﻿मत्याल.
7.
“दुस्रोरा तप तोहमाटु, तोहतिर इतेके देवुळ वने मीवा तप तोहतग़ा. 
बाराह्‌क इतेके, दुस्रोरिन बह मीट तप तोहतह्‌निर, अहे देवुळि मीक वने तप तोहतग़ा. अहे बेद गोट्‍टाते मीट दुस्रोरिह्‌क कहच ईय्ह्‌निर (इतेके इळ्न अर्हतह्‌निर), अदे गोट्‍टाते देवुळि मीक वने कहच ईयग़ा. 
निमा नीवा कोंडाते मनदनद इळ्पेलेह्‌काडा बेरा तपतुन सीता केवा, नीवा गोतयाना कोंडाता पोडलेह्‌काडा इचीटा तपतुन बाराह्‌क ऊळिह्‌निन? 
नीवाय कोंडाता इळ्पेतुन ऊळवा, नीवा कोंडाता पोडि तेंडलाह ईम नाकु इन्जि, निमा नीवा गोतयान बह इनदा पग़यकिन? 
एय सोङ केवानिन! मुने निमा नीवा कोंडाता इळ्पेतुन तेंडा. ताना पया नीवा गोतयाना कोंडाता पोडि तेंडलाह, बेस तोवया पग़यकिन. 
“बोर देवुळताङ पोल्‍लोनु पोहचीतप ऊळिह्‌तोर, ओरिह्‌कु मीट पका दाराताङ मोतिना लेह्‌काडाङ देवुळताङ पवित्र मनदनव पोल्‍लोङ वेहमाटु. मीट वेहतिर इतेके, ओर पदिना लेह्‌का अव पोल्‍लोनु ओय्केङ-विह्‌केङ कीयनुर. ओसो नय्कना लेह्‌का मीक कस्किसि पिळ्हपळ कीयनुर. 
“‘ताल्ह्‌कसोर मतेके ईकन, पर्ह्‌कसोर मतेके दोर्कग़ा, तेल्प कोह्‌कसोर मतेके तेग़यकन’ इन्जि, देवुळ मीक इन्ह्‌ता. 
बाराह्‌क इतेके बोग़ ताल्ह्‌किह्‌तोग़, ओन्क ईयग़ा. बोग़ पर्ह्‌किह्‌तोग़, ओन्क दोर्कग़ा. बोग़ कोह्‌किह्‌तोग़, ओन्क तेग़यिस ईयग़ा. 
तपेनु तना मग़ि आरि ताल्ह्‌कतेके ओन्क बंडा ईयनोग़, ओसो मीन ताल्ह्‌कतेके ओन्क तरसतुन ईयनोग़, इद्रमतोग़ बोग़ाय मन्कल मियगा मन्ह्‌तोग़ा? 
मीट पापमतोरिर मन्ज तेला, मीवाङ पिलाङ-पेकोरिह्‌क बेसता मादुन ईयलाह पुह्‌निर, इतेके मीवा देवुळदीपतोग़ बाबाल, ओन ताल्ह्‌कवालोरिह्‌क बेचोटा बेसतल माल ईयनोग़! 
“लोकुर मीवा संगे बेद्रम ताकना इन्जि मीवा विचर मन्ह्‌ता, अद्रमे मीटु ओरा संगे ताकाटु. बाराह्‌क इतेके मोसानाङ अडोङ ओसो देवुळता कबुरतोरा सास्त्रम, कतम इदे पोल्‍लोते ओंडेम आताङ. 
“रेंड अग़िङ मन्ह्‌ताङ, बेद अग़दुन पोयतकिर? बेरा दर्वजात्कु वेल्‍ला पस मन्ह्‌ता, अद नेर्वता अग़ि बूळेम आयनके ओस्ता, अद अग़दे अनवालोरु वेल्‍लाय मुल मन्ह्‌तोर. मति वेल्‍ला पस इलवदु उड्ला अग़ि अमेसाता पिसमुळतके ओस्ता, इद अग़ि वेल्‍लाय कमि मुडुह्‌क दोर्किह्‌ता. अदिह्‌के मीटु वेल्‍ला पस इलवद दर्वजात्कु लोप्पा नेङाटु. 
“देवुळता कबुर जोलते वेहवालोरग्डाहि उसरते मन्ह्‌टु. ओरु गोरेनलेह्‌का नाळेह केवप दिसिह्‌तोर, मति ओरा पोटालोप्पाडा विचरि, पिळ्हपळ कीयनाङ लोळ्ङानलेह्‌का मन्ह्‌ता. 
ओराङ कीयनाङ कबस्कनाहि, मीट ओर बेद्रमतोर इन्जि पुनदकिर. कोये-जपिनाहि अंगुर पंडिङ कोयोर. ओसो लिंगुळ आपानाङ जपिनाहि तोया पंडिङ कोयोर. कोयह्‌तोरा? 
अद्रमे बेसता मरा बार बेसताङ तिनदनाङ कायाङ आदिह्‌ता, करबता मरा बार तिनवव कायाङ आदिह्‌ता. 
बेसतल मरा लाग्वाङ कायाङ आदो, अहे करबता मरा बेसताङ कायाङ आदो. 
बेद मरा बेसताङ कायाङ आदो, अद्रमताङ सबे मरानु नळ्किस किसतगा वाटिह्‌तोर. 
अद्रमलेह्‌का देवुळता कबुर वेहवालोरिन ओराङ कबस्कनाहि सेतेमतोरु, जोलतोरु इनजोर, मीट ओरिन पुनदकिर. (ओसो जोलतोरिनु देवुळि अहे सिक्सा ईयग़ा.) 
“नाकु ‘सामि, सामि’ इनवालोर सबेटोर, देवुळदीपता राजेमते नेङोर आयनुर, मति देवुळदीपतोग़ नावा बाबाना पोल्‍लो वेहतप ताकवालोर, ओरे मात्रम अगा दाया पग़यनुर. 
नना नेयम कीयनद आक्रि दियाते, वेल्‍लाटोर नयगा वासि, देवुळदीपते नेङलाह ईयनोग़ इन्जि, ‘ओ सामि, माट नीवा पेदिरते देवुळता कबुर वेहतोम, ओसो नीवाय पेदिरते देयह्‌क-बूतह्‌किन पूंडटोम, ओसो नीवाय पेदिरते बेचोटाङ बेरा डीसाताङ कबस्क कीतोम. कीतोमा, केवोम, सामि?’ इनजोर नाक इनदनुर. 
अस्के कोनि नना ओरिनु, ओरा मोकम मुनेह इनदकन, ‘एय देवुळता पोल्‍लोतुन केंजवोरिर, नना मीक मुर्तिय पुनोन, मीट नयग्डाहि पेसिस अन्ह्‌टु!’ इह इनदकन. 
“बोर नावाङ इव पोल्‍लोन केंजिसि अहे ताकिह्‌तोर, ओरु पर्पा जागाते लोन तेहतोग़ु, बेसता तेल्वतोग़ मन्कनलेह्‌का आस्तोर. 
तेहतापया पेग़ वाता, उड्रा वाता, बेह्‌रा दूंद-मुर्गम वासि लोतगाह्‌क अता, तेला मति अद लोन मुटो, बाराह्‌क इतेके तानाङ पाय्वाङ पर्पा जागाते दोहतव मताङ. 
मति बोर नावाङ इव काग़्हतव पोल्‍लोन केंजिसि अहलेह्‌का ताकोर, ओरु उस्को पर्वतगा लोन तेहतोग़, तेल्वलेवोग़ मन्कनलेह्‌का आस्तोर. 
तेहतापया पेग़ वाता, उड्रा वाता, दूंद-मुर्गम वाता, वासि अद लोतगाह्‌क अता. अस्के अद लोन मुटिस, पूराय बूळेम आता.” 
इव पोल्‍लोङ येसु वेहतलाह मारिह कीतस्के लोकुर ओनाङ काग़्हतनाङ पोल्‍लोन केंजिसि बयल आतोर. 
बाराह्‌क इतेके, येसु ओरिनु ओराङ सास्त्रमगूरुरा लेह्‌का काग़्होग़, मति तन्के अदिकर मतपु, लोकुरिन काग़्हन्दोग़. 
