﻿लूकाल.
20.
उंद दिया येसु मंदिरतगा लोकुरिन काग़्हनेके, बेसता कबुरतुन वेहचोर मतोग़. अस्के पेर्मालोर, सास्त्रमगूरुर, वेरु यहुदिराङ पेदल्कना संगे ओनगा वातोर. 
वासि “निमा बोना अदिकरते इग्डाह लोकुरिन पूंडलाह आतिन? नीक इद अदिकर ईतोग़ बोग़ आंदोग़, अले माक वेहा?” इनजोर ताल्ह्‌कतोर. 
ताल्ह्‌कतस्के येसु इतोग़, “अले अह इतेके नना वने मीक उंद पोल्‍लो ताल्ह्‌किह्‌नन! 
देवुळता पेदिरते एग़ मीहतनद अदिकर, योहनिह्‌क बेग्डाह दोर्कता? देवुळतेनाहुया बार मन्कनेनाहु? अले वेहाट,” इतोग़. 
अस्के ओर तमतमाये, कुस्क-कुस्क आसोर वळ्ह्‌कलाह आतोर, “वेन माट बाताल वेहतकल रा? देवुळतेनाहे ओन्क एग़ मीहतलाह अदिकर दोर्कता इनजोर वेहतेक अचोन, ‘मीट पया बाराह्‌क योहननाङ केंजविर?’ इनजोर माक इनदनोग़. 
ओसो मन्कनेनाहे ओन्क एग़ मीहतलाह अदिकर दोर्कता इनजोर इतेके, सबेटोर मावा पोग़ोन बंडाङ उकनुर, बाराह्‌क इतेके लोकुर योहनिन देवुळता कबुरतोग़ मतोग़ इनजोर इन्ह्‌तोर,” इन्जि विचर कीतोर. 
अदिनेनाह्‌क ओरु, “माट पुनोम योहनिह्‌क बेग्डाह एग़ मीहतलाह अदिकर दोर्कतायो,” इनजोर इतोर. 
इतस्के येसु वने ओरिन “अह इतेके नना वने इव कबस्किन बोना अदिकरते कीयलाह आतन, अदिन मीक वेहोन,” इनजोर इतोग़. 
पया अगा मता मुडुह्‌क, येसु उंद पुन्पिह कीयनद पीटो इद्रम वेहता बोटटोग़ इतेके, “ओर्वोग़ मन्कल तना जागातगा अंगुर सोपता वाळुम ओग़्सतोग़. ओग़्सिसि उय्तुर मन्कलोरिन कूलते ऊळेवाळे कीयलाह तासतोग़. तासिसि वेल्‍लाङे दियाङ मनदलाहि, दुस्रा देसेमते अतोग़. 
“पया मनेक मनेके, पंडिङ कोयनद वेला एवता. अस्के वाळुमतुन ऊळेवाळे केवालोर माल्काना तूस ईयनुर इन्जि, अंगुर वाळुमतोग़ माल्काल तना ओर्वोग़ ओर्युलतोन लोहतोग़. मति वाळुमतुन ऊळेवाळे केवालोर ओन पोसि पका नल्हतोर, अह कीसि वेट्‍टाङ कय्क पूंडिसीतोर. 
पूंडटस्के पया, माल्काल ओसो ओर्वोग़ ओर्युलतोन लोहतोग़. ओर ऊळेवाळे केवालोर ओन वने पोसि पका नल्हतोर. ओसो लजा वानाह ओना कदर रेहचि, वेट्‍टाङ कय्क पूंडिसीतोर. 
मुचाकेपाते माल्काल ओसोवने ओर्वोग़ ओर्युलतोन लोहतोग़. ओन वने नोमुर्क आनाह पका नल्हचि, वाळुमता पलते वाटिसीतोर. 
“पया इद्रम आनेके, अद वाळुमता माल्काल तनतनाय विचर कीतोग़, ‘इंजेके नना बह कीकन? अले इंजेक नना जीवा कीतोग़ नावा मग़िन लोहतकन, अस्के ओन ऊळिस बह कदर एवोरा?’ इनजोर मग़िन लोहतोग़. 
मति ओर मन्कलोर ओग़ वायनदिन ऊळिसि, तमतमाय इद्रम विचर कीतोर, ‘अरे वेग़ इतेक माल्काना मग़ि आंदोग़ रा! वेन हव्कतेक अचोन, पया इद वाळुम मावा आयग़ा,’ इनजोर इतोर. 
पया ओग़ पेकाल अगा वातस्के, ओन वाळुमता पलतेह ओसि हव्कतोर. “अंगुर वाळुमता माल्काल इंजेके ओरिन बह कीयनोग़? 
ओग़ वासि ओर अद वाळुमतुन कयदे कीतोर सबेटोरिन हव्कनोग़. अह कीसि अद वाळुमतुन दुस्रोरा कयदे ईयनोग़,” इनजोर वेहतोग़. इद पोल्‍लो केंजिसि, अगा मतोर केंजवालोर “अद्रम बेस्केन आयमाकि!” इनजोर इतोर. 
अस्के ओरेकेन ऊळिसि, येसु इतोग़, “बेद बंडातुन मुने बेल्दर्क पोहचीतोर, अदे बंडा इंजेके आदरता मूला-बंडा आता. इद्रम देवुळता सास्त्रमतगा रासतदिना अर्तम पया बाताल आस्ता? 
बोग़ अद बंडातगा अरयनोग़, ओग़ ईंदेग़-पोदोग़ आयनोग़. मति अद बंडा बार बोनगा अरता इतेके, ओग़ गुंडा-गुंडा आयनोग़,” इनजोर इतोग़. 
इद पोल्‍लोतुन वेहनेके, वेग़ मावा लोप्पाने इव पोल्‍लोङ वेहतलाह आतोग़ इन्जि, अदे वेलाते सास्त्रमगूरुर ओसो पेर्मालोर, येसुन बहाय कीस पोयतलाह ऊळिंदुर. मति लोकुर माक विरुद कीयनुर इनजोर रेयतोर. 
वेर पया येसुन पोयतलाह इद्रम पट कीतोर इतेके, येसु बेदाय तपिस पोल्‍लो वळ्ह्‌कतेके, ओन पोसि रोम सर्करतागुमसिनगा ओयकल इनजोरे, सेतेमतोरोम इन्जि नाळेह केवालोरु, आय्डाङ गुंजवालोरिन येसुनगा लोहतोर. 
अस्के वेर ओनगा अन्जि इद्रम ताल्ह्‌कतोर, “गूरु! निमा सेतेमतोनिन आंदिन, ओसो अद्रम काग़्हतह्‌निने वने. बेस्केन उड्लोर-बेरोर इनजोर ऊळविन. ओसो देवुळता अग़दुन सेतेमते तोहतह्‌निन इनजोर माट पुह्‌नोम. 
मति इंजेके माक वेहा, रोम सर्करतुह्‌क सिद्‌वा दोहतनद मावाङ अडोना अडम मन्ह्‌ताया, इलेया?” इनजोर ताल्ह्‌कतोर. 
मति ओरा सत्रल बुदतुन पुन्जि, येसु इद्रम इतोग़, 
“अले नाक उंद वेंडटा कोता ईम्ह्‌ट,” इतोग़. ओर ईतस्के “इद कोतातगा बोना पोटो ओसो पेदिर रासतद मन्ह्‌ता?” इनजोर येसु ताल्ह्‌कतोग़. अस्के “कय्सर राजानाये” इनजोर ओर इतोर. 
इतस्के “अह इतेके, बेद रोम राजेमता कय्सर राजाना मन्ह्‌ता, अद ओन्के ईम्ह्‌टु! ओसो बेद देवुळ ताल्ह्‌किह्‌ता, अदिन देवुळतुह्‌क ईम्ह्‌टु,” इनजोर येसु इतोग़. 
येसुना वेहतद पोल्‍लोतुन केंजताह्‌कु, ओर बयल आसि केमेन आतोर. ओरु लोकुरा मुनेह, अद पोल्‍लोतेनाह्‌क येसुन पोयता पग़वोर. 
पया ओसो सदुकिरा तुंगातोर उच्वुर वासि, येसुन ताल्ह्‌कतोर. (वेर सदुकिरा तुंगातोर इतेके, मन्कलोर डोलतापया, बोरे जीवा अरवोर इनजोर इंदुर.) 
“गूरु! मोसाल मावासाटि इद्रम रासिस तासतोग़ इतेके, ‘मग़मियाळ लेवाय हातोग़ इतेके, ओना रांडे मुतेना संगे ओना तमोग़ जोळेम आसि, तमदादाना लोता लोन निल्पिह कीयना,’ इनजोर मन्ह्‌ता. 
“इंजेके तमोग़ एळवुर मतोर. ओरग्डाह मुनेतोग़ तमदादाल मुते ततोग़. मति मग़मियाळ आयवाये ओग़ डोलतोग़. 
डोलतस्के ओना पेग़्केडोग़, अद रांडे मुतेना संगे जोळेम आतोग़. ओग़ वने मग़मियाळ आयवाये डोलतोग़. 
ओसो ओर्वोग़ ओना पेग़्केडोग़ वने, अद्रमे तान ततापया डोलतोग़. इद्रमलेह्‌का तमोग़ एळवुर आसि, मग़मियाळ आयवाये डोलतोर. 
वेर सबेटोरा पया अद रांडे आंचाळ वने डोलता. 
मति इंजेक ओर ओसोवन जीवा अरतस्के, एळवुरग्डाहि अद आंचाळि बोना मुते आयग़ा? बाराह्‌क इतेके ओर एळवुर आसि, ताना संगे जोळेम आस मतोर,” इतोर. (हामुरताहि जीवा अरयनदिन बय्तळ लोकुरे नमिह्‌तोर इन्जि तोहतलाह, वेर इह ताल्ह्‌कतोर.) 
इतस्के येसु ओरिन इतोग़, “इद कालमतोर लोकुर मुतेस्क ततह्‌तोर, ओसो मुजोह्‌क वने दास्ताङ. 
मति बोर लोकुर हामुरतग्डाहि ओसोवने जीवा अरयना लायक मनदनुर, ओर वायना कालमते बेस्केन मुतेस्क तवोर आयनुर, मुजोह्‌क अनोङ आयनुङ. 
ओसो ओर देवुळताङ देवतुल्कना लेह्‌का मन्जि, बेस्केन डोलोर आयनुर. ओसोवने जीवा अरतेनाह्‌क, ओर देवुळताङ पिलाङ-पेकोर वने आयनुर. 
केंजाट, (मावा पेदामुय्तोर अब्रहम, इसक, याकुब, वेर हातस्के, वेल्‍लाङे वर्साना पया मोसाल मतोग़. अस्के) किस पोतिस मतद मरा जपता लोप्पा मोसाल रासनेके, ‘अब्रहम, इसक, याकुब वेर मोळ्कनद देवुळतन ननान आंदन!’ इन्जि सामि इतद पोल्‍लोतुन रासतोग़. इद्रम इन्जि डोलतोर वने जीवा अरयह्‌तोर इनजोर तोहतोग़. 
बह इतेके देवुळतुन हातोर मोळ्कोर, मति जीवात मनवालोरे मोळ्किह्‌तोर; (इतेके देवुळि अह इनदनस्के, ओर मुवुर हातोराङ जीवाङ मंदुङे.) अद देवुळता सबेटोर लोकुराङ जीवाङ नेंड वने पिसिह्‌ताङे,” इनजोर येसु इतोग़. 
येसु वेहतद पोल्‍लोतुन केंजिसि, “गूरु! निमा बेस वेहतिन,” इनजोर उय्तुर सास्त्रमगूरुर इतोर. 
ताना पया येसुन ओसोवने पोल्‍लोङ ताल्ह्‌कलाहि, बोन्के बह दीरा वावो. 
पया येसु ओरिन ताल्ह्‌कतोग़, “देवुळ लोहवाल पिसिह केवाल किर्स्तुनुदाविद राजाना पुळ्गतोग़ इनजोर इन्ह्‌तोर, इद बेद्रम आया पग़यह्‌ता? 
दाविद राजाल कुदि देवुळताङ पाटाना सास्त्रमतगा इद्रम वेहतोग़: देवुळि नावा सामिन इता, ‘बेचानाह नना नीवा कोटुलतोरिन, नीवाङ काल्कना इळ्न तच एवोन, अचानाह नावा तिनळ बाजेता राजगादेतगा उदिस मन,’ इता इन्जि दाविद वेहतोग़. 
इद्रम दाविद राजाल तना कुदि पिसिह केवाल किर्स्तुन ‘सामि’ इन्ह्‌तोग़. इतेके ओग़ दाविद राजाना पुळ्गतोग़ बेद्रम आया पग़यह्‌तोग़?” इनजोर इतोग़. 
सबेटोर लोकुर ओना पोल्‍लोतुन केंजसोर मतोर, अस्के येसु तनाङ कग़यवालोरिन इद्रम इनदा बोटटोग़: 
“सास्त्रमगूरुरग्डाहि उसरते मन्ह्‌टु. ओर तमा बेरातनम तोहतलाहि, लाट गेंदेङ केग़्सि तिरियलाह ऊळिह्‌तोर. बजरतगा मनवालोरु तम्क जोहर कीयिर इनजोर विचर कीस्तोर. मावाङ पार्तना कीयनव लोह्‌कनगा वेरिह्‌क उदलाह, मुनेहतेह कुर्सिङ गावले, कुळ्पिङ तिनदनाङ जागानगा उदलाह, वेर कदरताङ जागाङ पर्ह्‌किह्‌तोर. 
ओसो वेर रांडे आस्किन नाळेह कीसि लूटे कीस्तोर. ओसो लोकुरिह्‌क दिसना इन्जि, वेल्‍लाय जोम पार्तना कीस्तोर. इद्रमतोर लोकुरिह्‌क मात्रम दुस्रोरिह्‌काय एक्‍वा सिक्सा देवुळि ईयग़ा,” इनजोर वेहतोग़. 
