\NormalFont\ShortTitle{Galaten}

{\MT Galaten


\par }\ChapOne{1}{\SH Schrijver – Lezers – Groet
\par }
{\PP \VerseOne{1}Paulus, een apostel, niet vanwege mensen, noch door een mens, maar door Jezus Christus, en God, de Vader, die Hem opgewekt heeft uit de doden,

\VS{2}en al de broeders, die bij mij zijn, aan de gemeenten van Galatië:

\VS{3}genade zij u en vrede van God, onze Vader, en van de Here Jezus Christus,

\VS{4}die Zichzelf gegeven heeft voor onze zonden, om ons te trekken uit de tegenwoordige boze wereld, naar de wil van onze God en Vader,

\VS{5}aan wie de heerlijkheid zij in alle eeuwigheid! Amen.


\par }{\SH Er is maar één evangelie
\par }
{\PP \VS{6}Het verbaast mij, dat gij u zo schielijk van degene, die u door de genade van Christus geroepen heeft, laat afbrengen tot een ander evangelie,

\VS{7}en dat is geen evangelie. Er zijn echter sommigen, die u in verwarring brengen en het evangelie van Christus willen verdraaien.

\VS{8}Maar ook al zouden wij, of een engel uit de hemel, [u] een evangelie verkondigen, afwijkend van hetgeen wij u verkondigd hebben, die zij vervloekt!

\VS{9}Gelijk wij vroeger reeds gezegd hebben, zeg ik thans nog eens: indien iemand u een evangelie predikt, afwijkend van hetgeen gij ontvangen hebt, die zij vervloekt!

\VS{10}Tracht ik thans mensen te winnen, of God? Of zoek ik mensen te behagen? Indien ik nog mensen trachtte te behagen, zou ik geen dienstknecht van Christus zijn.


\par }{\SH Hoe Paulus apostel werd
\par }
{\PP \VS{11}Want ik maak u bekend, broeders, dat het evangelie, hetwelk door mij verkondigd is, niet is naar de mens.

\VS{12}Want ik heb het ook niet van een mens ontvangen of geleerd, maar door openbaring van Jezus Christus.

\VS{13}Want gij hebt gehoord van mijn vroegere wandel in het Jodendom: ik heb de gemeente Gods bovenmate vervolgd en getracht haar uit te roeien,

\VS{14}en in het Jodendom heb ik het verder gebracht dan vele van (mijn) tijdgenoten onder mijn volk, als hartstochtelijk ijveraar voor mijn voorvaderlijke overleveringen.

\VS{15}Maar toen het Hem, die mij van de schoot mijner moeder aan afgezonderd en door zijn genade geroepen heeft, behaagd had,

\VS{16}zijn Zoon in mij te openbaren, opdat ik Hem onder de heidenen verkondigen zou, ben ik geen ogenblik te rade gegaan met vlees en bloed;

\VS{17}ook ben ik niet naar Jeruzalem gereisd tot hen, die reeds vóór mij apostelen waren, maar ik ben naar Arabië vertrokken en vandaar naar Damascus teruggekeerd.

\VS{18}Daarop ging ik drie jaar later naar Jeruzalem, om Kefas te bezoeken, en ik bleef vijftien dagen bij hem;

\VS{19}en ik zag geen ander van de apostelen dan Jakobus, de broeder des Heren.

\VS{20}Wat ik u schrijf, zie, voor het aangezicht van God, ik lieg niet.

\VS{21}Daarna ben ik gegaan naar de streken van Syrië en van Cilicië.

\VS{22}En ik was aan de gemeenten van Christus in Judea van aanzien onbekend.

\VS{23}Alleen hoorden zij telkens: hij, die ons vroeger vervolgde, verkondigt nu het geloof, dat hij tevoren trachtte uit te roeien.

\VS{24}En zij verheerlijkten God in mij.



\par }\Chap{2}{\SH Paulus door de apostelen erkend
\par }
{\PP \VerseOne{1}Daarna ging ik na verloop van veertien jaar weder naar Jeruzalem met Barnabas en nam ook Titus mede;

\VS{2}en ik ging op grond van een openbaring. En ik legde hun het evangelie voor, dat ik onder de heidenen verkondig, afzonderlijk echter aan hen, die in aanzien waren, opdat ik niet vruchteloos liep of gelopen had.

\VS{3}Maar zelfs Titus, die bij mij was, werd, ofschoon hij een Griek was, toch niet gedwongen zich te laten besnijden;

\VS{4}en dat met het oog op de binnengedrongen valse broeders, lieden, die waren binnengeslopen, om onze vrijheid, die wij in Christus Jezus hebben, te bespieden, en zo ons tot slavernij te brengen.

\VS{5}Wij zijn voor hen geen ogenblik gedwee uit de weg gegaan, opdat de waarheid van het evangelie ook verder bij u zou blijven.

\VS{6}Maar wat hen betreft, die in zeker aanzien waren – wat zij vroeger geweest mogen zijn, doet er voor mij niets toe: God ziet de persoon niet aan – mij immers hebben zij, die in aanzien waren, verder niets opgelegd.

\VS{7}Maar integendeel: toen zij zagen, dat mij de prediking van het evangelie aan de onbesnedenen toevertrouwd was, gelijk aan Petrus die aan de besnedenen,

\VS{8}– immers Hij, die Petrus kracht gaf om apostel te zijn voor de besnedenen, gaf die kracht ook aan mij voor de heidenen,

\VS{9}– en toen zij de genade, die mij geschonken was, opmerkten, reikten Jakobus, Kefas en Johannes, die voor steunpilaren golden, mij en Barnabas de broederhand: wij zouden naar de heidenen, zij naar de besnedenen gaan.

\VS{10}Alleen moesten wij de armen blijven gedenken, en ik heb mij dan ook beijverd dat vooral te doen.


\par }{\SH Paulus tegenover Petrus
\par }
{\PP \VS{11}Maar toen Kefas te Antiochië gekomen was, heb ik mij openlijk tegen hem verzet, omdat het ongelijk aan zijn kant was.

\VS{12}Want voordat sommigen uit de kring van Jakobus gekomen waren, at hij met de heidenen aan één tafel, maar toen zij kwamen, trok hij zich terug en zonderde zich af uit vrees voor de besnedenen.

\VS{13}En [ook] de overige Joden huichelden met hem mede, zodat zelfs Barnabas zich liet medeslepen door hun huichelarij.

\VS{14}Maar toen ik zag, dat zij niet de rechte weg bewandelden naar de waarheid van het evangelie, zeide ik tot Kefas ten aanhoren van allen: Indien gij, die een Jood zijt, naar heidens en niet naar Joods gebruik leeft, hoe kunt gij dan de heidenen dwingen zich als Joden te gedragen?


\par }{\SH De hoofdzaak, ook voor christenen uit de Joden
\par }
{\PP \VS{15}Wij, geboren Joden, en geen zondaars uit de heidenen,

\VS{16}wetende, dat de mens niet gerechtvaardigd wordt uit werken der wet, maar door het geloof in Christus Jezus, zijn ook zelf tot het geloof in Christus Jezus gekomen, om gerechtvaardigd te worden uit het geloof in Christus en niet uit werken der wet. Want uit werken der wet zal geen vlees gerechtvaardigd worden.

\VS{17}Maar indien wij, trachtende in Christus gerechtvaardigd te worden, ook zelf zijn gebleken zondaars te zijn, staat Christus dan in dienst der zonde? Volstrekt niet.

\VS{18}Immers, indien ik hetgeen ik afgebroken heb, weder opbouw, bewijs ik daardoor, dat ik zelf een overtreder ben.

\VS{19}Want ik ben door de wet voor de wet gestorven om voor God te leven.

\VS{20}Met Christus ben ik gekruisigd, en toch leef ik, (dat is), niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij. En voor zover ik nu (nog) in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en Zich voor mij heeft overgegeven.

\VS{21}Ik ontneem aan de genade Gods haar kracht niet; want indien er gerechtigheid door de wet is, dan is Christus tevergeefs gestorven.



\par }\Chap{3}{\SH De rechtvaardigheid door het geloof
\par }
{\PP \VerseOne{1}O, onverstandige Galaten, wie heeft u betoverd, wie Jezus Christus toch als gekruisigde voor de ogen geschilderd is?

\VS{2}Dit alleen zou ik van u willen weten: Hebt gij de Geest ontvangen ten gevolge van werken der wet, of van de prediking van het geloof?

\VS{3}Zijt gij zó onverstandig? Gij zijt begonnen met de Geest, eindigt gij nu met het vlees?

\VS{4}Was het dan tevergeefs, dat gij zoveel hebt ondervonden? Ware het slechts tevergeefs!

\VS{5}Die u de Geest schenkt en krachten onder u werkt, (doet Hij dit) ten gevolge van werken der wet, of van de prediking van het geloof?

\VS{6}Op dezelfde wijze heeft ook Abraham God geloofd en het is hem tot gerechtigheid gerekend.

\VS{7}Gij bemerkt dus, dat zij, die uit het geloof zijn, kinderen van Abraham zijn.

\VS{8}En de Schrift, die tevoren zag, dat God de heidenen uit geloof rechtvaardigt, heeft tevoren aan Abraham het evangelie verkondigd: In u zullen alle volken gezegend worden.

\VS{9}Zij, die uit het geloof zijn, worden dus gezegend tezamen met de gelovige Abraham.

\VS{10}Want allen, die het van werken der wet verwachten, liggen onder de vloek; want er staat geschreven: Vervloekt is een ieder, die zich niet houdt aan alles, wat geschreven is in het boek der wet, om dat te doen.

\VS{11}En dat door de wet niemand voor God gerechtvaardigd wordt, is duidelijk; immers, de rechtvaardige zal uit geloof leven.

\VS{12}Doch bij de wet gaat het niet om geloof, maar: wie dat doet, zal daardoor leven.

\VS{13}Christus heeft ons vrijgekocht van de vloek der wet door voor ons een vloek te worden; want er staat geschreven: Vervloekt is een ieder, die aan het hout hangt.

\VS{14}Zo is de zegen van Abraham tot de heidenen gekomen in Jezus Christus, opdat wij de belofte des Geestes ontvangen zouden door het geloof.


\par }{\SH De wet of de belofte?
\par }
{\PP \VS{15}Broeders, ik spreek op menselijke wijze: zelfs het testament van een mens, dat rechtskracht verkregen heeft – niemand kan het ongeldig maken of er iets aan toevoegen.

\VS{16}Nu werden aan Abraham de beloften gedaan en aan zijn zaad. Hij zegt niet: en aan zijn zaden, in het meervoud, maar in het enkelvoud: en aan uw zaad, dat wil zeggen: aan Christus.

\VS{17}Ik bedoel dit: de wet, die vierhonderd dertig jaar later is gekomen, maakt het testament, waaraan door God tevoren rechtskracht verleend was, niet ongeldig, zodat zij de belofte haar kracht zou doen verliezen.

\VS{18}Immers, als de erfenis van de wet afhangt, dan niet van de belofte; en juist door een belofte heeft God aan Abraham zijn gunst bewezen.

\VS{19}Waartoe dient dan de wet? Om de overtredingen te doen blijken is zij erbij gevoegd, totdat het zaad zou komen, waarop de belofte sloeg, en zij is op last van (God) door engelen in de hand van een middelaar gegeven.

\VS{20}Een middelaar is niet (de vertegenwoordiger) van één; God echter is één.

\VS{21}Is de wet dan in strijd met de beloften [Gods]? Volstrekt niet! Want indien er een wet gegeven was, die levend kon maken, dan zou inderdaad uit een wet de gerechtigheid voortgekomen zijn.

\VS{22}Neen, de Schrift heeft alles besloten onder de zonde, opdat ten gevolge van het geloof in Jezus Christus de belofte het deel zou worden van hen, die geloven.

\VS{23}Doch voordat dit geloof kwam, werden wij onder de wet in verzekerde bewaring gehouden met het oog op het geloof, dat geopenbaard zou worden.

\VS{24}De wet is dus een tuchtmeester voor ons geweest tot Christus, opdat wij uit geloof gerechtvaardigd zouden worden.

\VS{25}Nu echter het geloof gekomen is, zijn wij niet meer onder de tuchtmeester.

\VS{26}Want gij zijt allen zonen van God, door het geloof, in Christus Jezus.

\VS{27}Want gij allen, die in Christus gedoopt zijt, hebt u met Christus bekleed.

\VS{28}Hierbij is geen sprake van Jood of Griek, van slaaf of vrije, van mannelijk en vrouwelijk: gij allen zijt immers één in Christus Jezus.

\VS{29}Indien gij nu van Christus zijt, dan zijt gij zaad van Abraham, en naar de belofte erfgenamen.



\par }\Chap{4}{\SH Geen dienstbaarheid meer
\par }
{\PP \VerseOne{1}Ik bedoel dit: zolang de erfgenaam onmondig is, verschilt hij in niets van een slaaf, al is hij ook eigenaar van alles;

\VS{2}maar hij staat onder voogdij en toezicht tot op het tijdstip, dat door zijn vader tevoren bepaald was.

\VS{3}Zo bleven ook wij, zolang wij onmondig waren, onderworpen aan de wereldgeesten.

\VS{4}Maar toen de volheid des tijds gekomen was, heeft God zijn Zoon uitgezonden, geboren uit een vrouw, geboren onder de wet,

\VS{5}om hen, die onder de wet waren, vrij te kopen, opdat wij het recht van zonen zouden verkrijgen.

\VS{6}En, dat gij zonen zijt – God heeft de Geest zijns Zoons uitgezonden in onze harten, die roept: Abba, Vader.

\VS{7}Gij zijt dus niet meer slaaf, doch zoon; indien gij zoon zijt, dan zijt gij ook erfgenaam door God.

\VS{8}Maar in de tijd, dat gij God niet kendet, hebt gij goden gediend, die het in wezen niet zijn.

\VS{9}Nu gij echter God hebt leren kennen, ja, meer nog, door God gekend zijt, hoe kunt gij thans terugkeren tot die zwakke en armelijke wereldgeesten, waaraan gij u weder van meet aan dienstbaar wilt maken?

\VS{10}Dagen, maanden, vaste tijden en jaren neemt gij waar.

\VS{11}Ik vrees, dat ik mij wellicht tevergeefs voor u ingespannen heb.


\par }{\SH Een dringende bede
\par }
{\PP \VS{12}Weest zoals ik, bid ik u, broeders, omdat ook ik ben zoals gij. Gij hebt mij in geen enkel opzicht verongelijkt.

\VS{13}Ja, gij weet, dat ik aan u de eerste maal, omdat ik ziek geworden was, het evangelie verkondigd heb,

\VS{14}en toch hebt gij de verzoeking, die er voor u in mijn lichamelijke toestand gelegen was, niet als iets verachtelijks beschouwd of ertegen gespuwd, maar gij hebt mij ontvangen als een bode Gods, (ja), als Christus Jezus.

\VS{15}Gij hebt u toen gelukkig geprezen; wat is daarvan over? Want ik kan van u getuigen, dat gij, ware het mogelijk geweest, uw ogen uitgerukt en ze mij gegeven zoudt hebben.

\VS{16}Ben ik dus een vijand van u geworden, nu ik u de waarheid zeg?

\VS{17}Zij zijn vol ijver voor u, maar niet op de juiste wijze, want zij willen u buitensluiten, opdat gij vol ijver voor hen zoudt zijn.

\VS{18}Nu is het goed, dat er ijver getoond wordt in het goede, mits te allen tijde en niet alleen, wanneer ik bij u ben,

\VS{19}mijn kinderen, ter wille van wie ik opnieuw weeën doorsta, totdat Christus in u gestalte verkregen heeft;

\VS{20}ik zou wensen, dat ik op dit ogenblik bij u was en op een andere toon kon spreken, want ik ben in zorg over u.


\par }{\SH Hagar en Sara
\par }
{\PP \VS{21}Zegt mij, gij, die onder de wet wilt staan, luistert gij niet naar de wet?

\VS{22}Er staat immers geschreven, dat Abraham twee zonen had, één bij de slavin en één bij de vrije.

\VS{23}Maar die van de slavin was naar het vlees verwekt, doch die van de vrije door de belofte.

\VS{24}Dit is iets, waarin een diepere zin ligt. Want dit zijn twee bedelingen: de ene van de berg Sinai, die slaven baart, dit is Hagar.

\VS{25}Het (woord) Hagar betekent de berg Sinai in Arabië. Het staat op één lijn met het tegenwoordige Jeruzalem, want dat is met zijn kinderen in slavernij.

\VS{26}Maar het hemelse Jeruzalem is vrij; en dat is onze moeder.

\VS{27}Want er staat geschreven:Verheug u, gij onvruchtbare, die niet baart, breek uit en roep, gij die geen weeën kent; want talrijker zijn de kinderen der eenzame dan van haar, die een man heeft.

\VS{28}En gij, broeders, zijt, evenals Isaak, kinderen der belofte.

\VS{29}Maar zoals destijds hij, die naar het vlees verwekt was, hem, die naar de geest verwekt was, vervolgde, zo ook nu.

\VS{30}Maar wat zegt het schriftwoord? Zend de slavin weg met haar zoon, want de zoon der slavin zal in geen geval erven met de zoon der vrije.

\VS{31}Daarom, broeders, zijn wij geen kinderen ener slavin, maar van de vrije.



\par }\Chap{5}{\SH De christelijke vrijheid
\par }
{\PP \VerseOne{1}Opdat wij waarlijk vrij zouden zijn, heeft Christus ons vrijgemaakt. Houdt dus stand en laat u niet weder een slavenjuk opleggen.

\VS{2}Zie, ik, Paulus, zeg u: indien gij u laat besnijden, zal Christus u geen nut doen.

\VS{3}Nogmaals betuig ik aan ieder, die zich laat besnijden, dat hij verplicht is de gehele wet na te komen.

\VS{4}Gij zijt los van Christus, als gij door de wet gerechtigheid verwacht; buiten de genade staat gij.

\VS{5}Wij immers verwachten door de Geest uit het geloof de gerechtigheid, waarop wij hopen.

\VS{6}Want in Christus Jezus vermag noch besnijdenis iets, noch onbesneden zijn, maar geloof, door liefde werkende.

\VS{7}Gij liept goed. Wie is u in de weg gekomen, dat gij aan de waarheid niet meer gehoorzaamt?

\VS{8}Die overreding kwam niet van Hem, die u roept.

\VS{9}Een weinig zuurdeeg maakt het gehele deeg zuur.

\VS{10}Ik voor mij ben van u overtuigd in de Here, dat gij geen andere mening zult hebben. Maar wie u in verwarring brengt, zal zijn straf hebben te dragen, wie hij ook zij.

\VS{11}Wat mij echter betreft, broeders, indien ik nog de besnijdenis predik, waarom word ik dan nog vervolgd? Dan is immers het aanstotelijke van het kruis van kracht beroofd.

\VS{12}Zij moesten zich maar laten snijden, die u verontrusten!


\par }{\SH Vlees of Geest
\par }
{\PP \VS{13}Want gij zijt geroepen, broeders, om vrij te zijn; (gebruikt) echter die vrijheid niet als een aanleiding voor het vlees, maar dient elkander door de liefde.

\VS{14}Want de gehele wet is in één woord vervuld, in dit: gij zult uw naaste liefhebben als uzelf.

\VS{15}Indien gij echter elkander bijt en vereet, ziet dan toe, dat gij niet door elkander verslonden wordt.

\VS{16}Dit bedoel ik: wandelt door de Geest en voldoet niet aan het begeren van het vlees.

\VS{17}Want het begeren van het vlees gaat in tegen de Geest en dat van de Geest tegen het vlees – want deze staan tegenover elkander – zodat gij niet doet wat gij maar wenst.

\VS{18}Indien gij u echter door de Geest laat leiden, dan zijt gij niet onder de wet.

\VS{19}Het is duidelijk, wat de werken van het vlees zijn: hoererij, onreinheid, losbandigheid,

\VS{20}afgoderij, toverij, veten, twist, afgunst, uitbarstingen van toorn, zelfzucht, tweedracht, partijschappen,

\VS{21}nijd, dronkenschap, brasserijen en dergelijke, waarvoor ik u waarschuw, zoals ik u gewaarschuwd heb, dat wie dergelijke dingen bedrijven, het Koninkrijk Gods niet zullen beërven.

\VS{22}Maar de vrucht van de Geest is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.

\VS{23}Tegen zodanige mensen is de wet niet.

\VS{24}Want wie Christus Jezus toebehoren, hebben het vlees met zijn hartstochten en begeerten gekruisigd.

\VS{25}Indien wij door de Geest leven, laten wij ook door de Geest het spoor houden.

\VS{26}Wij moeten niet praalziek zijn, elkander tartend, elkander benijdend.



\par }\Chap{6}{\SH Steunt elkander
\par }
{\PP \VerseOne{1}Broeders, zelfs indien iemand op een overtreding betrapt wordt, helpt gij, die geestelijk zijt, hem terecht in een geest van zachtmoedigheid, ziende op uzelf; gij mocht ook eens in verzoeking komen.

\VS{2}Verdraagt elkanders moeilijkheden; zó zult gij de wet van Christus vervullen.

\VS{3}Want indien iemand zich verbeeldt, dat hij iets is, en het niet is, dan vergist hij zich zeer.

\VS{4}Ieder moet zijn eigen werk toetsen; dan zal hij slechts voor zichzelf stof tot roem hebben en niet voor een ander.

\VS{5}Want ieder zal zijn eigen last dragen.

\VS{6}En hij, die onderricht wordt in het woord, dele van alle goed mede aan wie dat onderricht geeft.

\VS{7}Dwaalt niet, God laat niet met Zich spotten. Want wat een mens zaait, zal hij ook oogsten.

\VS{8}Want wie op (de akker van) zijn vlees zaait, zal uit zijn vlees verderf oogsten, maar wie op (de akker van) de Geest zaait, zal uit de Geest eeuwig leven oogsten.

\VS{9}Laten wij niet moede worden goed te doen, want, wanneer het eenmaal tijd is, zullen wij oogsten, als wij niet verslappen.

\VS{10}Laten wij dus, daar wij de gelegenheid hebben, doen wat goed is voor allen, maar inzonderheid voor onze geloofsgenoten.


\par }{\SH Laatste waarschuwing en groet
\par }
{\PP \VS{11}Ziet, met hoe grote letters ik u eigenhandig schrijf!

\VS{12}Allen, die zich uiterlijk goed willen voordoen, trachten u te dwingen tot de besnijdenis, alleen om niet vervolgd te worden ter wille van het kruis van Christus [Jezus].

\VS{13}Want zij, die zich laten besnijden, houden zelf niet eens de wet, doch zij willen, dat gij u laat besnijden, opdat zij op uw vlees roem kunnen dragen.

\VS{14}Maar ik moge ervoor bewaard blijven te roemen anders dan in het kruis van onze Here Jezus Christus, door wie de wereld mij gekruisigd is en ik der wereld.

\VS{15}Want besneden zijn of niet besneden zijn betekent niets, maar of men een nieuwe schepping is.

\VS{16}En allen, die zich naar die regel zullen richten – vrede en barmhartigheid kome over hen, en ook over het Israël Gods.

\VS{17}Overigens valle niemand mij lastig, want ik draag de littekenen van Jezus in mijn lichaam.

\VS{18}De genade van onze Here Jezus Christus zij met uw geest, broeders! Amen.


\par }