﻿योहन.
6.
ताना पया येसु गालिल सम्दुरता (इतेके तिबिरिया सम्दुरता) अबर दडटेके तनाङ कग़यवालोरा संगे वेंडिस वातोग़. 
ओग़ वेल्‍लाङे रोगह्‌किन सव्रे कीयनव सीनान ऊळसोर मताह्‌कु, वेल्‍लाय मुल ओना पयाह पयाह अंदुर. 
पया येसु ओसो ओनाङ कग़यवालोर, ओना संगे गुड्रापोग़ोन अतोर. अगा ओग़ु ओरिन काग़्हतलाह उदतोग़. 
अद तूकने यहुदि लोकुरा आवना पंडुम एरे एव्स मता. 
पया येसु अग्डाहि ऊळनेके, ओना पयाह वावालोर वेल्‍लाय मुडुन ओग़ ऊळतोग़. अस्के येसु तनाङ कग़यवाल पिलिप इनवान ताल्ह्‌कतोग़, “वेर कतमतोरिह्‌क तिनदलाह आरिङ बेगा असलाह दोर्कनुङ, डा?” (नावा डीसातगा पिलिपना विस्वस मन्ह्‌ताया, इलेया,) इदिन ऊळलाह, येसु ओन इह ताल्ह्‌कतोग़. बाराह्‌क इतेके तना बाताल कीयना मता, अद येसुह्‌कु एर्काये. 
“गूरु, आट नेलाना कूलताङ कोताने, आरिङ असिस ईतेकाय, वेर सबेटोरिह्‌क किळ्केङ वने आलोङ आयनुङ,” इन्जि पिलिप येसुन इतोग़. 
अस्के दुस्रोग़ ओर्वोग़ कग़यवाल, सिमोन पत्रुना तमोग़, आंद्रेयाल इनवाल इतोग़, “इगा ओर्वोग़ उड्लोग़ पेकानगा, सेन जोनानाङ एयुङ आरिङ ओसो रेंड मीन्क मन्ह्‌ताङ, मति इचोन मुडुह्‌क अव बेगा आलनुङ?” इन्जि येसुन इतोग़. 
पया येसु “लोकुरिन उदिह कीम्ह्‌टु” इनजोरे ओरिन इतोग़. अगा बेसतल रोंडा मताह्‌कु, अगा मतोरु जोक-जोक एयुङ अजर्क कोय्तोर तमा लोतोरा संगे उदतोर. 
येसु पया कयदे आरिन, मीन्किन एचि, देवुळतुन जोहर कीतोग़. जोहर कीसि तनाङ कग़यवालोरिह्‌क आरिङ वांटलाह ईतोग़, ओर पया सबेटोर उदतोरिह्‌क वांटटोर. अद्रमे ओर बेचोक इतेक अचोक मीन्क वने तूसिसीतोर. 
ओर कतमतोर पंजनाह तितोर, पया “इंजेक बातय उगस पोवयनायो इन्जि, पिसताङ-मयताङ किळ्केङ जमा कीम्ह्‌ट,” इन्जि येसु तनाङ कग़यवालोरिन वेहतोग़. 
पया कतम मुल तिन्जि तेदतस्के, सेन जोनानाङ एयुङ आरिनग्डाहि पिसताङ-मयताङ किळ्केङ जमा कीतस्के, अव बारा डालाङ निंदताङ. 
येसु कीतद इचोटा बेरा सीनातुन ऊळिसि, लोकुर इनदलातोर, “बोग़ मोसानलेह्‌का देवुळता कबुरतोग़ इद दुनियाते वावाल मतोग़, ओग़ निटमे वेग़े आंदोग़ रो!” 
लोकुर नाक पोसि राजाल कीयलाहि ऊळिह्‌तोर इन्जि येसु पुताह्‌कु, ओग़ वग़ोग़े पेसिस गुड्रापोग़ोन अतोग़. 
मुलतस्के येसुनाङ कग़यवालोर सम्दुरतेके ओळ्सिये अतोर. 
ईकळ आस मता, मति येसु ओरगा वावाय मतोग़. अदिह्‌कु ओर कापेर्नाग़ दायलाह ओडाते उदिसि, सम्दुरतुन वेंडसोर मतोर. 
अस्के बेरा दूंद वाताह्‌कु, सम्दुरता एग़ पकाय गोकिंदु. 
ओर रेंड कोस्क बार जागा ओडा वग़्हचोर अतापया, ऊळाटु, येसु एता पोग़ोट्क ताकसोरे, ओडाता एरे वायनदिन ऊळिसि, ओर पकाय रेयतोर. 
मति येसु ओरिन आळो कीस इतोग़, “ननाय आंदन, रा! रेयमाटु.” 
ओन ओडातगा उदिह कीयलाह, ओरा गिर्दा मता. अस्के दोम्‍क्‍नेन ओडा ओरा दायनद जागाते, अबर बाजे दडकचुल एवता! 
येसुसामि देवुळतुन जोहर कीसि, लोकुरिह्‌कु आरिङ तूसतोग़, अद जागातेने तितोर मुलु रोमिस मतोर. इमा दिया नग़्कमि, ओर येसुन कलियलाह जमा आस मतोर. येसुनाङ कग़यवालोर उदिस अतदु उंदिय ओडा मता, अद ओडाते इतेके येसु अनोग़, सिरप ओनाङ कग़यवालोरे अन्ज मतोर इन्जि, लोकुर पुन्जिये मतोर. (मति इंजेके तिबिरिया नाटेनाहि दुस्राङ ओडाङ अद जागाते वातव मताङ.) 
अदिह्‌कु इगा येसु इलेग़, ओनाङ कग़यवालोर वने इलेर इतेके, ओग़ु कापेर्नाग़ सम्दुरकचुल ताकसोरे अन्ज मनदनोग़ बहे, इन्जि वेर लोकुर विचर कीतोर. विचर कीसि वेर वने पया येसुन पर्ह्‌कलाह ओडाने उदिसि, अबर दडटा कापेर्नाटे एवतोर. 
पया येसु अबर दडटगा कलियतस्के, “इचोन चट्पिट बह वातिन, गूरु?” इनजोर लोकुर ताल्ह्‌कतोर. 
अस्के येसु ओरिन इतोग़, “इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्‌नन, मीटु नावाङ बामिह कीयनाङ सीनाङ ऊळताह्‌कु आयो, मति पंजनाह आरिङ तिताह्‌कु, ओसोवन दोर्कनुङ बहे इनजोर नाक पर्ह्‌किह्‌निर. 
अवयनद तिंडटा पेग़्के अनमाट, मति अमेसाता पिसमुळ ईयनद, बेस्केन अववदु तिंडटुन पर्ह्‌काटु. इद्रमता तिंडि माने-मन्कना नडुम पुटटोनन, नना मीक ईकन. बाराह्‌क इतेके अदिन ईयनद अदिकर नावा देवुळबाबाल नाक ईतोग़,” इनजोर इतोग़. 
“माट बह कीकोम इन्जि देवुळता विचर मन्ह्‌ता, गूरु?” इनजोर ओर येसुन ताल्ह्‌कतोर. 
अस्के येसु ओरिन इतोग़, “मीट बहे केमाटु, मति देवुळ लोहतोना पोग़ोन, इतेके नावा पोग़ोन मीट बर्वस तासना, इदे मीट कीयना इन्जि, देवुळता विचर मन्ह्‌ता,” इतोग़. 
अग्डोर नाटेनोर ओन ताल्ह्‌कतोर, “अह इतेके माट नीक नमना इन्जि, माक बेद्रमता सीना तोहतकिन? निमा बाताल कीकिन? 
मावोर मुनेतोर पेदल्कु पेळ्ह्‌कल बूमते देवुळदीपताहि अर्हतदु ‘मना’ इनदनद तिंडि तितोर.सास्त्रमते वने मोसा मुय्तोना लोप्पा रासतद मन्ह्‌ता: ओग़ ओरिह्‌क तिनदलाहि पोग़ोटा बूमताहि तिंडि ईतोग़, इनजोर रासतद मन्ह्‌ता.” 
येसु पया ओरिन इतोग़, “इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्‌नन, पोग़ोटाहि तिंड अर्हतोग़ मोसा मुय्तोग़ आयोग़, नावा बाबाले मतोग़. ओसो इंजेके ओग़े पोग़ोटाहि वायनद करलता तिंडि मीक ईय्ह्‌नन इन्ह्‌तोग़. 
बाराह्‌क इतेके देवुळदीपताहि रेगिसि, इद दुनियातोरिह्‌क अमेसाता पिसमुळ एवाल, ओग़े देवुळ ईयनद तिंडि आंदोग़,” इनजोर इतोग़. 
“ए गूरु, इद्रमता तिंडि माकु अमेसा ईसोर मनु,” इनजोर ओर इतोर. 
येसु पया ओरिन इतोग़, “अमेसाता पिसमुळ ईयनद तिंडि ननान आंदन. बोर नयगा वायनुर, ओरिह्‌क बेस्केने कग़्व वसो आयग़ा. बोर नाक नमनुर, ओरिह्‌क बेस्केने एग़ उनडा वसो आयग़ा. 
मति मीट नावाङ डीसाताङ कबस्किन ऊळिस तेला, नना बोनन इन्जि मीट पुनवाह्‌कु, नाक नमविर इनजोर, मीक नना वेहच मतन. 
बोन-बोन नाक बाबाल ईस्तोग़, ओर कतमतोर नयगा वास्तोर. ओसो बोर नयगा वायनुर, ओरिन नना बेस्केन मल्हच लोहोन आयकन. 
बाराह्‌क इतेके नना नावा विचरते कीयलाह आयो, मति नाक लोहतोना विचर मतप कीयलाह, देवुळदीपताहि रेगतन. 
बोर मन्कलोरिन बाबाल नाक ईतोग़, ओरग्डाहि वग़ोग़ वने लेसनायो, मति ओर कतमतोरिन आक्रिता दियाते नना जीवा अर्हतना, इदे नाक लोहतोना विचर मन्ह्‌ता. 
बोर देवुळता मग़िन पुन्जि नाक नमनुर, ओरिह्‌क अमेसाता पिसमुळ दोर्कग़ा, ओसो नना ओरिन आक्रिता दियाते मल्स जीवा अर्हतना, इद्रम नावा बाबाना विचर मन्ह्‌ता,” इन्जि येसु इतोग़. 
देवुळदीपताहि रेगतद तिंडि ननान आंदन इनजोर येसु इताह्‌कु, यहुदिर तमतमाय येसुना लोप्पा मुयोग़ आंदुर. 
मुयोग़ आसोर ओर इतोर, “वेग़ इतेके योसेपना मग़ि येसु आयोया? वेना तलोग़-तपेन बह माट पुनोम? पया वेग़ नना देवुळदीपताह रेगतन इनजोर, बेद्रम इन्ह्‌तोग़?” 
अस्के येसु ओरिन इतोग़, “मीट-मीटे मुयोग़ आयमाट! 
केंजाटु, नाक लोहतोग़ बाबाल ओस एवालेवा, बोग़े नयगा वाया पग़वोग़. ओसो ननाये ओन आक्रिता दियाते मल्स जीवा अर्हतकन. 
मुनेतोर देवुळता कबुरतोरा सास्त्रमते बह रासतद मन्ह्‌ता इतेके, ओर कतमतोरिन देवुळि काग़्हतग़ा, इद नाक नमवालोरा लोप्पा रासतदु. बोर बाबानग्डाहि केंजिसि कग़यिह्‌तोर, ओर नावाङ पोल्‍लोङ केंजलाह नयगा वास्तोर. 
ननान देवुळतेनाह वातन, नाक विळ्सिसि बोग़े देवुळबाबान ऊळोग़. 
इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्‌नन, नाक नमवालोरिह्‌क अमेसाता पिसमुळ दोर्कताये. 
अमेसाता पिसमुळ ईयनद तिंडि ननान आंदन. 
मीवोर मुनेतोर पेदल्क पेळ्ह्‌कल बूमते देवुळ अर्हतद ‘मना’ इनदनद तिंडि तिन्ज तेला, ओर डोलतोर. 
मति देवुळदीपताहि इळ्न रेगनद बेद तिंडटुन नना वेहतन, अदिन तिनवालोर अमेसा जीवात मनदनुर. 
देवुळदीपताह रेगतद जीवात मनदनद तिंडि ननान आंदन. बोर इद तिंडटुन तिनदनुर, ओर अमेसा जीवात मनदनुर. इद तिंडि नावा मेंदुल आंदु, इदिन नना दुनियातोरा पिसमुळतेनाह्‌कु ईकन,” इनजोर येसु इतोग़. 
इदिन केंजिसि यहुदिर तमतमाय जेटामारा आतोर, “वेग़ मन्कल माक तना मेंदुल तिनदलाह, बेद्रम ईयनोग़, अय?” 
अस्के (नना दुनियातोर कतमतोरा पापमतेनाह्‌कु मोक आयकन, एनवालोरिह्‌के अद मोकता पाय्दा दोर्किह्‌ता, इदिन पुन्पिह कीयलाह) येसु इह वळ्ह्‌कतोग़, “इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्‌नन, नना माने-मन्कना नडुम पुटटोनन, नावा मेंदुदुन तिनवालेवा, ओसो नावा नेतुरतुन उनवालेवा, मीवा लोप्पा देवुळ ईयनद जीवा मनो आयग़ा, गोतो. 
मति बोर नावा मेंदुदुन तिन्ह्‌तोर, नावा नेतुरतुन उन्ह्‌टोर, ओरिह्‌क अमेसाता पिसमुळ दोर्किह्‌ता. ओसो आक्रिता दियाते नना ओरिन जीवा अर्हतकन. 
बाराह्‌क इतेके नावा मेंदुलि करलता तिंडि आंदु; ओसो नावा नेतुरि करलता उंदि उनडनद आंदु. 
बोर नावा मेंदुदुन तिनदनुर ओसो नावा नेतुरतुन उनडनुर, ओर नयगा जोळेम आस मनदनुर, ओसो नना ओरगा जोळेम आस मनदकन. 
नाक लोहतोग़ जीवात मनवाल बाबाल, ओनाय मेटे नना वने जीवात मह्‌नन. अहलेह्‌का बोर नावा मेंदुदुन तिनदनुर, ओर वने नावा मेटे जीवात मनदनुर. 
देवुळदीपताहि रेगतद करलता तिंडि ननान आंदन. मीवोर मुनेतोर पेदल्क मना तिन्ज तेला ओर डोलतोर, अद्रमलेह्‌का इद तिंड आयो. मति बोर इद तिंडटुन तिनदनुर, ओर अमेसा जीवात मनदनुर,” इन्जि येसु काग़्हतोग़. 
कापेर्नाटे मनदनद पार्तनाता लोते येसु काग़्हनेके, इव इचोक गोटिङ वळ्ह्‌कतोग़. 
इव गोटिङ केंजिसि, येसुनाङ कग़यवालोर वेल्‍लाटोर इतोर, “माकु एग़्ङ वास्ता, रा! इविन बोग़ केंजनोग़?” 
नावाङ कग़यवालोर तमतमाय मुयोग़ आस्तोर इन्जि, येसु तना पोटालोप्पा पुतोग़. पुन्जि इतोग़, “मीक इव गोटिङ केंजिस, एग़्कुळलेह्‌का आस्ताया? 
माने-मन्कना नडुम पुटटोनन, नना बेगा मुने मतन, अगा पोग़ोन मल्स दायनस्के, मीट नाक ऊळकिर अस्के, मीट बह इनदकिर? 
मन्कना बुदते विचर केमाटु, ताना पाय्दा बातय इले. मति देवुळता जीवाताहि दोर्कनद बुदते ताकतेकेने, मीकु तानग्डाहि करलता पिसमुळ दोर्कग़ा. बेव गोटिङ नना मीक वेहतन, अव देवुळता जीवाताङ गोटिङ आंदुङ, अविन नमतेके मीकु करलता पिसमुळ दोर्कग़ा. 
मति मियग्डाहि उय्तुर नावाङ पोल्‍लोन नमवोरिर मह्‌निर,” इनजोर येसु इतोग़. बाराह्‌क इतेके नमवोर बोरु, ओसो बोग़ नाक कोंटेतोरा कयदे पोसीयनोग़ इनजोर, येसु मुनेन पुन्ज मतोग़. 
पया येसु इतोग़, “अदिह्‌क मीक नना वेहच मतन इसि, बाबाल देय्वा एवालेवा, बोग़े नयके वाया पग़वोग़ इनजोरे.” 
अस्केडाहि येसुनाङ कग़यवालोर वेल्‍लाटोर, इंजेटाहि ओना संगे मनवल इनजोर, येसुन विळ्सिस मल्स अतोर. 
अस्के येसु तनाङ बळयिर बारा मांदतुन इतोग़, “मीट वने मल्स दायना कीय्ह्‌निरा?” इन्जि ताल्ह्‌कतोग़. 
अस्के सिमोन पत्रु इतोग़, “आयो सामि, नीक विळ्सिसि माट बोनगा दाकोम? अमेसाता पिसमुळताङ पोल्‍लोङ नियगाने दोर्किह्‌ताङ! 
निमाने देवुळ लोहतोग़ पवित्र मन्कनिन आंदिन इनजोर, माट विस्वस कीसि पुतोरोमे,” इन्जि इतोग़. 
“सिमोन, मीट बारा मन्कलोरिन ननान आचतन, निटमे! तेला मति मियग्डाहि वग़ोग़, देयमता बुदतोग़ु मन्ह्‌तोग़,” इनजोर येसु ओरिन इतोग़. 
(येसु इद पोल्‍लो सिमोन इनवाना मग़ि यहुदा इस्केर्योतना लोप्पा वळ्ह्‌कतोग़. ओर बळयिर बारा मुडग्डाहि वेग़ ओर्वोग़ मन्ज तेला, येसुन कोंटेतोरा कयदे पोस एवाल मतोग़.) 
