﻿योहन.
11.
मरियाल इनदनदु ओसो ताना अकालि मार्ताल, इव बेतनि इनदनद नाटे मंदुङ; अविस्कनाये तमोग़ लाजर पेदिरतोग़ दुक अर्स मतोग़. 
(येसुसामिनाङ काल्किनु अतर्नेयदे ऊसता, तनाङ केल्कने ओनाङ काल्किन उम्चता, अद इदे मरियालि.) 
“सामि, नीवा गोतयाल लाजर पकाय दुक अरतोग़” इन्जि, ओनाङ अकास्कु येसुह्‌क कबुर लोहताङ. 
इद कबुर केंजिसि येसु इतोग़, “इद दुकि ओना जीवा तिनदलाह वावो, मति देवुळता डीसा तोहतलाह, अहे इवटे देवुळता मग़िह्‌कु मान दोर्कना इन्जि, अद दुक पुटटा,” इतोग़. 
मार्तालि, मरियालि ओसो लाजर, वेरिन येसु जीवा कींदोग़. 
तेला मति लाजरना दुकता कबुर केंजिसाय, येसु बेद नाटे मतोग़, अगाने ओसो रेंड दियाङ आनाह मतोग़. 
ताना पया ओग़ु तनाङ कग़यवालोरिन इतोग़, “दट, माटु ओसो यहुदा पटटे दाकल,” इतोग़. 
“गूरु, अग्डोर यहुदिराङ पेदल्कु इसलिय नीक बंडाङ उकिस हव्कलाह ऊळिंदुर, ओसो निमा अगा बाराह्‌क दायना कीय्ह्‌निन?” इन्जि ओर येसुन इतोर. 
पया (देवुळ तासतद कगो एववालेवा, ओर नाकु बातय कीया पग़वोर आयनुर, इदिन वेहतलाह) येसु ओरिन इतोग़, “केंजाटु, पोळ्‍दमेटाङ पूरा बारा गंटाङ मन्ह्‌ताङ. बोग़ाय पोळ्‍द मनेक ताकतेके, ओग़ कोदुर एवोग़ आस्तोग़, बाराह्‌क इतेके इद दुनियाता वेह्‌चि ओनगा मन्ह्‌ता. 
मति बोग़ु ईकळते ताकिह्‌तोग़, ओग़ु कोदुर ईयनोग़, बाराह्‌क इतेके ओनगा वेह्‌च मनो आस्ता इनजोरे.” 
इचोन वळ्ह्‌किसि, येसु ओरिन इतोग़, “मावा गोतयाल लाजर उंजिस मन्ह्‌तोग़; ओन नना तेहता दाय्ह्‌नन,” इतोग़. 
“सामि, ओन्क निद्र वातेके, (निमा अनवेकाय) ओग़ तनाय तेदनोग़,” इन्जि ओर येसुन इतोर. 
लाजरना हामुरताय लोप्पा येसु वळ्ह्‌किस मतोग़; मति निद्रते दोर्कनद आरमता लोप्पा ओग़ वळ्ह्‌किह्‌तोग़ बहे इनजोर, ओर कग़यवालोर येसुन अह इतोर. 
अदिह्‌क येसु ओरिन पङ्ने वेहतोग़, “लाजर डोलतोग़. 
ओसो मीवा विस्वस बोल्गग़ा इन्जि, ओग़ डोलतस्के नना ओनगा इलेन आसि, इदे नाक बेसु. मति बार आयो, दट, माट ओनक्‍के दाकल,” इनजोर इतोग़. 
कग़यवालोरग्डाहि ओर्वोग़ तोमाल इनवाल मतोग़, ओन दिदुमि (इतेके “एमोह पेकाल”) वने इंदुर. ओग़ु कग़यवालोरिन इतोग़, “दट, माट वने गूरुना ऐंगे दाकल, वेग़ हातेके, माट वने वेनाय संगे हायकल, (पिसतेके वेनाय संगे पिसकल,)” इतोग़. 
येसु तनाङ कग़यवालोरा संगे बेतनि नाटे एवतस्के, लाजरिन गुमयातगा तासिसि नालुङ दियाङ आताङ इनजोर, ओरिह्‌क तेळियता. 
इद नाग़ येरुसलेम सहरताहि जोक-जोक कोसमेंड जेक मताह्‌कु, वेल्‍लाटोरे यहुदिर येरुसलेमताहि लाजरनाङ अकास्किन अळनेके, मानेह कीयलाह वास मतोर. 
येसु वास्तोग़ इन्जि मार्तालि कबुर केंजताह्‌कु, ओनगा अन्जि कलियता, मति तनेलाळ मरियालि लोने उदिस मता. 
मार्तालि येसुन कलियतस्के, ओन इता, “सामि, निमा इगा मन्ज मतेके, नावा तमोग़ डोलोग़ आवेग़. 
तेला मति इंजेकाय निमा देवुळतुन बेद ताल्ह्‌ककिन, अद नीक ईयग़ा इनजोर नाक एर्काये,” इन्जि इता. 
अस्के पया येसु तान इतोग़, “नीवा तमोग़ जीवा अरयनोग़, मार्ता,” इतोग़. 
“इंगो गूरु, आक्रिते हातोर जीवा अरयना वेलाते, वेग़ वने जीवा अरयनोग़ इन्जि, नाक एर्काय मन्ह्‌ता,” इनजोर अद इता. 
येसु तान इतोग़, “हातोरिन तेग़्किह केवानन, ओसो ओरिह्‌क जीवा एवानन, ननान आंदन. बोर नाक नमिह्‌तोर, ओरु हास मतेकाय, ओसो जीवा अरयनुर. 
बोर नाक नमसोर मन्ह्‌तोर, ओरिह्‌क अमेसाता पिसमुळ दोर्कग़ा, ओराङ जीवाङ देवुळताहि बेस्केन एग़ोङ आयनुङ इन्जि, इद पोल्‍लोतुन निमा सेतेम पोयतह्‌निना, मार्ता?” इन्जि तान इतोग़. 
“इंगो सामि, इद बूमते देवुळ किरिया कीस वेहतपु, तना मग़ वावाल मतोग़, ओग़ किर्स्तु इतेके निमान आंदिन इनजोर, नना नमतन,” इन्जि मार्तालि इता. 
इचोन वळ्ह्‌किस अद पेसिस अता, अन्जि मरियान कुस्क्ने केयिसि, “गूरु वातोग़ रि, ओग़ नीक केयिह्‌तोग़,” इन्जि वेहता. 
इद पोल्‍लो केंजताहे, मरियाल पोर्क तेदिसि दरिमरिते ओनगा अता. 
(येसु इंका नाटे ओळियवाय मतोग़, मति मार्तालि बेद जागातगा ओन कलियिसि, अदे जागाते ओग़ मतोग़.) 
बोर यहुदिर एलाग़ रेंडिन मानेह कीयलाह वासि, ओर मरियाना संगे लोप्पाडेकेन मतोर. अद चट्‌ने तेदिस दायनदिन ऊळिसि, अद गुमयातके अळयलाह दास्ता बहे इन्जि, ओर वने तानाय पयाह पेसतोर. 
येसु रोमिस मतोग़ अद जागाते मरियाल एवतस्के, ओन ऊळिसि ओनाङ काल्क अरता, अर्सि इता, “सामि, निमा इगा मन्ज मतेके, नावा तमोग़ हायोग़ आवेग़.” 
मरियाल ओसो ताना संगे वातोर यहुदिर, सबेटोरा अळयनदिन-केयनदिन ऊळिसि, लाजरना हामुरतुह्‌कु येसु तना जीवाते पका नारज आसि, ओना जीवा चुहेम आयो. 
पया ओग़ ताल्ह्‌कतोग़, “ओना सेत्तातुन मीट बेगा तासतिर?” अस्के ओर इतोर, “वास ऊळा, गूरु.” 
अस्के येसु अळतोग़. 
तेन ऊळिस, यहुदिर तमतमाय इतोर, “अलाले, वेग़ लाजरिन अचोन जीवा कींदोग़ बपोम!” 
अग्डोर उय्तुर इसि इंदुर, “वेग़ पुटगुडिन वने तोवनाह कीतोग़. इतेके लाजरिन हायना-हामुरताहि बह पिसिह कीया पग़वोग़ा?” 
पया येसु ओसो उंद मल्का लाजरना हामुरतेनाह्‌कु, तना जीवाते पकाय नारजते मन्जि, गुमयातगा एवतोग़. लाजरिन पांजातगा तासिसि, अग़दगा बेरा आद बंडा तिळ्ह्‌प कीसि तासिस मतोर. 
“तिळ्ह्‌प कीतद आदतुन तेंडाटु,” इनजोर येसु अग्डोरिन वेहतोग़. “आयो गूरु, ओन तासिसि, नेटुह्‌क नालुङ दियाङ बार आस्ताङ. अदिह्‌क ओना सेत्ता पकाय एग़्स्किस मनदग़ा!” इनजोरे हातोना अकालि मार्ताल इता. 
अस्के येसु तान इतोग़, “निमा नमतेके देवुळता डीसातुन ऊळकिन, इद्रम नीक वेहन्दन बहे, केंजविन निमा?” इन्जि इतोग़. 
अदिह्‌क पया ओर अद आदतुन तेंडटोर. अस्के येसु पोग़ोन ऊळसोर इतोग़, “ए बाबा, निमा नावा ताल्ह्‌कनदिन केंजतिन इनजोर, नना नीक जोहर कीय्ह्‌नन. 
निमा नावाङ अमेसाये केंजिह्‌निन इनजोर, नाक एर्काय मन्ह्‌ता. तेला मति निमा नाक लोहतिन इनजोर, सर्ने निच मनवालोर लोकुर पुनदना इन्जि नमनेनाह्‌कु, नना इद्रम वळ्ह्‌कतन,” इतोग़. 
इद्रम वळ्ह्‌किस येसु बेरा आल्काते आळो कीतोग़, “ए लाजर, पलते पेसिस वाय!” 
अस्के ओग़ पांजालोप्पा मतोग़ु हातोग़ मन्कल, पलत पेसिस वातोग़. तेला मति ओनाङ कय्क-काल्कु हामुर-गेंदेने ऊर्सताङ मताङ, ओना मोकमतुन इंका सर्ने दुपटटे ऊर्हच मतोर. “वेन लेहचीम्ह्‌ट, अनेग़!” इनजोर, येसु ओरिन वेहतोग़. अस्के ओर अहे कीतोर. 
मरियान कलियलाह वातोर यहुदिर, येसु बह बह कीतोग़, अदिन ओर कतम ऊळतोर. ऊळिसि अग्डोर वेल्‍लाटोरे ओन नमतोर. 
मति अग्डोर उय्तुर बार कीतोर, परुसिरक्‍के अन्जि, येसु बह बह कीतोग़, अदिन कतम ओर वेहतोर. 
अदिनेनाह्‌क पेर्मालोर ओसो परुसिर वेरु, यहुदिराङ सेह्‌नालोरिन केयिसि, मीटिङ उदिह कीतोर. अस्के पया इतोर, “ओग़ इतेके वेल्‍लाङे बामिह कीयनाङ सीनाङ तोहतह्‌तोग़. माट बह केमेन मनदनाया? 
माट ओन अहे विळ्सतेके, कतमतोर ओन नमिसि ओन राजाल कीयनुर. अस्के रोम सर्करताङ सीपय्कु वासि, मावा मंदिरतुनु, मावा देसेमतुनु बूळे कीयनुर” इन्जि, इद्रमताङ पोल्‍लोङ पट आसि वळ्ह्‌कतोर. 
ओरग्डाहि वग़ोग़ कयपाल इनवाल, अद वर्सा मोदुल पेर्माल मतोग़, ओग़ पया ओरिन इतोग़, “मीक बातय तेळियवालेवा वळ्ह्‌किह्‌निर! 
पूरा देसेम बूळेम आयना वाटो, वग़ोग़ मन्कल लोकुरेनाह्‌क हायना, इद मीवाये पाय्दाता मन्ह्‌ता, इचोन तेला मीक तेळियो!” इतोग़. 
इद गोटि ओग़ तनाय बुदते वळ्ह्‌कोग़, मति अद वर्सा ओग़ मोदुल पेर्माल मताह्‌कु, यहुदिरा देसेमतेनाह्‌क येसुना हामुर आयना मन्ह्‌ता इन्जि, देवुळि ओना मेटे कबुर वेहच मता. अदिह्‌क ओग़ अह वळ्ह्‌कतोग़. 
सिरप अदे देसेमतेनाह्‌क आयो मति, सबे देसेह्‌कने मनवालोर देवुळताङ मग़्क-मयास्किन, उंदिय कुटुमते ओंडे कीयना इन्जि, येसु हायवाल मतोग़. 
अदिह्‌क ओर अद दियाताहि येसुन हव्कलाह कोहन्दुर. 
अदिनेनाह्‌क येसु अस्केडाहि, येरुसलेमते मनवालोर यहुदि लोकुरगा, सबेटोरिह्‌क दिसनाह वेलियोग़ आंदोग़. मति पेळ्ह्‌कल बूम एरेटा एप्रायिम इनदनद नाटे, तनाङ कग़यवालोरा संगे पेसिस वातोग़, वातापया ओर अगाने मंदुर. 
अस्के यहुदिरा आवना पंडुम एरे एव्स मता. पंडुमता मुनेन सोक आयनद रिवजतुन माळना इनजोरे, तमतमा नाटेनाहि वेल्‍लाय मुलु येरुसलेमतके अतोर. 
ओर अगा येसुन पर्ह्‌कसोरे, मंदिरतगा निच मन्जि, तमतमाय वळ्ह्‌कलाह आतोर, “मीट बह इह्‌निर रा? ओग़ पंडुमतगा वायनोग़ा, वावोग़ा?” इह वळ्ह्‌किंदुर. 
मति पेर्मालोर ओसो परुसिर ओन पोयतना इनजोर, “ओग़ बेगा मन्ह्‌तोग़ इन्जि, बोन्काय एर्का आतेके, माक कबुर ईम्ह्‌ट, ऊळाट!” इनजोर वेर अगा वातोर कतमतोरिह्‌क उकुम ईसि. 
