﻿मत्याल.
14.
अद तूकने गालिल पटटा राजाल, एरोद अंतिपस इनवाल, येसु कीताङ कबस्किन केंजतोग़. 
(वेग़ राजाल मुने देवुळता पेदिरते एतेमीहवाल योहनिनहव्किस मतोग़, अदिह्‌के) वेग़ येसुना लोप्पा इह इतोग़, “ओग़ कोनि निटमे योहन मनदनोग़! ओग़ हासि ओसो तेग़्कतोग़ बहे, अदिह्‌के ओग़ अचोटाङ डीसाताङ कबस्क कीया पग़यह्‌तोग़,” इन्जि तनाङ सेवकिरिन वेहतोग़. 
(योहनि, एरोद राजाल, वेरा नडुम कट्लाङ इह आताङ.) राजाना दादाल पिलिप, वेग़ जीवात मनेकेने, वेना मुते, एरोदियसि इनदनदिनु, राजाल तना लोन ओतोग़. अस्के योहन राजानगा वास इतोग़, “नीवा कीतद कबळ मोसानाङ अडोङ वेहतपु पोलो, महरज,” इन्जि वेहतोग़. इद पोल्‍लोतुह्‌क एरोद राजाल ओङ आसि, योहनिन दोहचि जेलते वाटटोग़. 
अचोटग्डाहि योहनिन राजाल हव्कलाह ऊळिंदोग़, मति वेग़ देवुळता कबुरतोग़ मन्ह्‌तोग़ इन्जि, लोकुर योहनिन मान ईंदुर, अदिह्‌क राजाल लोकुरिह्‌क रेयिसि, योहनिन हव्कोग़ आसि. 
पया एरोद राजाल पुटटा दिया एवता, अद दिया राजाल कुळ्पि ईतोग़. अस्के राजाल ततदु तमदादाना मुते एरोदियसि, तेना मयाळि लोकुरा मुनेह एंदिसि, राजान गिर्दा कीता. 
गिर्दा आसि, राजाल तान इतोग़, “निमा बाताल ताल्ह्‌ककिन, अदिन नना नीक ईकन,” इन्जि राजाल किरिया कीस वेहतोग़. 
ताना तलोग़ काग़्हच मतपु, अदु राजान इता, “काका, देवुळता पेदिरते एग़ मीहवाल योहनना तला, उंदि दळ्याते कीसि नाक तायु,” इनजोरे पिला ताल्ह्‌कता. 
इदिन केंजिस राजाह्‌कु बेस दल्गो, मति कुळ्पतगा वाता मुडा मुनेह, किरिया कीस वेहतद पोल्‍लोतुन मिळ्हता वावो आंदु. 
अदिह्‌के राजाल जेलतगा योहनिन हव्किस, ओना तला ततलाह, तनाङ सीपय्किन उकुम ईतोग़. 
दळ्यात कीसि तला ततस्के पया, एंदता पिलातुह्‌क ईतोर, अदु पया तना तलिनगा ओसीता. 
पया योहननाङ कग़यवालोर ओना सेत्तातुन ओयलाह वातोर, अह कीसि ओन पोहतोर. पया इद पोल्‍लोतुन, ओरु येसुनगा अन्जि वेहतोर. 
इद पोल्‍लो केंजिसि, येसु तनाङ कग़यवालोर बार, उंद ओडाते उदिस पेसतोर. पया बेदो पेळ्ह्‌कल जागातके केमेन अतोर. ओग़ अतदिन पुन्जि, लोकुर ओना पेग़्के-पेग़्के तमाङ नाह्‌कनाहि ताकसोर वातोर. 
पया येसु ओडाताहि पेसिस ऊळतोग़ अस्के, वेल्‍लाय मुल नावा अग़ ऊळिह्‌तोर इन्ज पुतोग़. ओरिन ऊळिसि, वेन्कु ओरा मान वसता, अस्के ओर ततोर रोगमतोरिनु वेग़ सव्रे कीतोग़. 
पोळ्‍द अरनेके, कग़यवालोर येसुनगा वास इतोर, “गूरु, इद पेळ्ह्‌कल जागा मन्ह्‌ता, इगा इतेके तिनदलाह बातय दोर्को, ओसो पोळ्‍द इतेक अनजोर मन्ह्‌ता. वेर मात्रमि एरेगूरेताङ नाह्‌कनगा अन्जि, तम्क तिनदलाह असिस तयिर, वेरिन लोहा,” इतोर. 
“आयो, असलाह ओरिह्‌क दाया पोयो. मीटे ओरिह्‌क तिनदलाह ईम्ह्‌टु,” इनजोर येसु ओरिन इतोग़. 
“आं माटु! मयगा बेचोकु, सिरप एयुङ आरिङ, रेंडे अटटव मीन्क, अचोके मन्ह्‌ताङ,” इन्जि ओर इतोर. 
“अले, अविन नयके ताटु,” इनजोर येसु इतोग़. 
पया ऊळाटु, येसु मुडुन इळ्न रोंडातगा उद वेहतोग़, पया अव एयुङ आरिन ओसो रेंड मीन्किन पोसि, पोग़ोन ऊळिसि, देवुळतुन जोहर कीसि आरिन किळ्हतोग़. अह कीसि, वांटाट इन्जि येसु आरिङ, मीन्कु, कग़यवालोरा कयदे ईतोग़, ओर पया मुडुह्‌क वांटटोर. 
पया वेर सबेटोर पका पंजनाह तितोर. तिन्ज-उन्ज पिसतव किळ्केङ ओर गुम कीनेके, बारा डालाङ पेसताङ. 
तिनवालोर मुलु एयुङ अजर्क (5000) कोय्तोरे मतोर, ओसो आस्कु, पिलाङ-पेकोर, वेरा इतेके लेकाय इले मति! 
पया तिन्ज-उन्ज मारतस्केने, येसु तनाङ कग़यवालोरिन इतोग़, “नना लोकुरिन मल्स लोहतलाह पयाह मह्‌नन, मीट मात्रम ओडाते उदिसि, सम्दुरता अबर बाजे वेंडिस अन्ह्‌ट.” अस्के ओर अहे कीतोर. 
पया लोकुरिन लोहचि, बार कीसि, येसु वग़ोग़े गुड्रापोग़ोन पार्तना कीयलाह अतोग़. नग़्का आस मता, मति ओग़ अगान मतोग़. 
अद वेलाते ओरा ओडा सम्दुरता नडुमकसाते, दडटग्डाह जेक मता. अस्के वळ्यते एताङ लच्काङ ओडातुन इळ्सोह-ओळ्सोह कींदुङ. 
अस्के पया येसु नग़्काडाङ मूंड-नालुङ एगसोरे (इतेके तलाकोग़ कूसना जोक-जोक), सम्दुरता एता पोग़ोट्क कग़यवालोरेके ताकसोरेन वातोग़. 
एता पोग़ोट्क येसु ताकसोर वानेके ओर ऊळिसि, “एता मसमि वास्ता, रा!,” इनजोर रेयिस केयतोर. 
अस्के तोप्नेन येसु ओरिन केयतोग़, “नना रा, रेयमाटु, दीरा कीम्ह्‌टु!” इनजोर इतोग़. 
अस्के सिमोन पत्रु येसुन इतोग़, “बोग़, निमा गूरुनिना? अह इतेके नाकु नियके एता पोग़ोट्क वायलाह वेहा,” इतोग़. 
“अले अह इतेक वाय!” इनजोर पत्रुन येसु इतोग़. पया पत्रु ओडाताहि पेसिसि, एता पोग़ोट्क ताकसोर, येसुनके दायलाह बोटटोग़. 
मति दूंदते वायनाङ बेराङ लच्कान ऊळिसि, पत्रु रेयिसि मुळ्न्दसोर मतोग़. अस्केने, “नाक पिसिह कीम सामि, नना मुळ्न्दिह्‌नन,” इनजोर ओग़ केयतोग़. 
तोप्नेन पया येसु ओन पोयतोग़. पोसि “बह रा, निमा विस्वसलेवपु! नना नीक पिसिह कीकन इन्जि निमा नमविना?” इन्जि येसु ओन इतोग़. 
पया इसि ओर इर्वुर ओडातगा वास उदतस्के, अद वळ्यु बेके मायतायो, बेके मायोयो! 
अस्के ओडातगा मतोरु “निमा निटमे देवुळता मग़निन,” इनजोर येसुनाङ काल्क मोळ्कतोर. 
ताना पया ओर सम्दुरतुन वेंडिसि, गनेसरत एरियाते एवतोर. 
अग्डोरु येसुन पुताह्‌कु, एरेगूरेताङ सबे नाह्‌कने कबुर लोहतोर. अस्के ओर सबेटोर दुकिनोरिन येसुनके पोस वातोर. 
“गूरु, नीवा गेंदे कोङतुन मात्रम माक बोय ईम, अस्के माट बेस आयकोम,” इनजोर ओर दुकिनोर येसुन कालगडेम अरतोर. अहे बेच्वुर कोङतुन बोयतोर, ओर सबेटोर सव्रेम आतोर. 
