﻿यशैया.
33.
धिक्‍कार, छ नाश याइम्‍हय्‌सित, गुम्‍ह थः हे नाशय् लाःगु मदुनि! धिक्‍कार, छ विश्‍वासघातीयात, सुयात मेपिं सुनानं विश्‍वासघात याःगु मदुनि! गुबलय् छं नाश यायेगु दिकी, उबलय् छन्‍त नं नाश यानाछ्वइ। गुबलय् छं विश्‍वासघात यायेगु दिकी उबलय् छन्‍त नं विश्‍वासघात याइ। 
हे परमप्रभु, जिमित दया यानादिसँ। जिमिसं छिके आस यानाच्‍वना। सुथ पतिकं छि जिमिगु निंतिं शक्ति व दुःखपाखें उद्धार याइम्‍ह जुयादिसँ। 
छि तसकं हाःगु सः तायाः मनूत बिस्‍युं वनी। छि दनादीबलय् जाति जातित छ्यालब्‍याल जुइ। 
हे जाति जातिया मनूत, छिमिसं लुतय् यानाः लयाहःगु बाली चिचीधिकःपिं क्‍वःबुइँचां नयाब्‍यू थें जुइ। क्‍वःबुइँचा थें मनूत उकी झम्‍ते याः वनी। 
परमप्रभु दक्‍वसिबय् तःधंम्‍ह जुयादीगु दु, छाय्‌धाःसा वय्‌कः दक्‍वसिबय् च्‍वय् च्‍वनादी। वय्‌कलं सियोनयात न्‍याय व धार्मिकतां जाय्‌कादीगु दु। 
छिमिगु ईया निंतिं वय्‌कः बल्‍लाःगु जग व मुक्ति अले ज्ञान व बुद्धिया तसकं मू वंगु धुकू जुयादी। परमप्रभुया भय कायेगु हे धुकूया ताःचा खः। 
स्‍व, इमि तसकं बल्‍लाःपिं मनूत लँय् तसकं ख्‍वयाच्‍वंगु दु। मिलय् याइपिं राजदूतत ह्वाँय्‌ह्वाँय् ख्‍वयाच्‍वंगु दु। 
मू लँ झिजांमिजां दंगु दु, लँय् जुइपिं सुं नं मदु। सन्‍धि त्‍वाथूगु दु, साक्षीयात हेला याःगु दु। सुं नं मनूतय्‌त हनाबना याःगु मदु। 
देशं विलाप याइ अले झिजांमिजां दनि। लेबनान लाजय् लाइ अले सुकूगनावनी। शारोन अराबा थें जुइ। बाशान व कर्मेलं थःगु हःत कुर्का हइ। 
परमप्रभुं धयादी, “आः जि दने। आः जिं थःत थकाये। आः जिं थःत तःधंके। 
छिमिसं छ्वसयात प्‍वाथय् दय्‌की, छिमिसं सुपाखें गनावने धुंकूगु सुयात बुइकी। छिमिगु सासः छिमित हे नाश याइगु मि खः। 
मनूत ह्यंग्‍वाः च्‍याःथे च्‍याइतिनि। पाला तःगु झाःत च्‍याःथें च्‍याइतिनि। 
अय् तापाक्‍क च्‍वंपिं मनूत, जिं छु यानागु दु न्‍यँ! अय् लिक्‍क च्‍वंपिं, जिगु शक्तियात नाला का!” 
सियोनय् च्‍वंपिं पापीत ग्‍याःगु दु। परमप्रभु मदु धकाः धयाजुइपिं थरथर खानाः ग्‍याःगु दु। इमिसं धाइ, “भस्‍म याइगु मिनापं झीपिं सु जक च्‍वने फइ? सदां च्‍यानाच्‍वनीगु मिनापं झीपिं सु जक च्‍वने फइ?” 
व हे खः, सु धार्मिकतानापं जुइ, अले खःगु खँ नवाना जुइ, करं काकाः काःगु लबःयात यय्‌की मखु, सुनां घुस कायेत थःगु ल्‍हाः न्‍ह्यज्‍याकि मखु, सुनां स्‍यायेगु निंतिं मभिंगु ग्‍वसाः न्‍यनेत थःगु न्‍हाय्‌पं ति, मभिंपिनिगु खँय् ध्‍यान बीगु स्‍वयाः थःगु मिखा तिसी। 
व हे मनू च्‍वय् च्‍वनी, सुयागु शरण कायेगु थाय् पहाडया किल्‍ला जुइ। वयागु नसा वयात हे बी अले वयात त्‍वनेत माक्‍व लः दइ। 
छिमिगु मिखां जुजुयात व वय्‌कःया बांलाःसूयात खनी अले तापाक हे न्‍यनावंगु देशयात छिमिसं खनी। 
छिमिसं बिचाः याइ छिमिगु न्‍हापायागु भययात लुमंकी। “उपिं मू हाकिमत ग्‍व? कर काइपिं गन वन? धरहराया जिम्‍मा काइपिं हाकिमत गन वन?” 
छिमिसं उपिं जिराहा मनूतय्‌त हाकनं खंके फइ मखु, गजबगु भाय् ल्‍हाइपिं उपिं मनूतय्‌त, सुयागु भाय् थुइ मखु। 
झीगु निंतिं क्‍वःछिनातःगु नखःतय्‌गु शहर सियोनयात स्‍व, छिमिगु मिखां यरूशलेमयात खनीतिनि, छगू शान्‍ति जूगु थाय्, छगू पाल, गुबलें नं चीकाछ्वइ मखु, सुयागु कीत गुबलें नं लेहेंथना छ्वइ मखु, न त उकिया खिपः हे चफुनाछ्वइ। 
अन परमप्रभु झी दक्‍व शक्ति दुम्‍ह च्‍वनादी। व ततःधंगु खुसित व खुसितय्‌गु थाय् जुइ। चतंनं चले याइगु लःजहाज अन चले याइ मखु। ततःधंगु जहाज नं अन यंकी मखु। 
छाय्‌धाःसा परमप्रभु झी न्‍यायाधीश खः, परमप्रभु झीत व्‍यवस्‍था बियादीम्‍ह खः, परमप्रभु झी जुजु जुयादी, वय्‌कलं हे झीत बचय् यानादी। 
छिमिगु जहाजया खिपः छ्वासुइ धुंकूगु दु। मनूतय्‌सं लःजहाजया थांया जग बल्‍लाके मफुत। इमिसं लःजहाजया पाल ग्‍वये मफुत। तर छिमिसं यक्‍व लुतय् यानाहःगु माल इनाकाइ। लंगरातय्‌सं नं लुतय् यानाहःगु माल इनाकाय्‌गुली ब्‍वति काइ। 
सियोनय् च्‍वनीपिं सुनानं “जि म्‍हंमफु” धकाः धाइ मखु अले अन च्‍वनीपिं मनूतय्‌गु पाप क्षमा याइ। 
