﻿मत्याल.
28.
पोल्वादिया मारतस्के, वारमता मुनेता दिया (इतेके ऐतारम दियाते), पंङवियतस्के मग्डला नाटेनद मरियालि, ओसो ताना ऐंगेतद दुस्रा मरियालि, इवु गुमयातुन ऊळलाह अताङ. 
अस्के ऊळाट, इळ्ता बूम पका मेलियता, बाराह्‌क इतेके देवतुलि देवुळदीपताहि रेगिसि, अद तिळ्ह्‌प कीस मतद बंडातुन ओर्केडके दोबिसीता, अह कीस ताना पेटळ उदता. 
अद देवतुलि किस-उळ्मलेह्‌का मांजिंदु, ओसो तानाङ गेंदेङ कोंगा-बूलालेह्‌का पका पांड्रि मताङ. 
तान रेयिसि, पह्‌रा मनवालोर दिरदिर साङतोर, कुस्क मेग़्यतप आतोर. 
अस्के देवतुलि अव आस्किन इता, “मीट रेयमाटु! हव्कनागुटातगा वेळ्हतोग़ येसुन मीट पर्ह्‌किह्‌निर, इद नाक एर्काये. 
ओग़ इगा इलेग़. ओग़ मुने वेहच मतपु, मल्स जीवा अरतोग़. वाट, ओना सेत्तातुन तासिस मतद जागातुन ऊळाटु. 
अह कीसि चट्पिट अन्जि ओनाङ कग़यवालोरिनु इह वेहाटु: ‘ओग़ हासि मल्स जीवा अरतोग़. ओसो केंजाटु, ओग़ मीकाय मुने गालिल पटटे दास्तोग़. अगा मीट ओन ऊळकिर,’ इन्जि वेहाटु. नावा वेहतद कबुरतुन सेतेम पोय्म्ह्‌टु,” इनजोर देवतुल इता. 
पया अव आस्कु रेयिस मताङ, मति पका गिर्दा आसोरे, गुमयातग्डाह चट्पिट पेसिसि, येसुनाङ कग़यवालोरिह्‌कु इद कबुर वेहतलाहि वित वाताङ. 
अस्के दोम्‍क्‍नेन येसु अविस्किन कलियिस “बेस पिसाटु!” इनजोर इतोग़. कलियतस्के अव ओना एरे अन्जि, ओनाङ काल्क मोळ्कताङ. 
अस्के अविस्किन येसु इतोग़, “मीट रेयमाटु. मति मावोर कग़यवालोरक्‍के अन्जि ‘गालिलते अन्ह्‌ट अले, मीक येसुसामि अगान कलियनोग़,’ इनजोर ओरिह्‌क वेहाटु.” 
अव अनजोर मताङ अस्के, गुमयातगा पह्‌रा मनवालोर वेल्‍लाटोरे इव आतव गोटिनु, सहरते अन्जि पेर्मालोरिह्‌क कतम वेहतोर. 
अस्के पेर्मालोर ओसो यहुदिराङ पेदल्क कलियिसि विचर कीतोर, अह कीस पया पह्‌रातोरिह्‌कु वेल्‍लाङे कोताङ ईसि इह वेहतोर: “‘माटु गोडनिद्रते मतोम अस्के, येसुनाङ कग़यवालोर नग़्का वासि, ओना सेत्तातुन कलिस ओतोर,’ इद्रम इनजोर पोल्‍लोतुन मिळ्हचि वेहाटु. 
ओसो इद पोल्‍लो गुमसिना केवदगा अरता इतेके, माट ओन मानेह कीसि, मीवा पेटळ वाया एवोम,” इन्जि पेदल्क इतोर. 
अदिह्‌क ओर पह्‌रातोरु कोताङ एचि, पेदल्क काग़्हतपु अहे कीतोर. अद्रम आस पया, इद पोल्‍लो यहुदि लोकुरगा आबुर आता, नेंड वने ओर अहे इन्ह्‌तोर. 
पया इके कग़यवालोर अक्रा मांदि गालिल पटटे, येसु बेद मेटातगा वाट इनजोर वेहच मतोग़, अगा ओर अतोर. 
अतस्के, ओर ओन अगा ऊळिसि दंडुम अरतोर, तेला मति (ओग़ येसुये आंदोग़ा, आयोग़ा इन्जि,) ओरग्डाह उय्तुर उन्क-मन्क मतोर. 
अस्के येसु ओरा एरे वास इतोग़, “देवुळदीपते ओसो नेदे मनवालोर कतमतोरा पोग़ोन, देवुळि नाक पूरा अदिकर ईता. 
अदिनेनाह्‌क मीटु अन्जि, सबे जातिनोर लोकुरगा, नावाङ कग़यवालोर आयिर इन्जि, ओरिह्‌कु नावाङ पोल्‍लोङ वेहचि, देवुळबाबाना, ओसो देवुळता मग़ना, ओसो देवुळता पवित्र जीवाता पेदिरते, एग़ मीहाटु. 
अह कीसि, बेव अडोङ मीक नना माळलाह वेहतन, अव कतम अडोनु ओरिह्‌कु माळलाह काग़्हाटु. ओसो ऊळाटु, इद बूमता आक्रि एवनाह, नना अमेसा मीवा तोळ मह्‌नने!” इन्जि इतोग़.
