﻿योहन.
7.
इव गोटिना पेग़्के, गालिल पटटाङ नाह्‌कने, येसु लोकुरिन काग़्हचोरे वेलियिंदोग़. यहुदिराङ पेदल्क ओन हव्कलाह ऊळिंदुर, अदिह्‌कु ओन्क यहुदा पटटे वेलिय वसो. 
(अद तूकने यहुदा पटटा येरुसलेम सहरते, यहुदिरा पंडुम इतेके मंडाना पंडुम एरे एव्स मता.) 
अस्के येसुनाङ तमोर येसुन इतोर, “दादा, नीवाङ कीयनव कबस्किन, नीवाङ कग़यवालोर ऊळना इन्जि, निमा इग्डाहि पेसिसि, यहुदा पटटे अन. 
बोर सबेटोरगा तमा पेदिर दायना इनजोर ऊळिह्‌तोर, ओर कुस्क्ने मकिस बातय केवोर आस्तोर. अद्रमे निमा वने इद्रमताङ डीसाताङ कबस्क कीय्ह्‌निन इतेके, निमा दुनियातोरिह्‌क दिसा वने, ओर नीक पुनिर वने,” इन्जि ओनाङ तमोर इतोर. 
बह इतेके तनतमोर वने ओन नमोर आंदुर, अदिह्‌के ओर इद्रम इंदुर. 
अस्के येसु ओरिन इतोग़, “मीक इतेके बेदाय वेला बेसे, (हव्कवाल इलेग़, कोह्‌कवाल इलेग़). मति नावा अगा दायनद वेला इंका एवोये. 
दुनियातोर मीक इतेक कोंटे कीया पग़वोर. मति ओराङ कबस्क लाग्वाङ मन्ह्‌ताङ इनजोर इह्‌नन, अदिनेनाह्‌क नाकु ओर कोंटे कीस्तोर. 
मीट इद पंडुमते दायना इतेक अन्ह्‌टु, नना इसि इंजेके वावोन. बाराह्‌क इतेके नावा अगा दायनद वेला इंका एवोये,” इन्जि येसु गालिलतेन मतोग़. 
पया तनतमोर येरुसलेमते अतापया, येसु वने वेल्‍लाय पया, बोन्के दिसवाह पंडुमते अतोग़. 
अस्के यहुदिरा पेदा मन्कलोर पंडुमतगा ओन पर्ह्‌किंदुर. “ओग़ बेगा मन्ह्‌तोग़, रा?” इनजोर ताल्ह्‌किंदुर. 
लोकुरा मुलु येसुना लोप्पा तमतमाय कुस्क-कुस्क वळ्ह्‌किंदुर. “आयो रा, ओग़ नेह्‌नोग़ मन्कल,” इन्जि उय्तुर इंदुर. उय्तुर बार इंदुर, “आयो रा, ओग़ लोकुरिन लेसिह कीस्तोग़ गोतो,” इंदुर. 
मति यहुदिराङ पेदल्किन रेयिसि, बोग़े येसुना लोप्पा पिङम-पङम वळ्ह्‌कोग़. 
पया वळ्गा पंडुम मारतस्के, येसु मंदिरते अन्जि काग़्हता बोटटोग़. 
ओना काग़्हतनदिन केंजिसि, अग्डोर यहुदिराङ पेदल्क बयल आतोर, आसि इनदलातोर, “वेन्क बोग़े गूरु काग़्हवालेवा, पूरा सास्त्रमतुन पुनदलाह विदे बेग्डाह दोर्कता, रा?” 
पया येसु ओरिन इतोग़, “केंजाटु, नावा काग़्हमुळि नावा बुदता आयो, मति नाक बोग़ लोहतोग़, ओनाय विचरता आंदु. 
मियग्डाहि बोग़ाय देवुळ वेहतप ताकनद विचर कीयनोग़, ओन्कु इव नना काग़्हतनव गोटिङ बारा नावाङो, आयवेक देवुळताङो इनजोर तेळियग़ा. 
तमाङे विचर्किन वळ्ह्‌कवालोर, तमाये पेदिरतुन बेरा कीयलाह ऊळिह्‌तोर. मति नाक बोग़ लोहतोग़, ओनाये पेदिरतुन बेरा कीकन इन्जि, बोग़ ऊळिह्‌तोग़, ओग़े सेतेमतोग़ मन्ह्‌तोग़, ओनगा बातय जोल मनो आस्ता. 
मोसा मुय्तोग़ इतेक मीकु अडोना सास्त्रम ईतोग़, तेन सीता कीम्ह्‌ट. मति मियग्डाहि वग़ोग़ वने अव अडोन माळोग़. मीटे बराबर माळविर इतेके, नाक बाराह्‌कु हव्कलाह ऊळिह्‌निर?” इन्जि येसु इतोग़. 
लोकुर पया येसुन इतोर, “नीक देयम पोयता रा, (पिसानलेह्‌का वळ्ह्‌किह्‌निन)! नीक बोग़ हव्कलाह ऊळिह्‌तोग़?” 
येसु ओरिन इतोग़, “नना पोल्वादियाते उंद कबळ कीताह्‌कु, मीट सबेटोरिर बयल आसि, नाक कट्ला कीय्ह्‌निर. 
सास्त्रमते मोसा मुय्तोग़ मीकु डायना रिवज कीयलाह वेहच मतोग़. (ओग़ वेहतपु, पेकाल पुटिसि आट दियाने डायना रिवज कीया पोयह्‌ता.) (इद रिवज इतेके मोसा मुय्तोनग्डाह आयो, मति मोसाह्‌काय वेल्‍ला मुनेतोर पेदामुय्तोरग्डाहि ताकसोर वातद, अद रिवज आंदु). वारमता पोल्वादिया मतेक वने, अद कगो एवतेके, मीवाङ पेकोराङ डायना कबळ कीय्ह्‌निरे. 
मोसा मुय्तोग़ वेहतद अडोतुन अदे कगोते नोमना इन्जि, मीट पोल्वादियाते वने मन्कन डायना कबळ कीय्ह्‌निर इतेके, नना पोल्वादियाते वग़ोग़ मन्कना पूरा मेंदुदुन सव्रे कीताह्‌कु, मीटु बाराह्‌कु पया नाक ओङ कीय्ह्‌निर? 
विचर केवालेवा पोग़-पोग़ोन नाक कसुर तासमाटु, मति सेतेमताङ गोटिङ ऊळिसि, कसुर तासना इतेक तासाटु,” इनजोर येसु इतोग़. 
अस्के येरुसलेमतोर उय्तुर इतोर, “बोन हव्कलाह ऊळिंदुर, ओग़ वेग़ेया? 
ऊळाट, वेग़ बेद्रम पिङम-पङम वळ्ह्‌किह्‌तोग़, मति ओर इसि वेन रोमिह केवोर. वेग़ देवुळ लोहवाल पिसिह केवाल आंदोग़ इनजोरे, मावोर पेदल्क सेतेम पोयतोरा? 
मावा विचरते देवुळ लोहवाल पिसिह केवाल वायनोग़ अस्के, ओग़ बेग्डोग़ इनजोर, बोग़े पुनोग़ आयनोग़. मति वेग़ बेग्डोग़ इनजोर माट पुह्‌नल. (इतेके वेग़ देवुळ लोहवाल पिसिह केवाल बह आंदोग़?)” इनजोर इतोर. 
अस्के येसु मंदिरते काग़्हनेके बेह्‌राङ वळ्ह्‌कतोग़, “‘माट नीक पुह्‌नोम, ओसो निमा बेग्डोनिन इन्जि माक एर्काय,’ इनजोर इह्‌निर. नना नावाय विचरते वावोन. मति नाक लोहतोग़ ओग़ सेतेमतोग़ आंदोग़, ओन मीट पुनविर. 
नना मात्रम ओन पुह्‌नन, बाराह्‌क इतेके नना ओनग्डाह वातन, ओग़े नाक लोहतोग़,” इनजोर इतोग़. 
इद पोल्‍लोतेनाह्‌क, बोरो उय्तुर यहुदिराङ पेदल्क, येसुन पोयतलाह ऊळिंदुर. मति ओना हायना कगो एववाय मताह्‌कु, ओन बोग़े बोय पग़वोग़. 
तेला मति अग्डा मुडग्डाहि वेल्‍लाटोरे येसुन नमतोर. “देवुळ लोहवाल पिसिह केवाल वायनोग़ अस्के, वेन्काय एक्‍वा बामिह कीयनाङ सीनाङ तोहतनोग़ा?” इन्जि ओर इनदलातोर. 
इव गोटिङ वेर लोकुर येसुना लोप्पा कुस्क-कुस्क वळ्ह्‌किंदुर. वेर बाताङ वेहतह्‌तोर, इदिन पुन्जि पेर्मालोर ओसो परुसिर येसुन पोयतलाह, मंदिरतगा पह्‌रा मनवालोरिन लोहतोर. 
अस्के येसु इतोग़, “नना ओसो गय्क मीवा संगे मह्‌नन, पया नना नाक लोहतोनगा पेसिस दाकन. 
मीट नाक पर्ह्‌ककिर, मति नना मीक दोर्कोन आयकन. ओसो बेगा नना मनदकन, अगा मीट वाया पग़विर आयकिर,” इनजोर इतोग़. 
यहुदिराङ पेदल्क तमतमाय वळ्‍ह्‌कलातोर, “माट पर्ह्‌कतेकाय दोर्कवाह, वेग़ बेगा दायनोग़, रा? दुस्राङ देसेह्‌कने बिरोबटो आस मनवालोर मावा लोकुरिन, काग़्हतनोग़ा, दुस्रा जाततोरिन वने काग़्हतनोग़ा? 
‘मीट नाक पर्ह्‌ककिर, मति नना मीक दोर्कोन आयकन. ओसो बेगा नना मनदकन, अगा मीट वाया पग़विर आयकिर,’ इन्ह्‌तोग़. इद बेद्रमता पोल्‍लो आंदु?” इनजोर पेदल्क इंदुर. 
पंडुमता मारेंगा बेरा दियाते, येसु तेदिसि बेह्‌राङ वळ्ह्‌कतोग़, “बोरिह्‌क एग़ उनडा वसता, ओर नयगा वास उनिर. 
सास्त्रमते रासतपु, बोर नाक नमनुर, ओरग्डाहि जीवात मनदनद एताङ बेरेह्‌क पोङनुङ,” इनजोर इतोग़. 
येसुन नमवालोरिह्‌क देवुळता जीवा दोर्कना मता, अदे जीवाता लोप्पा येसु इद पोल्‍लो वळ्ह्‌कतोग़. (येसु हातोग़, तेग़्कतोग़, पया देवुळतके मल्स अतोग़, अस्के) ओन्क देवुळताहि मान दोर्कता.(दोर्कतस्के ओग़ पवित्र जीवातुन बूमते लोहचीतोग़.) मति अद कगो इंका एववाय मता, अदिह्‌के पवित्र जीवा बोनगान रेगवाय मता, इनजोर इह वळ्ह्‌कतोग़. 
अस्के अगा मता मुडग्डाहि उय्तुर, इव गोटिङ केंजिसि, “निटमे रा, मोसानलेह्‌का देवुळता कबुरतोग़ वायना मता, ओग़ वेग़े आंदोग़!” इनजोर इतोर. 
ओसो उय्तुर बारा, “आयो, वेग़ देवुळ लोहवाल पिसिह केवाल आंदोग़,” इनजोर इतोर. ओसो दुस्रोर इतोर, “देवुळ लोहवाल पिसिह केवाल गालिलताह बह वाया पग़यनोग़? 
ओग़ इतेके दाविद राजाना कूळतोग़ आयनोग़, ओसो दाविद राजाल बेद बेत्लेहेम नाटे मतोग़, अग्डाहि वायनोग़, इनजोर सास्त्रमते बह रासतद इलेया?”(येसु गालिल पटटे पुटिस मनदनोग़ इनजोरे, ओर अह इंदुर.) 
इद्रम आसि येसुनेनाह्‌कु वेर तमतमाय वह्‌चिसि, वेरा बोना-बोन्क अरवाह्‌कु, जेटामारा आतोर. 
अस्के पया ओरग्डोर उय्तुर येसुन पोयतलाह ऊळिंदुर, मति बोग़े ओन कय बोयोग़. 
पया ओर मंदिरताङ पह्‌रातोर पेर्मालोरक्‍के ओसो परुसिरक्‍के मल्स वातोर. अस्के वेर पह्‌रातोरिन ताल्ह्‌कतोर, “ओन मीट बाराह्‌क पोस तविर रा?” इनजोर इतोर. 
“ओग़ मन्कल वळ्ह्‌कतपु, बोग़े दुस्रोग़ बेस्केन वळ्ह्‌कोग़!” इन्जि मंदिरताङ पह्‌रातोर इतोर. 
पया परुसिर ओरिन इतोर, “बह, मीट वने नाळेम आतिरा? 
माट यहुदिराङ पेदल्कनोम आयि, परुसिरोम आयि, वेर बोराय ओन नमिह्‌तोरा? 
मति वेर येसुना पयाह अनवालोरु, मोसानाङ अडोन पुनोर, बातान पुनोर, वेरिन देवुळि एळतग़ाये!” इनजोर परुसिर वेग़्हतोर. 
मुने येसुनके कुस्क्ने वास मतोग़, निकोदेमि इनवाल, वेग़ वने परुसिराय संगतोग़ मतोग़. 
“मावाङ अडोङ मतपु, मुने मन्कना पोल्‍लो केंजना, ओग़ बाताल कीस्तोग़ अदिन ऊळना, पया ओन तपतिन इतेके ओजग़ा. मन्ह्‌ताया, इले?” इनजोर वेग़ पेदल्किन इतोग़. 
ओर पया वेन इतोर, “बह, निमा वने गालिल पटटोनिना? अन, सास्त्रमते पर्ह्‌किस ऊळा, गालिलताहि बोग़े देवुळता कबुरतोग़ वावोग़!” इतोर. 
पया ओर कतमतोर तमाङ-तमाङ लोह्‌क अतोर. 
