﻿लूकाल.
21.
पया साव्कर मन्कलोरु मंदिरता लोप्पा संदुकतगा, देवुळतुह्‌क कोताङ वाटनदिन येसु ऊळतोग़. 
अस्के ओसोय गरिब रांडे आंचाळ वने, इतुळताङ रेंड इचुटाङ कोताङ अद संदुकतगा वाटनदिन ऊळतोग़. 
पया सबेटोरिन आळो कीसि, “इह केंजाट, नना मीकु सेतेम वेहतह्‌नन, संदुकतगा दान वाटटोर सबेटोरगा, वेल्‍लाङे कोताङ मन्ह्‌ताङ. (ओसो दान वाटटापया वने, ओरगा कोताङ पिसिह्‌ताङ.) मति इद रांडे आंचानगा बाताले इले, तेला मति तना पिसवग़तुह्‌क तासिस मतव, पूरा कोतान दान वाटटा. अदिनेनाह्‌क देवुळता नद्रते, इद रांडे आंचाळिये, सबेटोरिह्‌काय एक्‍वा कोताङ वाटटा!” इनजोर इतोग़. 
अस्के उय्तुर मन्कलोर मंदिरतुन ऊळिसि, इद्रम वळ्ह्‌कसोर मतोर, “इद मंदिरतुन पकाय सोबाताङ बंडाने, देवुळतुह्‌क ईतद कोडटा सामनते सोबा कीतोर,” इनजोर इतोर. 
अस्के येसु इतोग़, “इंजेके मीट ऊळिह्‌निर, इविस्कनगा बंडाता पोग़ोन बंडा वने मनो आयग़ा. पूरा अर्हचीयनुर, अद्रमता वेला वायग़ा,” इतोग़. 
पया ओरु, “गूरु! निमा वेहतव पोल्‍लोङ बेस्के आयनुङ? इव पोल्‍लोङ आयनुङ इनजोर, तेना बाताल सीना दिसग़ा?” इनजोर ताल्ह्‌कतोर. 
येसु ओरिन इतोग़, “मीक बोग़ाय नाळेह कीयना आयो इनजोर उसरते मन्ह्‌टु. वेल्‍लाटोर नावा पेदिर पोस वासि, नना देवुळ लोहतोनन, इंजेकेन कगो एवता इनजोर इनदनुर. ओरा पेग़्के बह अनमाटु. 
ईनाह-आनाह नालुङ मूलाङ आस लळय्क आस्ताङ इन्जि, मीक एर्का आयग़ा. अस्के मीट रेयमाट बहा. इव पोल्‍लोङ निटम अद्रम आयनुङे, मति अचोट्के बूम मारो आयग़ा. 
“ओसो जातता पोग़ोन जाति तेदग़ा, राजेमता पोग़ोन राजेमि तेदग़ा. 
बेगा बेगा बूमि मेलियिस गुळ्ह दायग़ा. बेगा इतेक अगा दुकळ आयग़ा. रोगह्‌क पुटनुङ. मोयुदगा रेय वेसनाह पोल्‍लोङ आयनुङ, ओसो बेराङ-बेराङ सीनाङ दिसनुङ. 
“इव पूरा पोल्‍लोङ आयनामुने, मीट नाक विस्वस कीतेनाह्‌क, लोकुर मीकु पोस पका तिपल कीयनुर. यहुदिराङ पार्तना कीयनव लोह्‌कनगा पोस ओयनुर, जेलते वाटनुर. ओसो बोर बोर मीकु राजालोरगा, गुमसिरगा ओयनुर. 
अस्के नावा पोल्‍लोता साक्सि ईयलाह, मीक अग़ दोर्कग़ा. 
मीवा नेयम कीयह्‌पा, मीट अगा बाताल वळ्ह्‌ककोम इनजोर, मुनेन आलिह केमाटु. 
मीक बाताल वळ्ह्‌कना मन्ह्‌ता, ताना बुदि नना मीक ईकन. मीवा कोटुलतोर मीवा पोल्‍लोतुन केंजतस्के, पोल्‍लो मल्हता पग़वोर आयनुर. मीवा पोल्‍लोतुन जोल वने तोहता पग़वोर आयनुर. 
“ओसो मीवा तलोग़-तपे, दादाल-तमोग़, जीवातोरु, मीवा गोततोर वने, मीकु विरुदतोरा कयदे पोस ईयनुर, ओसो मियग्डाह उय्तुरिन हव्कनुर. 
मीट नाक विस्वस कीतिर, अदिनेनाह्‌क सबेटोर मीक विरुद कीयनुर. 
मति इद्रम आतेक तेला, मीक बोग़े बूळे कीया पग़वोग़. 
आक्रि एवनाह दीरा पोस मतेकेन, देवुळ ईयनद पिसमुळ मीक दोर्कग़ा. 
“ऊळाट, बेस्के सीपय्क येरुसलेम सहरतुन सर्ने कीयनुर, अस्के सहर बूळेम आयना कगो एवता इनजोर पुन्ह्‌टु. 
अस्के यहुदा पटटे मनवालोर लोकुर पिसकोम इन्जि, मेटानके मकलाह वितिर. सहरता लोप्पा मनवालोर लोकुर, पलते पेसिस वितिर. ओसो नाह्‌कनेके मनवालोर लोकुर, सहरता लोप्पा ओळियमाकिर. 
बह इतेके देवुळि लोकुरिह्‌क सिक्सा ईयग़ा इनजोर, मुनेन सास्त्रमतगा रासतद मन्ह्‌ता. अव सबे पोल्‍लोङ निटम आयनुङ. 
अव दियाने नेलाङ हव्कतव आस्किह्‌क, ओसो पाल ऊहतनव तलिस्किह्‌क, बेचोटा गोसा आयग़ा. इद देसेमतोर लोकुर पका तिपल आयनुर. देवुळता ओङ ओरा पोग़ोन अरयग़ा. 
उय्तुर मन्कलोर तल्वर्कने डोलनुर. उय्तुर मन्कलोरिन बार, दुस्राङ देसेह्‌कनगा दोहच ओयनुर. ओसि यहुदि आयवोरा कालम मारनाह्‌जोम, ओरु येरुसलेमतोरिन काल इळ्न तासनुर. 
“ओसो पोळ्‍दु, नेला, उकाङ, इविस्कनगा सीनाङ दिसनुङ. ओसो इद बूमतगा सम्दुरताङ लच्काङ वायनुङ, अव लच्काङ नेकनदिन केंजिसि, जातिङ-जातिनोर लोकुर पका रेयनुर. 
पोग़ोटा बूमतगा मनदनव सबे मेलियनुङ. इद दुनियाते वायनाङ पीळानेनाह्‌क रेयिसि, लोकुरा जीवा पेसिस अतप आयग़ा. 
अस्के कोनि माने-मन्कना नडुम पुटटोनन नना बेरा डीसाते, लावते, मोयुलता संगे वायनदिन, लोकुर ऊळनुर. 
इव पोल्‍लोङ आयलाह बोटनुङ, अस्के मीट निचि, तलाङ तेहच पोग़ोन ऊळाट. बाराह्‌क इतेके देवुळि मीक विळ्सिह कीयनद दिया एरे एवयग़ा,” इनजोर येसु ओरिन वेहतोग़. 
ओसो येसु ओरिन उंद पोल्‍लो इद्रम वेहतोग़, “गेळाताङ मरान ऊळाटु. 
अव मरानाङ आकिङ रालिह्‌ताङ अस्के, डोय एरे एवयलाह आता इनजोर मीट पुह्‌निर. 
अद्रमे इंजेक नना वेहतनव पोल्‍लोङ आयनदिन मीट ऊळकिर, अस्के देवुळता राजेम एवयलाह आता इनजोर पुन्ह्‌टु. 
इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्‌नन, इव सबे पोल्‍लोङ बेचानाह करल आयोङ आयनुङ, अचानाह इद पीळतोर बूळेम आयोर आयनुर. 
पोग़ोटा बूमि, इळ्ता बूमि मायनुङ, मति नावा पोल्‍लो बेस्केन मायो आयग़ा. 
“अदिनेनाह्‌क मीटु कल्क उनडना, रिमाते विचर वातप कीयना, ओसो इद दुनियाताङ कबस्कना सीताते मुळ्न्दिस मनमाटु. बह इतेके नना वायनद दियाते, मीक दोम्ह्‌क्ने वदतगा एग़्कतप आयमाकि इनजोर, उसरते मन्ह्‌टु. 
अद दिया इद पूरा दुनियाता लोकुरगा, अद्रमलेह्‌काने दोम्ह्‌क्नेन वास अरयग़ा. 
अदिनेनाह्‌क उसरते मन्जि, इव पूरा आयनव पीळाङ-दोकानाहि पिसकोम इन्जि, अमेसा दीरा पोसि पार्तना कीसोर मन्ह्‌टु. अह कीतेके नना माने-मन्कना नडुम पुटटोनन वायकन अस्के, मीट नावा मुनेह बेदे रेयलेवा नितकिर,” इनजोर येसु वेहतोग़. 
पया येसु दिनमे मंदिरतगा काग़्हन्दोग़. अह कीस नुल्पेडुह्‌क बार, सहरताह पेसिस जय्तुन इनदनद मेटातगा अन्जि मंदोग़. 
अद्रमे वेल्‍लाटोर लोकुर ओना पोल्‍लोतुन केंजलाहि, सकरिय मंदिरतगा अंदुर. 
