﻿मत्याल.
3.
वेल्‍लाङ वर्साङ आताङ, येसु बेर्सतोग़. अव दियाने पापमताहि मिळ्न्दनद सीना इनजोरे, लोकुरिन देवुळता पेदिरते योहन इनवाल एते मीहन्दोग़. वेग़ु यहुदा पटटा पेळ्ह्‌कल बूमते देवुळता कबुर वेहचोर वातोग़. 
“देवुळि मन्कलोरगा राजेम कीयनद कगो एवयलाह आता. अदिह्‌क मीटु मीवा पापमताहि मिळ्न्दिसि देवुळतके वाटु,” इद्रम वेग़ वेहन्दोग़. 
वेल्‍लाङे वर्साना मुने देवुळता कबुरतोग़ यसयाल इनवाल, पवित्र सास्त्रमते रासिस तासतोग़, अद इह मन्ह्‌ता, पेळ्ह्‌कल बूमते केयवाना उंदि बेरा आल्का वेनदा वास्ता: “सामि मीवा जीवातगा वायना इन्जि, ओना अग़दुन तीर्ह्‌काटु, ओना वायनद अग़दुन कसुम कीम्ह्‌टु.” इद्रम रासतोग़. इंजेके योहन पेळ्ह्‌कल बूमते वातस्के, अद पोल्‍लो करल आता. 
मुनेता कालमते एलियाल कबुरतोना लेह्‌का, योहननाङ केग़यनाङ केनकेनेताङ, इतेके रूटुह्‌कनाङ केल्कने कोटटद गेंदे उहन्दोग़, नंडटुह्‌कु तोलाता पेटा दोहन्दोग़. ओना तिंडि इतेके पापेङ, ओग़्वेनेय अचोने मंदु. 
वेना वेहता कबुरतुन केंजिसि, येरुसलेम सहरतोर, यहुदा पटटाङ नाह्‌कनोर, योर्दन बेरेग़कचुलतोर, इद्रम वेल्‍लाटोरे वेनाङ केंजलाह वांदुर. 
ओर तमा कीता पापमतुन कबुल आसि, योर्दन बेरेटगा वासि, योहनना कयदे देवुळता पेदिरते एग़ मींदुर. 
मति यहुदिराङ पेदल्कना रेंड तुंगानोर, उय्तुर परुसिर इनवालोर, उय्तुर सदुकिर इनवालोर, वेर वेल्‍लाटोरे योहननके, माक वने एते मीहा इनजोर वातोर. मति योहन ओरिन इतोग़, “ए वीसमतरस्कना लेह्‌काडोरिर! पापमता अग़दाहि देवुळतके मलवालेवा, (वेट देवुळता पेदिरते एग़ मीतेके), देवुळि ईयनद सिक्साताहि माट पिन्ह्‌ट अरयकोम इनजोर बाराह्‌क इह्‌निर? 
अदिह्‌के देवुळता पेदिरते एग़ मीयनामुने, मीवा पापमता अग़दाहि मिळ्न्दिसि, सेतेमता कबळ कीस तोहाटु. 
ओसो माट बह मतेकाय अब्रहम मुय्तोना कूळतोरोम, इतेके देवुळ आचतोर लोकुरोम, अदिह्‌क माट पिसकोम इनजोर, मीट मुर्तिये विचर केमाटु. इह केंजाट, देवुळि अब्रहम मुय्तोह्‌क पेकोरिन, इव बंडानग्डाह वने पुटिह कीया पग़यह्‌ता, पुनविरा? 
ओसो ऊळाटु, मराता मोदुदुन नळ्कलाहि, देवुळता कयदे मग़्स तयर मन्ह्‌ता. बेद मरा बेसता काया आदो आयग़ा, तान नळ्किस किसतगा वाटिसीयग़ा. 
तमा पापमताहि मिळ्न्दतोर इन्जि तोहतलाह, नना लोकुरिह्‌कु देवुळता पेदिरते सिरप एते मीहवानन आंदन. मति नाक तेला बेह्‌रोग़ ओर्वोग़ डीसातोग़ मन्ह्‌तोग़, ओग़ नावा पया वायनोग़. ओना कादुन इटलाह वने नना ओप्पोन, अचोन नना उड्लोनन! ओग़ देवुळता पवित्र जीवाते ओसो किसते, मीक मीहवाल आयनोग़. 
ओना कयदे एत मन्ह्‌ता. ओग़ वंजिन एहचिसि, बेसतानु डोमेते दोसनोग़, दोर्बेतुन बारा पिववद किसते बोळ्सिसीयनोग़, इद्रम मीक कीयनोग़,” इन्जि योहन परुसिरिन, सदुकिरिन इतोग़. 
अस्के पया येसु गालिल पटटाहि पेसिसि, योहनना कयदे देवुळता पेदिरते एग़ मीकन इन्जि, योर्दन बेरेटगा वातोग़. 
मति योहन येसुनु अह केमा इनजोरे, “नीवाय कयदे नना मीयना लेह्‌का मन्जि, निमा नयके वातिन, इद बहु?” इनजोर योहन येसुन इतोग़. 
अस्के येसु इतोग़, “अहे आयि, बाराह्‌क इतेके देवुळ माकु बह कीयलाह ताना विचर मन्ह्‌ता, अद मारतेक माक बेसु.” अदिह्‌कु योहन “इंगो तेला!” इन्जि अहे कीतोग़. 
येसु एतगा मुळ्न्दिसि चट्‌ने पोग़ोन तेदतस्के ऊळाट, पोग़ोटा बूमि पङ्ने आसि,देवुळता जीवा परेवा पिटेलेह्‌का तनगा वास दळ्म अरतदिन, येसु ऊळतोग़! 
पया पोग़ोटाहि देवुळता आल्का केंज वाता, “वेग़े नावा जीवा कीतोग़ मग़ि, वेना लोप्पा नना पका गिर्दाते मह्‌नन,” इद्रम वेनदा वाता. 
