﻿लूकाल.
13.
पया उय्तुर मन्कलोर येसुनगा वासि, इद्रम वेहतोर इतेके, “गालिल पटटोर उय्तुर मन्कलोर मंदिरतगा तमाङ मोकिङ ईसोर मतोर. (अस्के पिलातिइनवाल गुमसितनाङ सीपय्किन लोहचि, ओरिन हव्कनाह कीतोग़.) इद्रम पिलाति ओरा नेतुरतुनु, मोक ईतविना नेतुरता संगे काल्ह्‌पतोग़,” इनजोर वेहतोर. 
वेहतस्के येसु ओरिन इतोग़, “गालिल पटटा दुस्रोर लोकुरिह्‌काय, ओर डोलतोर वेल्‍ला पापिर मतोर, अदिह्‌क ओरिन हव्कतोर इनजोर, मीवा विचर मन्ह्‌ताया? 
अद्रम आयो! नना मीक वेहतह्‌नन, मीट वने पापमता अग़दाहि मलवेक अचोन, बेद्रम ओर डोलतोर, अद्रमे डोलकिर. 
अद्रमे सीलो इनदनद वेच्‍चातगा बेरा मिदे मुटटस्के, अट्रा मन्कलोर डोलतोर. बह येरुसलेम सहरतगा मतोर दुस्रोर लोकुरिह्‌काय, वेर डोलतोरु वेल्‍ला कसुरतोर मतोर इनजोर, विचर कीय्ह्‌निरा? 
अद्रम आयो! नना मीकु वेहतह्‌नन, मीट सबेटोरिर वने पापमता अग़दाहि मलवेके, अद्रमे डोलकिर,” इनजोर वेहतोग़. 
ओसो ओरिन तेळियिह कीयलाहि, उंद पुन्पिह कीयनद पीटो इद्रम वेहतोग़ इतेके, “ओर्वोग़ मन्कल तना अंगुर वाळुमतगा, उंद अंजिर मरा ओग़्सिस मतोग़. अद मरा आदताया, आदोया इनजोर ऊळलाह वातोग़, मति अद मरा आदो. 
आदवाह्‌कु माल्काल वाळुमतुन ऊळेवाळे केवान इतोग़, ‘इद मरा आदग़ा बहे इनजोर, नना मूंड वर्सानाहि ऊळलाह आतन, मति आदतद उंद काया वने नाक दोर्को. इद उगसिय जागातुन आपिस तासता, तेन नळ्किस पोहचीम,’ इनजोर इतोग़. 
अस्के ऊळेवाळे केवाल इतोग़, ‘माल्का! ओसो उंद वर्सामेंड केपिस ऊळा. नना मराता सर्ने बोंदा काचि, कतुम वाटिस ऊळकन. 
पया पेग़ेन्‍ड आदता इतेक बेसे, आदो इतेक बार, तेन नळ्किस पोहचीकिन’ इतोग़,” इनजोर येसु वेहतोग़. 
पया उंद पोल्वादियातेपार्तनाता लोतगा, येसु मुडुन काग़्हचोर मतोग़. 
अस्के अगा उंद आंचाळ मता, तान अट्रा वर्सानाहि देयम पोस मता. अदिनेनाह्‌क ताना मोळ्कोटुह्‌क गूनि पेसिस मता, अद मुर्तिय दिग्ने निता पग़वो आंदु. 
येसु तान ऊळिसि, तनगा एरे केयतोग़. केयिसि “बायि, नीवा दुकताहि निमा सव्रेम आतिन” इद्रम इनजोरे, 
ताना पोग़ोन तना कय तासतोग़. तासतस्के चट्‌नेन अद दिग निता, निचि देवुळतुन जोहर कीया बोटटा. 
मति येसु पोल्वादियाते तान सव्रे कीतोग़ इनजोर, यहुदिरा पार्तनाता लोता मुक्याल ओङ आसि, अग्डा मुडुन इतोग़, “कबळ कीयलाहि इतेक, वारमतुह्‌क आरुङ दियाङ मन्ह्‌ताङ, नेटा दिया आयो. अदिनेनाह्‌क दुकताहि सव्रेम आयलाह, बेदाय दुस्रा दियाते वायना इतेक वाटु. मति पोल्वादियाते मात्रम, सव्रेम आयलाह वामाटु,” इतोग़. 
अस्के येसुसामि इतोग़, “एय सोङ केवालोरिर! पोल्वादियाते मीवा कोंदातुन, आयवेक गाळ्‍दतुन कोळ्काताहि विळ्सिसि, एग़ ऊहतलाह ओयविरा? 
इद आंचाळ अब्रहमना कूळता आंदु, तेन अट्रा वर्सानाह देयह्‌कना मुक्याल दोहच तासिस मता. बह पोल्वादियाते तेन दुकताहि सव्रे कीयनद आयोया?” इतोग़. 
येसु इद्रम इतस्के, ओना विरुद केवालोर लजा आतोर. मति दुस्रोर मन्कलोर “येसु पका बेसता कबळ कीस्तोग़,” इनजोर पका गिर्दा आंदुर. 
पया येसु पुन्पिह कीयनद उंद पीटो वेहतोग़, “देवुळता राजेमता पोल्‍लो बेद्रम बेर्सग़ा? अद पोल्‍लो बेदिना लेह्‌काडा इनजोर तेळियिह कीकन? अद इद्रमता इतेके: 
बोग़ो ओर्वोग़ मन्कल तना लकातगा, पुलुळ पेनेम वीततोग़. अद इचुटा पेनेम मोन्ह्‌टिस, उंद बेरा मरा आता. अस्के पिटेङ तानाङ पंगानगा वासि, गूडाङ पंडटाङ,” इनजोर वेहतोग़. 
येसु ओसो उंद पीटो वेहतोग़, “देवुळता राजेमता पोल्‍लो इद्रमलेह्‌का मन्ह्‌ता इतेके, 
बेदो उंद आंचाळि उचुन ओयता जावा पिंडटुन, मूंड तवाङ पिंडटगा काल्ह्‌पता. पया अद पूरा पिंडि ओयिसि बोल्गता,” इनजोर वेहतोग़. 
अद्रमे पया येसु येरुसलेमतेके अनेके, वेल्‍लाङे नाह्‌कनोरिह्‌क देवुळता पोल्‍लोतुन वेहचोर अतोग़. 
अस्के ओर्वोग़ मन्कल ओन इद्रम ताल्ह्‌कतोग़, “गूरु! उय्तुरे मन्कलोरिन देवुळि पिसिह कीयग़ाया बहु?” इतोग़. अस्के येसु ओन इतोग़, 
“नना मीक वेहतह्‌नन, वेल्‍ला पसलेवदु उड्ला अग़दुह्‌कु, देवुळता राजेमतगा नेङलाह ऊळाटु. बाराह्‌क इतेके वेल्‍लाटोर लोप्पा नेङलाह ऊळनुर, मति नेङ पग़वोर आयनुर. 
पया लोता माल्कानन नना तेदिस अग़दुन केहतकन, अस्के मीट दारावंडटगा निचि ‘सामि! मयेनाह्‌क तेल्प तेग़या!’ इनजोर तेल्पतुन कोह्‌कसोर केयकिर. मति नना मीकु, ‘मीट बेग्डाह वातिरो, नना मीक पुनोन!’ इनदकन. 
अस्के ‘मति माट ऐंगेन तितल, उटल, निमा मावाङ अग़िनगा माक देवुळता पोल्‍लोतुन वेहतिन,’ इनजोर मीट इनदकिर. 
मति नना, ‘एय देवुळता पोल्‍लोतुन केंजवोरिर! नना मीक मुर्तिय पुनोन, नयग्डाह विताट!’ इनदकन. 
“मीटु देवुळ राजेम कीयनगा अब्रहम, इसक, याकुब ओसो सबेटोर देवुळता कबुरतोरिन ऊळकिर. मति मीक इतेके, अग्डाहि पलते सिरप अळयना, पल्क कोग़्कना, इद्रमता जागाते दोबिस ईयनुर. 
अस्के ईनाह-आनाह, पूरा बूममेटोर लोकुर देवुळता राजेमतगा वासि, कुळ्प तिनदना बतते उदनुर. 
इद्रमलेह्‌का इद बूमते बोरिन-बोरिन उड्लोर इह्‌निर, अस्के ओर बेरोर आयनुर. ओसो बोरिन-बोरिन बेरोर इह्‌निर, ओर अस्के उड्लोर आयनुर,” इतोग़. 
अचोटेन उय्तुर परुसिर ओनगा वासि इतोर, “एरोद अंतिपस राजाल नीक हव्कलाह ऊळिह्‌तोग़. निमा इग्डाह बेगातेल दुस्रा जागाते अनु.” 
इनजोर इतस्के येसु ओरिन इतोग़, “अले, अन्जि ओग़ कोय्लेलेह्‌काडोग़ एरोद अंतिपसिन वेहाट, ‘नेंडु नाळि नना मन्कलोरग्डाहि देयह्‌किन पेसिह कीकन, ओसो दुकतोरिन सव्रे कीकन. पया मने नावा कबळतुन मारिह कीकन. 
मतिंगा देवुळता कबुरतोन्क येरुसलेम सहरता पलते डोलनद बेस आयो. अदिनेनाह्‌क नेंडु, नाळि, मने नना येरुसलेमतके अनजोर मनदना गावले,’ इनजोर वेहचीम्ह्‌ट,” इतोग़. 
ओसो (येरुसलेमतोर मन्कलोरिन सीता कीस) इद्रम इतोग़: “ए येरुसलेमतोरिर, ए येरुसलेमतोरिर, देवुळता कबुरतोरिन हव्कवालोरिर, देवुळि मियगा लोहतोरिन बंडाङ उकवालोरिर! बेद्रम तलोग़ कोग़ु तनाङ पीसेन काग़ोलिह्‌ता, अद्रमलेह्‌काने मीकु नयगा गुम कीयना इन्जि, बेचोको मल्काङ नावा विचर आंदु! मति मीट नाकु अह कीयलाह एविर. 
केंजाट, मीवा मंदिर इम्ने आनाह, देवुळि मीक विळ्सिस दायग़ा. नना मीक वेहतह्‌नन, नना मल्स वायह्‌पा ‘देवुळबाबाना अदिकर पोस वावाह्‌कु, देवुळता देय्वा दोर्कि!’ इनजोर मीट इनदकिर, अचानाह नना मीवाङ कोंडाह्‌क मुर्तिय दिसोन आयकन,” इनजोर इतोग़. 
