ลูกา.
15.
ติ โฮน อื โม ป เกป พาซี โอเอีฮ ไม่ ปุย มั่ป เลียก เคะ พะเยซู โฮวน ปุย ละ ซ ง่อต แตะ ลปุง อื. 
โม ฟาริซี ไม่ โม คู เพอึก พะทัม ฆวต บวยจ ไม่ เติ แตะ พะเยซู ฆาื อื. “ปุย เฮี เกียฮ รัปคัม โน่ง ปุย มั่ป เมอ? โซม ดิ โน่ง ไม่ อื เมอ?” อัฮ เซ ละ ปุ แตะ. 
พะเยซู รโฮงะ ลปุง ปันฮา ตอก เฮี ละ อื ฆาื อื. 
“ไน โม เปะ เฮี มัฮ ไก อื ติ ปุย ป ไก แกะ ยุฮ ติ รอย ตัว, ดัฮ ไฆร ฮา อื ติ ตัว, ซ ยุฮ อื ตอก เมอ? แกะ รไตม โรฮ ซไตม ตัว เซ โม่ ซ ละ อื นึง กัง เด่น ละ ซ โฮว ซาวป แตะ ป ไฆร อื เซ ฮอยจ ละ ยุ แม แตะ? 
ปุย เซ เญือม ยุ อื แกะ ไฆร ยุฮ แตะ เซ ไมจ มวน เนอึม รพาวม เบือ อื. ยวก เอิน กลอม ปุ เอีญ อื. 
กอก ปุย่วง แตะ ไม่ ปุโฮมว แตะ เกือฮ อื ฮอยจ เตือง โอยจ อื. อัฮ เฮี ละ อื, ‘เกือฮ ติ เปอะ มวน ดิ รพาวม ไม่ อาึ. อาึ เอีจ ยุ อุ แกะ ไฆร ยุฮ แตะ เซ,’ อัฮ เซ ละ อื. 
อาึ ซ อัฮ ละ เปอะ, ตอก โรฮ เซ, ดัฮ ไก รไตม โรฮ ซไตม ปุย ป โอ เญือะ ได่ เฌาะ รพาวม ไพรม แตะ นึง เอีจ ซืไซ แตะ, ปุย อาวต เมือง มะลอง เอีจ ไมจ มวน รพาวม ไม่ อื. ดัฮ แม ไก ติ ปุย ปุย มั่ป ป เฌาะ รพาวม ไพรม ไอฮ รพาวม โคระ แตะ, ปุย อาวต นึง เมือง มะลอง ซ ไมจ มวน รพาวม ไม่ อื โฮฮ ฮา มวน รพาวม แตะ ไม่ ปุย รไตม โรฮ ซไตม ปุย เซ แม,” อัฮ เซ พะเยซู. 
“ตอก โรฮ เซ ดัฮ ไก ติ ปุย ปรโปวน ป ไก มาื ยุฮ กาว แทป เปอ, ดัฮ ไฆร ฮา อื ติ แทป ซ ยุฮ อื ตอก เมอ? ตึน ซ เตี ออม ไปฮ เญือะ, ซาวป อื ฮอยจ โตะ โจง โตะ วี ฮอยจ ละ ยุ แตะ. 
เญือม เอีจ ยุ อื กอก ปุย่วง แตะ ไม่ ปุโฮมว แตะ เกือฮ อื ฮอยจ เตือง โอยจ อื. อัฮ เฮี ละ อื, ‘เกือฮ ติ เปอะ มวน ดิ รพาวม ไม่ อาึ. อาึ เอีจ ยุ อุ มาื ไฆร ยุฮ แตะ เซ,’ อัฮ เซ ละ อื. 
อาึ ซ อัฮ ละ เปอะ ตอก เฮี, ดัฮ ไก ติ ปุย ปุย มั่ป ป เฌาะ รพาวม ไพรม ไอฮ รพาวม โคระ แตะ, โม เตปด่า พะจาว ซ ไมจ มวน โรฮ รพาวม เบือ อื ตอก เซ โรฮ,” อัฮ เซ พะเยซู. 
พะเยซู อัฮ แม เฮี ละ อื, “ไพรม อื ไก ปุย ติ. ไก กวน รเมะ ลอา. 
ป มัฮ กวน รเคะ อื อัฮ เฮี ละ เปือะ แตะ, ‘เปือะ, รฆุ แปฮ เนิ คาวคอง เปอะ รโตง อาึ นึง อื,’ อัฮ เซ. เปือะ อื เซ รฆุ เนอึม คาวคอง แตะ เซ ละ กวน แตะ เตือง ลอา อื.” 
“ฟวยจ เซ ลอา ลอวย ซเงะ กวน รเคะ อื เซ โชะ อื รโตง แตะ เซ, เกือฮ อื แปน มาื เตือง โอยจ อื. โฮว ไม่ อื ฮอยจ เมือง ก ซไง อื. บรื ไจ แตะ มาื ยุฮ แตะ เซ ไม่ โซม โอยจ โฆยญ ล่อยญ แตะ นึง อื.” 
“เญือม เอีจ โอยจ โอเอีฮ ยุฮ อื เซ, นึง เมือง อาวต อื เซ ฮอยจ ไปลญ อาวป เออึป กิฮ นึง เลี่ป อื. ญัก เนอึม ละ อื ปุย เซ. 
โฮว ซาวป ปัว โซม จัง นึง ปุย เมือง เซ ติ ปุย. ปุย เซ เกือฮ อื โฮว เลียง เลีจ นึง เพระด่าวก. 
ฆวต โซม เอิน พัก โซม เลีจ เซ ปอ นาวก เวียก แตะ จุบั่น ปังเมอ โอ ลั่ง ไก ป เกือฮ ละ อื.” 
ฟวยจ เซ ปุน คิง แตะ. อัฮ เฮี ฆาื อื โตะ รพาวม แตะ, ลุกจัง เปือะ เกอะ เตือง โอยจ อื, โอยจ โตว โซม อื อาวป เปอ. อาึ อาวต นา เฮี ซ ยุม เยือ นึง ฆวต โซม แตะ. 
อาึ ซ เอีญ เคะ เปือะ เกอะ. ซ อัฮ ละ อื ตอก เฮี, “เปือะ, อาึ เอีจ พิต เตอะ ละ พะจาว. พิต โรฮ ละ ปะ โรฮ. 
อาึ เญือะ โปง โตว ไม่ มอยฮ ลั่ง แตะ กวน เปอะ. ปัว ปะ เมีญ อาึ แปน ตอก ลุกจัง เปอะ ติ ปุย โรฮ,” ซ อัฮ เซ ละ. 
“ฟวยจ เซ โกฮ เอีญ เนอึม เคะ เปือะ แตะ. เปือะ อื เซ ชวน อื เน่อึม เญือม ซไง ลั่ง อื ฮา เญือะ แตะ. เลียก พาวม เนอึม นึง อื. ตอ เอิน โฮว โอม อื. ฮงาึต อื ไม่ อื. 
“กวน อื เซ อัฮ เฮี, ‘เปือะ, อาึ เอีจ พิต เตอะ ละ พะจาว. พิต โรฮ ละ ปะ โรฮ. อาึ เญือะ โปง โตว ไม่ มอยฮ ลั่ง แตะ กวน เปอะ,’ อัฮ เซ. 
“เปือะ อื เซ ปังเมอ กอก เอิน อัฮ อื ละ ลุกจัง แตะ ตอก เฮี, ‘ไมจ เปอะ ซไจ โฮว ตุย ลปิ ป ตึก นึง ไมจ แตะ จาวป ละ อื. จาวป ไฌม นึง ด่อยฮ อื. จาวป โรฮ เกิป นึง ชวง อื. 
โฮว เมือะ โรวก กวน โมวก โกลยญ เซ. มอก. ไมจ เอะ เลียง ปุ แตะ นึง อื. เกือฮ ติ แตะ ไมจ มวน ดิ รพาวม ไม่. 
กวน เนอะ เฮี เอีจ เมาะ ป ยุม ติ โฮน. ปเลี่ย เฮี เอีจ โกฮ ไอม แม. เอีจ ไฆร ติ โฮน. ปเลี่ย เฮี เอีจ โฮลฮ แม ยุ ปุ แตะ,’ อัฮ เซ เปือะ อื. เญือม เซ เลียง เนอึม ปุ แตะ ไม่ รพาวม ไมจ มวน แตะ. 
“เญือม เซ กวน โรง อื ปุก เญือม อาวต อื นึง ชิจ. เญือม เอีจ เอีญ อื ฮอยจ ซดิ ไม่ เญือะ แตะ ฮมอง เซียง ซึง เซียง แน โอเอีฮ ไม่ เซียง คราึง โมง ฆู ปุย ละ ป ฟอน. 
กอก ลุกจัง แตะ เอีญ เคะ แตะ ฆาื อื ติ ปุย, ไฮมญ อื ตอก เฮี, ‘เมอ ป ยุฮ โม เปะ เอ?’ อัฮ เซ. 
ปุย เซ โลยฮ อื, ‘ป มัฮ ปุ เปอะ เซ เอีจ เอีญ. เปือะ เปอะ เอีจ มอก กวน โมวก โกลยญ เซ ละ อื นึง เอีญ กวน อื ไม่ กอ บาึง แตะ,’ อัฮ เซ. 
“กวน โรง อื เซ รอก พาวม. ญอม โตว เลียก โตะ เญือะ. เปือะ อื เซ โอก ฆาื อื ปัว อื เลียก. 
ปุย เซ อัฮ อื ละ เปือะ แตะ ตอก เฮี, ‘ง่อต แลน, เอีจ ไก เมาะ เมอ เนอึม ยุฮ อาึ กัน ละ ปะ อา. ยุฮ ละ เปอะ ปอ แตก ลโอฮ โฆลฮ ลฮาึง แตะ, ไก โตว เญือม โอ เนอึง ป อัฮ เปอะ ติ ชวง เนอึม. เมอ ป เกือฮ เปอะ เนิ อี? กวน ปิ บ่ได่ะ ปะ เกือฮ เปอะ โตว ละ อาึ ติ ชวง ละ ซ เลียง อาึ ปุโฮมว แตะ นึง. 
เมือต กวน เปอะ ป โอยจ ยุฮ คาวคอง เปอะ นึง มอจังคึต เซ เอีจ เอีญ, ปะ ปังเมอ มอก เอิน เปอะ กวน โมวก โกลยญ ละ,’ อัฮ เซ. 
“เปือะ อื เซ โลยฮ แม โรฮ อื ละ กวน แตะ ตอก เฮี, ‘กวนงัก, ปะ เอีจ อาวต ลอป เปอะ ไม่ อาึ. โอเอีฮ ยุฮ ฮุ เตือง โอยจ อื เอีจ มัฮ คอง ปะ. 
เอีจ ปุก ละ เลียง เงอะ ปุ แตะ ไม่ เกือฮ ติ แตะ ไมจ มวน รพาวม ไม่ ปุ แตะ. ปุ เปอะ เอีจ เมาะ ป ยุม ติ โฮน. ปเลี่ย เฮี เอีจ โกฮ ไอม แม. เอีจ ไฆร ติ โฮน. ปเลี่ย เฮี เอีจ โฮลฮ แม ยุ ปุ แตะ,’ อัฮ เซ ละ กวน เซ แตะ.” 
