﻿2 TĪMOTI.
2.
Nā, ko koe, e tāku tama­iti, kia kaha i runga i te aroha noa i roto i a Īhu. 
Ko ngā mea hoki i rongo rā koe ki ahau i ngā kai­whaka­atu toko­maha, tukua ēnā ki ētahi tāngata pono, e pai ana hei whaka­ako ki ērā atu hoki. 
Tukua atu ngā mamae ki a koe, kia rite ki te hōia pai a Īhu Karaiti. 
Ki te whaka­hōia tētahi tangata, e kore ia e whaka­raru­raru­tia e ngā mea o te ao; kia āhua­reka ai ki a ia te kai­whakatū i a ia hei hōia. 
Ki te whaka­tae­tae anō tētahi e kore ia e karauna­tia, ki te kore e rite ki te tikanga tāna whaka­tae­tae. 
Ko te tikanga tēnei, ko te kai­ngaki e mahi ana kia kai wawe i ngā hua. 
Whaka­aroa āku e kōrero nei; ā, mā te Ariki e hōmai ki a koe he ngākau mahara i ngā mea katoa. 
Kia mahara ki a Īhu Karaiti, i whaka­ara­hia nei i te hunga mate, he uri nō Rāwiri, e ai ki tāku rongo­pai; 
ko te mea anō ia i pāngia ai ahau e ngā mamae, ā hereherea noatia iho, ānō he tangata mahi kino; otirā, e kore tā te Atua kupu e herea. 
Koia hoki ahau i whaka­ririka kau ai ki ngā mea katoa he mea mō te hunga whiri­whiri; kia whi­whi ai rātou ki te ora i roto i a Karaiti Īhu, ki te korōria mutunga­kore anō hoki. 
E pono ana hoki te kōrero: “Ki te mate tahi tātou me ia, ka ora tahi anō hoki tātou me ia. 
Ki te manawa­nui tātou, ka whaka­kīngi­tia ngā­tahi­tia tātou me ia. Ki te whaka­kāhore tātou, ka whaka­kāhore­tia hoki tātou e ia. 
Ki te kore tātou e whaka­pono, e mau ana anō tōna pono: e kore e āhei kia whaka­kāhore ia i a ia anō.” 
Whaka­mahara­tia rātou ki ēnei mea, me kauwhau i te aro­aro o te Ariki, kia kaua e tau­tohe­tohe ki ngā kupu hua­kore, ki ngā mea whaka­puta kē i ngā kai­whaka­rongo. 
Kia puta tāu tohe mōu kia tū ki te aro­aro o te Atua, he mea e manako­hia ana, he kai­mahi e kore e whaka­mā, e whā­whā tika ana i te kupu o te pono. 
Mawehe kē i ngā kōrero whaka­riha­riha, teka noa; ka neke ake hoki te karakia­kore o ērā; 
ā, ka kai­kai tā rātou kupu, ānō he mea kua kiko­hunga­tia. Nō rātou a Himeniu rāua ko Piritu; 
kua hē nei ki te pono, e mea ana, kua pahemo kē te aranga mai; ā, whaka­putaia kētia ake e rātou te whaka­pono o ētahi. 
E ū ana ia te mau o tā te Atua tū­ranga, ko tōna hīri hoki tēnei, “E mātau ana te Ariki ki āna ake,” me tēnei hoki, “Kia mawehe kē i te hē ngā tāngata katoa e whaka­hua ana i te ingoa o te Karaiti.” 
Otiia, i te whare nui ehara i te mea he kōura kau, he hiriwa kau rānei ngā oko, tērā anō ētahi he mea rākau, he mea one­one; ētahi hei mea hōnore, ētahi hei mea hōnore­kore. 
Nā, ki te mea te tangata i a ia kia mā i ēnā mea, hei oko ia mō te hōnore, kua oti te whaka­tapu, te whaka­pai mō a te ranga­tira tikanga, rite rawa mō ngā mahi pai katoa. 
Oma atu i ngā hia­hia tai­tama­riki; whāia te tika, te whaka­pono, te aroha, te rangi­mārie, e koutou tahi ko te hunga e karanga ana ki te Ariki i roto i te ngākau mā. 
Āraia atu anō ngā uiui­nga wai­rangi, kūware, kia mahara hoki ko aua mea hei whaka­tupu whawhai. 
Nā, e kore e pai kia riri­hau te pono­nga a te Ariki; engari kia ngā­wari ki ngā tāngata katoa, kia whai ngākau ki te whaka­ako, kia manawa­nui. 
Kia whaka­ako mārie i te hunga e totohe ana; me kore e hoatu e te Atua ki a rātou he rīpe­netā e whaka­ae ai ki te pono; 
kia ara ake ai hoki i roto i te mā­hanga a te rēwera te hunga i hopu­kia oratia e te pono­nga a te Ariki hei mahi i tā te Atua i pai ai. 
