﻿बळयिर.
12.
अद वेलाते येरुसलेमतगा बाताल आता इतेके, एरोद अग्रिपा राजालविस्वसिरा मुडग्डाहि, उय्तुरिन तिपल कीयलाहि, ओरिन पोयतलाह वेहतोग़. 
वेग़ राजाल येसुना बळयि योहनना दादाल याकुबिन, तल्वर कसेग़ते हव्कनाह कीतोग़. 
इदिन ऊळिस, येसुन मोळ्कवोर यहुदिर पकाय गिर्दा आतोर. ओर गिर्दा आतदिन राजाल ऊळिसि, पत्रुन वने पोयतलाह वेहतोग़. (इद पोल्‍लो आवना पंडुमतस्केडा आंदु, तान ओय्‍पिह केवद पिंडटाङ आरिङ तिनदनद पंडुम वने इंदुर.) 
पत्रुन पोसि, आवना पंडुम मारतापया, वेल्‍लाटोर लोकुरा मुनेह नेयम कीयना विचरतेनाह्‌क, ओन जेल वाट वेहतोर. वेहचि, ओना पह्‌रातुह्‌क, नालुङ तुंगानोर सीपय्किन पह्‌रा तासतोर. उंद-उंद तुंगातगा नाल्वुर-नाल्वुर सीपय्क मतोर. 
इद्रमलेह्‌का पत्रुन उचुक दियाङ जेलते तासतोर, अस्के विस्वसिरा मुलु ओनेनाह्‌क, अमेसा रोमवालेवा, देवुळतुन पार्तना कीसोर मतोर. 
(पया पंडुम मारिस इमा दिया,) एरोद राजाल पत्रुन जेलताहि पेसिह कीसि, लोकुरा मुनेह नेयम कीयना मता. अद नग़्का, पत्रुन नडुम कीसि, पत्रुनाङ कय्किन तमाङ कय्कना संगे इके-अके रेंड गोल्स्कने दोहचि, इर्वुर सीपय्क उंजिस मतोर. ओसो जेलता अग़दगा, उय्तुर सीपय्क वने ओना पह्‌रातुह्‌क मतोर. 
अस्के बाताल आता इतेके, दोम्ह्‌क्नेन देवुळता देवतुलि पत्रुन दोहच मतद अरातगा वासि निता. नितस्के अद अरातगा वेह्‌च आता. अस्के अद बाताल कीता इतेके, पत्रुना मेंदुदुन मेल्हचि, “अले पत्रु चट्पिट तेदा!” इनजोर इता. इतस्के पया, (सीपय्क तेदवाय,) पत्रुन दोहच मतव गोल्स्क ओनाङ कय्कनाहि तमतमाय कुसताङ. 
अस्के देवतुलि, “नळ्ह्‌कोटुह्‌क पटा दोहा, एल्पुस्क केग़्म” इता, इतस्के ओग़ अद्रमे कीतोग़. ओसो “पोग़ोटा जगा केग़्स, नावा पयाह पयाह वाय,” इता. 
इतस्के ओग़ ताना पयाह पयाह अनजोर, जेलताहि पेसतोग़. देवतुल कीयनद निटमे इनजोर, ओन्क मुर्तिय एर्का इले आसि. “देवुळता देवतुल बाताल कीयलाह आता, इद सबे निटम आयो मति, नना कला कळ्स्किह्‌नन बहे,” इंदोग़. 
ओर इर्वुर अह आस पेसिस अनेके, मुनेह उंद जागातगा पह्‌रातोर मतोर, ओरिन वीळतोर. ओसो इबर दुस्रा अग़दगा उच्वुर पह्‌रातोर मतोर, ओरिन वने वीळतोर. (मति पह्‌रातोरिह्‌क इतेक, ओर इर्वुर दिसोर.) अद्रमे जेलता कच-तेल्पता अग़दगा एवतोर, अद अग़ि सहरतेके पेसिंदु, अद वने तेल्पि ओरेनाह्‌क तनतनाय पङळ्क आता. पया ओर पेसिस उचुन अबर अनेके, देवतुलि पत्रुन विळ्सिस बेकेयो मायता. 
पया “हां इद सबे निटमे इन्जि, इंजेक कोन नना पुतन, देवुळि तना उंद देवतुलतुन लोहचि, एरोद अग्रिपाना कयदाहि नाक विळ्सिह कीता.(नाक राजाल हव्कलाह ऊळिस मतोग़,) अद्रमे यहुदिरा आसा वने मता. मति अद्रम आयवाह, देवुळ नाक पिसिह कीता,” इनजोर पत्रु इतोग़. 
इद्रम एर्का आतापया, पत्रु बाताल कीतोग़ इतेके, मार्कल इनवाल योहनना तलोग़ मरियाना लोन अतोग़. अगा वेल्‍लाटोरे विस्वसिर जमा आसि, पत्रुनेनाह्‌क पार्तना कीसोर मतोर. 
पत्रु अगा अतोग़ अस्के, अग़ केहतद मता. अग़दगा निचि, (“बेह अतिर दादा?” इन्जि,) तेल्पतुन कोह्‌कतोग़. कोह्‌कतस्के रूदे पेदिरता उंद ओर्युल पिला वित वाता. 
अद पिला पत्रुना लेङतुन पुनदलाह पुता, मति अग़दुन तेग़यवाय, पका गिर्दाते लोप्पा वितता. वितिसि “अग़दगा पत्रु वास नितोग़,” इन्जि वेहता. 
मति ओर (ताना पोल्‍लोतुन विस्वस केवालेवा,) तान “निमा कोन पिसाङ आतिन रि?” इंदुर. मति अदु “आयो! पत्रुये आंदोग़” इनजोर इंदु. पया ओरु, “अह इतेके अद पत्रुन राका कीयनद देवतुल मनदग़ा,” इनजोर इतोर. 
मति पत्रु इतेके अग़दगा निचि, तेल्पतुन कोह्‌कसोरेन मतोग़. अस्के ओर मन्कलोर वासि, अग़दुन तेग़यिस ऊळतोर अस्के, (अगा निटमे पत्रुय मतोग़). पया ओन ऊळिस वेर बामतोर. 
अस्के पत्रु, केमेन मन्ह्‌टु इनदलाह कय अहतोग़. अह कीसि, देवुळि नाक बह कीस जेलताहि पलत पेसिह कीता इनजोर, अव सबे पोल्‍लोन ओरिह्‌क वेहतोग़. वेहचि, “याकुबिह्‌क ओसो दुस्रोर विस्वसिरिह्‌क इव पोल्‍लोन वेहचीम्ह्‌टु,” इनजोर वेहचि, अग्डाहि दुस्रा नाटे अतोग़. 
पया सकर पंङवियतस्के, जेलतगा पत्रुह्‌क बाताल आता इनजोर, पह्‌रातोर पकाय एक्बेक आतोर. 
अस्के एरोद अग्रिपाल पत्रुन पर्ह्‌कलाह, सीपय्किन वेहतोग़. मति ओग़ दोर्कोग़. दोर्कवाह्‌कु, पह्‌रा कीसोर मतोर सीपय्किन राजाल ताल्ह्‌क वेहचि, (“पत्रुन वितलाह ईतिर अय,” इनजोर,) ओरिन हव्कलाह वेहतोग़. पया राजाल यहुदा एरियाताहि, केसरिया सहरते अन्जि मतोग़. 
ताना पया इद्रम आता इतेके, एरोद अग्रिपाल सोर-सिदोन सहर्कनोर मन्कलोरा पोग़ोन, पका ओङ आस मतोग़. अदिनेनाह्‌कु ओर जमा आसि, राजान कलियलाहि केसरियाते अतोर. बाराह्‌क इतेके, ओरा एरियाता अनम राजाना देसेमताहि वांदु.(ओग़ राजाल माक कलियलाह एवोग़ आयनोग़ इन्जि,) ओर बलास्तुस इनवाल राजाना लोतुन ऊळवाल ओर्वोग़ अदिकरतोनगा अतोर. माक राजाना संगे कलियलाह ओम इनजोर, ओग़ अदिकरतोन गूनम कीसि, (पया ओना संगे राजानगा अतोर). 
अस्के “पलाना दिया मीवा संगे कलियकन” इनजोर, एरोद राजाल वेहच मतोग़. पया अद दिया एरोद राजाल तना सोबाता राजमलयळि केग़्सि, नेयम कीयनद कुर्सतगा उदतोग़. उदिसि जमा आस मतोर लोकुरिन, पोल्‍लोङ वेहता बोटटोग़. 
अस्के ओग़ वेहतदिन केंजिसि मन्कलोर, “इद कोनि मन्कना आल्का आयो, मति उंद देवुळता आंदु,” इनजोर केयसोर मतोर. 
मति, राजाल (“आयो, नना मन्कनने,” इन्जि वेहोग़,) देवुळतुह्‌क मान एवोग़. एवाह्‌कु देवुळता देवतुल ओनगा पीळा लोहता. अदिनेनाह्‌क ओग़ बेमर आसि, पोटालोप्पा पुळ्क अर्सि डोलतोग़. 
इद्रम आनेके देवुळता पोल्‍लो आङसोर अता, वेल्‍लाटोर मन्कलोर येसुन विस्वस कीया बोटटोर. 
पया बार्नबस, सोलु, वेरु (यहुदा पटटोर विस्वसिरिह्‌क दुकळतेनाह्‌क दान ईतव कोताङ तचीतद) तमा सेवा मारिह कीतोर. कीसि योहन-मार्कन पोसि, येरुसलेमताहि अंताकिया सहरते मलतोर. 
