﻿मत्याल.
24.
पया येसु मंदिरताहि पेसिसि पलत अनेके, मंदिरताङ बंग्‍लाङ तोहतलाहि कग़यवालोर ओनगा वातोर. 
अस्के येसु ओरिन इतोग़, “मीट इव सबेटविन बेस ऊळाटु. इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्‌नन, इव इचोन बूळेम आयनुङ इतेके, इविस्कनगा बंडाता पोग़ोन बंडा वने मनो आयग़ा, बूळे केवालोरु कतम अर्हतनुर,” इतोग़. 
पया येसु जय्तुन मराना मेटातगा वग़ोग़े उदिस मनेके, कग़यवालोर ओनगा वासि ताल्ह्‌कतोर, “इव पोल्‍लोङ बेस्के बह आयनुङ, गूरु? नीवा वायनद वेला ओसो इद बूम मारनद वेला एवयनामुने, बेद्रमताङ सीनाङ आयनुङ?” इन्जि ताल्ह्‌कतोर. 
येसु ओरिन इतोग़, “मीक बोग़ाय नाळेह कीयनायो इन्जि, उसरते मन्ह्‌टु. 
बाराह्‌क इतेके वेल्‍लाटोरे नावा पेदिर पोस वासि, नना देवुळ लोहतोग़ राजानन आंदन इनजोर, वेल्‍लाटोरिन नाळेह कीयनुर. 
ईनाह-आनाह नालुङ मूलाङ आसि, लळय्क आस्ताङ इन्जि, मीक एर्का आयग़ा. अस्के मीट रेयमाटु. इव पोल्‍लोङ निटम इह आयनुङे, मति इचोट्के बूम मारो. 
जातता पोग़ोन जाति तेदग़ा, राजेमता पोग़ोन राजेमि तेदग़ा. बेगा इतेक अगा दुकळ अरयग़ा, जागाङ-बूमिङ मेलियनुङ. 
मति इव सबे पोल्‍लोङ, वायनाङ पीळाना सिरप मुर्ङुल आयग़ा, ओसो इंका पका बेरा गोसा वायग़ा. 
“अद तूकने मीवाङ कोंटेतोर मीक जेलते वाटनुर, तिपल कीयनुर, हव्कनुर वने. मीट नाक नमवालोरिर आताह्‌कु, सबे जातिनोर मीक कोंटेङ कीयनुर. 
अस्के नाक नमवालोर वेल्‍लाटोर तमा विस्वसतुन विळ्सिसि, ओर्विह्‌क-ओर्वोग़ कोंटेतोरा कयदे पोसीयनुर, ओसो ओर्विह्‌क-ओर्वोग़ कोंटेङ कीयनुर. 
ओसो वेल्‍लाटोर जोलहालोरु, जोल कबुर वेहचि, लोकुरिन लेसिह कीयनुर. 
ओसो पापम पकाय वीळताह्‌कु, वेल्‍लाटोर लोकुर मुनेतलेह्‌का ओर्विह्‌क-ओर्वोग़ जीवा केवोर आयनुर. 
मति आक्रि एवनाह बोर दीरा पोस मन्ह्‌तोर, देवुळि ओरिने पिसिह कीयग़ा. 
ओसो देवुळता राजेम कीयनदिना लोप्पा, बेसता कबुरतुन सबे जातिनोर केंजना इन्जि, इद कबुर बूममेंड आबुर आयग़ा. अस्के कोनि पया बूम मारनद वेला वायग़ा. 
“दानियेल इनवाल मुनेतोग़ देवुळता कबुरतोग़ वेहच मतपु, देवुळतुह्‌क मंदिरतुन कळ्‍वोग़ कीयनदु, एग़्ङ वायनदु, मंदिरता पवित्र गूडटे निच मनदनदिन मीट ऊळकिर. (मीट अर्ववालोरिर इदिन सीताते तासाटु.) 
अस्के यहुदा पटटे मनवालोर लोकुर, (कोंटेतोरग्डाह पिह्‌ट अरयलाह,) मेटानके रोमवा वितिर. 
बोग़ाय लोता पोग़ोन मतेके, ओग़ तना लोता सामन ओयलाह, लोनलोप्पा नेङमाकेग़. 
ओसो बोग़ाय मन्कल पोलमते मतेके, ओग़ तना कोटजगातुन ओयलाह, लोन मलमाकेग़. 
अव दियाने नेलाङ हव्कतव आस्किह्‌क ओसो पाल ऊहतनव तलिस्किह्‌क, बेचोटा गोसा आयग़ा! 
माट मुसुर पेग़दस्के ओसो वारमता पोल्वादियाते वितनायो इन्जि, मीट देवुळतुन पार्तना कीम्ह्‌टु. 
बाराह्‌क इतेके, अद वेलाते पका बेरा गोसा आयग़ा. अचोटा गोसा बूम पुटिह कीतग्डाह, बेस्केन आयो वने, ओसो बेस्केन आयो आयग़ा. 
अव वायनव गोसाताङ दियान देवुळि कमि केवेके, बोग़े मन्कल पिस पग़वोग़ आयनोग़. मति तनाङ आचतोर लोकुरिन पिसिह कीयनेनाह्‌कु, देवुळि अव दियान कमि कीयग़ा. 
“अद वेलाते बोग़ाय मीक इनदनोग़, ‘ऊळाट, देवुळ लोहतोग़ राजाल इगाडोग़!’, ‘देवुळ लोहतोग़ राजाल अगाडोग़!’, अस्के ओनाङ सेतेम पोयमाट. 
बाराह्‌क इतेके, नना देवुळ लोहतोग़ राजानन इनवालोर जोलहालोरु, ओसो देवुळता कबुरतोनन इनवालोर जोलहालोरु, इद्रमतोर पुटनुर. ओर बेराङ-बेराङ बामिह कीयनाङ सीनाङ तोहचि, देवुळ आचतोर लोकुरिन वने लेसिह कीयलाह ऊळनुर. मति ओर अह कीया पग़वोर आयनुर. 
ऊळाट, नना इतेके मीक मुनेन वेहतन, उसरते मन्ह्‌टु. 
“अदिह्‌क मीकु बोराय इनदनुर बारा, ‘ऊळाट, देवुळ लोहतोग़ राजाल पेळ्ह्‌कल बूमते मन्ह्‌तोग़’ इतेक, अगा मीट ओन पर्ह्‌कलाह अनमाटु. ओसो मीकु ‘देवुळ लोहतोग़ राजाल लोप्पाडाङ अरानगा मन्ह्‌तोग़,’ इनजोर इनदनुर बारा, मीट अदिन वने सेतेम पोयमाटु. 
बाराह्‌क इतेके, बेद्रमि किस-उळ्म मिळ्स्कसोरे, उंद बाजेताहि दुस्रा बाजेवनाह मिळ्स्किह्‌ता, अद्रमि माने-मन्कना नडुम पुटटोनन वायनस्के कतमतोर नाक ऊळनुर. 
बेगा हातद सेत्ता मनदग़ा, अगा गीदस्क निटमे जमा आयनुङ. 
“अव दियानाङ तिपल्क मारताहे, पोळ्‍द मांजो आयग़ा, नेला दींचो आयग़ा, उकाङ पोग़ोटाह इळ्न रालनुङ, इद्रम पोग़ोटा बूमतगा सबे मेलियनुङ. 
अस्के माने-मन्कना नडुम पुटटोनन, नना मोयुदगा सीना तोहतकन. पया दुनियाताङ सबे जातिनोर मन्कलोर, अर्युल पासोर हामुर-रेगाङ अळयनुर. नना बेरा डीसाते मोयुलपोग़ोन वायनदिन ओर ऊळनुर. 
अस्के पया नना नावाङ देवतुल्किन, अकुमता बेह्‌रा आल्काते, दुनियाता मूलाह्‌क-मूलाह्‌क लोहतकन. पया अवु इद बूमतगा सर्ने मनवालोर नावाङ आचतोर लोकुरिन जमा कीयनुङ. 
“गेळाताङ मरान ऊळिसि इद पोल्‍लो कग़याटु. आकिङ रालिह्‌ताङ अस्के डोय एरे एवता इनजोर मीट पुह्‌निर. 
इद्रमलेह्‌का मीट वने इव पोल्‍लोङ आयनदिन ऊळकिर अस्के, सामि गट्‌नेन एवतप लेह्‌कान इनजोर पुन्ह्‌टु. 
इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्‌नन, मीट सबेटोरिर हायनामुनेन, इव नना वेहतव गोटिङ करल आयनुङ. 
पोग़ोटा बूमि, इळ्ता बूमि मायनुङ, मति नावा पोल्‍लो मात्रमि बेस्केन मायो आयग़ा. 
“मति देवुळ लोहतोग़ राजाल मल्स वायनद दियातुन, वेलातुन बोग़े पुनोग़. देवुळदीपताङ देवतुल्क वने पुनोङ, नना इंका पुनोन, सिरपि नावा बाबाले पुन्ह्‌तोग़. 
मुनेतोग़ पेदामुय्तोग़ नोहानस्केडाङ दियाने बेद्रम आता, अद्रमलेह्‌का माने-मन्कना नडुम पुटटोनन वायनस्के वने आयग़ा. 
अस्के बेद्रम नोहा मुय्तोग़ तना लोतोर बार ओडातगा नेङनाह्‌जोम, लोकुर तिनजोर-उनजोर मतोर, मर्मिङ आंदुर, मर्मिङ कीसींदुर, 
ओसो ओरिनु बेरा उड्रा वासि सबेटोरिन पोळ्‍ह्‌च ओनाह्‌जोम, ओरिह्‌क मुर्तिय तेळियो आसि; अद्रमि माने-मन्कना नडुम पुटटोनन वायनस्के वने आयग़ा. 
अद तूकने, पोलमते इर्वुर मन्कलोर (ओर्वोग़ विस्वसि, ओर्वोग़ विस्वसलेवोग़) मनदनुर. नना वग़ोन (नयके पोस) ओयकन, दुस्रोन बारा (बूळेम आयलाह) अगान विळ्सकन. 
अहे रेंड आस्कु (उंदि विस्वसि, उंदि विस्वसलेवदु) जेताते पिंड नोग़सोर मनेके, नना उंदतुन (नयके पोस) ओयकन, दुस्रदिन बारा (बूळेम आयलाह) अगान विळ्सकन. 
“अद्रमलेह्‌का सामि वायनद दिया बेदु, इद मीक तेळियो, अदिह्‌कु मीटु उसर आसोर मन्ह्‌टु. 
इद उंद पोल्‍लो केंजाटु. नग़्का बेदो उंद वेलाते, कले वायना मन्ह्‌ता इन्जि, लोता माल्काल पुन्ज मतेके, ओग़ु उंजवा उसरते मन्जि, तना लोतुन कलेनु विर्हता एवोग़ आवेग़. 
अद्रम मीट वने तयर मन्ह्‌टु, बाराह्‌क इतेके मीट नावा अग़ ऊळवा वेलाते नना, माने-मन्कना नडुम पुटटोनन वायकन. 
“केंजाट, बोग़ मेटि लोता माल्काना ओर्युलतोरिह्‌क कगोत्क-कगो अडिया ईस्तोग़, ओग़े बेसता बुदतोग़ सेतेमते कबळ केवाल मेटि. मीट वने अहे मनदना. 
पया माल्काल वानेके, इद्रमे बेस कबळ कीसोर मनवाल मेटि, पका देय्वातोग़ आयनोग़. 
इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्‌नन, ओग़ माल्काल ओन मेटिनु, तना कतम सम्सरमतुन ऊळलाह तासनोग़. 
“मति ओग़ मेटि लाग्वोग़ आस मतेके, ‘नावा माल्काल वायलाह आल्सेम आयनोग़ इन्जि, नना विचर वातप कीकन,’ इनजोर इनेग़. 
ओसो तना ऐंगेटोर सेवकिरिन नल्हतना-कोह्‌कना, ओसो कल लोटिरा संगे तिनदना-उनडना, इद्रम कीसोर मनेके, ओग़ु माल्काना अग़ ऊळवस्के, माल्काल वायनोग़. 
मेटि इद्रम कीयह्‌पा कलियतेके, तना माल्काल ओन पका सिक्सा कीयनोग़. पया अळयना, केयना, मुडुर-मुडुर पल्क कोग़्कना जागातगा, ओन मेटिन सोङ केवालोरा संगे वाटिसीयनोग़,” इनजोर येसु इतोग़. 
