उपदेशकया सफू
म्‍हसीका
थ्‍व सफुलिइ उपदेशकया बिचाः दु। उपिं उपदेशकं मान व जीवन गुलि चिहाकः व गुलि मिलय् मजू, वयागु जीवनय् गुलि अन्‍याय जुल व गुकथं निराश जुल धयागु खँया बारे बांलाक बिचाः याःगु दु। मनूतय्‌गु जीवन थःगु ल्‍हातय् तयादीम्‍ह परमेश्‍वरया विधि वं थुइके मफुत। अय्‌नं मनूतय्‌सं तसकं परिश्रम यानाः व परमेश्‍वरया वरदानत गुलि काय् फत अले गुबलय् तक व दयाच्‍वनी उकी हे आनन्‍द कायेगु सल्‍लाह उपदेशक च्‍वमिं ब्‍यूगु दु।
उपदेशया अप्‍वः बिचाः अःखः व निराश जुइगु खने दु। अथे जूसां थ्‍व सफू नं बाइबलय् दुथ्‍याकातःगुलिं थुकिं झीत बाइबलया विश्‍वास थुलि तःधं कि थुकिं निरास व दुःख कष्‍टया खँयात नं ध्‍यानब्‍यु धकाः क्‍यनी। अप्‍वः मनूतय्‌सं थ्‍व उपदेशकया सफू ब्‍वनाः थःगु जीवन गुकथं हनेगु धकाः साहस कयाच्‍वंगु दु। अले गुगु बाइबलं थुकथंयागु शिक्षा बी व हे बाइबलं परमेश्‍वरयाके भलसा तयेगु शिक्षा बी अले व शिक्षां जीवन अझ सार्थक व मू वंगु दय्‌काबी धयागु ज्ञान धायेफु।
उपदेशकया सफुलिइ बाइबलया मू खँ क्‍यनी, व खँ थ्‍व खः, व आत्‍मिक मू परमेश्‍वर बाहेकयागु जीवन सितिं वं। थुकी ल्‍याय्‌म्‍हबलय् हे जीवनया लसता कायेत सल्‍लाह ब्‍यूगु दु, तर थथे यायेत थःत दय्‌कादीम्‍हय्‌सित लुमंकी। परमेश्‍वर बाहेकया जीवन सितिं वं धयागु खँ उपदेशकया सफुलिइ च्‍वयातःगु दु।
धलः पौ
छु जीवनया उद्देश्‍य दु ला? १:१–२:२६
जीवनया बारे धापूत ३:१–११:८
सल्‍लाह बीगु क्‍वचाय्‌कूगु ११:९–१२:८
फुक्‍क खँया लिच्‍वः १२:९-१४
उपदेशक
1
फुक्‍क खँ सितिं वं
1 दाऊदया काय्, यरूशलेमया जुजु, उपदेशकया वचन –
2 उपदेशकं धाइ,
“सितिं वं, सितिं वं,
फुक्‍क सितिं वं,
अले फुक्‍क खँया छुं अर्थ मदु।”
3 थ्‍व संसारय् मनुखं थाकुक ज्‍या यानाः दुःख सी
अय्‌नं वयात छु फाइदा दत लय्?
4 पुस्‍ता वइ अले पुस्‍ता वनी,
तर पृथ्‍वी धाःसा न्‍ह्याबलें दयाच्‍वनी।
5 सूर्य लुया वइ अले बिनावनी।
अले व गनं वःगु खः अन हे वनी, व हाकनं लुया वइ।
6 फय् दच्‍छिनपाखे न्‍ह्याइ, अले उत्तरपाखे लिहांवनी।
व न्‍ह्याबलें थःगु हे चाःकलय् चाःहिलाच्‍वनी।
7 फुक्‍क खुसित न्‍ह्यानावनाः समुद्रय् जू वनी।
अय्‌नं समुद्र गुब्‍सं नं जाइ मखु।
गुगु थासं खुसित न्‍ह्यानावःगु खः
हाकनं व हे थासय् तुं लिहांवनी।
8 फुक्‍क खं दिक्‍क चाय्‌की,
सुनानं थुकियात बयान याये हे फइ मखु।
न मिखां खनाः लुधनी,
न न्‍हाय्‌पं न्‍यनाः हे सन्‍तुष्‍ट जुइ।
9 न्‍हापा छु जूगु खः व हाकनं जुइतिनि,
अले न्‍हापा छु याःगु खः व हाकनं याइतिनि।
थ्‍व संसारय् छुं नं न्‍हूगु ज्‍याखँ जूगु मदु।
10 छुं नं खँ दु ला, गुकिया बारे थथे धायेफु,
“स्‍वःसा, छु थ्‍व न्‍हूगु ज्‍या खः?”
थ्‍व न्‍हापा हे थन दुगु खः।
थ्‍व ला झीगु ई स्‍वयाः न्‍हापा हे दुगु खः।
11 पुलांगु इलय्‌यापिं मनूतय्‌गु छुं नं लुमन्‍ति दइ मखु।
अले आः वइतिनिगु पुस्‍ता
व वयां लिपायागु पुस्‍तायात तकं नं
इमिगु लुमन्‍ति दइ मखु।
बुद्धि सितिं वं
12 जि उपदेशकं यरूशलेमय् इस्राएलया जुजु जुयाः शासन याना। 13 आकाशया क्‍वय् छु छु याइ उपिं फुक्‍कं ज्ञानपाखें माला स्‍वयेगु जिं थःगु नुगलय् पक्‍का याना। गुलि तःधंगु बोझ परमेश्‍वरं मनूतय्‌त तयाब्‍यूगु दु। 14 थ्‍व संसारय् याःगु फुक्‍क ज्‍याखँ जिं खनागु दु। व फुक्‍कया छुं अर्थ मदु, फय्‌यात लिइगु थें जक खः।
15 छु बेक्‍वःगु खः उकियात तप्‍यंके फइ मखु,
छु खँ द हे मदु उकियात ल्‍याः खाइ मखु।
16 जिं थःगु मनय् थथे बिचाः याना, “स्‍व, जि स्‍वयाः न्‍हापा यरूशलेमय् राज्‍य याःपिं फुक्‍क स्‍वयाः अप्‍वः जिं बुद्धिया अनुभव यानागु दु। ज्ञान व बुद्धिया जिं यक्‍व अप्‍वः अनुभव यानागु दु।”✡ 17 अले जिं बुद्धि, वँय्‌सू व मूर्खता धयागु छु खः धकाः सीकेगु निंतिं उकिया बारे बिचाः याना। तर थ्‍व नं फय्‌यात लिइगु थें जक खः धकाः जिं सीकागु दु।
18 छाय्‌धाःसा यक्‍व बुद्धि दत कि अप्‍वः दुःख सी,
यक्‍व ज्ञान दत कि नुगःया घाः अप्‍वः जुइ।
✡ 1:16 १ राज ४:२९-३१