ลืลาว.
82.
พะจาว งาวม ตัตเตียง ลลาึง โม เตปดุ่ต เตปด่า. แปน โรฮ ป รเตีฮ โอเอีฮ ละ โม พะ โม จาว เตือง โอยจ อื. อัฮ เฮี ละ อื, 
“โม เปะ เมอยุ รเตีฮ เปอะ โอเอีฮ ละ ปุย ตอก โอ อื ซืไซ เยอ? เคราะ แปฮ อื พาวม ดิ เปอะ ไม่ โม ปุย ฆอก ไล เซ. 
ไมจ เปอะ เรอึม รเตีฮ โอเอีฮ ละ โม ป ชุมเช ไม่ โม กวนดอย ตัม ซื อื. เรอึม โรฮ โม ป ตุก ป ญัก เกอ ไม่ โม ป เม่ะมั่ก, เกือฮ โฮลฮ โอเอีฮ ตัม ป ลัง โฮลฮ อื. 
โม ป ชุมเรียง ชุม แด่น ไม่ โม ป ตุก ป ญัก เซ, ไมจ เปอะ เรอึม เกือฮ โปน ฮา คัม ตุง ปุย ฆอก ไล อื. 
“โม เปะ งาวไงญ เปอะ, คาว โตว โรฮ โอเอีฮ ไจ เปอะ. โม เปะ เอีจ ยุฮ ลอป เปอะ โอเอีฮ ตอก ป อาวต นึง ก เฟียก อื. เกือฮ เปอะ โตว กัน ปุก กัน ลอก ไก นึง ปลัฮเตะ เฮี เฟือฮ เอิน. 
“อาึ เอีจ อัฮ เฮี, ‘โม เปะ เอีจ มัฮ เปอะ ตอก พะจาว. มัฮ เปอะ กวน พะจาว ป ตึก นึง ฮลาวง แตะ.’ 
ปัง มัฮ ตอก เซ, โม เปะ ซ ยุม โรฮ เปอะ ตอก ปุย ปลัฮเตะ โรฮ. ซ ลอยจ โรฮ จีวิต เปอะ ตอก โม จาวไน นึง ปลัฮเตะ โรฮ,” อัฮ เซ. 
โอ พะจาว, ปัว เปอะ ฮอยจ รเตีฮ แปฮ โอเอีฮ ละ ปุย ปลัฮเตะ เฮี, นึง มัฮ ปุย โครยญ ปะเทต คอง เปอะ. 
