﻿योहन.
13.
आवना पंडुम इंजेके एरे एव्स मता. मुल्पेडा जावा उनडलाह, येसुनाङ कग़यवालोर ओना संगे ऐंगे उदिस मतोर. नना इद दुनियातुन विळ्सिसि, पोग़ोटोग़ बाबानेके दायनद कगो एवता इनजोर, येसु पुतोग़. इद दुनियाते मतोर तना लोकुरिन ओग़ जीवा कींदोग़, अहे हानाह्‌जोम ओग़ ओरिन जीवा कीसोर मतोग़. 
अस्के सिमोन इस्केर्योतना मग़ि यहुदाल, वेना जीवातगा देयह्‌कना मुक्याल येसुन कोंटेतोरिह्‌क पोस ईयना, इद्रमता आय्डा पुटिह कीस मता. 
येसु इतेके, नावा बाबाल नाकु पूरा अदिकर ईतोग़; नना देवुळतग्डाहि वातन, ओसो अगाने मल्स दाय्ह्‌नन इनजोर पुतोग़. 
इदिन पुन्जि, ओग़ु तिनदह्‌पा तेदतोग़, अह कीसि पोग़ोटा जगातुन तेंडिसि, साकुर केवाना लेह्‌का उंद दुपटटुन नंडटगा दोहतोग़. 
तेदिसि ओग़ु गमेलातगा एग़ पोसि, कग़यवालोराङ काल्क नोग़या बोटटोग़, नोग़्सि नंडटुह्‌क दोहतदु दुपटटे काल्किन उम्चिंदोग़. 
अह कीसोर येसु सिमोन पत्रुनगा एवतोग़. अस्के पत्रु येसुन इतोग़, “अलो सामि, निमा नावाङ काल्किन बाराह्‌कु नोग़यह्‌निन?” इतोग़. 
“नना बाताल कीय्ह्‌नन, अदिन निमा इंजेक पुनविन सिमोन, मति पया पुनदकिन,” इन्जि येसु ओन इतोग़. 
“आयो, आयो, निमा नावाङ काल्किन मुर्तिये बेस्केन नोग़मा!” इन्जि पत्रु इतोग़. अस्के येसु इतोग़, “नना नीवाङ काल्किन नोग़वेके, नीक नयगा जागा दोर्को आयग़, रा!” इतोग़. 
“अह इतेके नावाङ वेट काल्किन नोग़मा, मति नावाङ कय्किनु, तलातुनु वने नोग़्म,” इनजोर पत्रु ओन इतोग़. 
“आयो, बोग़ एग़ मीस पूरा एडटोग़, ओन्क काल्किन विळ्सिस, दुस्रा बेदिन नोग़यलाह गर्ज इले. अद्रमे मीट जीवाते एडटिर, तेला मति कतमतोरिर एडविर,” इन्जि येसु इतोग़. 
(तन्क पोस एवान मन्कन येसु पुन्जिये मतोग़. अदिनेनाह्‌क कोनि कतमतोरिर एडविर इनजोर इतोग़.) 
पया येसु ओर कतमतोराङ काल्क नोग़यनद मारतस्के, जगा केग़्सि, ओसो तिनदलाह उदतस्के, ओरिन इतोग़, “नना मीक बाताल कीतन, इद मीक तेळियिह्‌ताया? 
इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्‌नन, ओर्युल मन्कल तना माल्काह्‌क बेरोग़ आयोग़. अद्रमे बळयि वने, तन्क लोहवाह्‌क वीळिस बेरोग़ आयोग़. मीट नाकु ‘गूरु, सामि’ इनजोर केयिह्‌निर, इतेक मीट बराबर इह्‌निर, बह इतेके नना अद्रमतोनने. अदिनेनाह्‌कु नना गूरुनन ओसो सामिनन आस तेला, मीवाङ काल्किन नोग़तन इतेके, मीट वने इद्रमे काल्किन नोग़तपु, (ओर्वोग़-ओर्विना सेवा कीसोर मन्ह्‌टु). बहलेह्‌का नना कीतन, अहलेह्‌का मीट वने ओर्वोग़-ओर्विना सेवा कीयना इनजोरे, मीक उंद अग़ कीस तोहतन. 
इव गोटिङ मीक तेळियिह्‌ताङ निटमे, इविन सीता कीसि ताकतेके, मीट देय्वातोरिर. 
“नना मीट कतमतोरा लोप्पा वळ्ह्‌कोन. मति नना बोरिन आचतन, ओर बेद्रमतोर इन्जि नना पुतन. तेला मति नावा ऐंगे तिनवाल, नाके लाता वाटटोग़ इद्रम सास्त्रमते रासतद मन्ह्‌ता, अद करल आयनाय गावले. 
इव गोटिङ बेस्के आयनुङ अस्के, नना बोनन आंदन इनजोर नना वेहतनद पोल्‍लोतुन, मीट नमना इन्जि, इव आयनामुनेने मीक नेंड नना वेहतह्‌नन. 
इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्‌नन, बोर मीक एरे कीस्तोर, ओर नाक वने एरे कीतप मन्ह्‌तोर; ओसो बोर नाक एरे कीस्तोर, ओरु नाक लोहतोग़ बाबान वने, एरे कीतप मन्ह्‌तोर,” इनजोर येसु इतोग़. 
इचोन वळ्ह्‌कतस्के, येसुना जीवा चुहेम आयो आंदु. अदिह्‌क ओग़ इतोग़, “इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्‌नन, मियग्डोग़ वग़ोग़ कोंटेतोरा कयदे नाक पोसीयनोग़,” इन्जि इतोग़. 
ओग़ बोना लोप्पा वळ्ह्‌किह्‌तोग़ इनजोर, ओर कग़यवालोर एक्बेक आसि, ओर्विन-ओर्वोग़ ऊळिंदुर. 
तिननेके ओर्वोग़ कग़यवाल येसुनगा रोयिसि उदिस मतोग़ (ओग़े येसु पका जीवा कीतोग़ कग़यवाल इनवाल आंदोग़). 
येसुन पोस एवाल बोग़ आंदोग़ इनजोर पुनदलाह, ओन सिमोन पत्रु कोंडा चिम्चिह कीसि, “सामिन ताल्ह्‌का, रा!” इनजोर वेहतोग़. 
अस्के येसुनगा रोयिसि उदतोग़ कग़यवाल, “ए सामि, ओग़ बोग़ आंदोग़?” इन्जि ओन ताल्ह्‌कतोग़. 
“बोन्क नना आरतुन किळ्हचि पुलातगा अह्‌चिस तीहतकन, ओग़े ओग़ आंदोग़,” इन्जि येसु इतोग़. अह इन्जि ओग़ आरतुन पोस, पुलातगा अह्‌चतोग़, अह कीसि सिमोन इनवाना मग़ि यहुदा इस्केर्योतिह्‌कु तीहतोग़. 
यहुदाल आरतुन तितस्के, देयह्‌कना मुक्याल ओन आव्रे कीता. अस्के येसु ओन इतोग़, “नीवा बाताल कीयना विचर मन्ह्‌ता, अद चट्पिट मारि,” इतोग़. 
ओन अद्रम कीम इनजोर येसु बाराह्‌क वेहतोग़, अद पोल्‍लो कग़यवालोरग्डाहि बोन्के तेळियो. 
यहुदानगा कोताना बट्वा मंदु, अदिह्‌क पंडुमतेनाह्‌कु गावल आयनद सामन असलाहि, लोहचोर मनदनोग़ बहे, आयवेके गरिब लोकुरिह्‌क दर्मम ईयलाह लोहचोर मनदनोग़ इन्जि, उय्तुर विचर कींदुर. 
आर तितस्के, यहुदाल चट्‌ने पलत पेसतोग़. अस्के मुर्गंगा ईकळ आस मता. 
यहुदाल पलत पेसतस्के, येसु इतोग़, “इंजेके माने-मन्कना नडुम पुटटोना डीसा दिसनद कगो एवता, ओसो नाक बेव-बेव आयनुङ, अवटे देवुळता डीसा दिसग़ा. 
अवटे देवुळता डीसा दिसग़ा इतेके, नावा बेचोटा डीसा मन्ह्‌ता इन्जि, देवुळ वने कुदि तोहतग़ा, अद इंजेकेने तोहतग़ा. 
“ए पेकोरिर, नना ओसो गेळ्के मीवा ऐंगे मह्‌नन. पया मीट नाक पर्ह्‌ककिर, मति बहलेह्‌का नना यहुदिराङ पेदल्किह्‌क वेहतन, अहलेह्‌का नना मीक वने इंजेके वेहतह्‌नन: नना बेगा दाय्ह्‌नन, अगा मीट वाया पग़विर आयकिर. 
“अदिह्‌क नना मीक उंदि पूना उकुम ईय्ह्‌नन: मीटु ओर्विह्‌क-ओर्वोग़ जीवा कीम्ह्‌टु. बेद्रम नना मीक जीवा कीतन, अहे मीट वने ओर्विह्‌क-ओर्वोग़ जीवा कीम्ह्‌टु. 
मीट ओर्विह्‌क-ओर्वोग़ जीवा कीतिर इतेके, मीट नावाङे कग़यवालोरिर इनजोरे सबेटोर पुनदनुर,” इन्जि येसु इतोग़. 
सिमोन पत्रु पया येसुन इतोग़, “सामि, निमा बेके पेसिस दाय्ह्‌निन?” इन्जि ताल्ह्‌कतोग़. “नना बेगा दाय्ह्‌नन, अगा निमा इंजेके वाया पग़विन. मति पया पेग़्के वायकिन,” इनजोर येसु ओन इतोग़. 
“सामि, इंजेकेने नना नीवा पयाह बाराह्‌क वाया पग़वोन? नना डोलतेक तेला नीक विळ्सोन!” इनजोर पत्रु इतोग़. 
अस्के येसु ओन इतोग़, “बातालि, निमा डोलतेक तेला नाक विळ्सविना? नीक सेतेम वेहतह्‌नन सिमोन, बेस केंजा, तलाकोग़ कूसनामुने, निमा येसुन पुनोन इनजोर, मूंड मल्काङ इनदकिन, इद निटमे!” इतोग़. 
