Psalmen.
18.
Voor den opperzangmeester, een psalm van David, den knecht des HEEREN, die de woorden dezes lieds tot den HEERE gesproken heeft, ten dage, als hem de HEERE gered had uit de hand van al zijn vijanden, en uit de hand van Saul. (18:2) Hij zeide dan: Ik zal U hartelijk liefhebben, HEERE, mijn Sterkte! 
(18:3) De HEERE is mijn Steenrots, en mijn Burg, en mijn Uithelper; mijn God, mijn Rots, op Welken ik betrouw; mijn Schild, en de Hoorn mijns heils, mijn Hoog Vertrek. 
(18:4) Ik riep den HEERE aan, die te prijzen is, en werd verlost van mijn vijanden. 
(18:5) Banden des doods hadden mij omvangen, en beken Belials verschrikten mij. 
(18:6) Banden der hel omringden mij, strikken des doods bejegenden mij. 
(18:7) Als mij bange was, riep ik den HEERE aan, en riep tot mijn God; Hij hoorde mijn stem uit Zijn paleis, en mijn geroep voor Zijn aangezicht kwam in Zijn oren. 
(18:8) Toen daverde en beefde de aarde, en de gronden der bergen beroerden zich en daverden, omdat Hij ontstoken was. 
(18:9) Rook ging op van Zijn neus, en een vuur uit Zijn mond verteerde; kolen werden daarvan aangestoken. 
(18:10) En Hij boog den hemel, en daalde neder, en donkerheid was onder Zijn voeten. 
(18:11) En Hij voer op een cherub, en vloog; ja, Hij vloog snellijk op de vleugelen des winds. 
(18:12) Duisternis zette Hij tot Zijn verberging; rondom Hem was Zijn tent, duisterheid der wateren, wolken des hemels. 
(18:13) Van den glans, die voor Hem was, dreven Zijn wolken daarhenen, hagel en vurige kolen. 
(18:14) En de HEERE donderde in den hemel, en de Allerhoogste gaf Zijn stem, hagel en vurige kolen. 
(18:15) En Hij zond Zijn pijlen uit, en verstrooide ze; en Hij vermenigvuldigde de bliksemen, en verschrikte ze. 
(18:16) En de diepe kolken der wateren werden gezien, en de gronden der wereld werden ontdekt, van Uw schelden, o HEERE! van het geblaas des winds van Uw neus. 
(18:17) Hij zond van de hoogte, Hij nam mij, Hij trok mij op uit grote wateren. 
(18:18) Hij verloste mij van mijn sterken vijand, en van mijn haters, omdat zij machtiger waren dan ik. 
(18:19) Zij hadden mij bejegend ten dage mijns ongevals; maar de HEERE was mij tot een Steunsel. 
(18:20) En Hij voerde mij uit in de ruimte, Hij rukte mij uit, want Hij had lust aan mij. 
(18:21) De HEERE vergold mij naar mijn gerechtigheid, Hij gaf mij weder naar de reinigheid mijner handen. 
(18:22) Want ik heb des HEEREN wegen gehouden, en ben van mijn God niet goddelooslijk afgegaan. 
(18:23) Want al Zijn rechten waren voor mij, en Zijn inzettingen deed ik niet van mij weg. 
(18:24) Maar ik was oprecht bij Hem, en ik wachtte mij voor mijn ongerechtigheid. 
(18:25) Zo gaf mij de HEERE weder naar mijn gerechtigheid, naar de reinigheid mijner handen, voor Zijn ogen. 
(18:26) Bij den goedertierene houdt Gij U goedertieren, bij den oprechten man houdt Gij U oprecht. 
(18:27) Bij den reine houdt Gij U rein, maar bij den verkeerde bewijst Gij U een Worstelaar. 
(18:28) Want Gij verlost het bedrukte volk, maar de hoge ogen vernedert Gij. 
(18:29) Want Gij doet mijn lamp lichten; de HEERE, mijn God, doet mijn duisternis opklaren. 
(18:30) Want met U loop ik door een bende, en met mijn God spring ik over een muur. 
(18:31) Gods weg is volmaakt; de rede des HEEREN is doorlouterd; Hij is een Schild allen, die op Hem betrouwen. 
(18:32) Want wie is God, behalve de HEERE? En wie is een Rotssteen, dan alleen onze God? 
(18:33) Het is God, die mij met kracht omgordt; en Hij heeft mijn weg volkomen gemaakt. 
(18:34) Hij maakt mijn voeten gelijk als der hinden, en Hij stelt mij op mijn hoogten. 
(18:35) Hij leert mijn handen ten strijde, zodat een stalen boog met mijn armen verbroken is. 
(18:36) Ook hebt Gij mij het schild Uws heils gegeven, en Uw rechterhand heeft mij ondersteund, en Uw zachtmoedigheid heeft mij groot gemaakt. 
(18:37) Gij hebt mijn voetstap ruim gemaakt onder mij, en mijn enkelen hebben niet gewankeld. 
(18:38) Ik vervolgde mijn vijanden, en trof hen aan; en ik keerde niet weder, totdat ik hen verdaan had. 
(18:39) Ik doorstak hen, dat zij niet weder konden opstaan; zij vielen onder mijn voeten. 
(18:40) Want Gij omgorddet mij met kracht ten strijde; Gij deedt onder mij nederbukken, die tegen mij opstonden. 
(18:41) En Gij gaaft mij den nek mijner vijanden, en mijn haters, die vernielde ik. 
(18:42) Zij riepen, maar er was geen verlosser; tot den HEERE, maar Hij antwoordde hun niet. 
(18:43) Toen vergruisde ik hen als stof voor den wind; ik ruimde hen weg als slijk der straten. 
(18:44) Gij hebt mij uitgeholpen van de twisten des volks; Gij hebt mij gesteld tot een hoofd der heidenen; het volk, dat ik niet kende, heeft mij gediend. 
(18:45) Zo haast als hun oor van mij hoorde, hebben zij mij gehoorzaamd; vreemden hebben zich mij geveinsdelijk onderworpen. 
(18:46) Vreemden zijn vervallen, en hebben gesidderd uit hun sloten. 
(18:47) De HEERE leeft, en geloofd zij mijn Rotssteen, en verhoogd zij de God mijns heils! 
(18:48) De God, Die mij volkomen wraak geeft, en de volken onder mij brengt; 
(18:49) Die mij uithelpt van mijn vijanden; ja, Gij verhoogt mij boven degenen, die tegen mij opstaan; Gij redt mij van den man des gewelds. 
(18:50) Daarom zal ik U, o HEERE! loven onder de heidenen; en Uw Naam zal ik psalmzingen; 
(18:51) Die de verlossingen Zijns konings groot maakt, en goedertierenheid doet aan Zijn gezalfde, aan David en aan zijn zaad tot in eeuwigheid. 
