﻿मार्कल.
14.
आवना पंडुम ओसो ओय्‍पिह केवद पिंडटाङ आरिना पंडुम एवयना रेंड दियाङ मुनेता पोल्‍लो: पेर्मालोरु, सास्त्रमगूरुर, वेर येसुन कुस्क्ने पोसि हव्कलाह अग़ ऊळिंदुर. 
मति पंडुमतुह्‌क वातोर मुलु कियोग़-मुयोग़ बार आयनुर इन्जि, ओन अह केवल आयकल इन्जि, विचर कीतोर. 
अदे दिया बेतनि नाटे मुने मोंडरोगमते मतोग़ सिमोन इनवाना लोते, येसु गाटो तिनदलाह उदिस मतोग़. अस्के उंद आंचाळि, तीसाते जटामासि इनदनद पोर्ह्‌काता, वेल्‍ला दाराता बेसता अतर्नेय पोस वाता. वासि येसुह्‌क मान ईयलाह, अद तीसातुन विर्हचि, नेयदुनु ओना तलापोग़ोन दोसिसीता. 
इदिन ऊळिसि, अगा मतोर उय्तुर, तमा जीवाते लोप्प-लोप्पान ओङ आसि इतोर, “इदिन बाराह्‌क उगस पोहता? 
इद अतर्नेयदुन वमिस मतेके, वर्सामेटा कूलतुह्‌काय एक्‍वा कोताङ दोर्केस्कु. पया अव कोतान गरिब-सरिबतोरिह्‌क ईयनाह आवालि,” इनजोर ओर तान कट्ला कीया बोटटोर. 
अस्के येसु ओरिन इतोग़, “तेन बाराह्‌क कट्ला कीय्ह्‌निर रा? तेन विळ्साट! इद नयेनाह्‌कु पका बेसतले कबळ कीता. 
गरिब-सरिबतोर इतेके, अमेसा मियगान मन्ह्‌तोर. मीट बेस्के इतेक अस्के, ओरिह्‌क दर्मम ईया पग़यकिर. मति नना इसि, मियगा अमेसा मनोन आयकन. 
इद आंचाळि बेचोन कीया पग़ता, अचोन कीता. नावा मेंदुलपोग़ोन बेस एग़्स्कतद अतर्नेयदुन वाटिसि, नावा मेंदुलतुन गुमयातगा मिसलाह, मुनेन तयर कीतप लेह्‌का कीता. 
इह केंजाट, नना मीक सेतेम वेहतह्‌नन, पूरा दुनियामेंडु, बेगा-बेगा लोकुर देवुळता राजेमता बेसता कबुरतुन वेहतनुर, अगा इद आंचाळ कीतद कबळतुन वेहतनस्के, इद आंचान सीता कीयनुर,” इनजोर येसु इतोग़. 
ताना पया बार आता इतेके, यहुदा इस्केर्योत इनवाल, बारा बळयिरग्डाहि ओर्वोग़ मन्जि, पेर्मालोरगा अतोग़. अन्जि येसुनु मीवा कयदे पोसीकन इन्जि ओरिन वेहतोग़. 
ओर इदिन केंजिसि गिर्दा आतोर. आसि “इद कबळतेनाह्‌क माट नीक कोताङ ईकोम,” इनजोर पोल्‍लो विळ्सतोर. अदिनेनाह्‌क पया येसुन पोस ईयलाहि, यहुदाल अग़ ऊळसोर मंदोग़. 
पया ओय्‍पिह केवद पिंडटाङ आरिङ तिनदनद पंडुमता मुनेता दिया, यहुदिर आवना पंडुमता गोरेपिलाता मोक ईंदुर. पया कग़यवालोर येसुनगा वासि ताल्ह्‌कतोर, “गूरु, इद आवना पंडुमता कुळ्पि, माट बेगा तयर कीकोम? बेगा नीक तिनदलाह विचर वायग़ा?” इनजोर ताल्ह्‌कतोर. 
अस्के येसु इर्वुर कग़यवालोरिन इद्रम वेहच लोहतोग़: “मीट येरुसलेम सहरते अन्ह्‌टु. अगा बेरा अळ्काते एग़ तवाल ओर्वोग़ मीक कलियनोग़, ओना पयाह अन्ह्‌टु. 
ओग़ बेद लोतगा दायनोग़, अद लोता माल्कान इद्रम वेहाटु, ‘नना कग़यवालोरा संगे आवना पंडुमता कुळ्प तिनदलाहि, उंद नाटोर रोमनद अरा बेगा मन्ह्‌ता इनजोर, गूरु नीक ताल्ह्‌किह्‌तोग़,’ इनजोर वेहाट. 
अस्के ओग़ मीकु उंद लोता पोग़ोटा मद्लिते पूरा तयर कीस तासतद बेरा अरातुन तोहतनोग़. अगान माक पंडुमता कुळ्प तयर कीम्ह्‌टु,” इनजोर इतोग़. 
पया वेर इर्वुर सहरते अतोर, अतस्के बेद्रम येसु ओरिन वेहच मतोग़, अद्रमलेह्‌काने सबे मता. मताह्‌कु वेर अगान पया आवना पंडुमता कुळ्पि तयर कीतोर. 
पया मुलतस्के, बारा बळयिरा संगे, येसु अद लोतगा वातोग़. 
वासि ओर गाटो तिनदलाहि उदतस्के, येसु इतोग़, “इह केंजाट, नना मीक सेतेम वेहतह्‌नन, मियग्डाहि ओर्वोग़ नाक कोंटेतोरा कयदे पोस ईयनोग़. ओग़ इंजेके नावा संगे उदिसि, गाटो तिनदलाह आतोग़,” इनजोर इतोग़. 
इदिन केंजिसि ओर नारज आतोर. पया ओर ओर्वोग़-ओर्वोग़ येसुन ताल्ह्‌क बोटटोर, “गूरु, ओनन नना बह आयोना?” इतोर. 
अस्के येसु ओरिन इतोग़, “मीट बारा मन्कलोरग्डाहिये, ओर्वोग़ इंजेक नावा संगे इद बट्किता पुलातगा आरिङ अह्‌चिस तिनवाल, नाक पोस ईयनोग़. 
सास्त्रमते रासिस मतपु, माने-मन्कना नडुम पुटटोनन, नना इद दुनियाताहि पेसिस दाकन, निटमे! मति बोग़ नाक पोसीस्तोग़, ओना बेचोटा गोसा आयग़ा! ओग़ मन्कल पुटवेकेन बेस आस मनालि,” इनजोर इतोग़. 
पया ओर तिनजोरेन मतोर अस्के, येसु आरतुन पोसि, देवुळतुन जोहर कीसि किळ्हतोग़. अह कीसि ओरिह्‌क ईसोरे, “इद किळ्हतद आरतुन एनाटु, इद नावा मेंदुलता सीना आंदु. ताने नना मियेनाह्‌क मोकि ईय्ह्‌नन,” इतोग़. 
ओसो ओग़ु बट्किता अंगुर जोमातुन पोसि देवुळतुन जोहर कीतोग़, कीसि ओरिह्‌क ईतोग़. ईतस्के ओर सबेटोर अद बट्किता जोमातुन उटोर. 
उटस्के येसु ओरिन इतोग़, “इद अंगुर जोमा नावा नेतुरता सीना आंदु. (देवुळ लोकुरा संगे कीयनद)करलतुन, इद नेतुरि निल्पिह कीस्ता. नावा नेतुरि वेल्‍लाटोरेनाह्‌क नेल वाङग़ा. 
इह केंजाट, नना मीक सेतेम वेहतह्‌नन, देवुळता राजेमते पूना रीतते अंगुर जोमा उनाह्‌जोमु, नेटाहि नना तेन बेस्केन उनोन आयकन,” इनजोर इतोग़. 
पया ओर देवुळतुन जोहर कीयनद पाटा ओसि, पलते जय्तुन मराना मेटातगा अतोर. 
अस्के येसु ओरिन इतोग़, “केंजाट, देवुळि इतदु सास्त्रमते इह रासतद मन्ह्‌ता: ‘नना कोपानु हव्ककन, अस्के गोरेङ बिरोबटो आयनुङ.’ मीट सबेटोरिर नाक विळ्सिस वितकिर, अस्के अद सास्त्रमता पोल्‍लो करल आयग़ा. 
मति नना हासि जीवा अरतापया, मीकाय मुने गालिल पटटे अन्ज मनदकन, (अगाने नना मीक कलियकन,)” इनजोर येसु इतोग़. 
इतस्के पत्रु इतोग़, “सबेटोर नीक विळ्सिस विततेकाय, नना इतेक नीक विळ्सिस वितोन आयकन गूरु,” इतोग़. 
येसु ओन इतोग़, “इह केंजा, नना सेतेम वेहतह्‌नन, नेंडे नग़्का रेंड मल्काङ तलाकोग़ कूसनामुने, बोराय ताल्ह्‌कतस्के, निमा येसुन पुनोन इनजोर मूंड मल्काङ इनदकिन,” इनजोर येसु पत्रुन इतोग़. 
इतस्के पत्रु इंका ओसो जोरते इतोग़, “नाक नीवा संगे हामुर वातेकाय मति, नीक पुनोन इन्जि, नना मुर्तिय इनोन आयकन,” इनजोर इतोग़. सबेटोर वने वेनाङ केंजिसि अहे इतोर. 
पया येसु तनाङ कग़यवालोरा संगे, गेत्‍सेमनि इनदनद जागातगा अतोग़. अतस्के ओरिन इतोग़, “नना पार्तना कीयलाह दाय्ह्‌नन, अचानाह मीटु इगान उदिस मन्ह्‌टु,” इतोग़. 
अह इन्जि पत्रुन, याकुबिन, योहनिन, तना संगे ओतोग़. अस्के ओग़ पका दुकम आतोग़, ओना जीवा चुहेम आयो. 
पया ओर मुवुरिन इतोग़, “नयगा पका बेरा मोता मन्ह्‌ता रा, अदिह्‌क नावा जीवा हायेङ-पिसेङ आसोर मन्ह्‌ता. मीट इगान मन्ह्‌टु, उंजवालेवा सीताते मन्ह्‌टु,” इनजोर इतोग़. 
इन्जि ओग़ु उचुन अबर अन्जि, नेल कप मुळ्न्दिसि, देवुळतुन इद्रम पार्तना कीतोग़, “निमा ‘इह कीकन तेला’ इन्ज इतेके, नाक इद गोसा आयमाकि,” इतोग़. 
ओसो इतोग़, “ए नावा बाबानिन! नीक सबे आया पग़यह्‌ता, इद गोसाताहि नाक पिसिह कीमु. तेला मति इद नावा विचरते आयो, नीवा विचर मतपे आयि,” इतोग़. 
इन्जि कग़यवालोरगा वातोग़, अस्के ओर उंजिस मतोर. पया सिमोन पत्रुन तेहचि, इद्रम इतोग़, “ए सिमोन, निमा उंजिह्‌निना? गंटामेंड वने सीताते मनदा पग़विना? 
नना वेहतप कीयलाह, मीवा जीवा तयरे मन्ह्‌ता, मति मीवाङ मेंदुस्कु इतेके, दीरालेवप बागतप मन्ह्‌ताङ. अदिह्‌के मीट सीताते मन्ह्‌टु, देयम मीवा पट ऊळनस्के, मीट पापमते अरयनायो इन्जि, देवुळतुन पार्तना कीसोर मन्ह्‌टु,” इतोग़. 
पया ओग़ ओसोवने अन्जि, मुनेतलेह्‌काने पार्तना कीतोग़. 
कीसि ओसो ओरगा वास ऊळनेके, ओराङ कोंडाङ पकाय पूहतप आस मताह्‌कु, ओर गोडनिद्रते मतोर. अदिह्‌क येसु ओरिन तेहतह्‌पा, ओर ओन बाताले वेहता पग़वोर. 
पया ओसो मुचा केपाते ओरगा वासि इतोग़, “इंका उंजिसिय मह्‌निरा? इंका आरम कीसोरेन मह्‌निरा? इंजेक आता, ऊळाट, माने-मन्कना नडुम पुटटोनु, पाप्यहलोरा कयदे पोसीयनद कगो एवता. 
तेदाट, माट ओरिन कलियलाह दाकल! नाक पोस एवाल इगा एरेन एवतोग़,” इतोग़. 
इव पोल्‍लोङ येसु वेहचोरेन मतोग़, अचोटेन यहुदाल (बळयिर बारा मुडग्डाहि ओर्वोग़ मन्ज तेला), पेर्मालोर, सास्त्रमगूरुर, यहुदिराङ पेदल्कु लोहता मुडुन पोसि वातोग़. ओरु तल्वर्क, गूटेङ-बळ्गाङ पोस मतोर. 
येसुन पोस एवाल ओरिह्‌क इद सीना वेहच मतोग़, “नना बोन जोहर कीस लोंडकन, ओग़े आंदोग़, ओने पोसि उसरते ओम्ह्‌टु.” 
पया यहुदाल अगा वाताहे, येसुनगा अन्जि इतोग़, “ए गूरु!” इन्जि ओन गोत ओग़्ङिस लोंडटोग़. 
अस्के ओर येसुना सर्ने आसि, ओन पोयतोर. 
अचोटेन येसुना एरे निच मनवाल, कग़यवाल ओर्वोग़ बाताल कीतोग़: ओग़ तना कसेटुन तेंडिसि, मोदुल पेर्माना ओर्युलतोन वग़ोन, केव पोडोह देगनाह ईतोग़. 
येसु पोयवालोरिन इतोग़, “बह मीट नाकु डाकु इनजोर तल्वर कसेह्‌कु, टेंगाङ पोस नाक पोयतलाह वातिरा? 
नना इतेके दिनम मीवा संगे मन्जि, मंदिरतगा काग़्हचोर मंदन, अस्के मीट नाक पोयविर. मति देवुळता पवित्र सास्त्रमते नावा लोप्पा रासतव पोल्‍लोङ करल आयना इन्जि, नेंड इव गोटिङ आस्ताङ,” इनजोर येसु इतोग़. 
पया सबेटोर कग़यवालोर येसुन विळ्सिस, पटादुळ विततोर. 
अस्के ओर्वोग़ लेयोग़ मन्कल गेंदे मुचिसि येसुना पयाह अनजोर मतोग़. अनेके लोकुर ओन पोयसोर मतोर. 
मति ओग़ तना गेंदेतुन विळ्सिस, कूळलिय विततोग़. 
पया ओर लोकुर येसुन मोदुल पेर्माना लोन ओतोर. अगा सबेटोर पेर्मालोरु, यहुदिराङ पेदल्कु, सास्त्रमगूरुर जमा आस मतोर. 
मति पत्रु मोदुल पेर्माना रेसातगा एवनाहि, येसुनग्डाहि जेक मन्जि, पयाह पयाह अंदोग़. अन्जि पह्‌रातोरा संगे उदिसि, किस आग़सोर मतोग़. 
अगा मतोर यहुदिराङ पेर्मालोर ओसो तग्वाङ केवालोर कतमतोर, येसुह्‌क बह कीसि हामुरता सिक्सा ईयलाह ऊळिंदुर. ओना अडमि कसुर पुटिह कीयलाहि, जोल साक्सि एवालोरिन ओर पर्ह्‌किस ऊळतोर, मति बोरे दोर्कोर. 
वेल्‍लाटोर येसुना अडम जोल साक्सि ईतोर, मति ओरा साक्सि उंदिय रीतलेह्‌का इले आसि. 
पया उच्वुर मन्कलोर निचि, येसुना अडम इद्रम जोल साक्सि ईया बोटटोर इतेके, 
“‘नना मन्कलोर दोहतद देवुळता मंदिरतुन विर्हचि, तान मूंड दियाने मन्कलोर दोहवद, दुस्रा मंदिरतुन दोहतकन,’ इनजोर वेग़ वेहतह्‌पा माट केंजतोम,” इद्रम साक्सि ईतोर. 
तेला मति ओरा साक्सि उंदिय रीतलेह्‌का इले आसि. 
पया मोदुल पेर्माल नडुम निचि, येसुन इद्रम ताल्ह्‌कतोग़, “वेर नीवा अडम बेद्रम साक्सि ईस्तोर, ऊळा! निमा बातय बाराह्‌क वळ्ह्‌कविन?” 
मति येसु उंदाय पोल्‍लो वळ्ह्‌कवा, केमेन मतोग़. पया ओसो मोदुल पेर्माल इद्रम ताल्ह्‌कतोग़, “निमा देवुळता मग़ि किर्स्तुनिना?” इतोग़. 
इतस्के येसु इतोग़, “इंगो, ननाने! इद वने पोल्‍लो केंजाट, नना माने-मन्कना नडुम पुटटोनन मताह्‌कु, बेरा डीसातद देवुळता तिनळ बाजे अन्ज उदतदिन, ओसो नना मोयुलपोग़ोन वायनदिन मीट ऊळकिर,” इनजोर येसु ओरिन इतोग़. 
इदिन केंजिसि, मोदुल पेर्माल (पका नारज आतन इन्जि तोहतलाह,) तना कोटजगातुन ओङिह्‌क अग़्हचि इतोग़, “इंजेके माक ओसोवने बाराह्‌क साक्सिङ गावले? 
वेग़ देवुळतन इतपु, देवुळतुन पास्कतदिन, मीट इतेक इंजेके केंजतिरे. मीवा इंजेक बाताल विचर मन्ह्‌ता?” इनजोर पेर्माल इतोग़. “वेग़ हामुरता सिक्सातुह्‌क ओजनोग़!” इन्जि, ओर पेदल्क नेयम देहतोर. 
पया उच्वुर मन्कलोर बार, येसुना पोग़ोन उस्कतोर, उच्वुर बार कोंडान दोहचि ओन नल्हतोर, ओसो “इंजेक देवुळता जीवाते वेहा रा! नीक बोग़ नल्हतोग़?” इतोर. पह्‌रातोर वने येसुन पोसि चापुळ ईतोर. 
पया इद्रम आनेके, पत्रु इळ्न रेसातगान उदिस मतोग़. अस्के मोदुल पेर्मानाङ ओर्युल आस्कनग्डाहि, उंद ओर्युलतदु अगा वाता. 
वासि पत्रु किस आग़नद ऊळता. पया ओन बेस ऊळिसि, “निमा वने ओग़ नासरेत नाटेनोग़ येसुना संगे मतिन, अय?” इता. 
इतस्के पत्रु तान इतोग़, “निमा बार इह्‌निन, नाक तेळियो, नना पुनोन,” इतोग़. पया ओग़ु रेसाता अग़दगा अतोग़, अस्के कोग़ कूसता. 
अद ओर्युलतद ओन ऊळिसि, अगा निच मतोरिन ओसो, “वेग़ वने ओनाय संगतोग़ आंदोग़,” इता. 
इतस्के पत्रु “नना आयोन” इतोग़. पया गळ्क मनेके, अगा निच मतोरु ओसो पत्रुन इतोर, “निमा कोन निटमे ओनाय संगेतोनिन! निमा गालिल पटटोना लेह्‌का वळ्ह्‌किह्‌निन, (अदिह्‌क माट पुह्‌नोम,)” इतोर. 
अस्के पत्रु इतोग़, “नना किरिया कीस वेहतह्‌नन, नावा पोल्‍लो जोल आतेके, देवुळ नाक तिनि! मीट वळ्ह्‌किह्‌निर ओग़ मन्कन, नना मुर्तिय पुनोन!” इतोग़. 
अचोटेन दुस्रा मल्का तलाकोग़ कूसता. अस्के येसु पत्रुन मुनेन इह वेहच मतोग़, “नेंडे नग़्का रेंड मल्काङ तलाकोग़ कूसनामुने, बोराय ताल्ह्‌कतस्के, निमा मूंड मल्काङ येसुन पुनोन इनजोर कैंगम आयकिन,” इनजोर वेहच मतद पोल्‍लो पत्रुह्‌क सीता वाता. पया पत्रु इद पोल्‍लोतुन आलिह कीसि, अळया बोटटोग़. 
