﻿WHAKAKITENGA.
22.
Nā, ka whaka­kitea mai e ia ki ahau he awa wai ora, pīata tonu me te kara­ihe, e puta mai ana i te torōna o te Atua rāua ko te Reme, 
i waenga­nui o tōna hua­rahi. Nā, i tēnei taha o te awa, ā, i tērā taha, ko te rākau o te ora, kotahi tekau mā rua ōna momo hua, e hua ana ōna hua i tētahi marama, i tētahi marama; ā, ko ngā rau o te rākau hei whaka­ora mō ngā tauiwi. 
Ā, kore ake he kanga i muri nei. Ko reira anō hoki te torōna o te Atua rāua ko te Reme; ā, ka mahi āna pono­nga ki a ia. 
E kite hoki rātou i tōna kanohi; ka mau hoki tōna ingoa ki ō rātou rae. 
Ā, kore ake o reira pō, kore ake ō rātou mea­tanga ki te mārama o te rama, ki te mārama hoki o te rā. E mārama hoki rātou i te Ariki, i te Atua, ā, e kīngi rātou ake ake. 
I mea mai anō ia ki ahau: “He pono, he tika ēnei kupu; kua tonoa hoki e te Ariki, e te Atua o ngā poro­piti tapu, tāna ana­hera, hei whaka­kite mai ki āna pono­nga i ngā mea ka hohoro nei te meinga. 
“Nā, ka hohoro tāku haere atu; ka hari te tangata e whaka­rite ana i ngā kupu o te poro­piti­tanga o tēnei puka­puka.” 
Ā, ko ahau, ko Hoani, tēnei i rongo nei, i kite nei i ēnei mea. Ā, nō tōku rongo­nga, nō tōku kite­nga, ka hinga ahau ki raro, ka mea kia koro­piko ki mua i ngā wae­wae o te ana­hera i whaka­kitea mai ai ēnei mea ki ahau. 
Nā, ko tāna mea­tanga mai ki ahau, “Kauaka. He hoa pono­nga hoki ahau nōu, nō ōu tuā­kana hoki, nō ngā poro­piti, nō te hunga anō e pupuri ana i ngā kupu o tēnei puka­puka. Me koro­piko ki te Atua.” 
Nā, ka mea mai anō ia ki ahau, “Kaua e hīri­tia ngā kupu o te poro­piti­tanga o tēnei puka­puka; e tata ana hoki te tāima. 
Ko te tangata e hē ana te whaka­haere, kia hē anō te whaka­haere. Ko te tangata e poke ana, kia poke anō ia. Ko te tangata e tika ana, kia tika anō ia. Ko te tangata e tapu ana, kia tapu anō ia. 
“Nā, ka hohoro tāku haere atu; kei ahau anō tāku utu, ā, ka rite ki āna mahi ake ngā mea e hoatu ki tētahi, ki tētahi. 
Ko ahau te Ārepa, te Ōmeka, te tua­tahi, te whaka­oti­nga, te tīma­tanga, te whaka­mutu­nga.” 
Ka hari te hunga e horoi ana i ō rātou kākahu, kia taunga ai rātou te haere mai ki te rākau o te ora, ka tomo anō ki te pā rā ngā tatau. 
Kei waho ngā kurī, me te hunga mākutu, me te hunga moe­puku, me ngā kai­kōhuru, me te hunga kara­kia ki te whaka­pakoko, me te hunga katoa e pai ana, e mahi ana i te teka. 
“Kua tonoa e ahau, e Īhu, tāku ana­hera, hei whaka­atu i ēnei mea ki a koutou i roto i ngā hāhi. Ko ahau te Pakiaka, te Uri o Rāwiri, te Whetū mārama o te Ata.” 
E mea ana hoki te Wairua me te wahine mārena hou, “Haere mai!” Me kī ake anō e te tangata e rongo ana, “Haere mai!” Kia haere mai hoki te tangata e hia­inu ana. Kia tango­hia noatia anō te wai ora e te tangata e hia­hia ana. 
He whaka­atu hoki nāku tēnei ki te hunga katoa e rongo ana ki ngā kupu o te poro­piti­tanga o tēnei puka­puka: Ki te tāpiri­tia mai e tētahi ki ēnei mea, ka tāpiri­tia atu anō e te Atua mōna ngā whiu kua oti te tuhi­tuhi ki tēnei puka­puka. 
Ā, ki te tango­hia atu e tētahi he kupu i te puka­puka o tēnei poro­piti­tanga, ka tango­hia e te Atua tōna wāhi i roto i te puka­puka o te ora, i te pā tapu hoki, i ngā mea hoki kua oti te tuhi­tuhi ki tēnei puka­puka. 
Tēnei te kī nei te kai­whaka­atu o ēnei mea, “Nā, ka hohoro anō tāku haere atu!” Āmine. Āe rā, haere mai, e te Ariki, e Īhu! 
Kia tau ki te hunga tapu katoa te ata­whai o tō tātou Ariki, o Īhu Karaiti. Āmine. KO TE MUTUNGA
