โยป.
16.
ฟวยจ เซ โยป โลยฮ อื ตอก เฮี, 
“อาึ เอีจ กอ ฮมอง ลัมเลือ เยอะ ไลลวง เซ. กัน เกาะ โลม โม เปะ อาึ เซ, แปน เยือ ควน ซุกซัก รพาวม เมอะ. 
ป อัฮ ป มวยญ เปอะ ป ตอก เยือ กาื ปลาว เซ, ซ ลอยจ โรฮ เญือม เมอ แล? โม เปะ มัฮ ตอก เมอ เปอะ, เกียฮ โลยฮ โน่ง เปอะ เนิ ตอก เซ เมอ? 
มัฮ อาวม โม เปะ ป อาวม อาึ เฮี, อาึ เกียฮ อัฮ โรฮ โฮะ ตอก อัฮ โม เปะ อื เซ, ไม่ อัฮ รติต รเนือง เอิน เนอะ. ซ งุ่ฮเง่ฮ เอิน ไกญ แตะ ไม่ ละ เปอะ. 
อาึ ปังเมอ โอ ซ ยุฮ ตอก เซ. อาึ ซ นุน รพาวม โม เปะ นึง ลปุง โอก ฮา มวยญ แตะ เฮี, ไม่ ซ โกว โรฮ โฮะ ดักดอย แตะ ละ ซ เกาะ โลม แตะ โม เปะ เกือฮ รพาวม ตุก เปอะ เซ ไฆร. 
“อาึ ปัง ลปุง เงอะ, มัฮ โตว ป เกียฮ เกือฮ ป โซะ อาวม เมอะ เฮี ไฆร, ปัง โฆย เยอะ ปุ โรฮ ซ ฌักแฟน ฆาื อื โรฮ. 
ปเลี่ย เฮี พะจาว เอีจ เกือฮ อาึ อาวต ไม่ ชุม โกะ ลปิ พาวม แตะ, เอีจ เกือฮ โรฮ อาึ อาวต โยะ กวน โยะ เฌือต แตะ. 
พะจาว เอีจ เกือฮ อาึ รักรึน, เกือฮ อาึ ล่อยญ เฆือะ รเกือะ ง่อม. กัน ตอก เซ เอีจ แปน ตอก พีญัน ป รโจฮ อาึ โฮ. ปุย ไฮญ ลอต เอิน เมีญ อาึ มัฮ ปุย พิต ฆาื อื. 
พะจาว เอีจ ฮาวก รพาวม ละ อาึ, เอีจ ตุยจเตีจ อาึ ปอ บลวย เยอะ. เกือฮ โรฮ อาึ อาวม ป โซะ นึง เกละ อื ยุ อาึ. ฆวต ตอซู ไม่ เยอะ แก ซลื อาึ ฆาื อื. 
ปุย เอีจ พาวม ดิ เตะ พรอม ละ อาึ. เอีจ กอยฮ เตะ แตะ ละ เดือฮ อื ซปะ อะ นึง โชะ อื นา เยอะ. เอีจ อัง โรฮ มวยญ แตะ นึง ฆวต โล่ อื ญวยฮ แฮะ. 
พะจาว เอีจ รนั่ก อาึ เกือฮ อาวต ไม่ ปุย ฆอก ปุย เบร, เอีจ มอป โรฮ อาึ เกือฮ เลียก อาวต ฆรึม อัมนัต ปุยไฮะ ปุยฮอน. 
ไพรม อื อาึ เอีจ อาวต ไมจ อาวต มวน เนอะ, พะจาว ปังเมอ ซาวป ยุฮ ไลจ ไม่ อาึ. พะจาว โฮมวต แบต โงก อาึ, บอยฮ อาึ ปอ ลวยจ ไน เยอะ เอิน. พะจาว เอีจ ยุฮ โรฮ แล่น ยุฮ แตะ นึง อาึ โรฮ. 
ตี ยุฮ พะจาว เอีจ ฮอยจ ละ อาึ เน่อึม โครยญ ลวง, เอีจ บวก อาึ ปอ โทง เอิน อื ฮอยจ ละ โตม โฮมะ โอะ, นึง โอ อื เลียก พาวม นึง อาึ เฟือฮ. 
พะจาว เอีจ เกือฮ เลาะ ลาึน อาึ ลอก บั่ต แพ, เอีจ ตอ โรฮ เลียก รุป ไม่ อาึ, ตอก ตอ ตฮัน โฮว รุป เซิก โฮ. 
“อาึ ชิญ เครอึง ฮาื ฆัน ละ ซ จาวป ฟุต แตะ. อาึ โฮลฮ โรฮ คุกคัก ลลาึง เตะ รกาื โรฮ. 
นาตา เยอะ เอีจ ซครัก ตื โกวต เยือม ลอป เยอะ. ไง่ เยอะ เอีจ ออยฮ เอีจ เปือ ตื โรฮ ฆาื อื. 
ปัง มัฮ ตอก เซ เตะ อาึ ซง่ะ ลั่ง ฮา ป ฆอก ป เบร. อาึ ไววอน โรฮ ลั่ง ไม่ รพาวม เนอึม แตะ. 
“ปัว ปลัฮเตะ โอ เม่าะ ลไลม ป โซะ ป ไซญ ยุฮ ปุย ละ อาึ เฮี, ปัว พะจาว รเตีฮ โอเอีฮ ละ แตะ ตัม ซื อื. ปุ เกือฮ รซอม ปัว อาึ เฮี โฮว เยือ แม ปลาว. 
ปเลี่ย เฮี ป มัฮ ซกิ พีญัน ยุฮ อาึ อื อาวต นึง เมือง มะลอง. ป เรอึมชวย ตูเตอึม อาึ อื อาวต ลั่ก ก ฮลาวง อื. 
ป โล่ ญวยฮ อาึ มัฮ เอิน โม ปุโฮมว เยอะ ไอฮ. โตะ ไง่ อาึ เอีจ นาวก นึง รบวต นึง เยือม เมอะ ละ พะจาว. 
อาึ ฆวต เกือฮ พีญัน ยุฮ แตะ เซ ปัว รโตง แตะ เน่อึม นึง พะจาว, ตอก โรฮ ปัว ปุย อื ละ ป มัฮ ปุโฮมว แตะ โฮ. 
“เญาะ ทัน เลี่ญ โตว, เมาะ ติ ลอา เนอึม แม โน่ง, อาึ ซ โฮว นึง คระ ป โอ แตะ เญาะ ซ เกียฮ ลเตือฮ แม นึง.” 
