﻿मत्याल.
27.
पिङपङ आयनामुने, कतमतोर पेर्मालोर ओसो यहुदिराङ पेदल्कु, वेर सबेटोर येसुन हव्कलाहि पट आतोर. 
अह कीस ओनु दोहचि, पिलाति इनवाल गुमसिनगा ओसीतोर. 
अस्के येसुह्‌कु हामुरता सिक्सा दोर्कता इन्जि, ओन पोस एवाल यहुदाह्‌कु एर्का आता. आताह्‌कु ओग़ पका आलिह कीतोग़: “चेह, नना ओन उगसे पोस ईतन डा,” इन्जि मुने एतव डेडा वीसा वेंडटाङ कल्दर बंडिङ, पेर्मालोरगा ओसो पेदल्कनगा मल्हच तचि, ओरिन इतोग़, “नना कसुरलेवोग़ मन्कन हामुरता सिक्सातुह्‌क पोस ईसि पापम कीतन,” इतोग़. अस्के ओर इतोर, “ताना माक बाताल, रा! निमा पोसीतिन, नीवा निमान ऊळा!” इतोर. 
अदिह्‌क पया यहुदाल कल्दर्किन मंदिरलोप्पा अग़्सिसीतोग़, अह कीस पलत अन्जि एग़्स हातोग़. 
पेर्मालोर पया अव कल्दर्किन पेह्‌किस इतोर, “इव कोताङ ओर्विन हामुरतुह्‌क ओसीयनव कोताङ आंदुङ, अदिह्‌क अवु देवुळतुह्‌क वाटटव कोडटाङ कोतानगा काल्ह्‌पलाह पोलो.” 
इद्रम इनजोर पया, ओरु कतमतोर विचर कीसि, यहुदि आयवोराङ सेत्तान पोहतनद जागा इन्जि, इव पोहतव कोताङ ईसि, अळ्काङ पंडवाल कुमाना पोलमतुन असतोर. 
अदिनेनाह्‌क अद पोलमतुनु नेतुरता पोलमि इनजोर, नेंड एवनाह इन्ह्‌तोर. 
अस्के यिर्मयाल इनवाल मुनेतोग़ देवुळता कबुरतोग़ सास्त्रमते रासतद पोल्‍लो करल आता, अद पोल्‍लो इह मन्ह्‌ता: ओना बेद दारा इस्रयेलतोरलोकुर तासतोर, अद दारा इतेके वेंडटाङ डेडा वीसा कल्दर बंडिङ अविन ओर एतोर. 
एचि देवुळ नाकु उकुम ईतपु, ओरु कुमाना पोलमतुन असतोर. 
पया येसु गुमसिना मुनेह नितोग़. नितस्के, गुमसि ओन ताल्ह्‌कतोग़, “निमा यहुदिरा राजानिना?” “निमा इह्‌निन, अहे!” इनजोर येसु इतोग़. 
पेर्मालोर ओसो पेदल्क वेरु येसुना पोग़ोन कसुर्क ओपनेके, ओग़ बोन्के उंद पोल्‍लो वन मल्होग़. 
अस्के पिलाति इनवाल गुमसि ओन इतोग़, “वेर लोकुर नीवा अडमि बेचोक गोटिङ वळ्ह्‌किह्‌तोर, इदिन निमा केंजविना?” इतोग़. 
मति येसु ओनु बुस पोल्‍लो वन वळ्ह्‌कोग़. अदिह्‌क गुमसि पका बयल आतोग़. 
वर्सामेटे आवना पंडुमतस्के, जेलतगा मनवाल बोनाय वग़ोन विळ्सना, इद्रम गुमसि लोकुरेनाह्‌क कींदोग़. इतेके यहुदि लोकुर बोन विळ्सा इनजोर वेहन्दुर, ओन वेग़ गुमसि वर्सामेटुह्‌क पंडुमता दियाते विळ्सिंदोग़. 
अद वेलाते पेदिर अतोग़ लाग्वोग़ ओर्वोग़ बरबसि इनवाल जेलते मतोग़. 
अदिह्‌कु ओर जमा आतस्के पिलाति ओरिन इतोग़, “मियेनाह्‌कु नना बोन विळ्सकन इन्जि, मीवा विचर मन्ह्‌ता? बरबसिन विळ्सकना? आयवेके किर्स्तु इनवाल येसुन विळ्सकना?” इनजोर ताल्ह्‌कतोग़. 
(येसुना पयाह अनवालोर बोल्गसोर दास्तोर इन्जि, ओर पेदल्कना जीवा कर्वताह्‌के, ओर येसुन नयगा पोसीतोर इन्जि, गुमसि पुन्ज मतोग़. अदिह्‌क ओग़ु येसुन विळ्सलाह ऊळिंदोग़.) 
पिलाति पया नेयम कीयलाह उदतोग़ अस्के, ओना मुते ओन्कु इह कबुर लोहता, “ओग़ सेतेम मन्कना लोप्पा, नना नग़्का पका रेय वसनाह कला कळ्स्कतन, डा. अदिह्‌क निमा ओना अग़दुह्‌क अनमा,” इता. 
वेर इके पेर्मालोर ओसो यहुदिराङ पेदल्कु “‘मयेनाह्‌कु बरबसिन बारा विळ्सिसीम, येसुन बारा हव्का,’ इह इनजोर माट गुमसिन इनदकल,” इन्जि लोकुरिन वेरु पका तग़्हतोर. 
अस्के गुमसि लोकुरिन ताल्ह्‌कतोग़, “मियेनाह्‌कु ओर इर्वुरग्डाहि नना बोन विळ्सना इन्जि, मीवा विचर मन्ह्‌ता, वेहाट!” अस्के ओर “बरबसिन विळ्सा!” इनजोर इतोर. 
“अह इतेक येसुना बह आयग़ा पया? ओने कोनि लोकुर देवुळ लोहतोग़ राजाल इन्ह्‌तोर. नना ओन बाताल कीकन?” इतस्के सबेटोर इतोर, “ओन हव्कनागुटातगा वेळ्हा!” 
“बाराह्‌कु? ओग़ बाताल कसुर कीतोग़?” इद्रम गुमसि इतस्के, ओर इंका एक्‍वाये कुरेङ-वरेङ केयसोरे, “ओन हव्कनागुटातगा वेळ्हा!” इनजोर इंदुर. 
इंजेक वेरगा नावा बातय ताको, मति रोदा कोन आस्तोर इन्जि, पिलाति इचुन एतुन कयदे पोसि, लोकुरा मुनेहु तनाङ कय्किन नोग़तोग़, नोग़्स इतोग़, “वेग़ मन्कन हव्कनद पापमि नाक दल्गमाकि, मति मीके दल्गि,” इनजोर इतोग़. 
अस्के सबेटोर लोकुर इतोर, “ओना हामुरता जबब्दर माट नितकोम, ओसो मावा जालपिल नितनुर,” इह इतोर. 
अस्के पया यहुदि लोकुरेनाह्‌कु, गुमसि बरबसिन विळ्सतोग़. येसुन मात्रमि ओग़ जूताते नल्हता वेहचि, हव्कनागुटातगा वेळ्हतलाहि, सीपय्कना कयदे ईसीतोग़. 
पया गुमसिनाङ सीपय्कु येसुनु तमा वाळातगा ओतोर. अगा ओतस्के, पूरा पल्टन येसुना सर्ने जमा आतोर. 
ओनाङ केग़ताङ गेंदेङ तेंडिसि, ओन राजान कीतपु नेत्रल जगा केग़्‍पिह कीतोर. 
पया कोयेना गीळ पंडिसि, ओना तलातगा गळ्म कीतोर. ओसो ओना तिनळ कयदे डुड ईसि, ओना मुनेह मिंडाङ कोटिसि, “ओ यहुदिरा राजानिन, नीक जोहर आयि!” इन्जि पकाय पास्कतोर. 
ओना पोग़ोन ओर उस्कतोर, अह कीसि अदे डुडटे ओना तलातुन ईंदुर. 
पया ओन उस्किस-पास्किस मारतस्के, वेर केग़्‍पिह कीतद नेत्रल जगातुन तेंडटोर, तेंडिसि ओना जगा ओन्क ओसो केग़्‍पिह कीतोर. अह कीस ओनु हव्कनागुटातगा वेळ्हतलाह ओतोर. 
पया ओरु सहरताह पलत पेसिह्‌पा, कुरेने सहरतोग़ ओर्वोग़, सिमोनि इनवाल ओरिह्‌क कलियतोग़. येसुह्‌कु गुटातुन कांजलाह दीरा वावाह्‌कु, वेर सीपय्कु येसुना हव्कनागुटातुनु कांजलाह, सिमोनिन पोसि बीगर वेहतोर. 
पया ओरु गुल्गुता इनदनद जागातगा एवतोर (“गुल्गुता” इद पेदिर इतेके “तला-टाप्राता जागा” आंदु). 
अस्के ओरु येसुना मेंदुदुह्‌कु नोयनद पुनदनायो इन्जि, येसुह्‌कु अंगुर जोमाते कयमुल जबाता जोमा काल्ह्‌पिसि, उनडलाह ईतोर. मति ओग़ु अदिन वडिस ऊळतस्के, उनोन इतोग़. 
पया येसुन हव्कनागुटातगा कय्किन-काल्किन मोल्‍लाङ कोटिस वेळ्हतस्के, ओनाङ गेंदेङ सीटिङ वाटिसि तूसतोर. 
पया ओर ओन्क पह्‌रा कीसोर अगान उदतोर. 
“वेग़ येसु, यहुदिरा राजाल आंदोग़” इन्जि, इद्रम कसुर बलाते रासिसि, ओना तलापोग़ोटके वेळ्हचीतोर. 
पया ओरु येसुना संगे इर्वुर डाकुरिन, वग़ोन ओना तिनळ बाजे, वग़ोन बार दावळ बाजे, इद्रम हव्कनागुटानगा वेळ्हतोर. 
पया ओना एरेटुह्‌क अग़ पोस अनवालोर, तलाङ ओलिह कीसोरे माग़सोरे, ओन इहलेह्‌का उस्किस-पास्किस वळ्ह्‌किंदुर, “मंदिरतुन विर्हचि ओसो मूंड दियाने दोहवानिन निमानेया? अह इतेके निमा नीवाय जीवातुन पिसिह कीमे! निमा देवुळता मग़निन इतेके, इद हव्कनागुटातग्डाहि नेल रेगा!” इनजोर ओन पास्कतोर. 
अहे पेर्मालोर, सास्त्रमगूरुर, यहुदिराङ पेदल्कु, वेर वन पास्कसोर इद्रम इतोर, “वेग़ दुस्रोरिन विळ्सिह कीतोग़, मति तन्क विळ्सिह कीया पग़वोग़. वेग़ इस्रयेलतोरा राजाल इतेके, हव्कनागुटातग्डाहि इळ्न रेगेग़. अस्के माट वेन नमकोम! 
ओग़ देवुळता पोग़ोन बर्वस तासवानन इन्ह्‌तोग़, ओसो नना देवुळता मग़नन, इद्रम इतोग़. इंजेके देवुळिये ओन पिसिह कीयना इतेके कीयि!” इनजोर इतोर. 
बोर डाकुर ओना संगे हव्कनागुटानगा वेळ्हच मतोर, ओर वने अहे इनजोर ओन पास्किंदुर. 
पया नेक नितग्डाह इतेके, पियलि मूंड एगनाह्‌जोम, देसेममेंड कतम ईकळ पोयता. 
पियलि मूंड एगनेके, येसु बेरा आल्काते इह इनजोर केयतोग़, “एलि, एलि, लमा सबग़्‍तनि!” (तेना अर्तम इह मन्ह्‌ता: नावा देवुळतिन, नावा देवुळतिन, निमा नाक बाराह्‌क विळ्सिसीतिन?) 
अगा निच मतोरग्डाहि उय्तुरिह्‌क, (येसु केयतद पोल्‍लो तेळियवाह्‌कु,) “ओग़ एलियाल इनवाल मुनेता कबुरतोनु केयलाह आतोग़!” इनजोर ओर इतोर. 
येसुह्‌क एग़ उनडा वसता बहे इन्जि, चट्‌ने ओरग्डोग़ ओर्वोग़ वितिस अन्जि, बूबिलतुन ओयतद अंगुर जोमातगा मुळ्हचि, लाटटे कोडटगा तासिसि, ओन्क उनडलाह ईतोग़. 
मति उय्तुर इनदलातोर, “मनि रा! एलियाल ओन पिसिह कीयलाह वास्तोग़ा, वायोग़ा, इदिन माट ऊळकल,” इतोर. 
पया येसु ओसो उंद देबा जोरते केयिसि हातोग़. 
इंजेके येरुसलेमता मंदिरतग्डा पवित्र गूडटा अग़दगा, गेंदे अडह कीस मता; (अद गेंदे अडम मताह्‌कु, लोकुर देवुळतुन गट्ने कलिय पग़वोर आंदुर.) पया येसु हातस्के ऊळाट, अद गेंदे पोग़ोटाहि इळ्न एवनाहि, पग़्क वितिसि रेंड तुक्ळेङ आताङ. ओसो जागा-बूमि मेलियता, आदिङ पेग़्क-पग़्क पवताङ, गुमयाङ पङ्ने आताङ. 
(मूंड दियाना पया येसु जीवा अरतस्के, हातोर देवुळता लोकुर वेल्‍लाटोरे जीवा अरतोर. जीवा अर्सि ओर पङ्ने आताङ गुमयानग्डाह पेसतोर. पेसिसि, ओरु यहुदिरा पवित्र सहर येरुसलेमते अन्जि वेल्‍लाटोरिह्‌के दिसतोर.) 
अस्के कोन पया सीपय्कना साय्बाल ओसो ओना संगे मतोर येसुन पह्‌रा मनवालोर सीपय्कु इद बूम गल्जनदिन ओसो अगा बह आता, तान ऊळिसि पकाय रेयतोर. “वेग़ निटमे देवुळता मग़ आंदोग़!” इनजोर ओर इतोर. 
गालिलताहि येसुना सेवा कीसोरे पेंडेस वातवु वेल्‍लाङे आस्कु, जेकताहि इद सबे आयनदिन ऊळसोर मताङ. 
अव अचोक आस्कनग्डाहि, मग्डला नाटेनद मरियालि, जेबेदिना मुते, ओसो मरियालि इनदनदु याकुब, योसेप, वेरा तलोग़ि, इव इचोक आस्क अगा मताङ. 
पया मुलयनामुने, अरिमतेया नाटेनोग़ ओर्वोग़ मता मन्कल, योसेपि इनवाल, अगा वातोग़. वेग़ वने येसुनाङ कग़यवाल आंदोग़. 
ओग़ पिलाति गुमसिनगा अन्जि, “येसुना सेत्तातुन पोहतलाह ओयकोम,” इनजोर ताल्ह्‌कतोग़. अस्के पिलाति “ओरिह्‌क सेत्तातुन ईम्ह्‌ट,” इनजोर सीपय्किन उकुम ईतोग़. 
ओर पया सेत्तातुन ओसि, पूना, वेल्‍ला दाराता हामुर-गेंदेते ऊर्हतोर. 
इंजेके योसेपि तनेनाह्‌क उंद बेरा आदतगा, पूना गुमया तर्व वेहचि तासिस मतोग़; अदे गुमयातगा येसुना सेत्तातुन ओर तासतोर. अह कीसि, बेरा आद बंडातुन गूळ्हचोर तचि, गुमयाता अग़दगा तिळ्ह्‌पने तासतोर, अह कीस पेसिस अतोर. 
अगा गुमयामुनेह, मग्डला नाटेनद मरियालि ओसो उंद दुस्रा मरियालि, इव उदिस ऊळसोर मताङ. 
इमा दिया (इतेके वारमता पोल्वादियाते), पेर्मालोर ओसो परुसिर पिलातिनके वासि जमा आतोर. 
जमा आसि इतोर, “महरज, ओग़ नाळेह केवाल जीवात मनदह्‌पा, ‘नना हासि मूंड दियाने ओसो जीवा अरयकन,’ इनजोर इन्ज मतोग़, इद पोल्‍लो माक सीता मन्ह्‌ता. 
अदिनेनाह्‌क मूंड दियाङ आनाह्‌जोमु, गुमयातगा पह्‌रा कीया वेहा. अह केवेके, ओनाङ कग़यवालोर वासि, सेत्तातुन कलिस ओयनुर बारा, अह कीस, वेग़ हासि ओसो जीवा अरतोग़ इनजोर, लोकुरिह्‌क नाळेह कीस वेहतनुर. अस्के वेग़ मुने लोकुरिन बह नाळेह कींदोग़, तान्काय एक्‍वा इंजेक लोकुर नाळेम आयनुर,” इनजोर ताल्ह्‌कतोर. 
“नना मीकु पह्‌रा केवालोरिन ईय्ह्‌नन, ओम्ह्‌टु. मीक बेद्रम विचर वास्ता, अद्रम मीटु पह्‌रा तासाटु,” इनजोर पिलाति ओरिन इतोग़. 
अस्के पया ओर पह्‌रातोरिन पोसि अतोर. अह कीसि, तिळ्ह्‌प कीस तासतद आदतुन, बोग़े जर्गिह कीयनायो इन्जि सीना वर्सतोर. ओसो पह्‌रा केवालोरिन तासतोर. 
