﻿मार्कल.
11.
पया येसु ओसो ओनाङ कग़यवालोर, येरुसलेम सहरता एरे एवयलाह आतोर. पया जय्तुन मेटाता कचुल मतव, बेत्पागे ओसो बेतनि, इव नाह्‌कना एरे एवतोर. अस्के येसु तनाङ कग़यवालोरग्डाह, इर्वुरिन इद्रम वेहतोग़: 
“मावा मुनेह दिसनद नाटेनगा अन्ह्‌ट. अगा ओळियताहे, बोग़े बेस्केन उदवद गाळ्‍द पियोतुन दोहच तासतद ऊळकिर. अस्के तान लेहच ताट. 
बोग़ाय ‘बाराह्‌क अह कीय्ह्‌निर रा?’ इनजोर ताल्ह्‌कतेके, ‘सामिह्‌क तेना गर्ज अरता, ओसो चट्पिट मल्हच ओग़ लोहचीयनोग़,’ इनजोर वेहाट,” इन्जि ओरिन लोहतोग़. 
पया ओर अन्जि अग़दा कचुल, उंदि लोता मुनेह दोहतद गाळ्‍द पियोतुन ऊळतोर, ऊळिसि तान लेहतोर. 
अस्के अगा निच मतोर मन्कलोर ओरिन इतोर, “मीट बह कीयलाह आतिर रा? तान बाराह्‌क लेहतह्‌निर?” इनजोर ताल्ह्‌कतोर. 
ताल्ह्‌कतस्के येसु तम्क वेहतपे, ओरिन वेहतोर. वेहतस्के पया, ओर मन्कलोर गाळ्‍द पियोतुन ओयलाह ईतोर. 
पया ओर अद गाळ्‍द पियोतुन येसुनगा ततोर, तचि येसु ताना पोग़ोन उदलाहि, तमाङ कोटजगाङ ताना पोग़ोन ताग़तोर. अस्के येसु गाळ्‍द पियोता पोग़ोन उदतोग़. 
उदिसि येरुसलेमतके अनेके, मुडग्डाहि वेल्‍लाटोर लोकुर येसुह्‌कु मान ईयलाह, तमाङ कोटजगाङ तेंडिसि, अग़दे ओना मुनेह ताग़िन्दुर. ओसो उच्वुर बार, पोलमताङ मरानाङ कोमान डायिसि, अग़दगा ताग़िन्दुर. 
पया येसुना पेग़्के-मुनेह अनवालोर लोकुर, केयसोर-केयसोर इनदलाह आतोर, “जोहर! देवुळबाबाना अदिकर पोस वास्तोग़, ओन्कु देवुळता देय्वा आयि! 
दाविद राजाना लेह्‌कान राजेम कीयलाह वास्तोग़, ओन्क देवुळता देय्वा आयि! पोग़ोटा देवुळतुह्‌क जोहर!” इनजोर केयतोर. 
अद्रमे पया येसु येरुसलेम सहरतगा वासि मंदिरतगा अतोग़. अन्जि अगा तिरियिसि, सबेटविन बेस-नेह्‌ना ऊळतोग़. पया पोळ्‍द अन्ज मताह्‌कु, येसु तनाङ बारा बळयिरिन पोसि, बेतनि नाटे अतोग़. 
इमा दिया नग़्कमि, बेतनि नाटेनाहि येसु पेसतोग़ अस्के, ओन्क कग़्व वसता. 
पया जेकताहि उंदि अंजिर मरा दिसता. अद मरा बेस लह-लह आस मता. अस्के अगा तिनदलाह अंजिर पंडिङ मनदनुङ बहे इन्जि, येसु मराता एरे अतोग़. मति अगा वेट आकिङे मताङ! बह इतेके अद पंडिङ आदनद वेला आयो. 
पया येसु अद मरातुन इद्रम इतोग़, “इंजेके नियगा बेस्केन पंडिङ आदमाकिङ!” इतोग़. ओग़ अद्रम इतदिन, ओनाङ कग़यवालोर केंजतोर. 
पया ओर येरुसलेम एवतोर, अस्के येसु मंदिरतगा अतोग़. अह कीसि अगा वमवालोरिन, असवालोरिन पलते पूंडटोग़. ओसो कोताङ बद्ले केवालोराङ बलानु, ओसो मोकतुह्‌क अरयनव परेवा पिटेङ वमवालोराङ कुतुस्किन, कप मुळ्हतोग़. (सर्करताङ कोताङ मंदिरतगा वाटलाह ताकोङ आंदुङ, अदिह्‌कु अव कोताङ बद्ले कीसि यहुदिराङ कोताङ एवालोर अगा उदिस मंदुर.) 
येसु अह कीसि मंदिरतगाह्‌क बोने सामन पोसि दाया-वाया कीयलाह एवोग़. 
पया तना काग़्हतह्‌पा, ओरिन इद्रम इतोग़, “ ‘नावा लोतुन सबे जातिनोर मोळ्कनद जागा इनदनुर,’ इन्जि देवुळ इन्ह्‌ता, इद्रम देवुळता कबुरतोग़ रासतोग़, पुनविरा? मति मीट देवुळता लोतुन डाकुरा डेरा कीतिर,” इतोग़. 
इद पोल्‍लोतुन केंजिसि, पेर्मालोर ओसो सास्त्रमगूरुर, येसुन हव्कलाह पट ऊळिन्दुर. सबेटोर लोकुर येसु काग़्हतनदिन केंजिसि बामिंदुर, अदिनेनाह्‌क ओर ओन बह आयि कीयलाह रेयिंदुर. 
पया पोळ्‍द अतस्के, येसु ओनाङ कग़यवालोर बारा, येरुसलेम सहरताहि पेसतोर. 
इमा दिया नग़्कमि, ओर ओसोवने येरुसलेमतके वानेके, ओर अद अंजिर मरातुन ऊळतोर. अस्के अद मरा पूरा डोलिस मता. 
पया येसु मुने अद मरातुन इतद पोल्‍लो, पत्रुह्‌क सीता वाता. अस्के ओग़ येसुन इतोग़, “गूरु, ओद ऊळा! निमा सरप ईतद अंजिर मरा वाग़ता,” इतोग़. 
इतस्के येसु इतोग़, “मीट देवुळता पोग़ोन विस्वस तासाटु. 
केंजाट, नना मीक सेतेम वेहतह्‌नन, बोग़ाय इद मेटातुन ‘डग वासि सम्दुरतगा अन्ज अर्म’ इन्जि, बेदे उन्क-मन्क आयवा विस्वस कीतेके, अद अद्रमे आयग़ा. 
नना मीक वेहतह्‌नन, बेदाय मीट देवुळतुन पार्तना कीस ताल्ह्‌कतेके, अद मीक दोर्कता इन्जि विस्वस कीम्ह्‌टु, अद मीक दोर्कग़ाये. 
ओसो बोग़ाय मीवा अडम कसुर कीताह्‌कु, ओना पोग़ोन मीवा जीवातगा विरुद मतेके, मीट पार्तना कीयलाह निच मनदह्‌पा, मुने ओन मापि कीम्ह्‌टु. अस्के मीवा देवुळदीपतोग़ बाबाल वने मीवा कसुरतुन मापि कीयनोग़. 
मीट दुस्रोना कसुरतुन मापि केवेके, देवुळदीपतोग़ मीवा बाबाल वने मीवा कसुरतुन मापि केवोग़,” इनजोर येसु इतोग़. 
पया ओर येरुसलेम सहरते मल्स वातोर. वासि येसु मंदिरतगा तिरियसोर मतोग़, अस्के पेर्मालोर, सास्त्रमगूरुर, यहुदिराङ पेदल्क ओनगा वातोर. 
वासि इद्रम ताल्ह्‌कतोर, “निमा बेद अदिकरते इव कबस्क कीय्ह्‌निन? इव कबस्क कीयलाह नीक बोग़ अदिकर ईतोग़?” इतोर. 
येसु ओरिन इतोग़, “नना वने उंद पोल्‍लो मीक ताल्ह्‌किह्‌नन. मीट अदिन वेहतेके, नना वने बेद अदिकरते कीय्ह्‌नन, अदिन वेहतकन. 
अले वेहाट, योहनिह्‌क लोकुरिन देवुळता पेदिरते एग़ मीहतलाह बह देवुळ अदिकर ईताया, बार मन्कलोर ईतोरा?” इनजोर ताल्ह्‌कतोग़. 
अस्के ओर तमतमाये इह वळ्ह्‌किंदुर, “माट देवुळ ईता इतेके, वेग़ इनदनोग़, ‘अह इतेके मीट योहनिन बाराह्‌क नमविर?’ इनदनोग़. 
ओसो माट मन्कलोर ईतोर इतेके, लोकुर मावा अडम आयनुर, बाराह्‌क इतेके योहनि निटम देवुळता कबुरतोग़ आंदोग़ इनजोर सबेटोर नमिह्‌तोर,” इतोर. 
अदिह्‌क पया ओर येसुन “माट पुनोम,” इनजोर इतोर. अस्के पया येसु इतोग़, “अह इतेके, नना वने इव कबस्किन बेद अदिकरते कीय्ह्‌नन, अदिन मीक वेहोन,” इनजोर इतोग़. 
