﻿RUKA.
10.
Nā, i muri i ēnei mea ka whaka­ritea e te Ariki ētahi atu e whitu tekau, ā, tonoa ana rātou taki­rua, taki­rua, i mua i a ia ki ngā pā katoa, ki ngā wāhi meāke nei ia haere ki reira. 
I mea anō ia ki a rātou, “He nui te kotinga, ko ngā kai­mahi ia he rua­rua; nā īnoi atu ki te Ariki nāna te kotinga, kia tonoa e ia he kai­mahi ki tāna kotinga. 
Haere! Nana, ka tonoa nei koutou e ahau, ānō he reme ki waenga­nui o ngā wuruhi. 
Kaua e mauria he takoto­ranga moni, kaua he pūtea, kaua he hū; kaua anō e oha atu ki tētahi i te hua­rahi. 
Ki te tomo koutou ki tētahi whare, mātua mea atu, ‘Kia tau te rangi­mārie ki tēnei whare.’ 
Ā, ki te mea kei reira te tama a te rangi­mārie, ka tau tā koutou rangi­mārie ki a ia; ki te kāhore, e hoki anō ki a koutou. 
Nā, hei taua whare koutou noho ai, kai ai, inu ai i tā rātou e hōmai ai; ka tika hoki te utu mō te kai­mahi. Kaua e hāere­ere i tēnei whare ki tērā whare. 
Ka tomo koutou ki tētahi pā, ā, ka manako rātou ki a koutou, kainga ngā mea e whaka­takoto­ria ana mā koutou. 
Me whaka­ora te hunga mate o reira, ka mea ki a rātou, ‘Kua tata ki a koutou te ranga­tira­tanga o te Atua.’ 
Tēnā, ki te tomo koutou ki tētahi pā, ā, e kore rātou e manako ki a koutou, me haere atu ki ngā hua­rahi o reira, me kī atu, 
‘Nā, ko te puehu o tō koutou pā e piri nei ki a mātou, tēnei ka tahia atu nei e mātou ki a koutou; otirā, kia mōhio koutou ki tēnei, kua tata ki a koutou te ranga­tira­tanga o te Atua.’ 
Ko tāku kupu tēnei ki a koutou, Engari tō Horoma i taua rā e māmā i tō taua pā.” 
“Auē, te mate mōu, e Kora­hina! Auē, te mate mōu, e Petahaira! Me i meatia hoki ki Tāira, ki Hairona ngā mere­kara kua meatia nei ki a kōrua, kua rīpe­netā kē rāua, he tara­tara hoki te kākahu, me te noho i roto i te punga­rehu. 
Otirā, erangi tō Tāira, tō Hairona i te whaka­wā e māmā i tō kōrua. 
Ā, ko koe, e Kaperenauma, tērā koe e ike­ike, ā, tae noa ki te rangi? Ka whaka­takā koe ki te rēinga. 
“Ki te whaka­rongo tētahi ki a koutou, e whaka­rongo ana ia ki ahau; ki te whaka­kāhore tētahi ki a koutou, e whaka­kāhore ana ia ki ahau; ki te whaka­kāhore tētahi ki ahau, e whaka­kāhore ana ki tōku kai­tono mai.” 
Nā, hoki hari ana te whitu tekau, ka mea, “E te Ariki, rongo tonu ngā rēwera nei ki a mātou, he mea nā tōu ingoa!” 
Ka mea ia ki a rātou, “I kite ahau i a Hātana, me te mea he uira te taka­nga i te rangi. 
Nā, ka hoatu nei e ahau ki a koutou he mana e takahi ai koutou i runga i ngā nākahi, i ngā kopi­ona, i te kaha katoa anō o te hoa whawhai; ā, e kore rawa koutou e mate i tētahi mea. 
Otirā, kaua e hari ki tēnei, ki ngā wairua ka riro nei ki raro i a koutou; ko tā koutou ia e tino hari ai, ko ō koutou ingoa kua oti te tuhi­tuhi ki te rangi!” 
I taua wā anō ka hari ia i te Wairua Tapu, ka mea, “Ka whaka­whetai ahau ki a koe, e Pā, e te Ariki o te rangi, o te whenua, kua hunā nei hoki e koe ēnei mea i te hunga mātau, i te hunga mahara, ā, whaka­kitea ana ki ngā kō­hunga­hunga; āe rā, e Pā, i pai hoki te pēnei ki tāu ti­tiro. 
“Kua oti ngā mea katoa te tuku ki ahau e tōku Matua; e kore anō tētahi e mātau ki te Tama ko wai ia, ko te Matua anake; ko wai rānei te Matua, ko te Tama anake, me te tangata anō hoki e pai ai te Tama kia whaka­kitea ia.” 
Nā, ka tahuri ia ki ngā ākonga, ka mea puku atu, “Ka hari ngā kanohi e kite ana i ngā mea e kite nei koutou! 
Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, he toko­maha ngā poro­piti me ngā kīngi i hia­hia kia kite i ngā mea e kite nei koutou, ā, kāhore i kite; kia rongo anō i ngā mea e rongo nei koutou, ā, kāhore i rongo.” 
Nā, ka whaka­tika tētahi kai­whaka­ako o te ture, ka whaka­mā­tau­tau i a ia, ka mea, “E te Kai­whaka­ako, me aha ahau ka whi­whi ai ki te ora tonu?” 
Ka mea ia ki a ia, “He aha te mea i tuhi­tuhia ki te ture? Ka pēhea tāu kōrero?” 
Nā, ka whaka­hoki ia, ka mea, “‘Kia whaka­paua tōu ngākau, tōu wairua, tōu kaha, tōu hine­ngaro, ki te aroha ki te Ariki, ki tōu Atua; me aroha hoki ki tōu hoa tata ānō ko koe.’ ” 
Ka mea ia ki a ia, “Ka tika tāu kōrero; meinga tēnei, ā, ka ora koe.” 
Otirā, ka mea ia ki te whaka­tika i a ia, ka kī atu ki a Īhu, “Ko wai rā tōku hoa tata?” 
Nā, ka whaka­hoki a Īhu, ka mea, “E haere iho ana tētahi tangata i Hiruhārama ki Heriko, ā, ka tūtaki ki ngā kai­pāhua, nā, ka huia ōna e rātou, ka tuki­tukia ia, ā, haere ana, whaka­rērea iho ia, me te mea kua mate. 
Nā, ko tētahi tohu­nga e haere noa ana i taua ara, ā, i tōna kite­nga i a ia, ni­nihi kē ana nā tahaki. 
I pēnā hoki tētahi Rīwaiti, tae kau ki taua wāhi, ka haere, ka ti­tiro, ni­nihi kē ana nā tahaki. 
Otirā, ko tētahi Hamari e haere ana ki ngā whenua, i te taenga ki a ia, ka kite i a ia, ka aroha. 
Nā, ka haere, ka takai i ōna patu­nga, ringi­hia iho ki te hinu, ki te wāina, ka whaka­noho i a ia ki tōna ake kararehe, ā, kawea ana ia ki te whare tira, ata­whai­tia ana ia. 
I te aonga ake, i tōna haere­nga, ka tango­hia e ia e rua ngā pene, hoatu ana ki te tangata i te whare, ka mea ki a ia, ‘Māu ia e tiaki; ā, ki te maha atu āu mea e pau, māku koe e utu ina hoki mai ahau.’ 
“Nā, ki tōu whaka­aro, ko wai o tēnei toko­toru te hoa ōna i tūtaki nei ki ngā kai­pāhua?” 
Ka mea ia, “Ko tērā i ata­whai­tia ai ia.” Nā, ka mea a Īhu ki a ia, “Haere, kia pērā anō tāu mahi.” 
Ā, i tō rātou haere­nga atu, ka tomo ia ki tētahi kāinga, nā, ko tētahi wahine ko Māta te ingoa, i whaka­manu­hiri i a ia ki tōna whare. 
He teina anō tōna, ko Meri te ingoa. Nā, ka noho tēnei ki ngā wae­wae o Īhu, whaka­rongo ai ki tāna kupu. 
Nā, raru­raru noa iho a Māta i te nui o te mahi tuari, ā, haere ana, ka mea, “E te Ariki, he mea noa oti ki a koe kia waiho e tōku teina māku anake te tuari? Nā, kōrero atu kia haere mai ia hei hoa mōku.” 
Ka whaka­hoki te Ariki, ka mea ki a ia, “E Māta, e Māta, e mā­nuka­nuka ana koe, e raru­raru ana ki ngā mea maha. 
Kotahi ia te mea e matea ana; ā, kua whiri­whiria e Meri tēnā wāhi pai, e kore nei e tango­hia i a ia.” 
