ลืลาว.
108.
โอ พะจาว, รพาวม รโม่ยฮ อาึ เอีจ ตอน ฮมัน. อาึ ซ เชีย ลืลาว เยอะ พะจาว เบือ อื. รพาวม รโม่ยฮ อาึ โกฮ เออ. 
พิน ระ พิน แตวะ ไมจ โรฮ เปอะ โกฮ, อาึ ซ งาวป โกฮ ละ ลืลาว แตะ พะจาว. 
โอ พะจาว, อาึ ซ รโฮงะ รพาวม ญันดี่ แตะ นึง ปะ ลลาึง ปุย โฮวน เมือง. ซ เชีย ลืลาว ปะ เกือฮ ปุย ฮมอง โครยญ เจือ ปุย. 
รพาวม ฮรัก ตอน ฮมัน ยุฮ เปอะ มัฮ ป ระ ฮา บลาวง ฮลาวง ฮา ซเงะ. รพาวม เนอึม เปอะ เวือฮ โรฮ ฮา ปลัฮเตะ ไม่ ปลัฮ มะลอง. 
โอ พะจาว, ปัว เปอะ เปลีฮ เมาะ ระ อัมนัต แตะ นึง มะลอง, ไม่ เปลีฮ เปอะ อัมนัต โญตซัก ยุฮ แตะ เลี่ป ปลัฮเตะ เฮี. 
ปัว เปอะ โลยฮ รซอม ปัว เยอะ เฮี, ปัว เปอะ เรอึม เอะ เกือฮ เป เบือ อัมนัต ระ ยุฮ เปอะ, เดอึม โม เอะ ป มัฮ ปุย ฮรัก เปอะ เฮี ซ โปน ฮา ป โอ ไมจ. 
ปะ เอีจ อัฮ เปอะ นึง วิฮัน ซง่ะ ซงอม ยุฮ แตะ ตอก เฮี, “อาึ ซ รฆุ เมือง เชเคม ละ ปุย ไน แตะ นึง เอีจ เป แตะ. ซ รฆุ โรฮ ลโลวง ซุกโคต ละ โรฮ. 
กิเลอัต ไม่ มะนาเซ เอีจ มัฮ คอง อาึ. เอฟราอิม มัฮ ตอก วอม ไร เฆีญ ไกญ เญอะ, ยูด่า มัฮ ตอก โคะ ฆิ ซัมคัน ไปญ เญอะ. 
โมอัป มัฮ ตอก ควน อาึง เงอะ รอาวม รไซจ ชวง แตะ. อาึ ซ วัต เกิป แตะ ราว เมือง เอโด่ม, อาึ ซ รโอง เงอะ นึง เอีจ เป แตะ โม ฟีลิซเตีย,” อัฮ เปอะ เซ. 
โอ พะจาว, มัฮ ปุย ป ซ นัม อาึ ฮอยจ นึง เวียง ป ไก ปอม ตฮัน นึง โฮวน เซ? มัฮ ปุย ป ซ นัม อาึ ฮอยจ นึง เมือง เอโด่ม เมอ? โอ พะจาว, เมอยุ โอ เปอะ เญาะ โอก โฮว เรอึม รุป ดิ ไม่ โม เอะ เอ, อัม มัฮ เอีจ ละ โปวฮ เปอะ เอะ? 
ปัว เปอะ เรอึม เอะ นึง กัน ตอซู เยอะ ไม่ โม ป ฮอยจ รุป ไม่ เยอะ เซ. ปัง ปัว เยอะ ปุย ปลัฮเตะ เรอึม แตะ, แจง โอ ซ ไก ป มัฮ เนิ. 
เญือม เปิง เงอะ พะจาว, เอะ ปุน อาวต ตอน อาวต ฮมัน ฆาื. มัฮ พะจาว ป เป โม ป ตอซู ไม่ เอะ เซ. 
