﻿लूकाल.
10.
पया येसुसामि मूंड वीसाङ बारा (72) तनाङ कग़यवालोरिन आचतोग़, आचिसि तन्क दायना मतव सबे नाह्‌कने, ओरिन इर्वुर-इर्वुरिन कीसि, मुनेह लोहतोग़. 
लोहतह्‌पा इद्रम वेहतोग़, “वेर लोकुर पोलमते वेल्‍लाय पंडटद पंटालेह्‌का मन्ह्‌तोर, मति वेरिन देवुळतगा तवालोर बूतिनोर आलोर. अदिह्‌के पोलमता माल्काललेह्‌काडा देवुळि, लोकुरिन बेसता कबुर वेहचि तनगा तवालोर बूतिनोरिन लोहि इन्जि, मीटु तान अर्ज कीसोर मन्ह्‌टु. 
इह केंजाट! लोळ्ङानगा गोरेपिलान लोहतपु, नना मीक लोकुरगा लोहतह्‌नन, अन्ह्‌ट! 
अनेके मीवा संगे जोर्का आयि, गेंदेङ आयि, एल्पुस्क आयि, बेदिने पोस ओयमाटु. ओसो अग़दे बोग़ाय कलियतेके, जोहर वने केमाटु. 
बेदाय लोतगा अतेके सबेट्क मुने, ‘इद लोतोरिह्‌क सुकम दोर्कि,’ इनजोर बर्कत ईम्ह्‌टु. 
अद लोते मीक जागा-पग़्सा कीयलाह गिर्दातोग़ मन्कल मतेके, मीट ईतद बर्कत ओन्क दोर्कग़ा. मति ओग़ गिर्दा आयोग़ इतेके, मीट ईतद बर्कत ओन्क दोर्को आयग़ा. 
ओसो बेदाय नाग़ अतेक अचोन, लोह्‌क-लोह्‌क अनमाटु. बेदाय उंदिय लोतगा मन्जि, ओर बाताल ईस्तोर, आताल तिनजोर-उनजोर मन्ह्‌टु. मीट बोरगा देवुळता पोल्‍लो वेहतलाह दाय्ह्‌निर, ओर मीकु इव पूरा ईयनदे. 
मीट बेदाय उंद नाग़ अतस्के, अद नाटेनोर मीक बेस-नेह्‌ना केयिसि उदिह कीतेक अचोन, ओर मीकु बाताल तिनदलाह ईस्तोर, अदिने तिन्ह्‌टु. 
अद नाटेनाङ बेमरतोरिन सव्रे कीम्ह्‌टु, ओसो देवुळि मन्कलोरगा राजेम कीयनद कगो मियगा एवयलाह आता इनजोर वेहाटु. 
मति बेदाय नाग़ अतस्के, अद नाटेनोर मीक बेस-नेह्‌ना ऊळवेके, अद नाटेनाङ बजर्क-बजर्क अन्जि, इद्रम वेहाट इतेके, 
‘मावाङ काल्कनगा तुंडटद मियग्डा दुरातुन इगान दुल्पिह्‌नोम, (मीट देवुळता पोल्‍लोतुन केंजविर इनजोर, इद दुरा साक्सि मनदग़ा.) मति देवुळि इतेके मन्कलोरगा राजेम कीयनद कगो एवयलाह आता, इदिन सीतात तासाटु,’ इनजोर वेहाटु. 
ओसो नना मीक वेहतह्‌नन, सोदोम नाटेनोरिन देवुळि (ओराङ लाग्वाङ कबस्कनेनाह्‌क मुने सिक्सा ईसि) बूळे कीता. तान्काय वीळिसि नेयमता आक्रि दियाते, अद नाटेनोर सिक्सा आयनुर,” इनजोर येसु ओरिन वेहतोग़. 
पया ओसोवने वेहतोग़, “ए कोराजिन नाटेनोरिर! बेत्‍सेदा नाटेनोरिर! देवुळि मीक सिक्सा ईयग़ा. बाराह्‌क इतेके, मियगा बेव बामिह कीयनाङ कबस्क कीतन, अव सोर, सिदोन, इव लाग्वाङ नाह्‌कने कीस मतेके, अग्डोर अस्केन बेस्कोटे केंजिसि, पोता-गेंदेङ उहचि, तलातगा नेग़ वाटिस, तमा पापमताहि मिळ्न्दिस मनेर, (मति मीट मीवा पापमताहि मिळ्न्दविर.) 
बाताले आयि, सोर, सिदोन, इव नाह्‌िकह्‌काय वीळिसि, नेयमता आक्रि दियाते देवुळि मीक सिक्सा ईयग़ा. 
ए कापेर्नाटेनोरिर! मीट देवुळदीपतगा पोग़ोन एवयकोम इह्‌निरा? आयो, देवुळि मीक इळ्ने हानादीपतगा पोहचीयग़ा! 
“मीट कग़यवालोराङ पोल्‍लोङ बोर केंजिह्‌तोर, ओर नावाङ पोल्‍लोङ केंजिह्‌तोर, ओसो बोर मीवाङ पोल्‍लोङ केंजोर, ओर नावाङ पोल्‍लोङ केंजोर. अद्रमे बोर नावाङ केंजोर, ओर नाक लोहवानाङ वने केंजोर,” इनजोर येसु वेहतोग़. 
पया येसु लोहतोर मूंड वीसाङ बारा (72) मन्कलोर पका गिर्दाते मल्स वातोर. वासि येसुन इद्रम इतोर, “सामि, (माट नीवा पेदिरते देयह्‌किन वने पूंडटोम,) अव देयह्‌क मावा पोल्‍लोतुन केंजताङ वने,” इतोर. 
इतस्के येसु इतोग़, “देयह्‌कना मुक्याल आरेम आसि, किस-उळ्मलेह्‌का पोग़ोटाह इळ्न अरतदिन नना ऊळतन. 
केंजाट! तरस्किन, मिचोन ओय्ह्‌कलाहि, ओसो देयह्‌कना पूरा लावतुन गेल्सलाहि, नना मीक अदिकर ईतन. मीकु बेदे बाताले नुस्कन केवोङ आयनुङ. 
मति देयह्‌क मीवा पोल्‍लोतुन केंजिह्‌ताङ इनजोर, इचोन गिर्दा आयमाटु! मति मीवाङ पेदिर्किन, देवुळ तना पिसमुळता पुस्तकते रासिस तासता, तानेनाह्‌के पका गिर्दा आम्ह्‌टु,” इनजोर इतोग़. 
अचोटेने देवुळता पवित्र जीवाते येसु गिर्दा आतोग़. आसि इद्रम इतोग़, “ए बाबा! इळ्ता, पोग़ोटा बूमता सामिनिन! नना नीक जोहर कीय्ह्‌नन बाबा, बाराह्‌क इतेके निमा इव सेतेम पोल्‍लोन ‘बुदतोरोम, पका तेळियतोरोम’ इनवालोरिह्‌क तोहवालेवा, ‘उड्लोरोम, बुदलेवोरोम’ इनवालोरिह्‌क तोहतिन. निटमे बाबा, नीवा विचर इद्रमे कीयनद मता,” इतोग़. 
ओसो “नावा बाबाल नाकु सबे पुनदलाह ईतोग़. नावा देवुळबाबान विळ्सिसि, देवुळता मग़ि बोग़ आंदोग़ इनजोर बोग़े बह पुनोग़. अहे देवुळता मग़िन विळ्सिसि, देवुळबाबाल बोग़ आंदोग़ इनजोर बोग़े पुनोग़. अद्रमे नना बाबान तोहतलाह बोन-बोन आचिह्‌नन, ओरु बाबान पुनदनुर.” 
ओसो कग़यवालोरिन अलग ओसि, ओरिन इतोग़, “नना कीयनाङ कबस्किन ऊळिह्‌निर इतेके, मीट बेचोन देय्वातोरिर! 
बाराह्‌क इतेके नना मीक वेहतह्‌नन, नावा मुने मतोर वेल्‍लाटोर देवुळता कबुरतोरु ओसो राजालोरु, मीट ऊळनव कबस्किन ऊळकोम इंदुर, मति ऊळ पग़वोर. मीट केंजिह्‌निर अव पोल्‍लोन केंजकोम इंदुर, मति ओरिह्‌क केंजलाह दोर्को,” इनजोर इतोग़. 
अचोटेने ओर्वोग़ सास्त्रमगूरु वासि, येसुना पट ऊळलाहि ओन इद्रम ताल्ह्‌कतोग़, “गूरु! अमेसाता पिसमुळ दोर्किह कीयलाहि, नना बाताल कीकन?” इतोग़. 
इतस्के येसु इतोग़, “मोसानाङ अडोना सास्त्रमतगा बाताल रासतद मन्ह्‌ता? अगा निमा बाताल अर्विह्‌निन?” इनजोर ताल्ह्‌कतोग़. 
ताल्ह्‌कतस्के ओग़ इतोग़, “देवुळि नीवा सामि इनजोर तान नीवा पूरा बुदताहि, पूरा जीवाताहि, पूरा लावताहि, पूरा विचरताहि जीवा कीमु. ओसो निमा कुदतुन जीवा कीतपु, नीवा एरे-गूरेतोरिन वने जीवा कीमु.” इनजोर इतोग़. 
इतस्के येसु इतोग़, “निमा बराबर वेहतिन! अद्रमे निमा वने कीमु, अस्के अमेसाता पिसमुळ नीक दोर्कग़ा.” 
इद्रम इतस्के, ओग़ गूरु नना तपलेवोनन इनजोर तोहतलाहि, “नावा एरे-गूरेतोर इतेके बोर आंदुर गूरु?” इनजोर येसुन ताल्ह्‌कतोग़. 
ताल्ह्‌कतस्के येसु इतोग़, “केंजा! ओर्वोग़ यहुदि मन्कल येरुसलेम सहरताहि यरिग़ो नाग़ अनजोर मतोग़, अस्के नडुम अग़दे ओन कलेर पोयतोर. पोसि ओना सबे सामनतुन ऊंदिसि, ओनाङ आङिङ-गेंदेङ कुय्ह कीतोर, कीसि ओन कुस्क मेग़्यनाह पका नल्हचि, विळ्सिस अतोर. 
“ताना पया गळ्क मनेके, अदे अग़दुह्‌क ओर्वोग़ बूमयाल अनजोर मतोग़. अनेके एरे एव्सि, ओग़ नेल अरतोग़ मन्कन ऊळिस एग़िस अतोग़. 
अद्रमे पया ओर्वोग़ देवुळवडे अदे अग़दुह्‌क वातोग़. वासि ओग़ वने ओन ऊळिसि एग़िस अतोग़. 
ताना पया बाताल आता इतेके, अदे अग़दुह्‌क ओर्वोग़ सामरि जाततोग़ वानेके, नेल अर्स मतोग़ मन्कनगा एवतोग़. एवतस्के ओन ऊळिसि, वेन्क पका जीवा नोता. 
पया ओग़ ओनगा एरे वासि, ओनाङ नोमुर्कनगा नेयु ओसो पूला अंगुर जोमा ओकिसि, पटि दोहचीतोग़. दोहचि तना गाळ्‍दता पोग़ोन ओन वाटिस, रोमनद गोटुदगा ओसि, ओना बेस सेवा कीतोग़. 
पया इमा दिया, गोटुदोग़ मन्कह्‌क रेंड वेंडटाङ कोताङ ईसि, इद्रम इतोग़, ‘वेन बेस-नेह्‌ना ऊळा, वेनेनाह्‌क निमा एक्‍वा कोताङ कर्सा कीतेक अचोन, नना मलतस्के अव कोताङ नीक ईकन’ इतोग़,” इनजोर येसु पीटो वेहतोग़. 
वेहचि येसु ओन इतोग़, “अले! कलेर नल्हच मतोर, ओग़ मन्कन मुवुर मन्कलोर कलियतोर, वेरग्डाहि बोग़ ओना एरे-गूरेतोग़ आतोग़? अले! नीवा विचरते बोग़ आंदोग़?” इतोग़. 
इतस्के, ओग़ इतोग़, “ओना पोग़ोन दया कीतोग़े.” इतस्के येसु इतोग़, “अन! ओग़ कीतप लेह्‌का, निमा वने कीम,” इतोग़. 
अद्रमे पया येसुना संगे ओनाङ कग़यवालोर येरुसलेम अनेके, उंद नाटेनगा एवतोर. अगा उंद मार्ता पेदिरता आंचाळ मता. अदु येसुन तना लोन केयिसि, बेस-नेह्‌ना उदिह कीता. 
तान्क उंदि मरिया पेदिरता एलाळ मता. अद येसुनाङ काल्कना एरे नेल उदिसि, ओग़ वेहतनाङ पोल्‍लोन बेस-नेह्‌ना केंजसोर मता. 
मति मार्ताह्‌क अलग-अलग रीतताङ वेल्‍लाङे गाटोङ-पुलाङ अटना विचर मताह्‌कु, अद पूरा मोता तानाय पोग़ोन अरतप आता. अदिनेनाह्‌क अद येसुनगा वासि, “ए गूरु, नावा एलाळि पूरा कबळतुन नावाय पोग़ोन दोबिस ईता, इदिन ऊळविना? तान नावा तोळ आयलाह वेहा,” इनजोर इता. 
अस्के येसु तान इतोग़, “मार्ता, निमा वेल्‍लाङे पोल्‍लोना आल्सुळ कीसि, गाबर आय्ह्‌निन. 
मति इद उंदिय पोल्‍लो गर्जता मन्ह्‌ता, इतेके मरियाल तनेनाह्‌क बेसता तूसतुन आचता. अदिनेनाह्‌क तानग्डाहि अद तूसतुन बोग़े ऊन्द पग़वोग़,” इनजोर येसु इतोग़. 
