﻿जकरियायागु सफू.
1.
दारा जुजुं राज्‍य यानाच्‍वंगु निगूगु दँयागु च्‍यागूगु लाय् परमप्रभुयागु थ्‍व वचन इद्दोया छय् बेरेक्‍याहया काय् जकरिया अगमवक्तायाथाय् वल। 
“छिमि पुर्खातलिसे परमप्रभु तसकं तम्‍वयादीगु खः। 
अथे जुयाः छं मनूतय्‌त धा– दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं थथे धयादी, ‘छिपिं जिथाय् लिहां वा, अले जि छिमिथाय् लिहां वये’ दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं घोषणा यानादी। 
छिपिं थः पुर्खा थें जुइ मते। न्‍हापायापिं अगमवक्तातय्‌सं इमित थथे धाःगु खः – दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं थथे धयादी, ‘छिपिं थःपिनिगु मभिंगु बानी व मभिंगु ज्‍याखँ त्‍वःता जिथाय् वा।’ अय्‌नं इमिसं जिगु खँ मन्‍यं, परमप्रभुं घोषणा यानादी। 
छिमि पुर्खात आः गन वन? अले अगमवक्तात सदां म्‍वानाच्‍वंनि ला? 
अय्‌नं जिं थः दास अगमवक्तातय्‌पाखें छिमि पुर्खातय्‌त बियागु वचन व ख्‍याच्‍वः इमिके पूरा जुल। “अले इमिसं पस्‍ताय् चायाः धाल, ‘दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं झीगु पहःचहः व ज्‍याकथं झीलिसें छु यायेगु क्‍वःछिनादीगु खः व वय्‌कलं झीपिंलिसे यानादिल।’” 
दारा जुजुं राज्‍य यानाच्‍वंगु निगूगु दँया शेबात धाःगु झिंछगूगु लाया निइप्‍यन्‍हु दुखुन्‍हु इद्दोया छय्, बेरेक्‍याहया काय् जकरिया अगमवक्तायाथाय् परमप्रभुया वचन वल। 
चान्‍हय् दर्शनय् जिं छम्‍ह मनूयात ह्याउँम्‍ह सल गयाच्‍वंगु खना। व यरूशलेमया छगू न्‍हसिकापय्‌ दुगु मेहदीया सिमातय् दथुइ दनाच्‍वन। वयागु ल्‍युने ह्याउँपिं, भुयुपिं व तुयुपिं सल दु। 
जिं वयात न्‍यना, “प्रभु, थ्‍व सलया अर्थ छु खः?” जिलिसें खँ ल्‍हाना च्‍वंम्‍ह स्‍वर्गदूतं लिसः बिल, “थुपिं छु खः धकाः जिं छन्‍त क्‍यने।” 
“थ्‍व सलतय्‌त परमप्रभुं पृथ्‍वीया फुक्‍क थासय् वनाः छु छु जुयाच्‍वंगु दु स्‍वयेत छ्वयाहःगु खः” धकाः मेहदीया सिमातय् दथुइ दनाच्‍वंम्‍ह मनुखं धाल। 
इमिसं मेहदीया सिमातय् दथुइ दनाच्‍वंम्‍ह परमप्रभुया स्‍वर्गदूतयात थथे धाल, “जिपिं पृथ्‍वीया फुक्‍क थासय् वना। फुक्‍कं आरामं याउँक च्‍वनाच्‍वंगु दु।” 
अले परमप्रभुया दूतं धाल, “हे दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु, न्‍हयेदंनिसें छि यरूशलेम व यहूदाया शहरतलिसे तंचायादीगु दु। ग्‍वःन्‍हु तक छिं इमित दया यानादी मखु?” 
अले परमप्रभुं जिनापं खँ ल्‍हाना च्‍वंम्‍ह स्‍वर्गदूतयात दया व सान्‍त्‍वनायागु खँ धयादिल। 
अले जिलिसें खँ ल्‍हाना च्‍वंम्‍ह स्‍वर्गदूतं जितः धाल, “छं थ्‍व खँ दक्‍वसित तसलं न्‍यंकि– दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं थथे धयादी, ‘यरूशलेम व सियोनयात जिगु तसकं माया दु, 
अय्‌नं जि सुरक्षित जुयाः याउँक च्‍वनाच्‍वंपिं मेमेगु जातितलिसे तसकं तंम्‍वयागु दु। जि थः मनूतलिसें भचा जक तम्‍वयागु खः। अय्‌नं जिं सजाँय बीगु यानागु उपिं जातितय्‌सं इमित बांमलाःगु व्‍यवहार यात।’ 
“उकिं जिगु दया क्‍यनेत जि यरूशलेमय् लिहां वयागु दु। जिगु देगः हाकनं दय्‌की, यरूशलेमय् नापय् यायेगु खिपः तंके याइ, अले शहरयात हाकनं दय्‌की” दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं धयादी। 
“अज्‍ज नं न्‍यंकि– दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं धयादी, ‘जिगु शहरत हाकनं च्‍वन्‍ह्याइ, अले परमप्रभुं सियोनयात हाकनं शान्‍ति बियादी अले यरूशलेमयात हाकनं ल्‍ययादी।’” 
जिं च्‍वय् थस्‍वयाबलय् प्‍यपु नेकू खना। 
जि लिसे खँ ल्‍हाःम्‍ह स्‍वर्गदूतयात जिं न्‍यना, “थ्‍व नेकूया अर्थ छु खः?” वं लिसः बिल, “थ्‍व नेकू यहूदा, इस्राएल व यरूशलेमयात छ्यालब्‍याल यानाब्‍यूपिं जातित खः।” 
अनंलि परमप्रभुं जितः प्‍यम्‍ह कारिगर क्‍यनादिल। 
जिं न्‍यना, “थुपिं छु यायेत वयाच्‍वंगु खः?” वय्‌कलं लिसः बियादिल, “नेकूतय्‌सं ला छम्‍ह हे मनुखं छ्यं धस्‍वाके मफय्‌क यहूदाया मनूतय्‌त छ्यालब्‍याल यात। थुपिं कारिगरत धाःसा इमित ख्‍यायेत व यहूदा देशया विरोधय् वयाः मनूतय्‌त छ्यालब्‍याल याःगु जातितय् नेकूतय्‌त वांछ्वयेत वःगु खः।” 
