋ง​กำเผียบ​เรื่อง​ดิน
10 หมู่​สาวก​ปา​กั๋น​มา​ถาม​พระเยซู​ว่า “เป๋น​จาใด​อาจ๋ารย์​เถิง​สอน​คน​ตังหลาย​หมู่​นั้น​เป๋น​กำเผียบ”
11 พระเยซู​ตอบ​ว่า “ข้อ​ล้ำเลิ็ก​เรื่อง​แผ่นดิน​ของ​สวรรค์​โผด​หื้อ​ต้าน​ตังหลาย​ฮู้​ได้ ส่วน​หมู่​คน​อื่น﻿ๆ นั้น​บ่﻿โผด​หื้อ​ใผ​ฮู้​สัก​คน 12 คน​ตี้​เข้าใจ๋​อยู่​แล้ว ก็​จะ​เข้าใจ๋​นัก​ขึ้น​จ๋น​เหลือ​ล้น ส่วน​คน​ตี้​บ่﻿เข้าใจ๋ กับ​บ่﻿สนใจ๋​นั้น แม้​สิ่ง​ตี้​เขา​เข้าใจ๋ พระเจ้า​ก็​จะ​เยียะ​หื้อ​เขา​บ่﻿เข้าใจ๋​แหม​เลย 13 ย้อน​จาอั้น​เฮา​จึง​ได้​อู้​ได้​สอน​หมู่​เขา​เป๋น​กำเผียบ เปื้อ​หมู่​เขา​ผ่อ​แล้ว​ผ่อ​แหม​ก็​บ่﻿หัน ฟัง​แล้ว​ฟัง​แหม​ก็​บ่﻿ได้ยิน​กับ​บ่﻿เข้าใจ๋ 14 ก็​เป๋น​ไป​ต๋าม​กำ​ตี้​อิสยาห์​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​ได้​บอก​ไว้​ว่า
‘หมู่​เจ้า​จะ​ฟัง​แล้ว​ฟัง​แหม แต่​จะ​บ่﻿เข้าใจ๋
จะ​ผ่อ​แล้ว​ผ่อ​แหม​แต่​จะ​บ่﻿หัน
15 ย้อน​จิตใจ๋​ของ​คน​หมู่​นี้​หลึ่ง
หมู่​เขา​ปิด​หู​ปิด​ต๋า​เหีย
ถ้า​บ่﻿จาอั้น​หมู่​เขา​ก็​จะ​หัน​กับ​ต๋า
ได้ยิน​กับ​หู เข้าใจ๋​ด้วย​จิตใจ๋​ของ​หมู่​เขา
แล้ว​ปิ๊ก​มา​หา​เฮา​เปื้อ​หื้อ​เฮา​ฮักษา​หมู่​เขา​หื้อ​หาย​ดี’พ
16 แต่​หมู่​ต้าน​ได้​หัน​กับ​ต๋า​ได้​ยิน​กับ​หู​ก็​เป๋น​สุข 17 เฮา​บอก​ความ​จริง​แก่​ต้าน​ตังหลาย​ว่า หมู่​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​กับ​หมู่​คน​ยำเก๋ง​พระเจ้า​ตังหลาย ใค่​หัน​สิ่ง​ตี้​ต้าน​ตังหลาย​หัน แต่​ก็​บ่﻿เกย​หัน ใค่​ได้ยิน​สิ่ง​ตี้​ต้าน​ตังหลาย​ได้ยิน แต่​ก็​บ่﻿เกย​ได้ยิน
ความหมาย​ของ​กำเผียบ
18 “ฟัง​หื้อ​ดี​เน่อ ต่อ​ไป​นี้​เป๋น​ความหมาย​ของ​กำเผียบ​เรื่อง​คน​หว่าน​เม็ด​พืช ตี้​เอา​เม็ด​พืช​ไป​หว่าน คือ​ว่า 19 เม็ด​ตี้​ตก​ต๋าม​หน​ตาง​เตียว ก็​เหมือน​คน​ตี้​ได้​ฟัง​เรื่อง​แผ่นดิน​ของ​พระเจ้า แต่​บ่﻿เข้าใจ๋ แล้ว​ซาต๋าน​ก็​มา​ลู่​เอา​กำ​นั้น​ตี้​หว่าน​ลง​ใน​ใจ๋​ของ​เขา​ไป​เหีย 20 เม็ด​ตี้​ตก​ลง​ดิน​ตี้​ปื๊น​ตัง​ลุ่ม​เป๋น​บ่าหิน​เต๋ม​ไป​หมด เหมือน​คน​ตี้​ได้​ฟัง​ถ้อยกำ​แล้ว ก็​ฮับ​ถ้อยกำ​นั้น​ไว้​บ่า​เดี่ยว​นั้น อย่าง​จื้นจม​ยินดี 21 แต่​ฮาก​ลง​ดิน​บ่﻿เลิ็ก อยู่​ได้​บ่﻿เมิน เมื่อ​เกิด​ปั๋ญหา​กาว่า​โดน​ค่ำ ย้อน​ถ้อยกำ​นั้น​เขา​ก็​เลิก​เจื้อ​ไป​เหีย 22 เม็ด​ตี้​ตก​ก๋าง​ป่า​หนาม​นั้น ก็​เหมือน​คน​ตี้​ได้​ฟัง​ถ้อยกำ​แล้ว แต่​ยัง​เป๋น​ห่วง​เรื่อง​ต่าง﻿ๆ เกี่ยว​กับ​จีวิต​ใน​โลก​นี้ กับ​หลง​มัว​เมา​ข้าว​ของ​เงิน​คำ สิ่ง​หมู่​นี้​ก็​มา​งำ​ถ้อยกำ​ไว้ เยียะ​หื้อ​ถ้อยกำ​นั้น​บ่﻿เกิด​ผล​ใน​จีวิต 23 ส่วน​เม็ด​ตี้​ตก​บน​ดิน​ดี ก็​เหมือน​คน​ตี้​ได้​ฟัง​ถ้อยกำ​แล้ว​เข้าใจ๋ คน​นั้น​ก็​เกิด​ดอก​ออก​ผล​ร้อย​เต้า​พ่อง หก​สิบ​เต้า​พ่อง กาว่า​สาม​สิบ​เต้า​พ่อง”
กำเผียบ​เรื่อง​ข้าว​เจื๊อ​ดี​กับ​หญ้า​ข้าวนก
24 พระเยซู​เล่า​กำเผียบ​แหม​เรื่อง​นึ่ง หื้อ​เขา​ตังหลาย​ฟัง​ว่า “แผ่นดิน​สวรรค์ เผียบ​เหมือน​คน​นึ่ง​คัด​ข้าว​เจื๊อ​ดี​มา​หว่าน​ใน​นา​ของ​เขา 25 ตก​ต๋อน​เมื่อคืน​นั้น​เมื่อ​คน​หลับ​หมด​แล้ว ศัตรู๋​ของ​เขา​ได้​มา​หว่าน​หญ้า​ข้าวนก​ลง​ไป​ใน​นา​ตั๊ด​ตี้​เดียว​กั๋น แล้ว​ก็​หนี​ไป 26 เมื่อ​เถิง​เวลา​ข้าว​เจื๊อ​ดี​นั้น​ออก​งวง หญ้า​ข้าวนก​ก็​งอก​งาม​ขึ้น​มา​ตวย 27 หมู่​คน​ฮับใจ๊​ก็​ถาม​นาย​ของ​เขา​ว่า ‘นาย​ครับ นาย​หว่าน​ข้าว​เจื๊อ​อย่าง​ดี​ลง​ใน​นา​บ่﻿ใจ้​กา แล้ว​หญ้า​ข้าวนก​ขึ้น​มา​ได้​จาใด’
28 “นาย​ตอบ​ว่า ‘ศัตรู๋​เยียะ’ คน​ฮับใจ๊​ถาม​ว่า ‘นาย​จะ​หื้อ​หมู่​เฮา​ไป​หลก​เอา​หญ้า​ข้าวนก​ออก​ขว้าง​เหีย​ก่อน​ก่อ’
29 “นาย​ตอบ​ว่า ‘บ่﻿ดี​เยียะ ย้อน​กั๋ว​ว่า​ต๋อน​หลก​หญ้า​ข้าวนก จะ​หลัน​หลก​ใส่​ข้าว​เจื๊อ​ดี​ติด​มือ​ออก​มา​ตวย 30 ป่อย​หื้อ​ตึง​สอง​ใหญ่​งาม​ไป​ตวย​กั๋น​ก่อน จ๋น​เถิง​หน้า​เกี่ยว​ก็​ได้ แล้ว​เฮา​จะ​สั่ง​หื้อ​คน​งาน​เกี่ยว​หญ้า​ข้าวนก​ออก​ก่อน มัด​เป๋น​หลุ้น﻿ๆ เอา​ไป​เผา​ไฟ​เหีย แล้ว​ปิ๊ก​มา​เกี่ยว​ข้าว​เจื๊อ​ดี​นั้น​เอา​ไป​เก็บ​ไว้​ใน​หลองข้าว​ของ​เฮา’ ”
กำเผียบ​เรื่อง​เม็ด​มัสตาร์ด​กับ​เจื๊อ​ผงฟู
31 พระเยซู​เล่า​กำเผียบ​แหม​เรื่อง​นึ่ง​หื้อ​เขา​ฟัง​ว่า “แผ่นดิน​สวรรค์ เผียบ​เหมือน​เม็ด​มัสตาร์ด๓​เม็ด​นึ่ง ตี้​คน​นึ่ง​เอา​ไป​ปูก​ไว้​ใน​สวน​ของ​เขา 32 เป๋น​เม็ด​หน้อย​ตี้​สุด​ใน​หมู่​เม็ด​พืช​ตังหลาย แต่​ถ้า​ได้​ใหญ่​งอก​งาม​ขึ้น​มา ก็​สูง​ใหญ่​เหลือ​หมู่ จ๋น​นก​มา​แป๋ง​ฮัง​บน​กิ่ง​ของ​เก๊า​นั้น​ได้”
33 พระเยซู​ก็​เล่า​กำเผียบ​แหม​เรื่อง​นึ่ง​หื้อ​เขา​ฟัง​ว่า “แผ่นดิน​สวรรค์​เผียบ​เหมือน​เจื๊อ​ผงฟู ตี้​แม่ญิง​คน​นึ่ง​เอา​มา​สูน​กับ​แป้ง​สาม​ถัง เจื๊อ​นั้น​ก็​เยียะ​หื้อ​แป้ง​นั้น​ปุ๊​ขึ้น​ตึง​หมด”
34 พระเยซู​เล่า​เรื่อง​ตึงหมด​นี้​หื้อ​คน​ตังหลาย​ฟัง​เป๋น​กำเผียบ นอก​จาก​กำเผียบ​แล้ว พระองค์​บ่﻿ได้​อู้​อะหยัง​เลย 35 ย้อน​จาอั้น​ก็​เป๋น​ไป​ต๋าม​ตี้​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​เกย​อู้​ไว้​ว่า “ข้าพเจ้า​จะ​อู้​ออก​มา​เป๋น​กำเผียบ จะ​อู้​เรื่อง​ความ​ลับ​ตี้​ปิด​บัง​ไว้​ตั้งแต่​สร้าง​โลก​มา​แล้ว”ฟ
ความหมาย​กำเผียบ​เรื่อง​หญ้า​ข้าวนก
36 พระเยซู​แหละ​ออก​มา​จาก​คน​ตังหลาย​เข้า​ไป​ใน​เฮือน หมู่​สาวก​เข้า​มา​หา​พระองค์​อู้​ว่า “จ้วย​อธิบาย​เรื่อง​หญ้า​ข้าวนก​ใน​นา​นั้น​หื้อ​ฟัง​หน้อย​เต๊อะ” 37 พระเยซู​ตอบ​ว่า “คน​ตี้​หว่าน​ข้าว​เจื๊อ​ดี​นั้น​คือ​บุตรมนุษย์ 38 นา​ก็​เผียบ​เหมือน​โลก​นี้ ข้าว​เจื๊อ​ดี​ก็​เผียบ​เหมือน​คน​ของ​แผ่นดิน​สวรรค์ หญ้า​ข้าวนก​เผียบ​เหมือน​คน​ของ​มาร 39 ศัตรู๋​ตี้​เข้า​มา​หว่าน​เม็ด​หญ้า​ข้าวนก​นั้น​ก็​คือ​มาร หน้า​เกี่ยว​ข้าว​เผียบ​เหมือน​เป๋น​วัน​สิ้น​โลก หมู่​คน​งาน​ตี้​ปา​กั๋น​เกี่ยว​ข้าว​ก็​เผียบ​เหมือน​หมู่​ทูตสวรรค์
40 “หญ้า​ข้าวนก​ถูก​หลก​มัด​เอา​ไป​เผา​ไฟ​จาใด ใน​วัน​สิ้น​โลก​คน​ของ​มาร​ก็​จะ​ถูก​ปา​ไป​เผา​ไฟ​จาอั้น 41 บุตรมนุษย์​จะ​ส่ง​หมู่​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า​มา เปื้อ​รวบรวม​คน​ตี้​เยียะ​หื้อ​คน​อื่น​เยียะ​บาป กับ​คน​ตี้​เยียะ​บ่﻿ดี​ออก​ไป​จาก​แผ่นดิน​ของ​พระองค์ 42 แล้ว​จะ​เอา​คน​หมู่​นี้​ไป​โจ้ง​ลง​ใน​เต๋าไฟ​ตี้​ฮ้อน​ขนาด ตี้​หั้น​มี​ก้า​เสียง​ไห้​หุย​อย่าง​เจ็บ​ปวด​ตึง​ขบ​เขี้ยว​เกี๊ยว​กาง 43 ใน​เวลา​เดียว​กั๋น​คน​ของ​พระเจ้า​จะ​ส่อง​แสง​เหมือน​แสง​ของ​ตะวัน ใน​แผ่นดิน​ของ​พระบิดา​ของ​หมู่​เขา ใผ​ยอม​ฟัง​ก็​หื้อ​ฟัง​ไว้​เต๊อะ
เรื่อง​ข้าว​ของ​กับ​ไข่มุก
44 “แผ่นดิน​สวรรค์​เผียบ​เหมือน​ว่า​มี​อุ่ง​สมบัติ​ซ่อน​ไว้​ตี้​ก๋าง​โต้ง เมื่อ​มี​คน​มา​ปะ​เข้า​ใส่ ก็​ดี​ใจ๋​ขนาด เอา​ปิ๊ก​เก็บ​ซ่อน​ไว้​เหมือน​เก่า​จึง​ไป​ขาย​กู้​สิ่ง​กู้​อย่าง​ตี้​เขา​มี​แล้ว​เอา​สตางค์​ไป​ซื้อ​ตี้​นา​หั้น​เหีย
45 “แผ่นดิน​สวรรค์ ก็​เผียบ​เหมือน​ป้อ​ก๊า​ไป​เซาะ​ซื้อ​ไข่มุก​เม็ด​งาม 46 เมื่อ​ปะ​ไข่มุก​ล้ำก้า​เม็ด​นึ่ง เขา​ก็​ไป​ขาย​กู้​สิ่ง​กู้​อย่าง​ตี้​เขา​มี​เปื้อ​เอา​สตางค์​ไป​ซื้อ​ไข่มุก​งาม​เม็ด​นั้น
เรื่อง​อวน​ยับ​ป๋า
47 “แหม​อย่าง​นึ่ง​แผ่นดิน​สวรรค์​เผียบ​เหมือน​อวน​ตี้​ลาก​ป๋า​อยู่​ใน​ทะเล แล้ว​ยับ​ป๋า​ได้​หลาย​อย่าง 48 เมื่อ​ยับ​ได้​ป๋า​เต๋ม​อวน​แล้ว ก็​ลาก​ขึ้น​ฝั่ง ปา​กั๋น​นั่ง​เลือก​เอา​ก้า​ป๋า​ตี้​กิ๋น​ได้​ใส่​ซ้า​เก็บ​ไว้ แล้ว​เอา​ป๋า​ตี้​กิ๋น​บ่﻿ได้​ขว้าง​เหีย 49 แล้ว​ใน​วัน​สิ้น​โลก​ก็​จะ​เป๋น​จาอั้น หมู่​ทูตสวรรค์​จะ​แยก​คน​บ่﻿ดี​ออก​จาก​คน​ยำเก๋ง​พระเจ้า 50 ส่วน​หมู่​คน​บ่﻿ดี​ก็​เอา​ไป​โจ้ง​ใน​เต๋าไฟ​ตี้​ฮ้อน มี​ก้า​เสียง​ไห้​หุย​อย่าง​เจ็บ​ปวด​ตึง​ขบ​เขี้ยว​เกี๊ยว​กาง
51 “ตึง​หมด​ตึง​เสี้ยง​ตี้​เฮา​อู้​มา​นี้ หมู่​ต้าน​เข้าใจ๋​กั๋น​ก่อ” หมู่​สาวก​ตอบ​ว่า “เข้าใจ๋​ดี​แล้ว”
52 พระเยซู​อู้​กับ​หมู่​สาวก​แหม​ว่า “หมู่​ธรรมาจ๋ารย์​กู้​คน​ตี้​ได้​ฮับ​เอา​กำสอน​เรื่อง​แผ่นดิน​สวรรค์​แล้ว ก็​เผียบ​เหมือน​เจ้า​ของ​บ้าน​คน​นึ่ง ตี้​ได้​เอา​สมบัติ​ล้ำ​ก้า​ตึง​เก่า​ตึง​ใหม่​ออก​มา​จาก​ห้อง​เก็บ​ของ​ของ​ตั๋ว”
พระเยซู​ปิ๊ก​ไป​เมือง​นาซาเร็ธ
53 เมื่อ​พระเยซู​เล่า​กำเผียบ​ต่าง﻿ๆ แล้ว​พระองค์​ก็​ไป​จาก​ตี้​หั้น 54 ปิ๊ก​ไป​เมือง​นาซาเร็ธ​บ้าน​ของ​พระองค์ แล้ว​สั่ง​สอน​คน​ใน​ธรรมศาลา​ของ​จาว​ยิว หมู่​เขา​ก็​ปา​กั๋น​งืด​อู้​กั๋น​ว่า “คน​นี้​ไป​ได้​ผญา​ปั๋ญญา​กับ​ฤทธิ์​อำนาจ​เยียะ​ก๋าน​อัศจ๋รรย์​นี้​มา​จาก​ไหน 55 เขา​เป๋น​ลูก​สล่า​ไม้ แม่​จื้อ​มารีย์ มี​น้องบ่าว​จื้อ​ยากอบ โยเซฟ ซีโมน กับ​ยูดาส​บ่﻿ใจ้​กา 56 น้องสาว​กู้​คน​ก็​อยู่​เมือง​เดียว​กั๋น​กับ​หมู่​เฮา​ตวย​บ่﻿ใจ้​กา แล้ว​เขา​ไป​ได้​สิ่ง​ต่าง﻿ๆ หมู่​นี้​มา​จาก​ตี้​ไหน​กั๋น” 57 หมู่​เขา​บ่﻿ยอมฮับ​พระองค์ พระองค์​อู้​กับ​หมู่​เขา​ว่า “ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​นั้น​จะ​ได้ฮับ​เกียรติ​ใน​กู้﻿ๆ ตี้ ยกเว้น​ใน​บ้าน​เมือง​เดียว​กั๋น​กับ​ครอบครัว​ของ​ตั๋ว​เต้าอั้น” 58 พระเยซู​ก็​บ่﻿ได้​เยียะ​ก๋าน​อัศจ๋รรย์​ตี้​หั้น​นัก​เต้าใด ย้อน​ว่า​หมู่​เขา​บ่﻿มี​ความ​เจื้อ
พ 13:15 อสย. 6:9-10 ๓ 13:31 เป๋น​เครื่องเทศ​ชนิด​นึ่ง ตี้​มี​ใน​ดินแดน​ปาเลสไตน์ จะ​เป๋น​เม็ด​หน้อย﻿ๆ แต่​ต้น​ของ​มัน​ใหญ่​ ฟ 13:35 สดด. 78:2