﻿MĀKA.
6.
Ā, haere ia i reira, ā ka tae ki tōna kāinga tupu; me te aru anō āna ākonga i a ia. 
Ā, ka taka mai te hāpati, ka anga ia, ka whaka­ako i roto i te whare kara­kia; ā, he toko­maha hoki, i tō rātou rongo­nga, i mīharo, i mea, “Nō hea ēnei mea a tēnei tangata? He mātau­ranga aha tēnei kua hoatu nei ki a ia, ā, he aha te tikanga o ēnei mere­kara nunui kua oti nei i ōna ringa? 
Ehara ianei tēnei i te kāmura, i te tama a Meri, i te tua­kana o Hēmi, o Hohi, o Hūrā, o Haimona? Kāhore ianei ōna tuā­hine i konei, i a tātou nei?” Heoi hē ana rātou ki a ia. 
Otirā, ka mea a Īhu ki a rātou, “Kei tōna kāinga anake, kei ōna whanau­nga, kei tōna whare, te poro­piti hapa ai i te hōnore.” 
Ā, kīhai ia i āhei te mea i tētahi mere­kara ki reira, heoi anō, ko te whaka­pā i ōna ringa ki ētahi tāngata tūroro toru­toru kia ora ai. 
Ā, mīharo ana ia ki tō rātou whaka­pono kore. Nā, hāere­erea ana e ia ngā kāinga ā tawhio noa, whaka­ako ai. 
Kātahi ia ka karanga i te tekau mā rua, ka anga, ka tono i a rātou toko­rua, toko­rua; ā, hoatu ana ki a rātou he mana hei pei i ngā wairua poke. 
I whaka­hau ia ki a rātou, kia kaua tētahi mea e mauria ki te ara, he toko­toko anake; kaua he pūtea, kaua he taro, kaua he moni mō roto i te whī­tiki. 
Engari ngā hū, e here nā; kaua hoki e taki­rua­tia he koti hei kākahu. 
I mea anō ia ki a rātou, “Ka tapoko ki tētahi whare, hei reira noho ai, ā, haere noa i reira. 
Ā, ki te kāhore ētahi e manako ki a koutou, ki te kore e whaka­rongo ki a koutou, ina haere atu koutou i reira, ruia atu te puehu i raro i ō koutou wae­wae hei whaka­atu ki a rātou.” 
Nā, ka haere rātou, ka kauwhau kia rīpe­netā te tangata. 
He maha hoki ngā rēwera i peia, he toko­maha anō ngā tūroro i kau­kau­ria ki te hinu, i whaka­ora­ngia. 
Ā, ka rongo a Kīngi Herora ki ēnei mea; kua nui haere hoki tōna ingoa, ā, ka mea ia, “Kua ara a Hoani Kai­iri­iri i te hunga mate, nā reira i mahi ai ngā mere­kara i roto i a ia.” 
Ko ētahi i mea, “Ko Irāia tēnei.” Ko ētahi, “He poro­piti ia, he pērā rānei me tētahi o ngā poro­piti.” 
Heoi, i te rongo­nga o Herora, ka mea ia, “Ko Hoani tēnei i pōutoa e ahau te māte­nga; kua ara ia.” 
I tono tāngata hoki taua Herora, ā, hopu­kia ana a Hoani, herea iho ki te whare here­here, he mea mō Herōriaha, mō te wahine a tōna tua­kana a Piripi; kua mārena­tia hoki e ia. 
Nā, Hoani hoki i mea ki a Herora, “E kore e tika kia riro i a koe te wahine a tōu tua­kana.” 
Nā, ka mauā­hara a Herōriaha ki a ia, ka mea kia whaka­matea ia; heoi, kīhai i taea. 
I hopo­hopo hoki a Herora ki a Hoani, i mōhio hoki ki a ia he tangata tika, he tapu, nā, ka āta tiaki i a ia. I tōna rongo­nga ki a ia he nui tōna poro­raru; ā, i whaka­ahua­reka anō ki te whaka­rongo ki a ia. 
Ā, ka tae ki tētahi wā pai, i te taka­nga ai a Herora i tōna rā whānau­tanga, he hākari mā āna tāngata nunui, mā ngā ranga­tira hōia, mā ngā tino tāngata o Kariri. 
Ā, ka haere te tamā­hine a taua Herōriaha ki roto, ka kani­kani, ka āhua­reka a Herora rātou ko te hunga e noho tahi ana, ā, ka mea te kīngi ki te kōtiro rā, “Māu e tono ki ahau tāu e pai ai, ā, ka hoatu e ahau ki a koe.” 
Nā, ka oati ia ki a ia, “Ko tāu e tono ai ki ahau, ahakoa ko tētahi taha o tōku ranga­tira­tanga, me hoatu e ahau ki a koe.” 
Nā, ka haere ia, ka kōrero ki tōna whaea, “Me tono e ahau ki te aha?” Ka mea tērā, “Ki te māte­nga o Hoani Kai­iri­iri.” 
Nā, hohoro tonu tōna haere ki te kīngi, ka tono, ka mea, “Ko tāku e pai ai, kia hōmai e koe ki ahau āia­nei ko te māte­nga o Hoani Kai­iri­iri i runga i te rīhi.” 
Nā, nui atu te pōuri o te kīngi; otirā, i te whaka­aro ki āna oati, ki te hunga hoki e noho tahi ana me ia, kīhai i pai kia whaka­kāhore­tia tāna. 
Nā, tonoa tonu­tia atu e te kīngi tētahi o āna hōia kai­tiaki me te whaka­hau atu kia mauria mai tōna māte­nga. Ā, haere ana tērā, pōutoa iho e ia tōna māte­nga i roto i te whare here­here, 
ā, mauria mai ana tōna māte­nga i runga i te rīhi, hoatu ana ki te kōtiro. Ā, nā te kōtiro i hoatu ki tōna whaea. 
Ā, nō ka rongo āna ākonga, ka haere mai ka tango­hia tōna tinana, ā, whaka­takoto­ria ana ki te urupā. 
Nā, ka hui­hui ngā āpō­toro ki a Īhu, kōrero­tia ana e rātou ki a ia ngā mea katoa i mea ai rātou, i whaka­ako ai. 
Nā, ka mea ia ki a rātou, “Haere mai koutou nā ki te koraha ki te wāhi motu kē, kia tā ai te manawa.” He toko­maha hoki e haere mai ana, e haere atu ana, nō kīhai rawa rātou i wātea ki te kai. 
Ā, haere puku ana rātou ki te koraha ki tētahi wāhi motu kē rā te kai­puke. 
Ā, i kite ngā mano i tō rātou haere­nga, he toko­maha i mātau ki a ia, nā, ka oma ā-wae­wae ki reira i roto i ngā pā katoa, ā, ko rātou kua tae wawe. 
Ā, ka puta a Īhu, ka kite i te hui nui, ka aroha ki a rātou, nō te mea i rite rātou ki te hipi hēpara­kore; ā, ka anga ia, ka whaka­ako i a rātou ki ngā mea maha. 
Nā, kua heke noa atu te rā, ka haere atu āna ākonga ki a ia, ka mea, “He wāhi koraha tēnei, kua heke noa atu te rā. 
Tonoa atu rātou kia haere ki ngā whenua, ki ngā kāinga i tētahi taha, i tētahi taha, ki te hoko kai mā rātou.” 
Nā, ka whaka­hoki ia, ka mea ki a rātou, “Mā koutou e hoatu he kai mā rātou.” Ka mea rātou ki a ia, “Me haere oti mātou ki te hoko taro ki ngā pene e rua rau, ka hoatu ai hei kai mā rātou?” 
Ka mea ia ki a rātou, “E hia ā koutou taro? Tīkina tiro­hia.” Ka mōhio rātou, nā ka mea, “E rima, e rua hoki ngā ika.” 
Ka mea ia ki a rātou kia meinga rātou katoa kia noho, he nohoa­nga, he nohoa­nga, ki runga ki te taru­taru mato­mato. 
Nā, ka noho rātou, he rōpū, he rōpū, tā­taki­rau, tā­taki­rima tekau. 
Ā, ka mau ia ki ngā taro e rima, ki ngā ika hoki e rua, ka ti­tiro ki runga ki te rangi, ka whaka­pai, ka whawhati i ngā taro, ā, hoatu ana ki āna ākonga kia whaka­takoto­ria mā rātou; i tu­whai­na anō hoki e ia ngā ika e rua mā rātou katoa. 
Ā, kai katoa ana rātou, ā, ka mākona. 
Ā, kotahi tekau mā rua ngā kete i kohia e rātou, kī tonu i ngā whati­whatinga, i ngā ika hoki. 
Ā, me te mea e rima mano ngā tāne i kai taro rā. 
Ā, aki­aki tonu iho ia i āna ākonga kia eke ki te kai­puke, kia whaka­whiti i mua i a ia ki tāwāhi, ki Petahaira, i a ia e tono ana i te mano kia haere. 
Nā, ka mutu tāna poro­poro­aki, ka haere ia ki te maunga ki te īnoi. 
Nā, kua ahi­ahi, i waenga moana te kai­puke, ko ia anake hoki i uta. 
Nā, ka kite ia i a rātou e ruwha ana i te hoenga; i hē hoki te hau ki a rātou; ā, i te whā o ngā mataara­tanga o te pō ka haere atu ia ki a rātou, i haere māori atu i runga i te moana. Me te mea hoki ka pahika kē i a rātou. 
Ā, nō ka kite rātou i a ia e haere ana i runga i te moana, ka mahara he wairua, ka auē; 
i kite hoki rātou katoa i a ia, ā, ihi­ihi ana. Otirā, ka hohoro ia te kōrero ki a rātou, ka mea ki a rātou, “Kia manawa­nui, ko ahau tēnei; kaua e wehi.” 
Nā, ka eke ia ki te kai­puke ki a rātou; ā, māriri iho te hau. Ā, nui atu tō rātou oho­mauri, mīharo ana. 
Kīhai hoki i mahara ki ngā taro, he pakeke hoki nō ō rātou ngākau. 
Ā, nō tō rātou whiti­nga atu, ka tae ki te whenua o Kenehareta, ka herea te kai­puke ki uta. 
Nō tō rātou mahuta­tanga i te kai­puke, mōhio tonu rātou ki a ia, 
Ā, ka oma puta noa i taua whenua, ā, tawhio noa, ka anga, ka mau mai i ngā tūroro i runga i ngā moenga ki te wāhi, i rongo ai rātou kei reira ia. 
Ā, i ōna haere­nga katoa­tanga ki ngā kāinga, ki ngā pā, ki ngā whenua rānei, ka whaka­takoto­ria e rātou ngā tūroro ki ngā kāinga hoko­hoko, ka īnoi ki a ia kia pā kau atu rātou ki te tāniko o tōna kākahu, ā, ora ake ngā tāngata katoa i pā ki a ia. 
