UJobe.
14.
“Umuntu ozelwe ngumfazi ulensuku ezilutshwane njalo ezigcwele inhlupho. 
Uyaqhakaza njengeluba aphinde abune; njengesithunzi esithi tshazi, akemi. 
Onjalo ungala ulokhu umkhangele na? Ungamisa phambi kwakho umthonisise na? 
Ngubani ongaveza okuhlambulukileyo kokungcolileyo na? Kakho! 
Insuku zomuntu zimisiwe; uzibekile izinyanga zokuphila kwakhe wabeka lemikhawulo angeke ayeqe. 
Ngakho-ke myekele ungazihluphi ngaye, aze aqede lesosikhathi sakhe njengomuntu oqhatshiweyo. 
Kungaba lethemba ngesihlahla; singaganyulwa siyahluma njalo, amahlumela aso kawayikwehluleka ukukhula. 
Impande zaso zingaguga phansi emhlabathini lesiphunzi saso sife emhlabathini, 
kodwa singezwa amanzi siyahluma sikhuphe ingatsha njengesihlahla esitsha. 
Kodwa umuntu uyafa alaliswe phansi; uphefumula okokucina angabe esabakhona. 
Njengamanzi esitsha olwandle lanjengomfula ucitsha amanzi wome qha, 
ngokunjalo umuntu ulala phansi angabe esavuka; kuze kutshabalale amazulu abantu kabayikuvuka kumbe baphatshanyiswe ebuthongweni babo. 
Kube uyangifihla ethuneni ungithukuze ulaka lwakho luze ludlule! Kube ungibekela isikhathi ube usungikhumbula! 
Umuntu angafa uphinde aphile na? Zonke insuku zokutshikatshika kwami ngizalindela isikhathi sokuyekelwa kwami. 
Uzabiza lami ngizasabela; uzasifisa lesosidalwa esenziwa yizandla zakho. 
Ngeqiniso lapho uzabala izinyathelo zami kodwa kawuyikulandelela izono zami. 
Iziphambeko zami zizananyekwa emgodleni; uzasigubuzela isono sami. 
Kodwa njengentaba ikhumuzeka ize ibhidlike, lanjengedwala ligudluka endaweni yalo, 
njengamanzi awagubhayo amatshe lezikhukhula zikhukhula umhlabathi, kanjalo uyalibhidliza ithemba lomuntu. 
Umehlula kanye angaphindi abekhona, adlule; uyabuguqula ubuso bakho umxotshe. 
Nxa amadodana akhe ezuza udumo, kawakwazi; nxa izizukulwane zakhe zisehliswa, kazikuboni. 
Bezwa kuphela ubuhlungu bemizimba yabo bazikhalele bona.” 
