﻿యోహాన్.
13.
పస్క పండ్గున్ పేలె దినం. ఈ దున్యన్ సాయుత్న తన్నె బానే ఎల్లంఙ్ సెరేకా వెల వత్తిన్ ఇసా యేసునుంఙ్ ఒర్కియ్. అముదు ఈ దున్యత్ అనెకర్ తన్నెర్ సాదరున్ ప్రేమ్ కతెంద్. తన్ ఔరుంఙ్ ఎత్తె ప్రేమ కతెంద్ ఇంతె ఆ ప్రేమన్ ఔరుంఙ్ ఓలిప్‍తెంద్. 
యేసుంద్ అమ్నె సీసు సిత్తెతద్ తినెంఙ్ ఉదుత్ అన్సార్. సైతన్ అప్పుడి బూత్, సీమోన్నె కీకె యూద ఇస్కరియోత్ నంత్తి సొగుత్న యేసుకున్ కల్సా ఇసా ఇంత్తిన్. 
బాంద్ తనుంఙ్ పురా అదికార్ సియ్‍తెతి యేసునుంఙ్ కరిల్‍తిన్. తన్ దెయ్యం తనట్ వత విసయమ్, తిర్గుత్ అమ్నున్వై సెసాత్ ఇనెక విసయమ్ అమ్నుంఙ్ ఒర్కి. 
అదుంఙ్ ఎత్తి అముదు తినెకరె పంగత్ తన సుల్‍తెద్. తన్నె పొలహ జుఙ్ఙెలున్ పుసుత్, ఒక్కొ దుతన్ ముల్కెత్ చుట్‍తెద్. 
అదుంఙ్ వెన్కత్ ఒక్కొ దండి తైలత్ ఈర్ వగుంత్ తన్నె సిసులె గెట్టలొడ్పెంఙ్ సురుకతెంద్. ముల్కెత్ కట్‍త కడ్వనాడ్ ఔరె గెట్టలున్ ఉసుమ్తెంద్. 
ఆమ్ద సీమోన్ పేతురున్‍వై వతెంద్. అప్పుడ్ పేతురుంద్ అమ్నున్, “మాల్క, నీ అన్నె గెట్టలున్ ఓడ్‍సాతివా?” ఇంతెంద్. 
యేసుంద్ అమ్నున్ “అన్ కలెకాద్ ఇండ్డి ఇనుంఙ్ అర్తం ఎరెద్. గని, నీ మల్ల అర్తం కలతీ” ఇంతెంద్. 
పేతురుంద్ అమ్నున్, “నీ అన్నె గెట్టలున్ ఎప్పుడి ఒడెంఙ్ తోద్” ఇంతెంద్. యేసుంద్ అదున్ “అన్ ఇంన్ ఓడ్‍సెటా అండె, అన్నడ్ ఇనుంఙ్ పనితొతెద్” ఇంతెంద్. 
సీమోన్ పేతురుంద్ అమ్నున్, “ప్రబు, అన్నె గెట్టలి మత్రమ్ తోద్. అన్నె కెయ్యులి, అన్నె తల్లునాయ్” ఇంతెంద్. 
యేసుంద్ ఇనంఙ్ అమ్నున్, “ఈర్ ఓట్టె వెన్కత్ తన్నె గెట్టలి ఎరెకడ్ ఇంక తనెన్ ఒడెంఙ్ తోద్. అపుడ్ సిమన సోయ్తది. నీర్ సుదులి గని, ఇమున్ లోప సిమ్కన సోయ్త తోతె” ఇంతెంద్. 
తానుంఙ్ ఇంతె, తన్నవిరొద్ కలెకద్ ఎరొద్ అంనుంఙ్ ఒర్కియ్ అదుంఙ్‍ఎత్తి అముదు, “ఇమున్ లోప సిమ్కన ఇమన్‍దాల్ ఎరెర్” ఇంతెంద్. 
యేసుంద్ ఔరె గెట్టలొడుత్, తన్నె జుఙ్ఙెలున్ సుముత్ నియమ్ ప్రకరం ఉదుత్న, ఔరున్, “అన్ ఇముంఙ్ సటీ తగాత్తనో ఇముంఙ్ కారిల్తినా?” 
నీర్ అన్ ఇడ్డెకంద్, ప్రబుంద్ ఇసా సొయి కుఙ్ సాతిర్. 
ఇడ్డెక, ప్రబునన్ జీమెదర్ అన్ ఇమ్మె గెట్ట లొట్టె, నిర్‍నై ఒక్కొనె గెట్టలొక్కొద్ ఒడెంఙ్. 
అన్ ఇముంసటి కత్తెతి నిర్‍నై కలెంఙ్ ఒక్కొ నమొన ఇడ్‍తన్. 
అన్ ఇముంఙ్ కరెయ్ ఇడ్సాత్, గడియక్ తన్నె మాల్కకుంఙ్ ఎన దొడంద్‍ తొద్. కబుల్లాకెర్ అంనున్ పన్కతనుంఙ్ ఎన సోయ్తద్ ఎరెద్. 
ఈ విసాయ ఇముంఙ్ ఒర్కియ్ అదుంఎత్తి, అనాయ్ కత్తిరింత్తె నీర్ బాగ్యివన్ల. 
నీర్ సిమ్కనఙ్ సటీ అన్ ముడెన్. అన్ ఆస్తరున్ అనుంఙ్ ఒర్కియ్. ఎరతే, అన్నె నిపట్టె తినెకద్ అనుంఙ్ విరొదడ్ తన్ ముడేకా లేకనముత్ ఎరెంఙ్ ఇసా ఇనంఙ్ ఎర్‍సాద్. 
అనం ఎరెంఙ్ పేలెయ్, ఇండ్డి ఇదున్ ఇముంఙ్ ఇడ్‍సాత్. తానుంఙ్ ఇంతె అనాఙి ఎరెంఙా, అన్ అండన్ ఇసా నీర్ నమ్మెంఙ్ ఇసా అన్నె అసా. 
అన్‍ ఇముంఙ్ కరెయ్ ఇడ్‍సాత్. అన్‍ పన్కతనున్ సుందే ఔర్ అన్ సుంసాంద్. అన్ పవిట్టనున్ సుంసెటాద్ అన్ పన్క తనున్ సుంసాంద్. 
యేసుంద్ ఇగొట్టి కున్ ఇడ్‍త వెన్కత ఆత్మనాడ నారాజ్‍ ఎదెద్, “ఇమున్ లోపా ఒక్కొద్ అన్ దొకా సియ్‍దద్ ఇసా ఇముంఙ్ సత్తెం ఇడ్సాత్” ఇంతెంద్. 
అముదు ఎరుంఙ్ వాలడ్ ఇనంఙ్ ఇడ్‍సాదొ ఎర్క తోసెటదుంఙ్ సిసు ఒక్కొనె మొకం ఒక్కొద్ ఓల్‍నెర్. 
తినెకా జాగత్ మెర, అమ్నె సిసుతన అముదు యేసుంద్ ప్రేమ్ కత్త సిసుంద్, యేసున్ మెరయ్ అన్సాద్. 
సీమోన్ పేతురు ఇనెకా పేర్త సిసునుంఙ్‍, “యేసుంద్ ఎరున్ బదోల్ అనంఙ్ ఇంతెంద్ ఇసా ఇదున్ వెలుత్ కరిప్” ఇసా ఇంతెంద్. 
ఆ సిసుద్ యేసున్ మెరయ్ ఇసాతి, “ప్రబు, ఆ మన్కక్ ఎద్?” ఇసా వెల్‍తెంద్. 
అపుడ్ యేసుంద్ ఇంతెంద్, “ఈ నిపట్టె తుక్డెన్ ఎరుంఙ్ ముంపుత్ సియ్‍సాతొ, అముదు” ఇంతెంద్. మల్ల అముదు నిపట్టెన్ ముంపుత్ సీమోనె ఇస్కరియోత్ ఇనెకా పోరక్ యూదకున్ సియ్తెంద్. 
అముదు ఆ తుక్డెన్ సుమెఙయ్, సైతన్ అమ్‍నున్‍లోప సొంఙ్తిన్. అప్పుడ్ యేసుంద్ అమ్నున్, “నీ ఇదరెకాద్ జలద్ ఇదర్” ఇంతెంద్. 
అముదు అమ్నున్‍ ఇనంఙ్ ఇంతెందొ, బల్ల మెర అనెకరుంఙి కరిలెతిన్. 
పైసెల సంసి యూదక్‍నంత్తి అన్సాద్ అదుంఙ్ ఎత్తి యేసుంద్ అమ్నున్, “పండ్గుంఙ్ పనితవుని సుమ్” ఇసా ఎక్కద్, గరిబులుంఙ్ సియ్‍ ఇసా ఇడ్డెకదుంఙ్ ఔర లోప కొన్సెం మంది ఇంతెర్. 
ఉయయదక్ అది సింత్తె అముదు ఆ నీపట్టె తుక్డెన్ సుముత్న వెంటాయ్ వాకకురియుత్ సెద్దెంద్. 
యూదక్ సెదవెన్కత్, యేసుంద్, “ఇండ్డి మన్కనె పోరక్ మహిమ సుమ్‍తెద్. దెయ్యం అమ్నున్ లోప మహిమ సుమ్‍సనంసాద్” ఇంతెంద్ 
దెయ్యం వాలడ్ మన్కక్నె పోరకున్ మహిమ కల్సాద్, అనాయ్ తన్నెత్ తాని కీకెన్ వాలడ్ మయ్‍మ కల్‍సాద్. వెంటాయ్ అమ్నున్ మయ్‍మ కల్‍సాద్. 
పోరకేర్, ఇంక ఆ కొన్సెం కాలం అన్ ఇముంఙ్ అంసాతున్. ఇనుఙ్ సటీ కిరవ్సాతున్. గని, అన్ యూదులుఙ్ ఇడ్ఎతెతి ఇముంఙ్ దెకుల్ ఇడ్సనంసాతున్, అన్ సెద్దా జాగత్ నీర్ వారెతిర్. 
నిర్‍ఓక్కొనెత్ ఒక్కొద్ ప్రేమ్ కలెంఙ్ ఇసా కొత్త ఆగ్య ఇముం సియ్‍సానంసాత్. అన్ ఇముంన్ ప్రేమ్‍ కత్తెతి నిర్‍నై ఒక్కొనున్ ప్రేమ్ కలెంఙ్. 
ఒక్కొనెత్ ఒక్కొద్ ప్రేమ్ ఓలిపెకద్ ఎద్దె, అదున్ సుముత్ అన్నె సిసు అని సదర్ మంది ఒర్కిల్‍దర్ ఇంతెంద్. 
సీమోన్ పేతురుంద్ అమ్నున్, “ప్రబు, నీ వెయ్యసెసాతి?” ఇంతెంద్ యేసుంద్ ఇంతెంద్, “అన్ సెరెక జాగంఙ్ నీ ఇండి అన్ వెంట వరెంఙ్ సాలె? గని మల్ల వర్‍సాతి” ఇంతెంద్. 
అదుంఙ్ ఎత్తి, “పేతురుంద్, మాల్క అన్ ఇడియ్‍ ఇన్ వెంట తనుంఙ్ వరెన్? ఇనుంఙ్ సటీ అన్నె పానంసియత్” ఇంతెంద్ 
యేసుంద్ ఇంతెంద్, “అనుంఙ్ సటీ పానం సియ్‍సాతివ? అన్ ఇనుంఙ్ కరెయ్ ఇడ్సాత్, అన్ ఎననొ ఒర్కి తోద్ ఇసా నీ మూది గుసాల్ ఇడెంఙ్ పేలెయ్ పోత్ కూగెంఙ్” ఇంతెంద్. 
