\NormalFont\ShortTitle{Romeinen}

{\MT Romeinen


\par }\ChapOne{1}{\SH Schrijver – Lezers – Groet
\par }
{\PP \VerseOne{1}Paulus, een dienstknecht van Christus Jezus, een geroepen apostel, afgezonderd tot verkondiging van het evangelie van God,

\VS{2}dat Hij tevoren door zijn profeten beloofd had in de heilige Schriften –

\VS{3}aangaande zijn Zoon, gesproten uit het geslacht van David naar het vlees,

\VS{4}naar de geest der heiligheid door zijn opstanding uit de doden verklaard Gods Zoon te zijn in kracht, Jezus Christus, onze Here –

\VS{5}door wie wij genade en het apostelschap ontvangen hebben om gehoorzaamheid des geloofs te bewerken voor zijn naam onder al de heidenen,

\VS{6}tot welke ook gij behoort, geroepenen van Jezus Christus –

\VS{7}aan alle geliefden Gods, geroepen heiligen, die te Rome zijn: genade zij u en vrede van God, onze Vader, en van de Here Jezus Christus.


\par }{\SH Paulus’ verlangen naar Rome
\par }
{\PP \VS{8}In de eerste plaats dank ik mijn God door Jezus Christus over u allen, omdat in de gehele wereld van uw geloof gesproken wordt.

\VS{9}Want God, die ik met mijn geest dien in het evangelie van zijn Zoon, is mijn getuige, hoe ik onophoudelijk te allen tijde bij mijn gebeden uwer gedenk,

\VS{10}biddende, of mij eindelijk door de wil van God eens een weg gebaand moge worden om tot u te komen.

\VS{11}Want ik verlang u te zien om u enige geestelijke gave mede te delen tot uw versterking,

\VS{12}dat is te zeggen: onder u mede bemoedigd te worden door elkanders geloof, van u zowel als van mij.

\VS{13}Doch ik stel er prijs op, broeders, dat gij weet, dat ik dikwijls het voornemen heb opgevat tot u te komen – waarin ik tot nu toe verhinderd ben – om ook onder u enige vrucht te hebben, evenals onder de andere heidenen.

\VS{14}Van Grieken en niet-Grieken, van wijzen en onwetenden ben ik een schuldenaar.

\VS{15}Vandaar mijn bereidheid om ook u te Rome het evangelie te brengen.


\par }{\SH De kern van de brief
\par }
{\PP \VS{16}Want ik schaam mij het evangelie niet; want het is een kracht Gods tot behoud voor een ieder die gelooft, eerst voor de Jood, maar ook voor de Griek.

\VS{17}Want gerechtigheid Gods wordt daarin geopenbaard uit geloof tot geloof, gelijk geschreven staat: De rechtvaardige zal uit geloof leven.


\par }{\SH De schuld der heidenen en hun straf
\par }
{\PP \VS{18}Want toorn van God openbaart zich van de hemel over alle goddeloosheid en ongerechtigheid van mensen, die de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden,

\VS{19}daarom dat hetgeen van God gekend kan worden in hen openbaar is, want God heeft het hun geopenbaard.

\VS{20}Want hetgeen van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid, wordt sedert de schepping der wereld uit zijn werken met het verstand doorzien, zodat zij geen verontschuldiging hebben.

\VS{21}Immers, hoewel zij God kenden, hebben zij Hem niet als God verheerlijkt of gedankt, maar hun overleggingen zijn op niets uitgelopen, en het is duister geworden in hun onverstandig hart.

\VS{22}Bewerende wijs te zijn, zijn zij dwaas geworden,

\VS{23}en zij hebben de majesteit van de onvergankelijke God vervangen door hetgeen gelijkt op het beeld van een vergankelijk mens, van vogels, van viervoetige en van kruipende dieren.

\VS{24}Daarom heeft God hen in hun hartstochten overgegeven aan onreinheid, zodat bij hen het lichaam onteerd wordt.

\VS{25}Zij immers hadden de waarheid Gods vervangen door de leugen en het schepsel vereerd en gediend boven de Schepper, die te prijzen is tot in eeuwigheid. Amen.

\VS{26}Daarom heeft God hen overgegeven aan schandelijke lusten, want hun vrouwen hebben de natuurlijke omgang vervangen door de tegennatuurlijke.

\VS{27}Eveneens hebben de mannen de natuurlijke omgang met de vrouw opgegeven, en zijn in wellust voor elkander ontbrand, als mannen met mannen schandelijkheid bedrijvende en daardoor het welverdiende loon voor hun afdwaling in zichzelf ontvangende.

\VS{28}En daar zij het verwerpelijk achtten God te erkennen, heeft God hen overgegeven aan een verwerpelijk denken om te doen wat niet betaamt:

\VS{29}vervuld van allerlei onrechtvaardigheid, boosheid, hebzucht en slechtheid, vol nijd, moord, twist, list en kwaadaardigheid;

\VS{30}oorblazers, lasteraars, haters van God, verwatenen, overmoedigen, grootsprekers, vindingrijk in het kwaad, hun ouders ongehoorzaam;

\VS{31}onverstandig, onbestendig, zonder hart of barmhartigheid.

\VS{32}Immers, hoewel zij de rechtseis van God kenden, namelijk, dat zij, die zulke dingen bedrijven, de dood verdienen, doen zij ze niet alleen zelf, maar schenken ook nog hun bijval aan wie ze bedrijven.



\par }\Chap{2}{\SH Het oordeel Gods over de Joden
\par }
{\PP \VerseOne{1}Daarom zijt gij, o mens, wie gij ook zijt, niet te verontschuldigen, wanneer gij oordeelt. Want waarin gij een ander oordeelt, veroordeelt gij uzelf; want gij, die oordeelt, bedrijft dezelfde dingen.

\VS{2}Wij weten echter, dat het oordeel Gods onpartijdig gaat over hen, die zulke dingen bedrijven.

\VS{3}Rekent gij wellicht hierop, o mens, die oordeelt over hen, die zulke dingen bedrijven, en ze zelf doet, dat gij het oordeel Gods ontgaan zult?

\VS{4}Of veracht gij de rijkdom van zijn goedertierenheid, verdraagzaamheid en lankmoedigheid, en beseft gij niet, dat de goedertierenheid Gods u tot boetvaardigheid leidt?

\VS{5}Maar in uw weerbarstigheid en onboetvaardigheid van hart hoopt gij u toorn op tegen de dag des toorns en der openbaring van het rechtvaardig oordeel Gods,

\VS{6}die een ieder vergelden zal naar zijn werken:

\VS{7}hun, die, in het goeddoen volhardende, heerlijkheid, eer en onvergankelijkheid zoeken, het eeuwige leven;

\VS{8}maar hun, die zichzelf zoeken, der waarheid ongehoorzaam en der ongerechtigheid gehoorzaam zijn, wacht toorn en gramschap.

\VS{9}Verdrukking en benauwdheid (zal komen) over ieder levend mens, die het kwade bewerkt, eerst de Jood en ook de Griek;

\VS{10}maar heerlijkheid, eer en vrede over ieder, die het goede werkt, eerst de Jood en ook de Griek.

\VS{11}Want er is geen aanzien des persoons bij God.


\par }{\SH De wet baat de Joden niet
\par }
{\PP \VS{12}Want allen, die zonder wet gezondigd hebben, zullen ook zonder wet verloren gaan; en allen, die onder de wet gezondigd hebben, zullen door de wet geoordeeld worden;

\VS{13}want niet de hoorders der wet zijn rechtvaardig bij God, maar de daders der wet zullen gerechtvaardigd worden.

\VS{14}Wanneer toch heidenen, die de wet niet hebben, van nature doen wat de wet gebiedt, dan zijn dezen, ofschoon zonder wet, zichzelf tot wet;

\VS{15}immers, zij tonen, dat het werk der wet in hun harten geschreven is, terwijl hun geweten medegetuigt en hun gedachten elkander onderling aanklagen of ook verontschuldigen,

\VS{16}ten dage, dat God het in de mensen verborgene oordeelt volgens mijn evangelie, door Christus Jezus.

\VS{17}Indien gij u dan Jood laat noemen, steunt op de wet, u beroemt op God,

\VS{18}zijn wil kent, weet te onderscheiden waarop het aankomt, daar gij onderricht in de wet geniet,

\VS{19}en u overtuigd houdt, dat gij een leidsman van blinden zijt, een licht voor hen, die in duisternis zijn,

\VS{20}een opvoeder van onverstandigen en een leermeester van onmondigen, daar gij in de wet de belichaming der kennis en der waarheid bezit, –

\VS{21}hoe nu, gij, die een ander onderwijst, onderwijst gij uzelf niet? Gij, die predikt, dat men niet stelen mag, steelt gij?

\VS{22}Die overspel verbiedt, doet gij overspel? Die gruwt van de afgoden, pleegt gij tempelroof?

\VS{23}Die u op de wet beroemt, onteert gij God door uw overtreden van de wet?

\VS{24}Want de naam Gods wordt om u gelasterd onder de heidenen, gelijk geschreven staat.


\par }{\SH De besnijdenis baat de Joden niet
\par }
{\PP \VS{25}Want besneden te zijn heeft wel betekenis, indien gij de wet volbrengt, maar indien gij een overtreder van de wet zijt, is uw besnijdenis tot onbesnedenheid geworden.

\VS{26}Zal dan, indien de onbesnedene de eisen der wet in acht neemt, zijn onbesnedenheid niet voor besnijdenis gelden?

\VS{27}Dan zal de van nature onbesnedene, doordat hij de wet volbrengt, u oordelen, die, hoewel in het bezit van letter en besnijdenis, een overtreder van de wet zijt.

\VS{28}Want niet híj is een Jood, die het uiterlijk is, en niet dát is besnijdenis, wat uiterlijk, aan het vlees, geschiedt,

\VS{29}maar híj is een Jood, die het in het verborgen is, en de (ware) besnijdenis is die van het hart, naar de Geest, niet naar de letter. Dan komt zijn lof niet van mensen, maar van God.



\par }\Chap{3}{\SH De Joodse voorrechten en Gods trouw
\par }
{\PP \VerseOne{1}Wat is dan het voorrecht van de Jood, of wat is het nut van de besnijdenis?

\VS{2}Velerlei in elk opzicht. In de eerste plaats [toch] dit, dat hun de woorden Gods zijn toevertrouwd.

\VS{3}Wat toch is het geval? Als sommigen ontrouw geworden zijn, zal dan hun ontrouw de trouw Gods tenietdoen?

\VS{4}Volstrekt niet! Maar het blijve: God waarachtig en ieder mens leugenachtig, gelijk geschreven staat:Opdat Gij gerechtvaardigd wordt in uw woorden,en overwint in uw rechtsgedingen.

\VS{5}Maar indien onze onrechtvaardigheid Gods rechtvaardigheid staaft, wat zullen wij dan zeggen? Is God, die zijn toorn doet voelen – ik spreek op menselijke wijze – soms onrechtvaardig?

\VS{6}Volstrekt niet! Hoe zal God anders de wereld oordelen?

\VS{7}Maar, indien de waarachtigheid Gods door mijn leugen des te overvloediger is gebleken tot zijn heerlijkheid, waarom word ik dan nog als zondaar geoordeeld?

\VS{8}Het is toch niet, zoals men van ons lastert en sommigen ons laten zeggen: Laten wij het kwade doen, opdat het goede eruit voortkome? Het oordeel over dezen is welverdiend.


\par }{\SH Alle mensen zondaars
\par }
{\PP \VS{9}Wat dan? Worden anderen boven ons gesteld? In geen enkel opzicht; wij hebben immers tevoren Joden zowel als Grieken beschuldigd, dat zij allen onder de zonde zijn,

\VS{10}gelijk geschreven staat:Niemand is rechtvaardig, ook niet één,

\VS{11}er is niemand, die verstandig is, niemand, die God ernstig zoekt;

\VS{12}allen zijn afgeweken, tezamen zijn zij onnut geworden;er is niemand, die doet wat goed is, zelfs niet één.

\VS{13}Hun keel is een open graf, met hun tong plegen zij bedrog, addergif is onder hun lippen;

\VS{14}hun mond is van vloek en bitterheid vol;

\VS{15}Snel zijn hun voeten om bloed te vergieten,

\VS{16}verwoesting en ellende zijn op hun wegen,

\VS{17}en de weg des vredes kennen zij niet.

\VS{18}De vreze Gods staat hun niet voor ogen.

\VS{19}Nu weten wij, dat de wet, bij al wat zij zegt, tot hén spreekt, die onder de wet zijn, opdat alle mond gestopt en de gehele wereld strafwaardig worde voor God,

\VS{20}daarom, dat uit werken der wet geen vlees voor Hem gerechtvaardigd zal worden, want wet doet zonde kennen.


\par }{\SH De gerechtigheid Gods en de dood van Jezus
\par }
{\PP \VS{21}Thans is echter buiten de wet om gerechtigheid Gods openbaar geworden, waarvan de wet en de profeten getuigen,

\VS{22}en wel gerechtigheid Gods door het geloof in [Jezus] Christus, voor allen, die geloven; want er is geen onderscheid.

\VS{23}Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods,

\VS{24}en worden om niet gerechtvaardigd uit zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus.

\VS{25}Hem heeft God voorgesteld als zoenmiddel door het geloof, in zijn bloed, om zijn rechtvaardigheid te tonen, daar Hij de zonden, die tevoren onder de verdraagzaamheid Gods gepleegd waren, had laten geworden –

\VS{26}om zijn rechtvaardigheid te tonen, in de tegenwoordige tijd, zodat Hijzelf rechtvaardig is, ook als Hij hem rechtvaardigt, die uit het geloof in Jezus is.

\VS{27}Waar blijft het roemen dan? Het is uitgesloten. Door welke wet? Der werken? Neen, maar door de wet van geloof.

\VS{28}Want wij zijn van oordeel, dat de mens door geloof gerechtvaardigd wordt, zonder werken der wet.

\VS{29}Of is God alleen de God der Joden? Niet ook der heidenen? Zeker, ook der heidenen.

\VS{30}Indien er namelijk één God is, die de besnedenen rechtvaardigen zal uit het geloof en de onbesnedenen door het geloof.


\par }{\SH Abraham door het geloof gerechtvaardigd
\par }
{\PP \VS{31}Stellen wij dan door het geloof de wet buiten werking? Volstrekt niet; veeleer bevestigen wij de wet.



\par }\Chap{4}{\PP \VerseOne{1}Wat zullen wij dan zeggen, dat Abraham, onze voorvader naar het vlees, verkregen heeft?

\VS{2}Want indien Abraham uit werken gerechtvaardigd is, dan heeft hij roem, maar niet bij God.

\VS{3}Want wat zegt het schriftwoord? Abraham geloofde God en het werd hem tot gerechtigheid gerekend.

\VS{4}Nu wordt hem die werkt, het loon niet toegerekend uit genade, maar krachtens verplichting.

\VS{5}Hem echter, die niet werkt, maar zijn geloof vestigt op Hem, die de goddeloze rechtvaardigt, wordt zijn geloof gerekend tot gerechtigheid,

\VS{6}gelijk ook David de mens zalig spreekt, aan wie God gerechtigheid toerekent zonder werken:

\VS{7}Zalig zij, wier ongerechtigheden vergeven en wier zonden bedekt zijn.

\VS{8}Zalig de man, wiens zonde de Here geenszins zal toerekenen.

\VS{9}Geldt deze zaligspreking dan de besnedene of ook de onbesnedene? Wij zeggen immers: Het geloof werd Abraham tot gerechtigheid gerekend.

\VS{10}Hoe werd het hem dan toegerekend? Was hij toen besneden of onbesneden? Niet besneden, maar onbesneden.

\VS{11}En het teken der besnijdenis ontving hij als het zegel der gerechtigheid van dat geloof, dat hij in zijn onbesneden staat bezat. Zo kon hij een vader zijn van alle onbesneden gelovigen, opdat hun [de] gerechtigheid zou worden toegerekend,

\VS{12}en een vader van de besnedenen, voor hen namelijk, die niet alleen uit de besnijdenis zijn, maar die ook treden in het voetspoor van het geloof, dat onze vader Abraham in zijn onbesneden staat bezat.

\VS{13}Want niet door de wet had Abraham of zijn nageslacht de belofte, dat hij een erfgenaam der wereld zou zijn, maar door gerechtigheid des geloofs.

\VS{14}Want indien zij, die het van de wet verwachten, erfgenamen zijn, dan is het geloof zonder inhoud en de belofte zonder gevolg.

\VS{15}De wet immers bewerkt toorn; waar echter geen wet is, is ook geen overtreding.

\VS{16}Daarom is het (alles) uit geloof, opdat het zou zijn naar genade, en dus de belofte zou gelden voor al het nageslacht, niet alleen voor wie uit de wet, maar ook voor wie uit het geloof van Abraham zijn, die de vader van ons allen is,

\VS{17}gelijk geschreven staat: Tot een vader van vele volken heb Ik u gesteld – voor het aangezicht van die God, in wie hij geloofde, die de doden levend maakt en het niet zijnde tot aanzijn roept.

\VS{18}En hij heeft tegen hoop op hoop geloofd, dat hij een vader van vele volken zou worden, volgens hetgeen gezegd was: Zo zal uw nageslacht zijn.

\VS{19}En zonder te verflauwen in het geloof heeft hij opgemerkt, dat zijn eigen lichaam verstorven was, daar hij ongeveer honderd jaar oud was, en dat Sara’s moederschoot was gestorven;

\VS{20}maar aan de belofte Gods heeft hij niet getwijfeld door ongeloof, doch hij werd versterkt in zijn geloof en gaf Gode eer,

\VS{21}in de volle zekerheid, dat Hij bij machte was hetgeen Hij beloofd had ook te volbrengen.

\VS{22}Daarom [ook] werd het hem gerekend tot gerechtigheid.

\VS{23}Echter niet om zijnentwil alleen werd geschreven: het werd hem toegerekend,

\VS{24}maar ook om onzentwil, wie het zal worden toegerekend, ons, die ons geloof vestigen op Hem, die Jezus, onze Here, uit de doden opgewekt heeft,

\VS{25}die is overgeleverd om onze overtredingen en opgewekt om onze rechtvaardiging.



\par }\Chap{5}{\SH De vrucht der rechtvaardiging
\par }
{\PP \VerseOne{1}Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben vrede met God door onze Here Jezus Christus,

\VS{2}door wie wij ook de toegang hebben verkregen [in het geloof] tot deze genade, waarin wij staan, en roemen in de hoop op de heerlijkheid Gods.

\VS{3}En niet alleen (hierin), maar wij roemen ook in de verdrukkingen, daar wij weten, dat de verdrukking volharding uitwerkt,

\VS{4}en de volharding beproefdheid, en de beproefdheid hoop;

\VS{5}en de hoop maakt niet beschaamd, omdat de liefde Gods in onze harten uitgestort is door de heilige Geest, die ons gegeven is,

\VS{6}zo zeker als Christus, toen wij nog zwak waren, te zijner tijd voor goddelozen is gestorven.

\VS{7}Want niet licht zal iemand voor een rechtvaardige sterven – maar misschien heeft iemand nog de moed voor een goede te sterven –

\VS{8}God echter bewijst zijn liefde jegens ons, doordat Christus, toen wij nog zondaren waren, voor ons gestorven is.

\VS{9}Veel meer zullen wij derhalve, thans door zijn bloed gerechtvaardigd, door Hem behouden worden van de toorn.

\VS{10}Want als wij, toen wij vijanden waren, met God verzoend zijn door de dood zijns Zoons, zullen wij veel meer, nu wij verzoend zijn, behouden worden, doordat Hij leeft;

\VS{11}en dát niet alleen, maar wij roemen zelfs in God door onze Here Jezus [Christus], door wie wij nu de verzoening ontvangen hebben.


\par }{\SH Adam en Christus
\par }
{\PP \VS{12}Daarom, gelijk door één mens de zonde de wereld is binnengekomen en door de zonde de dood, zo is ook de dood tot alle mensen doorgegaan, omdat allen gezondigd hebben;

\VS{13}want reeds vóór de wet was er zonde in de wereld. Maar zonde wordt niet toegerekend, als er geen wet is.

\VS{14}Toch heeft de dood als koning geheerst van Adam tot Mozes, ook over hen, die niet gezondigd hadden op een gelijke wijze als Adam overtrad, die een beeld is van de komende.

\VS{15}Maar het is met de genadegave niet zo als met de overtreding; want, indien door de overtreding van die ene zeer velen gestorven zijn, veel meer is de genade Gods en de gave, bestaande in de genade van de ene mens, Jezus Christus, voor zeer velen overvloedig geworden.

\VS{16}En het is met het geschenk niet zo als door het zondigen van één; want het oordeel leidde van één overtreding tot veroordeling, maar de genadegave van vele overtredingen tot rechtvaardiging.

\VS{17}Want, indien door de overtreding van de ene de dood als koning is gaan heersen door die ene, veel meer zullen zij, die de overvloed van genade en van de gave der gerechtigheid ontvangen, leven en als koningen heersen door de ene, Jezus Christus.

\VS{18}Derhalve, gelijk het door één daad van overtreding voor alle mensen tot veroordeling gekomen is, zo komt het ook door één daad van gerechtigheid voor alle mensen tot rechtvaardiging ten leven.

\VS{19}Want, gelijk door de ongehoorzaamheid van één mens zeer velen zondaren geworden zijn, zo zullen ook door de gehoorzaamheid van één zeer velen rechtvaardigen worden.

\VS{20}Maar de wet is er bijgekomen, zodat de overtreding toenam; waar evenwel de zonde toenam, is de genade meer dan overvloedig geworden,

\VS{21}opdat, gelijk de zonde als koning heerste in de dood, zo ook de genade zou heersen door rechtvaardigheid ten eeuwigen leven door Jezus Christus, onze Here.



\par }\Chap{6}{\SH Met Christus gestorven en opgewekt
\par }
{\PP \VerseOne{1}Wat zullen wij dan zeggen? Mogen wij bij de zonde blijven, opdat de genade toeneme?

\VS{2}Volstrekt niet! Immers, hoe zullen wij, die der zonde gestorven zijn, daarin nog leven?

\VS{3}Of weet gij niet, dat wij allen, die in Christus Jezus gedoopt zijn, in zijn dood gedoopt zijn?

\VS{4}Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood, opdat, gelijk Christus uit de doden opgewekt is door de majesteit des Vaders, zo ook wij in nieuwheid des levens zouden wandelen.

\VS{5}Want indien wij samengegroeid zijn met hetgeen gelijk is aan zijn dood, zullen wij het ook zijn (met hetgeen gelijk is) aan zijn opstanding;

\VS{6}dit weten wij immers, dat onze oude mens medegekruisigd is, opdat aan het lichaam der zonde zijn kracht zou ontnomen worden en wij niet langer slaven der zonde zouden zijn;

\VS{7}want wie gestorven is, is rechtens vrij van de zonde.

\VS{8}Indien wij dan met Christus gestorven zijn, geloven wij, dat wij ook met Hem zullen leven,

\VS{9}daar wij weten, dat Christus, nu Hij uit de doden is opgewekt, niet meer sterft: de dood voert geen heerschappij meer over Hem.

\VS{10}Want wat zijn dood betreft, is Hij voor de zonde eens voor altijd gestorven; wat zijn leven betreft, leeft Hij voor God.

\VS{11}Zo moet het ook voor u vaststaan, dat gij wèl dood zijt voor de zonde, maar levend voor God in Christus Jezus.

\VS{12}Laat dan de zonde niet langer als koning heersen in uw sterfelijk lichaam, zodat gij aan zijn begeerten zoudt gehoorzamen,

\VS{13}en stelt uw leden niet langer als wapenen der ongerechtigheid ten dienste van de zonde, maar stelt u ten dienste van God, als mensen, die dood zijn geweest, maar thans leven, en stelt uw leden als wapenen der gerechtigheid ten dienste van God.

\VS{14}Immers, de zonde zal over u geen heerschappij voeren, want gij zijt niet onder de wet, maar onder de genade.


\par }{\SH Tweeërlei dienst
\par }
{\PP \VS{15}Wat dan? Zullen wij zondigen, omdat wij niet onder de wet, maar onder de genade zijn? Volstrekt niet!

\VS{16}Weet gij niet, dat gij hem, in wiens dienst gij u stelt als slaven ter gehoorzaamheid, ook moet gehoorzamen als slaven, hetzij dan van de zonde tot de dood, hetzij van de gehoorzaamheid tot gerechtigheid?

\VS{17}Maar Gode zij dank: gij wáárt slaven der zonde, doch gij zijt van harte gehoorzaam geworden aan die vorm van onderricht, die u overgeleverd is;

\VS{18}en, vrijgemaakt van de zonde, zijt gij in dienst gekomen van de gerechtigheid.

\VS{19}Ik zeg dit van menselijk standpunt om de zwakheid van uw vlees. Want gelijk gij uw leden gesteld hebt ten dienste van de onreinheid en van de wetteloosheid tot wetteloosheid, zo stelt nu uw leden ten dienste van de gerechtigheid tot heiliging.

\VS{20}Want toen gij slaven waart der zonde, waart gij vrij van de gerechtigheid.

\VS{21}Wat voor vrucht hadt gij toen? Dingen, waarover gij u nu schaamt; immers, het einde daarvan is de dood.

\VS{22}Maar thans, vrijgemaakt van de zonde en in de dienst van God gekomen, hebt gij tot vrucht uw heiliging en als einde het eeuwige leven.

\VS{23}Want het loon, dat de zonde geeft, is de dood, maar de genade, die God schenkt, is het eeuwige leven in Christus Jezus, onze Here.



\par }\Chap{7}{\SH De betekenis der wet
\par }
{\PP \VerseOne{1}Of weet gij niet, broeders, – ik spreek immers tot wie de wet kennen – dat de wet heerschappij voert over de mens, zolang hij leeft?

\VS{2}Want de gehuwde vrouw is door de wet aan haar man gebonden, zolang deze leeft; wanneer echter de man sterft, is zij ontslagen van de wet, die haar aan die man bond.

\VS{3}Zo zal zij dan, indien zij bij het leven van haar man een ander tot man neemt, echtbreekster heten; wanneer echter de man sterft, is zij vrij van de wet, zodat zij geen echtbreekster is, indien zij zich aan een andere man geeft.

\VS{4}Bijgevolg, mijn broeders, zijt ook gij dood voor de wet door het lichaam van Christus om het eigendom te worden van een ander, van Hem, die uit de doden opgewekt is, opdat wij Gode vrucht zouden dragen.

\VS{5}Want toen wij in het vlees waren, werkten de zondige hartstochten, die door de wet geprikkeld worden, in onze leden, om voor de dood vrucht te dragen;

\VS{6}maar thans zijn wij van de wet ontslagen, dood voor haar, die ons gevangen hield, zodat wij dienen in de nieuwe staat des Geestes en niet in de oude staat der letter.

\VS{7}Wat zullen wij dan zeggen? Is de wet zonde? Volstrekt niet! Ja, ik zou de zonde niet hebben leren kennen, tenzij door de wet; immers, ook van de begeerlijkheid zou ik niet geweten hebben, indien de wet niet zeide: gij zult niet begeren.

\VS{8}Maar uitgaande van het gebod, wekte de zonde in mij allerlei begeerlijkheid op; want zonder wet is de zonde dood.

\VS{9}Ik heb eertijds geleefd zonder wet; toen echter het gebod kwam, begon de zonde te leven, maar ik begon te sterven,

\VS{10}en het gebod dat ten leven moest leiden, bleek voor mij juist ten dode te zijn;

\VS{11}want de zonde heeft uitgaande van het gebod, mij misleid en door middel daarvan gedood.

\VS{12}Zo is dan de wet heilig, en ook het gebod is heilig en rechtvaardig en goed.


\par }{\SH Strijd van wet en zonde
\par }
{\PP \VS{13}Is dan het goede mijn dood geworden? Volstrekt niet! Maar de zonde heeft, opdat zij zou blijken zonde te zijn, door het goede mijn dood bewerkt, opdat de zonde bij uitstek zondig zou worden door het gebod.

\VS{14}Wij weten immers, dat de wet geestelijk is; ik echter ben vlees, verkocht onder de zonde.

\VS{15}Want wat ik uitwerk, weet ik niet; want ik doe niet wat ik wens, maar waar ik een afkeer van heb, dat doe ik.

\VS{16}Indien ik nu wat ik niet wens, toch doe, stem ik toe, dat de wet goed is.

\VS{17}Doch dan bewerk ik het niet meer, maar de zonde, die in mij woont.

\VS{18}Want ik weet, dat in mij, dat wil zeggen in mijn vlees, geen goed woont. Immers, het wensen is wel bij mij aanwezig, maar het goede uitwerken, kan ik niet.

\VS{19}Want niet wat ik wens, het goede, doe ik, maar wat ik niet wens, het kwade, dát doe ik.

\VS{20}Indien ik nu datgene doe, wat ik niet wens, dan bewerk ík het niet meer, maar de zonde, die in mij woont.

\VS{21}Zo vind ik dan deze regel: als ik het goede wens te doen, is het kwade bij mij aanwezig;

\VS{22}want naar de inwendige mens verlustig ik mij in de wet Gods,

\VS{23}maar in mijn leden zie ik een andere wet, die strijd voert tegen de wet van mijn verstand en mij tot krijgsgevangene maakt van de wet der zonde, die in mijn leden is.

\VS{24}Ik, ellendig mens! Wie zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods?

\VS{25}Gode zij dank door Jezus Christus, onze Here!

\VS{26}Derhalve ben ik zelf met mijn verstand dienstbaar aan de wet Gods, maar met mijn vlees aan de wet der zonde.



\par }\Chap{8}{\SH Het leven door de Geest
\par }
{\PP \VerseOne{1}Zo is er dan nu geen veroordeling voor hen, die in Christus Jezus zijn.

\VS{2}Want de wet van de Geest des levens heeft u in Christus Jezus vrijgemaakt, van de wet der zonde en des doods.

\VS{3}Want wat de wet niet vermocht, omdat zij zwak was door het vlees – God heeft, door zijn eigen Zoon te zenden in een vlees, aan dat der zonde gelijk, en wel om de zonde, de zonde veroordeeld in het vlees,

\VS{4}opdat de eis der wet vervuld zou worden in ons, die niet naar het vlees wandelen, doch naar de Geest.

\VS{5}Want zij, die naar het vlees zijn, hebben de gezindheid van het vlees, en zij, die naar de Geest zijn, hebben de gezindheid van de Geest.

\VS{6}Want de gezindheid van het vlees is de dood, maar de gezindheid van de Geest is leven en vrede.

\VS{7}Daarom dat de gezindheid van het vlees vijandschap is tegen God; want het onderwerpt zich niet aan de wet Gods; trouwens, het kan dat ook niet:

\VS{8}zij, die in het vlees zijn, kunnen Gode niet behagen.

\VS{9}Gij daarentegen zijt niet in het vlees, maar in de Geest, althans, indien de Geest Gods in u woont. Indien iemand echter de Geest van Christus niet heeft, die behoort Hem niet toe.

\VS{10}Indien Christus in u is, dan is wel het lichaam dood vanwege de zonde, maar de geest is leven vanwege de gerechtigheid.

\VS{11}En indien de Geest van Hem, die Jezus uit de doden heeft opgewekt, in u woont, dan zal Hij, die Christus Jezus uit de doden opgewekt heeft, ook uw sterfelijke lichamen levend maken door zijn Geest, die in u woont.

\VS{12}Derhalve, broeders, zijn wij schuldenaars, maar niet van het vlees, om naar het vlees te leven.

\VS{13}Want indien gij naar het vlees leeft, zult gij sterven; maar indien gij door de Geest de werkingen des lichaams doodt, zult gij leven.

\VS{14}Want allen, die door de Geest Gods geleid worden, zijn zonen Gods.

\VS{15}Want gij hebt niet ontvangen een geest van slavernij om opnieuw te vrezen, maar gij hebt ontvangen de Geest van het zoonschap, door welke wij roepen: Abba, Vader.

\VS{16}Die Geest getuigt met onze geest, dat wij kinderen Gods zijn.

\VS{17}Zijn wij nu kinderen, dan zijn wij ook erfgenamen: erfgenamen van God, en medeërfgenamen van Christus; immers, indien wij delen in zijn lijden, is dat om ook te delen in zijn verheerlijking.


\par }{\SH De hoop van Gods kinderen
\par }
{\PP \VS{18}Want ik ben er zeker van, dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid, die over ons geopenbaard zal worden.

\VS{19}Want met reikhalzend verlangen wacht de schepping op het openbaar worden der zonen Gods.

\VS{20}Want de schepping is aan de vruchteloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar om (de wil van) Hem, die haar daaraan onderworpen heeft,

\VS{21}in hope echter, omdat ook de schepping zelf van de dienstbaarheid aan de vergankelijkheid zal bevrijd worden tot de vrijheid van de heerlijkheid der kinderen Gods.

\VS{22}Want wij weten, dat tot nu toe de ganse schepping in al haar delen zucht en in barensnood is.

\VS{23}En niet alleen zij, maar ook wij zelf, [wij,] die de Geest als eerste gave ontvangen hebben, zuchten bij onszelf in de verwachting van het zoonschap: de verlossing van ons lichaam.

\VS{24}Want in die hoop zijn wij behouden. Maar hoop, die gezien wordt, is geen hoop, want hoe zal men hopen op hetgeen men ziet?

\VS{25}Indien wij echter hopen op hetgeen wij niet zien, verwachten wij het met volharding.

\VS{26}En evenzo komt de Geest onze zwakheid te hulp; want wij weten niet wat wij bidden zullen naar behoren, maar de Geest zelf pleit voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen.

\VS{27}En Hij, die de harten doorzoekt, weet de bedoeling des Geestes, dat Hij namelijk naar de wil van God voor heiligen pleit.

\VS{28}Wij weten nu, dat [God] alle dingen doet medewerken ten goede voor hen, die God liefhebben, die volgens zijn voornemen geroepenen zijn.

\VS{29}Want die Hij tevoren gekend heeft, heeft Hij ook tevoren bestemd tot gelijkvormigheid aan het beeld zijns Zoons, opdat Hij de eerstgeborene zou zijn onder vele broederen;

\VS{30}en die Hij tevoren bestemd heeft, dezen heeft Hij ook geroepen; en die Hij geroepen heeft, dezen heeft Hij ook gerechtvaardigd; en die Hij gerechtvaardigd heeft, dezen heeft Hij ook verheerlijkt.


\par }{\SH De zekerheid des geloofs
\par }
{\PP \VS{31}Wat zullen wij dan van deze dingen zeggen? Als God vóór ons is, wie zal tegen ons zijn?

\VS{32}Hoe zal Hij, die zelfs zijn eigen Zoon niet gespaard, maar voor ons allen overgegeven heeft, ons met Hem ook niet alle dingen schenken?

\VS{33}Wie zal uitverkorenen Gods beschuldigen? God is het, die rechtvaardigt;

\VS{34}wie zal veroordelen? Christus Jezus is de gestorvene, wat meer is, de opgewekte, die ter rechterhand Gods is, die ook voor ons pleit.

\VS{35}Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Verdrukking of benauwdheid, of vervolging of honger, of naaktheid, of gevaar, of het zwaard?

\VS{36}Gelijk geschreven staat:Om Uwentwil worden wij de ganse dag gedood,wij zijn gerekend als slachtschapen.

\VS{37}Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem, die ons heeft liefgehad.

\VS{38}Want ik ben verzekerd, dat noch dood noch leven, noch engelen noch machten, noch heden noch toekomst, noch krachten,

\VS{39}noch hoogte noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods, welke is in Christus Jezus, onze Here.



\par }\Chap{9}{\SH De verkiezing van Israël
\par }
{\PP \VerseOne{1}Ik spreek de waarheid in Christus, ik lieg niet, want mijn geweten betuigt mij dit mede door de heilige Geest:

\VS{2}ik heb een grote smart en een voortdurend hartzeer.

\VS{3}Want zelf zou ik wel wensen van Christus verbannen te zijn ten behoeve van mijn broeders, mijn verwanten naar het vlees;

\VS{4}immers, zij zijn Israëlieten, hunner is de aanneming tot zonen en de heerlijkheid en de verbonden en de wetgeving en de eredienst en de beloften:

\VS{5}hunner zijn de vaderen en uit hen is, wat het vlees betreft, de Christus, die is boven alles, God, te prijzen tot in eeuwigheid! Amen.

\VS{6}Maar het is niet mogelijk, dat het woord Gods zou vervallen zijn. Want niet allen, die van Israël afstammen, zijn Israël,

\VS{7}en zij zijn ook niet allen kinderen, omdat zij nageslacht van Abraham zijn, maar: Door Isaak zal men van nageslacht van u spreken.

\VS{8}Dat wil zeggen: niet de kinderen van het vlees zijn kinderen Gods, maar de kinderen der belofte gelden voor nageslacht.

\VS{9}Want er ligt een belofte in dit woord: omstreeks deze tijd zal Ik komen en Sara zal een zoon hebben.

\VS{10}Maar dit niet alleen; daar is ook Rebekka, bevrucht van één man, onze vader Isaak.

\VS{11}Want toen de kinderen nog niet geboren waren en goed noch kwaad hadden gedaan – opdat het verkiezend voornemen Gods zou blijven, niet op grond van werken, maar op grond daarvan, dat Hij riep, –

\VS{12}werd tot haar gezegd: De oudste zal de jongste dienstbaar zijn,

\VS{13}gelijk geschreven staat: Jakob heb Ik liefgehad, maar Esau heb Ik gehaat.

\VS{14}Wat zullen wij dan zeggen: Zou er onrechtvaardigheid zijn bij God? Volstrekt niet!

\VS{15}Want Hij zegt tot Mozes: Over wie Ik Mij ontferm, zal Ik Mij ontfermen, en jegens wie Ik barmhartig ben, zal Ik barmhartig zijn.

\VS{16}Het hangt dus niet daarvan af, of iemand wil, dan wel of iemand loopt, maar van God, die Zich ontfermt.

\VS{17}Want het schriftwoord zegt tot Farao: Daartoe heb Ik u doen opstaan, opdat Ik in u mijn kracht zou tonen en mijn naam verbreid zou worden over de gehele aarde.

\VS{18}Hij ontfermt Zich dus over wie Hij wil en Hij verhardt wie Hij wil.

\VS{19}Gij zult nu tot mij zeggen: Wat heeft Hij dan nog aan te merken? Want wie wederstaat zijn wil?

\VS{20}Maar gij, o mens! wie zijt gij, dat gij God zoudt tegenspreken? Zal het geboetseerde soms tot zijn boetseerder zeggen: Waarom hebt gij mij zo gemaakt?

\VS{21}Of heeft de pottebakker niet de vrije beschikking over het leem om uit dezelfde klomp het ene voorwerp te vervaardigen tot eervol, het andere tot alledaags gebruik?

\VS{22}En als God nu, zijn toorn willende tonen en zijn kracht bekend maken, de voorwerpen des toorns, die ten verderve toebereid waren, met veel lankmoedigheid verdragen heeft –

\VS{23}juist om de rijkdom zijner heerlijkheid bekend te maken over de voorwerpen van ontferming, die Hij tot heerlijkheid heeft voorbereid?

\VS{24}En dat zijn wij, die Hij geroepen heeft, niet alleen uit de Joden, maar ook uit de heidenen,

\VS{25}gelijk Hij ook bij Hosea zegt:Ik zal niet-mijn-volk noemen: mijn-volk, en de niet-geliefde: geliefde.

\VS{26}En het zal geschieden ter plaatse, waar [tot hen] gezegd was: gij zijt mijn volk niet,daar zullen zij genoemd worden: zonen van de levende God.

\VS{27}En Jesaja roept over Israël uit:Al was het getal der kinderen Israëls als het zand der zee,het overschot zal behouden worden;

\VS{28}want wat Hij gesproken heeft, zal de Here doen op de aarde, volledig en snel.

\VS{29}En gelijk Jesaja tevoren gezegd had:Indien de Here Sebaot ons geen zaad overgelaten had,als Sodom zouden wij geworden zijn en aan Gomorra zouden wij gelijk gemaakt zijn.


\par }{\SH Het behoud der heidenen en de dwaling van Israël
\par }
{\PP \VS{30}Wat zullen wij dan zeggen? Dit: heidenen, die geen gerechtigheid najaagden, hebben gerechtigheid verkregen, namelijk gerechtigheid, die uit geloof is;

\VS{31}doch Israël, hoewel het een wet ter gerechtigheid najaagde, is aan de wet niet toegekomen.

\VS{32}Waarom niet? Omdat het hierbij niet uitging van geloof, maar van vermeende werken. Zij hebben zich gestoten aan de steen des aanstoots,

\VS{33}gelijk geschreven staat:Zie, Ik leg in Sion een steen des aanstoots en een rots der ergernis, en wie op hem zijn geloof bouwt, zal niet beschaamd uitkomen.



\par }\Chap{10}{\PP \VerseOne{1}Broeders, de begeerte mijns harten en mijn gebed over hun behoud gaan tot God uit.

\VS{2}Want ik getuig van hen, dat zij ijver voor God bezitten, maar zonder verstand.

\VS{3}Want onbekend met Gods gerechtigheid en trachtende hun eigen gerechtigheid te doen gelden, hebben zij zich aan de gerechtigheid Gods niet onderworpen.


\par }{\SH De gerechtigheid uit het geloof
\par }
{\PP \VS{4}Want Christus is het einde der wet, tot gerechtigheid voor een ieder, die gelooft.

\VS{5}Want Mozes schrijft: De mens, die de gerechtigheid naar de wet doet, zal daardoor leven.

\VS{6}Maar de gerechtigheid uit het geloof spreekt aldus: Zeg niet in uw hart: Wie zal ten hemel opklimmen? namelijk om Christus te doen afdalen;

\VS{7}of: Wie zal in de afgrond nederdalen? namelijk om Christus uit de doden te doen opkomen.

\VS{8}Maar wat zegt zij? Nabij u is het woord, in uw mond en in uw hart, namelijk het woord des geloofs, dat wij prediken.

\VS{9}Want indien gij met uw mond belijdt, dat Jezus Heer is, en met uw hart gelooft, dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zult gij behouden worden;

\VS{10}want met het hart gelooft men tot gerechtigheid en met de mond belijdt men tot behoudenis.

\VS{11}Immers het schriftwoord zegt: Al wie op Hem zijn geloof bouwt, zal niet beschaamd uitkomen.

\VS{12}Want er is geen onderscheid tussen Jood en Griek. Immers, één en dezelfde is Heer over allen, rijk voor allen, die Hem aanroepen;

\VS{13}want: al wie de naam des Heren aanroept, zal behouden worden.

\VS{14}Hoe zullen zij dan Hem aanroepen, in wie zij niet geloofd hebben? Hoe geloven in Hem, van wie zij niet gehoord hebben? Hoe horen zonder prediker?

\VS{15}En hoe zal men prediken zonder gezonden te zijn? Gelijk geschreven staat: Hoe liefelijk zijn de voeten van hen, die een goede boodschap brengen.


\par }{\SH De ongelovigheid van Israël
\par }
{\PP \VS{16}Maar niet allen hebben aan het evangelie gehoor gegeven. Want Jesaja zegt: Here, wie heeft geloofd wat hij van ons hoorde?

\VS{17}Zo is dan het geloof uit het horen, en het horen door het woord van Christus.

\VS{18}Maar ik vraag: hebben zij het dan niet gehoord? Zeer zeker:Over de ganse aarde is hun geluid uitgegaanen tot de einden der wereld hun woorden.

\VS{19}Maar ik vraag: heeft Israël het dan niet verstaan? Vooreerst zegt Mozes:Ik zal u naijverig maken op wat geen volk is,toornig op een onverstandig volk.

\VS{20}En Jesaja waagt het te zeggen:Ik ben gevonden door wie Mij niet zochten, Ik ben openbaar geworden aan wie naar Mij niet vroegen.

\VS{21}Maar van Israël zegt hij:De ganse dag heb Ik mijn handen uitgestrekt naar een ongehoorzaam en tegensprekend volk.



\par }\Chap{11}{\SH Israël slechts ten dele verworpen
\par }
{\PP \VerseOne{1}Ik vraag dan: God heeft zijn volk toch niet verstoten? Volstrekt niet! Ik ben immers zelf een Israëliet, uit het nageslacht van Abraham, van de stam Benjamin.

\VS{2}God heeft zijn volk niet verstoten, dat Hij tevoren gekend heeft. Of weet gij niet, wat het schriftwoord zegt in (de geschiedenis van) Elia, als hij Israël bij God aanklaagt:

\VS{3}Here, uw profeten hebben zij gedood, uw altaren hebben zij omvergehaald; ik ben alleen overgebleven en mij staan zij naar het leven.

\VS{4}Maar wat zegt de godsspraak tot hem? Ik heb Mij zevenduizend man doen overblijven, die hun knie voor Baäl niet hebben gebogen.

\VS{5}Zo is er dan ook in de tegenwoordige tijd een overblijfsel gelaten naar de verkiezing der genade.

\VS{6}Indien het nu door genade is, dan is het niet meer uit werken; anders is de genade geen genade meer.

\VS{7}Wat dan? Hetgeen Israël najaagt, heeft het niet verkregen, maar het uitverkoren deel heeft het verkregen, en de overigen zijn verhard,

\VS{8}gelijk geschreven staat:God gaf hun een geest van diepe slaap,ogen om niet te zien en oren om niet te horen,tot de dag van heden.

\VS{9}En David zegt:Hun tafel worde tot een strik en een net, en tot een aanstoot en vergelding voor hen.

\VS{10}Laten hun ogen verduisterd worden, zodat zij niet zien, en doe hun rug voorgoed zich krommen.


\par }{\SH De struikeling van Israël, het heil der heidenen
\par }
{\PP \VS{11}Ik vraag dan: zij zijn toch niet zo gestruikeld, dat zij wel vallen moesten? Volstrekt niet! Door hun val is het heil tot de heidenen gekomen, om hen tot naijver op te wekken.

\VS{12}Betekent nu hun val rijkdom voor de wereld en hun tekort rijkdom voor de heidenen, hoeveel te meer hun volheid!

\VS{13}Ik spreek tot u, heidenen. Juist omdat ik apostel der heidenen ben, acht ik dit de heerlijkheid van mijn bediening,

\VS{14}dat ik zo mogelijk de naijver van mijn vlees (en bloed) mocht opwekken, en enigen uit hen behouden.

\VS{15}Want, indien hun verwerping de verzoening der wereld is, wat zal hun aanneming anders wezen dan leven uit de doden?

\VS{16}Zijn de eerstelingen heilig, dan ook het deeg, en is de wortel heilig, dan ook de takken.

\VS{17}Indien nu enkele van de takken weggebroken zijn en gij als wilde loot daartussen geënt zijt en aan de saprijke wortel van de olijf deel hebt gekregen,

\VS{18}beroem u dan niet tegen de takken! Indien gij u ertegen beroemt – niet gíj draagt de wortel, maar de wortel ú.

\VS{19}Gij zult dan zeggen: er zijn takken weggebroken, opdat ik als loot geënt zou worden.

\VS{20}Goed! Zij zijn om hun ongeloof weggebroken en gij staat door het geloof. Wees niet hoogmoedig, maar vrees!

\VS{21}Want indien God de natuurlijke takken niet gespaard heeft, Hij zal ook u niet sparen.

\VS{22}Let dan op de goedertierenheid Gods en zijn gestrengheid: over de gevallenen gestrengheid, maar over u goedertierenheid Gods, indien gij bij de goedertierenheid blijft; anders zult ook gij weggekapt worden.

\VS{23}Maar ook zij zullen, wanneer zij niet bij hun ongeloof blijven, weder geënt worden; God is immers bij machte hen opnieuw te enten.

\VS{24}Want indien gij uit de wilde olijf, waartoe gij naar uw natuur behoort, weggekapt en tegen uw natuur op de edele olijf geënt zijt, hoeveel te meer zullen dezen, naar hun natuur, op hun eigen olijf geënt worden.


\par }{\SH De bekering der heidenen en het behoud van Israël
\par }
{\PP \VS{25}Want, broeders, opdat gij niet eigenwijs zoudt zijn, wil ik u niet onkundig laten van dit geheimenis: een gedeeltelijke verharding is over Israël gekomen, totdat de volheid der heidenen binnengaat,

\VS{26}en aldus zal gans Israël behouden worden, gelijk geschreven staat:De Verlosser zal uit Sion komen,Hij zal goddeloosheden van Jakob afwenden.

\VS{27}En dit is mijn verbond met hen,wanneer Ik hun zonden wegneem.

\VS{28}Zij zijn naar het evangelie vijanden om uwentwil, naar de verkiezing zijn zij geliefden om der vaderen wil.

\VS{29}Want de genadegaven en de roeping Gods zijn onberouwelijk.

\VS{30}Want evenals gij eertijds aan God ongehoorzaam waart, maar nu ontferming hebt gevonden door hun ongehoorzaamheid,

\VS{31}zo zijn ook dezen nu ongehoorzaam geworden, opdat door de u betoonde ontferming ook zij thans ontferming zouden vinden.

\VS{32}Want God heeft hen allen onder ongehoorzaamheid besloten, om Zich over hen allen te ontfermen.

\VS{33}O diepte van rijkdom, van wijsheid en van kennis Gods, hoe ondoorgrondelijk zijn zijn beschikkingen en hoe onnaspeurlijk zijn wegen!

\VS{34}Want: wie heeft de zin des Heren gekend? Of wie is Hem tot raadsman geweest?

\VS{35}Of wie heeft Hem eerst iets gegeven, waarvoor hij vergoeding ontvangen moet?

\VS{36}Want uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen: Hem zij de heerlijkheid tot in eeuwigheid! Amen.



\par }\Chap{12}{\SH Het ware offer
\par }
{\PP \VerseOne{1}Ik vermaan u dan, broeders, met beroep op de barmhartigheden Gods, dat gij uw lichamen stelt tot een levend, heilig en Gode welgevallig offer: dit is uw redelijke eredienst.

\VS{2}En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken, opdat gij moogt erkennen wat de wil van God is, het goede, welgevallige en volkomene.

\VS{3}Want krachtens de genade, die mij geschonken is, zeg ik een ieder onder u: koestert geen gedachten, hoger dan u voegen, maar gedachten tot bedachtzaamheid, naar de mate van het geloof, dat God elkeen in het bijzonder heeft toebedeeld.

\VS{4}Want, gelijk wij in één lichaam vele leden hebben, en de leden niet alle dezelfde werkzaamheden hebben,

\VS{5}zo zijn wij, hoewel velen, één lichaam in Christus, maar ieder afzonderlijk leden ten opzichte van elkander.

\VS{6}Wij hebben nu gaven, onderscheiden naar de genade, die ons gegeven is:

\VS{7}profetie, naar gelang van ons geloof; wie dient, in het dienen; wie onderwijst, in het onderwijzen;

\VS{8}wie vermaant, in het vermanen; wie mededeelt, in eenvoud; wie leiding geeft, in ijver; wie barmhartigheid bewijst, in blijmoedigheid.


\par }{\SH Opwekking tot liefde
\par }
{\PP \VS{9}De liefde zij ongeveinsd. Weest afkerig van het kwade, gehecht aan het goede.

\VS{10}Weest in broederliefde elkander genegen, in eerbetoon elkander ten voorbeeld,

\VS{11}in ijver onverdroten, vurig van geest, dient de Here.

\VS{12}Weest blijde in de hoop, geduldig in de verdrukking, volhardend in het gebed,

\VS{13}bijdragend in de noden der heiligen, legt u toe op de gastvrijheid.

\VS{14}Zegent wie u vervolgen, zegent en vervloekt niet.

\VS{15}Weest blijde met de blijden, weent met de wenenden.

\VS{16}Weest onderling eensgezind, niet zinnende op hoge dingen, maar voegt u in het eenvoudige. Weest niet eigenwijs.

\VS{17}Vergeldt niemand kwaad met kwaad; hebt het goede voor met alle mensen.

\VS{18}Houdt zo mogelijk, voor zover het van u afhangt, vrede met alle mensen.

\VS{19}Wreekt uzelf niet, geliefden, maar laat plaats voor de toorn, want er staat geschreven: Mij komt de wraak toe, Ik zal het vergelden, spreekt de Here.

\VS{20}Maar, indien uw vijand honger heeft, geef hem te eten; indien hij dorst heeft, geef hem te drinken, want zo zult gij vurige kolen op zijn hoofd hopen.

\VS{21}Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.



\par }\Chap{13}{\SH Eert de overheid
\par }
{\PP \VerseOne{1}Ieder mens moet zich onderwerpen aan de overheden, die boven hem staan. Want er is geen overheid dan door God en die er zijn, zijn door God gesteld.

\VS{2}Wie zich dus tegen de overheid verzet, wederstaat de instelling Gods, en wie dit doen, zullen een oordeel over zich brengen.

\VS{3}Want, als iemand goed handelt, behoeft hij niet bevreesd te zijn voor de overheidspersonen, maar wel, als hij verkeerd handelt. Wilt gij zonder vrees voor de overheid zijn? Doe het goede, en gij zult lof van haar ontvangen.

\VS{4}Zij staat immers in dienst van God, u ten goede. Maar indien gij kwaad doet, wees dan bevreesd; want zij draagt het zwaard niet tevergeefs; zij staat immers in de dienst van God, als toornende wreekster voor hem, die kwaad bedrijft.

\VS{5}Daarom is het nodig zich te onderwerpen, niet slechts om de toorn, maar ook om des gewetens wil.

\VS{6}Daarom brengt gij toch ook belastingen op; want zij zijn dienaren Gods, die juist op dit punt voortdurend letten.

\VS{7}Betaalt aan allen het verschuldigde, belasting aan wie belasting, tol aan wie tol, ontzag aan wie ontzag, eerbetoon aan wie eer toekomt.


\par }{\SH Geboden
\par }
{\PP \VS{8}Zijt niemand iets schuldig dan elkander lief te hebben; want wie de ander liefheeft, heeft de wet vervuld.

\VS{9}Want de geboden: gij zult niet echtbreken, gij zult niet doodslaan, gij zult niet stelen, gij zult niet begeren en welk ander gebod er ook zij, worden samengevat in dit woord: gij zult uw naaste liefhebben als uzelf.

\VS{10}De liefde doet de naaste geen kwaad; daarom is de liefde de vervulling der wet.

\VS{11}Gij verstaat immers de tijd wel, dat het thans voor u de ure is om uit de slaap te ontwaken. Want het heil is ons nu meer nabij, dan toen wij tot het geloof kwamen.

\VS{12}De nacht is ver gevorderd, de dag is nabij. Laten wij dan de werken der duisternis afleggen en aandoen de wapenen des lichts!

\VS{13}Laten wij, als bij lichte dag, eerbaar wandelen, niet in brasserijen en drinkgelagen, niet in wellust en losbandigheid, niet in twist en nijd!

\VS{14}Maar doet de Here Jezus Christus aan en wijdt geen zorg aan het vlees, zodat begeerten worden opgewekt.



\par }\Chap{14}{\SH Verdraagzaamheid
\par }
{\PP \VerseOne{1}Aanvaardt de zwakke in het geloof, maar niet om overwegingen te beoordelen.

\VS{2}De een gelooft, dat hij alles eten mag, maar de zwakke eet plantaardig voedsel.

\VS{3}Wie wèl eet, minachte hem niet, die niet eet, en wie niet eet, oordele hem niet, die wèl eet, want God heeft hem aanvaard.

\VS{4}Wie zijt gij, dat gij eens anders knecht oordeelt? Of hij staat of valt, gaat zijn eigen heer aan. Maar hij zal staande blijven, want de Here is bij machte hem vast te doen staan.

\VS{5}Deze [immers] stelt de ene dag boven de andere, gene stelt ze alle gelijk. Ieder zij voor zijn eigen besef ten volle overtuigd.

\VS{6}Wie aan een bepaalde dag hecht, doet het om de Here, en wie eet, doet het om de Here, want hij dankt God; en wie niet eet, laat het na om de Here en ook hij dankt God.

\VS{7}Want niemand onzer leeft voor zichzelf, en niemand sterft voor zichzelf;

\VS{8}want als wij leven, het is voor de Here, en als wij sterven, het is voor de Here. Hetzij wij dan leven, hetzij wij sterven, wij zijn des Heren.

\VS{9}Want hiertoe is Christus gestorven en levend geworden, opdat Hij èn over doden èn over levenden heerschappij voeren zou.

\VS{10}Gij echter, wat oordeelt gij uw broeder? Of ook gij, wat minacht gij uw broeder? Want wij zullen allen gesteld worden voor de rechterstoel Gods.

\VS{11}Want er staat geschreven:(Zo waarachtig als) Ik leef, spreekt de Here: voor Mij zal alle knie zich buigen, en alle tong zal God loven.

\VS{12}Zo zal [dan] een ieder onzer voor zichzelf rekenschap geven [aan God].


\par }{\SH Geen aanstoot geven
\par }
{\PP \VS{13}Laten wij dan niet langer elkander oordelen, maar komt liever tot dit oordeel: uw broeder geen aanstoot of ergernis te geven.

\VS{14}Ik weet en ben overtuigd in de Here Jezus, dat niets uit zichzelf onrein is; alleen voor hem, die iets onrein acht, is het onrein.

\VS{15}Want indien uw broeder door iets, dat gij eet, gegriefd wordt, wandelt gij niet meer naar de eis der liefde. Breng niet door uw eten hem ten verderve, voor wie Christus gestorven is.

\VS{16}Laat van het goede, dat gij hebt, geen kwaad gezegd kunnen worden.

\VS{17}Want het Koninkrijk Gods bestaat niet in eten en drinken, maar in rechtvaardigheid, vrede en blijdschap, door de heilige Geest.

\VS{18}Want wie door deze Geest een dienstknecht is van Christus, is welgevallig bij God, en in achting bij de mensen.

\VS{19}Zo laten wij dan najagen hetgeen de vrede en de onderlinge opbouwing bevordert.

\VS{20}Breek niet ter wille van spijs het werk Gods af; alles is wel rein, maar het is verkeerd voor een mens, als hij door zijn eten tot aanstoot is.

\VS{21}Het is goed geen vlees te eten of wijn te drinken, noch iets, waaraan uw broeder zich stoot.

\VS{22}Houd gij het geloof, dat gij hebt bij uzelf voor het aangezicht Gods. Zalig is hij, die zich geen verwijten maakt bij hetgeen hij goed acht.

\VS{23}Maar wie twijfelt, wanneer hij eet, is veroordeeld, omdat hij het niet uit geloof doet. En al wat niet uit geloof is, is zonde.



\par }\Chap{15}{\SH Zwakken en sterken
\par }
{\PP \VerseOne{1}Wij, die sterk zijn, moeten de gevoeligheden der zwakken verdragen en niet onszelf behagen.

\VS{2}Ieder onzer trachte zijn naaste te behagen, ten goede, tot opbouwing,

\VS{3}want ook Christus heeft Zichzelf niet behaagd, maar, gelijk geschreven staat: De smaadwoorden van hen, die U smaden, kwamen op Mij neder.

\VS{4}Al wat namelijk tevoren geschreven is, werd tot ons onderricht geschreven, opdat wij in de weg der volharding en van de vertroosting der Schriften de hoop zouden vasthouden.

\VS{5}De God nu der volharding en der vertroosting geve u eensgezind van hetzelfde gevoelen te zijn naar (het voorbeeld van) Christus Jezus,

\VS{6}opdat gij eendrachtig uit één mond de God en Vader van onze Here Jezus Christus moogt verheerlijken.

\VS{7}Daarom, aanvaardt elkander, zoals ook Christus ons aanvaard heeft tot heerlijkheid Gods.

\VS{8}Ik bedoel namelijk, dat Christus ter wille van de waarachtigheid Gods een dienaar van besnedenen geweest is, om de beloften, aan de vaderen gedaan, te bevestigen,

\VS{9}en dat de heidenen God ter wille van zijn ontferming gaan verheerlijken, gelijk geschreven staat:Daarom zal ik U loven onder de heidenen en uw naam met snarenspel prijzen.

\VS{10}En verder zegt Hij:Verheugt u, heidenen, met zijn volk.

\VS{11}En verder:Looft, al gij heidenen, de Here, en laten alle volken Hem prijzen.

\VS{12}En verder zegt Jesaja:Komen zal de wortel van Isaï, en Hij, die opstaat, om over de heidenen te regeren; op Hem zullen de heidenen hopen.

\VS{13}De God nu der hope vervulle u met louter vreugde en vrede in uw geloof, om overvloedig te zijn in de hoop, door de kracht des heiligen Geestes.


\par }{\SH Persoonlijke mededelingen
\par }
{\PP \VS{14}Ik heb echter, mijn broeders, zelf al de overtuiging van u, dat gij zelf reeds vol van goedheid zijt, vervuld met al de kennis, in staat ook elkander terecht te wijzen.

\VS{15}Toch heb ik u hier en daar bij wijze van herinnering ietwat vrijmoedig geschreven, krachtens de mij van God geschonken genade,

\VS{16}om een dienaar van Christus Jezus voor de heidenen te zijn in de heilige dienst van het evangelie Gods, opdat de offergave der heidenen (Gode) welgevallig zou wezen, geheiligd door de heilige Geest.

\VS{17}Mijn roem bij God is dan ook in Christus Jezus.

\VS{18}Want ik zal het niet wagen van iets anders te spreken dan van hetgeen Christus door mij bewerkt heeft, om heidenen tot gehoorzaamheid te brengen door woord en daad,

\VS{19}door kracht van tekenen en wonderen, door de kracht des Geestes. Zo heb ik, van Jeruzalem uit rondreizende tot Illyrië toe, de prediking van het Evangelie van Christus volbracht.

\VS{20}Ik stelde er mijn eer in het te verkondigen, doch zo, dat ik niet (optrad), waar de naam van Christus reeds genoemd was, om niet op eens anders fundament te bouwen,

\VS{21}maar (om te handelen) naar hetgeen geschreven staat:Zij, aan wie niets van Hem is verkondigd, zullen Hem zienen wie het niet gehoord hebben, zullen het verstaan.

\VS{22}Daarom werd ik dan ook herhaaldelijk verhinderd tot u te komen.

\VS{23}Maar thans, nu mij in deze streken geen arbeidsveld meer overblijft en ik sedert tal van jaren verlangend ben tot u te komen,

\VS{24}zodra ik naar Spanje reis – ik hoop u namelijk op mijn doorreis met eigen ogen te zien en door u voortgeholpen te worden voor mijn tocht daarheen, wanneer ik eerst enigermate van u genoten heb.

\VS{25}Maar thans ben ik op reis naar Jeruzalem ten dienste van de heiligen.

\VS{26}Want Macedonië en Achaje hebben goedgevonden een handreiking te doen aan de armen onder de heiligen te Jeruzalem.

\VS{27}Zij hebben het immers goedgevonden, maar zijn het ook jegens hen verplicht, want indien de heidenen aan hun geestelijke goederen deel hebben gekregen, behoren zij ook met hun stoffelijke goederen hen te dienen.

\VS{28}Wanneer ik mij dan hiervan gekweten en hun deze opbrengst afgedragen heb, zal ik over uw stad naar Spanje reizen.

\VS{29}En ik weet, dat ik bij mijn komst te uwent met een volle zegen van Christus zal komen.

\VS{30}Maar, [broeders,] ik vermaan u bij onze Here Jezus Christus en bij de liefde des Geestes, om samen met mij te worstelen in den gebede voor mij tot God,

\VS{31}opdat ik behoed worde voor de weerspannigen in Judea, en dat mijn dienstbetoon voor Jeruzalem gunstig worde opgenomen door de heiligen,

\VS{32}opdat ik, in blijdschap tot u gekomen met Gods wil, mij tezamen met u verkwikken moge.

\VS{33}De God nu des vredes zij met u allen! Amen.



\par }\Chap{16}{\SH Groeten
\par }
{\PP \VerseOne{1}Ik beveel Febe, onze zuster, [tevens] dienares der gemeente te Kenchreeën, bij u aan,

\VS{2}dat gij haar ontvangt in de Here op een wijze, de heiligen waardig, en haar bijstaat, indien zij u in het een of ander mocht nodig hebben. Want zij zelf heeft velen, ook mij persoonlijk, bijstand verleend.

\VS{3}Groet Prisca en Aquila, mijn medearbeiders in Christus Jezus,

\VS{4}mensen, die voor mijn leven hun hals gewaagd hebben. Niet ik alleen ben hun dankbaar, maar ook al de heidengemeenten.

\VS{5}Groet insgelijks de gemeente bij hen aan huis. Groet mijn geliefde Epenetus, de eersteling voor Christus uit Asia.

\VS{6}Groet Maria, iemand, die zich veel moeite voor u heeft gegeven.

\VS{7}Groet Andronikus en Junias, mijn stamgenoten en medegevangenen, mannen onder de apostelen in aanzien, die reeds vóór mij in Christus geweest zijn.

\VS{8}Groet Ampliatus, mijn geliefde in de Here.

\VS{9}Groet Urbanus, onze medewerker in Christus, en mijn geliefde Stachys.

\VS{10}Groet Apelles, die in Christus beproefd gebleken is. Groet hen, die behoren tot de kring van Aristobulus.

\VS{11}Groet mijn stamgenoot Herodion. Groet hen, die behoren tot de kring van Narcissus, die in de Here zijn.

\VS{12}Groet Tryfena en Tryfosa, vrouwen, die zich moeite gegeven hebben in de Here. Groet de geliefde Persis, die zich veel moeite gegeven heeft in de Here.

\VS{13}Groet Rufus, de uitverkorene in de Here, met zijn moeder, die ook voor mij een moeder is.

\VS{14}Groet Asynkritus, Flegon, Hermes, Patrobas, Hermas, en de broeders bij hen.

\VS{15}Groet Filologus, en Julia, Nereus met zijn zuster, en Olympas, benevens al de heiligen, die bij hen zijn.

\VS{16}Groet elkander met de heilige kus. U groeten al de gemeenten van Christus.


\par }{\SH Waarschuwing – Lofzegging
\par }
{\PP \VS{17}Maar ik vermaan u, broeders, dat gij hen in het oog houdt, die, in afwijking van het onderwijs, dat gij hebt ontvangen, de onenigheden en de verleidingen veroorzaken, en mijdt hen.

\VS{18}Want zulke lieden dienen niet onze Here Christus, maar hun eigen buik, en misleiden door hun schoonklinkende en vrome taal de harten der argelozen.

\VS{19}Want uw gehoorzaamheid is bij allen bekend geworden. Over u verblijd ik mij dus, doch ik wil, dat gij niet alleen wijs zijt tot het goede, maar ook onbesmet van het kwade.

\VS{20}De God nu des vredes zal weldra de satan onder uw voeten vertreden. De genade van onze Here Jezus zij met u!

\VS{21}Mijn medearbeider Timoteüs en mijn stamgenoten Lucius, Jason en Sosipater, groeten u.

\VS{22}Ik, Tertius, die de brief op schrift gebracht heb, groet u in de Here.

\VS{23}Gajus, wiens gastvrijheid ik en de gehele gemeente genieten, laat u groeten. U groet Erastus, de stadsrentmeester, en Quartus, de broeder.

\VS{24}[De genade van onze Here Jezus Christus zij met u allen. Amen.]

\VS{25}Hem nu, die bij machte is u te versterken – naar mijn evangelie en de prediking van Jezus Christus, naar de openbaring van het geheimenis, eeuwenlang verzwegen,

\VS{26}maar thans geopenbaard en door profetische schriften volgens bevel van de eeuwige God tot bewerking van gehoorzaamheid des geloofs bekendgemaakt onder alle volken –

\VS{27}Hem, de alleen wijze God, zij, door Jezus Christus, de heerlijkheid in alle eeuwigheid! Amen.


\par }