﻿लूकाल.
4.
पया येसु योर्दन बेरेटगा देवुळता पेदिरते एग़ मीसि, पवित्र जीवाते निंदतोग़. निंदतस्के देवुळता जीवा ओन पेळ्ह्‌कल बूमते ओसीता. 
अगा रेंड वीसाङ दियाङ देयह्‌कना मुक्याल येसुना पट ऊळसोर मता. रेंड वीसाङ दियाङ येसु बातय तिनवा मतोग़, अदिनेनाह्‌क अव दियाङ मारतस्के, ओन्क पका कग़्व वसता. 
कग़्व वसतस्के देयह्‌कना मुक्याल ओनगा वासि, “देवुळता मग़नन इनजोर इह्‌निन इतेके, इद बंडातुन आरि मारियिह कीम,” इता. 
इतस्के येसु, “आयो, मन्कल तिनदनद तिंडटेन पिसोग़ आस्तोग़, इनजोर देवुळता सास्त्रमतगा रासतद मन्ह्‌ता, पुनविन!” इनजोर इतोग़. 
इतस्के पया देयह्‌कना मुक्याल बह कीता, येसुनु उंद पोग़ोटा जागातगा ओता. ओसि, उंदिय देबा इद दुनियाताङ सबे राजेह्‌क तोहता. 
तोहचि इद्रम इता, “इव सबे राजेह्‌किन ताकिह कीयनद अदिकर, नाक ईतद मन्ह्‌ता. नना इद अदिकरतुन बोन्क इतेक ओन्क ईया पग़यह्‌नन. अदिनेनाह्‌क इंजेके निमा नावाङ काल्क अर्सि मोळ्कतिन इतेके, इव कतम राजेह्‌कु ओसो इविस्कना सोबा नीके आयनुङ,” इनजोर इता. 
इतस्के येसु तान इतोग़, “आयो, देवुळतुने मोळ्कना, तानाये माळना कीयना, इनजोर देवुळता सास्त्रमतगा रासतद मन्ह्‌ता,” इतोग़. 
पया देयह्‌कना मुक्याल ओन येरुसलेम सहरते ओता, ओसि मंदिरता कुपोटगा निल्पिह कीसि, इद्रम इता, “देवुळता मग़नन इनजोर इह्‌निन इतेके, इग्डाह इळ्न डेया! नीक बाताले आयो आयग़ा, बाराह्‌क इतेके नीक काप आडना इन्जि, देवुळि तनाङ देवतुल्किनलोहतग़ा. अस्के अवु, नीवाङ काल्क चेट पेह्‌चनायो इन्जि, नीकु तमाङ कय्कने पोग़ोने एतनुङ, इद्रम देवुळता सास्त्रमतगा रासतद मन्ह्‌ता,” इनजोर देयह्‌कना मुक्याल इता. 
इतस्के येसु तान इतोग़, “आयो! (बय्तळ कबळ कीतेक तेला, देवुळ नाक पिसिह कीयग़ा, इद्रम इन्जि)बोग़े देवुळता पट ऊळनदायो, इह वने पवित्र सास्त्रम वेहतह्‌ता,” इनजोर इतोग़. 
अद्रमलेह्‌का देयह्‌कना मुक्याल येसुन सबे रीतिनाङ पट ऊळता, ऊळिसि ओसो पेग़्के बेसता मोका दोर्कि इनजोर, ओन विळ्सिस अता. 
पया येसु अग्डाहि गालिल पटटे मल्स अतोग़. अस्के देवुळता जीवा ईतद लाव ओनगा मता. गालिल पटटाङ सबे नाह्‌कनोर मन्कलोर, ओनाय पोल्‍लोतुन वळ्ह्‌किंदुर. 
येसु यहुदिराङ पार्तनाताङ लोह्‌कनगा, देवुळता पोल्‍लोतुन काग़्हन्दोग़. इदिन केंजिसि सबेटोर “पका बेस काग़्हतह्‌तोग़ रा!” इंदुर. 
अद्रमे पया येसु तना नासरेत नाग़ अतोग़. अन्जि वारमता पोल्वादियाते तना अल्वट मतपु, अग्डा पार्तनाता लोन अतोग़. अन्जि देवुळता सास्त्रम अर्वलाह नितोग़. 
अगा साकुर केवाल मन्कल, येसुनगा देवुळता सास्त्रमता उंद पुस्तक ईतोग़. अद सास्त्रमतगा देवुळता मुनेतोग़ कबुरतोग़ यसयाना पोल्‍लो रासतद मता. पुस्तकतुन तेग़यिसि, येसु अग्डाह उंद पोल्‍लो दोर्किह कीसि जोरते अर्वतोग़.(अद पोल्‍लो देवुळ लोहवाल पवित्र सेवकना तोडटाहि पेसतप आंदु.) अद इद्रम मता इतेके, 
“देवुळता पवित्र जीवाता दळ्म नयगा अरता. गरिबतोरिह्‌क बेसता कबुरतुन पोकुर कीयलाहि, देवुळि नाक निल्पिह कीता. मन्कलोरा कय इळ्नमनवालोरिन, देवुळ मीक विळ्सिह कीता इनजोर, पोकुर कीयलाहि, तोववोरिन मीट तोवयकिर इनजोर, पोकुर कीयलाहि, तिपलते मनवालोरिन विळ्सिह कीयलाह, देवुळि देय्वा ईयनद कगो एवता इनजोर पोकुर कीयलाहि, अद नाक लोहता.” इनजोर रासतदिन अर्वतोग़. 
अर्वतस्के पुस्तकतुन बंद कीसि, साकुर केवानगा ईसि, काग़्हतलाह उदतोग़. अद लोतगा मतोर सबेटोरु, ओनक्‍केन कोंडा मिळ्हवा ऊळसोर मतोर. 
अस्के येसु ओरिन इनदलाह आतोग़, “नेंड मीट केंजतिर इव सास्त्रमताङ पोल्‍लोङ, नावा कयदे करल आताङ,” इतोग़. 
सबेटोर, “वेग़ बेस वेहतह्‌तोग़ रा! सबे बेसताङ-बेसताङ पोल्‍लोङ वेना तोडटाहि पेसिह्‌ताङ गोतो!” इनजोर बामतोर. मति ओसोवने “बह वेग़ मावा योसेपना मग़ि आयोग़ा? अचोन बुद वेन्क बेग्डाह दोर्कता?” इनदा बोटटोर. 
अचोटेने येसु इतोग़, “‘मत एवानिन! नीके सव्रे कीस तोहा’ इनजोर लोकुर इन्ह्‌तोर. अद पोल्‍लोतुन मीट नाक इनदकिर निटमे. इतेके ‘कापेर्नाटे निमा कीतव बामिह कीयनाङ कबस्किन माट केंजतोम. अविस्किन इगा नीवाय नाटे वने कीस तोहा,’ इनजोर इनदकिर. 
इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्‌नन, बोग़े देवुळता कबुरतोन्क, तनाय नाटेने मान दोर्को. 
“बेद्रम इतेके देवुळता कबुरतोग़ एलिया मुय्तोना वेलाते बाताल आता, पुनविरा? अस्के देसेममेंड मूंड वर्साङ आरुङ नेलाङ आनाह, मुर्तिय पेग़ वावो आस मता, बेरा दुकळ अर्स मता. अद तूकने मावा इस्रयेल देसेमतगा निटमे वेल्‍लाङे रांडे आस्क मताङ. 
मति अविस्कनाहि बेदिनगान देवुळि एलिया मुय्तोन लोहो. सिरप सिदोन सहरता बाजेता सारपत नाटेना रांडे आंचाह्‌के, तोळ ईयलाहि लोहता.(अद आंचाळ इतेके मावा देसेमता, मावा जातता आयो.) 
अद्रमे देवुळता कबुरतोग़ एलिसा मुय्तोना वेलाते वने, मोंडरोगमतोर मावा इस्रयेल देसेमतगा वेल्‍लाटोर मतोर. मति वेरग्डाहि ओर्विन वने सव्रे कीयलाहि, देवुळि एलिसान वेहो. सिरप सुरिया देसेमतोग़ नामानिने, एलिसाल सव्रे कीतोग़.(अदिनेनाह्‌क वेहतन, बोग़े देवुळता कबुरतोन्क तनाय नाटे मान दोर्को,)” इनजोर वेहतोग़. 
(इस्रयेल मन्कलोरिन विळ्सिस, दुस्राङ देसेह्‌कनोर मन्कलोरिह्‌क, देवुळ तोळ ईता इनजोर) येसु वेहतस्के, पार्तनाता लोतगा उदिस मतोर सबेटोर पका ओङ आतोर. 
ओङ आतस्के तेदिसि, येसुन तमा नाटेना पलते गुंजिस ओतोर. ओरा नाग़ इतेके मेटापोग़ोन मता. अद मेटापोग़ोन कस्क्ने मनदनद जागाताहि ओन दोबिस ईयलाह अगा ओतोर. 
मति येसु बाताल कीतोग़ इतेके, अग्डाहि मुडा नडुमतुह्‌क पेसिस अतोग़. 
पया येसु ओसो ओनाङ कग़यवालोर गालिल पटटा कापेर्नाग़ अतोर. अन्जि वारमता पोल्वादियाते, देवुळता पार्तनाता लोतगा, येसु लोकुरिन काग़्हन्दोग़. 
ओग़ अचोन अदिकरते काग़्हतोग़ इतेके, लोकुर ओना पोल्‍लोतुन केंजिसि बयल आतोर. 
पार्तनाता लोतगा ओर्वोग़ देयम पोयतोग़ मन्कल मतोग़. येसुन ऊळिसि, ओग़ मन्कनगा मतद देयम पका जोरते इद्रम केयता, 
“ए नासरेत नाटेनोग़ येसुनिन! मावा संगे नीवा बाताल कबळि? बह माक देयह्‌किन बूळे कीयलाह वातिना? निमा बोनिन इनजोर पुनोना? निमा देवुळ लोहतोग़ पवित्र मन्कनिन आंदिन!” इता. 
अस्के येसु अद देयमतुन, “केमेन मन! वेनग्डाहि पेसिस अन!” इनजोर दगा ईतोग़. ईतस्के अदु ओग़ मन्कन नेल अर्हचि, ओन नोमुर केवालेवा, ओनग्डाहि पेसिस वितता. 
अगा मतोर लोकुर बामिसि, ओर्विह्‌क-ओर्वोग़ वळ्ह्‌कसोर, “इद बेद्रमता पोल्‍लो रा? वेग़ अचोन अदिकरते, लावते देयह्‌किन उकुम ईस्तोग़! अव पेसिह्‌ताङ गोतो!” इतोर. 
पया येसुना इद पोल्‍लो एरे-गूरेताङ सबे नाह्‌कने आबुर आता. 
पया येसु तनाङ कग़यवालोर बार, पार्तनाता लोताहि पेसिस, सिमोन पत्रु इनवाना लोन अतोग़. सिमोन पत्रुना आतोह्‌क पका दंड पोस मता. अदिनेनाह्‌क “तान सव्रे कीसीम” इनजोर येसुन अर्जि कीतोर. 
कीतस्के येसु तानगा अन्जि, दंडटुन “पेसिस अन!” इन्जि उकुम ईतोग़, ईतस्के ताना दंड रेगता. पया अद अस्केडा अस्केन तेदिसि, ओरिह्‌क जावा-एग़ कीसीता. 
अदे दिया मुलतस्के, (वारमता पोल्वादिया मारता. अदिनेनाह्‌क यहुदिरिह्‌क कबळ कीयलाह पोलिंदु.) अचोटेने बोर मन्कलोर अलग-अलग रीतताङ दुकिङ अर्स मतोर, ओर सबेटोरिन येसुनगा ततोर. पया येसु ओर्विन-ओर्विन कय बोयिस सव्रे कीतोग़. 
वेल्‍लाटोरिन देयह्‌क पोस मताङ, अव देयह्‌किन ओग़ पूंडटोग़. अव देयह्‌क येसुन ऊळिसि, “निमा देवुळता मग़निन आंदिन” इनजोर, केयसोर-केयसोर पेसिंदुङ. येसुये देवुळ लोहतोग़ पिसिह केवाल किर्स्तु आंदोग़ इनजोर, अव पुन्ज मताङ. (मति इद तूकने इद पोल्‍लो सबेटोरिह्‌क पुन्पिह कीयनदायो इन्जि,) येसु देयह्‌किन दगाङ ईसि, अविस्किन वळ्ह्‌कलाह एवोग़ आंदोग़. 
पया पंङवियतस्के येसु पार्तना कीयलाहि, बोरे लेवगा अतोग़, मति नाटेनोर ओन पर्ह्‌कसोर-पर्ह्‌कसोर दोर्किह कीतोर. दोर्किह कीसि, “माक विळ्सिस अनमा!” इनजोर, ओन रोमिह कीयलाह ऊळतोर. 
अस्के येसु ओरिन इतोग़, “देवुळि माने-मन्कनगा राजेम कीयनद बेसता कबुरतुन, दुस्राङ नाह्‌कने वने नाक वेहता पोयह्‌ता. इदे कबळतुह्‌क कोनि, देवुळि नाक लोहता,” इनजोर वेहतोग़. 
अद्रमे पया येसु यहुदिरा बूममेंड वेलियिसि, ओराङ पार्तनाताङ लोह्‌कनगा, बेसता कबुरतुन पोकुर कींदोग़. 
