﻿MĀKA.
3.
Ā, ka tomo atu anō ia ki te whare kara­kia, nā, i reira tētahi tangata kua memenge tōna ringa. 
Ā, ka whaka­mau tā rātou ti­tiro ki a ia, me kore ia e whaka­ora i a ia i te hāpati; he mea kia whaka­pā ai rātou i tētahi hē ki a ia. 
Nā, ka mea ia ki te tangata i te ringa memenge, “Whaka­tika ki waenga­nui.” 
Nā, ka mea ia ki a rātou, “He mea tika rānei te mahi pai i te hāpati, te mahi kino rānei? Te whaka­ora rānei, te whaka­mate rānei?” Heoi, kāhore rātou i kīkī. 
Nā, ka tiro­tiro riri ia ki a rātou, he pōuri hoki mō te pakeke o ō rātou ngākau, ka mea ki taua tangata, “Totoro tōu ringa.” Ā, ko te toro­nga o tōna ringa, kua ora. 
Nā, ka haere atu ngā Parihi, ka rū­nanga tahi me ngā Herōriana mōna, ki te pēhea e whaka­ngaro­mia ai ia. 
Nā, ka maunu atu a Īhu rātou ko āna ākonga ki te moana; he nui hoki te tangata i aru i a ia i Kariri, i Hūria, 
I Hiruhārama, i Irumia, i tāwāhi hoki o Horano; me te hunga hoki e tata ana ki Tāira, ki Hairona, nui atu te hui­hui; i tō rātou rongo­nga i ngā mea i mea ai ia, haere ana ki a ia. 
Nā, ka mea ia ki āna ākonga kia noho tata mai tētahi kai­puke iti ki a ia, i te mano hoki, kei tute­tutea ia e rātou. 
He toko­maha hoki i whaka­ora­ngia e ia; nō ka popō mai ki a ia te hunga katoa e mate ana, kia pā ai ki a ia. 
Me ngā wairua poke hoki, i tō rātou kite­nga i a ia, takoto ana ki tōna aro­aro, ka karanga, ka mea, “Ko te Tama koe a te Atua!” 
Ā, he maha āna kupu ki a rātou kia kaua ia e whaka­atu­ria e rātou. 
Nā, ka kake ia ki te maunga, karanga­tia ana ki a ia āna i pai ai, ā, ka tae rātou ki a ia. 
Ā, kotahi tekau mā rua āna i whaka­rite ai hei hoa mōna, hei tono­nga hoki māna ki te kauwhau, 
kia whai mana hoki e ora ai ngā mate, e peia ai ngā rēwera. 
Ā, huaina iho e ia a Haimona ko Pita; 
ko Hēmi, tama a Heperi, rāua ko Hoani, teina o Hēmi; ā, huaina iho rāua ko Poaneki, arā, ko ngā Tama a te Whati­tiri; 
ko Anaru, ko Piripi, ko Patoromu, ko Matiu, ko Tamati, ko Hēmi, tama a Arapiu, ko Tariu ko Haimona Kanaani, 
ko Hūrā Ikariote hoki, nāna nei ia i tuku. Nā, ka tae ia ki te whare. 
Nā, ka hui­hui anō te mano, nō kīhai rawa rātou i āhei te kai taro. 
Ā, nō ka rongo ōna hoa, ka haere ki te pupuri i a ia: i mea hoki, “He pō­rewa­rewa ia.” 
Nā, ka mea ngā kara­ipi i haere mai rā i Hiruhārama, “Kei a ia a Perehepura, ā, nā te ranga­tira o ngā rēwera tāna peinga rēwera.” 
Nā, ka karanga­tia rātou e ia, ā, ka kōrero whaka­rite ki a rātou: “Me pēhea a Hātana ka pei ai i a Hātana? 
Ki te tahuri iho hoki tētahi ranga­tira­tanga ki a ia anō, e kore taua ranga­tira­tanga e tū. 
Ki te tahuri iho hoki tētahi whare ki a ia anō, e kore taua whare e tū. 
Ki te whaka­tika a Hātana, ā, ka tahuri iho ki a ia anō, e kore ia e tū, engari, he mutu­nga tōna. 
“E kore te tangata e āhei te haere ki roto ki te whare o te tangata kaha, pāhua ai i ōna taonga, ki te kāhore e mātua herea te tangata kaha; ko reira pāhua ai i tōna whare. 
“He pono tāku e mea nei ki a koutou, Ko ngā hara katoa o ngā tama a ngā tāngata e murua, me ngā kohu­kohu e kohu­kohu ai rātou. 
Tēnā ko te tangata e kohu­kohua ai te Wairua Tapu, e kore e murua tōna hara ā ake ake, engari ka tau te hē ki a ia ā ake ake.” 
Mō rātou i kī, “He wairua poke tōna.” 
Ā, ko te taenga mai o ōna tēina rātou ko tōna whaea, ka tū i waho, ka tono tāngata mai ki a ia, ki te karanga i a ia. 
E noho ana hoki te mano i tētahi taha ōna, i tētahi taha, ā, ka mea rātou ki a ia, “Nā, tōu whaea me ōu tēina kei waho, e rapu ana i a koe.” 
Nā, ka whaka­hoki ia ki a rātou, ka mea, “Ko wai tōku whaea, ko wai hoki ōku tēina?” 
Nā, ka tiro­tiro ia ki te hunga e noho ana i tētahi taha ōna, i tētahi taha, ka mea, “Nā, tōku whaea, ōku tēina! 
Ki te meatia hoki e tētahi tā te Atua i pai ai, hei teina ia ki ahau, hei tua­hine, hei whaea.” 
