ลืลาว.
110.
พะจาว อัฮ อื ละ จาวไน ยุฮ อาึ ตอก เฮี, “ไมจ เปอะ งาวม ลวง ดอม อาึ ฮอยจ ละ เกือฮ อาึ โม ป รุป ไม่ เปอะ อาวต ฆรึม ชวง เปอะ,” อัฮ เซ พะจาว. 
บั่นเมือง เตียง เปอะ ปุย ไม่ อัมนัต ระ แตะ เซ, พะจาว ซ เกือฮ อื เวือฮ ปุ ปุ เน่อึม นึง เมือง ซีโยน เซ ฮอยจ ละ ก ไฮญ. พะจาว อัฮ เฮี, “ไมจ เปอะ ตัตเตียง โม ป รุป ปุ แตะ ไม่ เปอะ, อัฮ เซ ละ เปอะ. 
ซเงะ ซ รุป เปอะ ปุ แตะ ตฮัน ยุฮ เปอะ ซ ซมัก โฮว รุป ไม่ ปุย. ปะ ซ จาวป เปอะ เครอึง ซัมคัน คึนัก ยุฮ แตะ. อัมนัต เปอะ ซ ฮอยจ โคระ แม ละ เปอะ โครยญ ซเงะ ตอก รอาวม รน่ะ เมือ กซะ อื โฮ,” อัฮ เซ. 
พะจาว เอีจ ซันญา อาึง อื ซโตฮ ตอก เฮี ไม่ โอ อื ซ เปียน รพาวม แตะ. “ปะ ซ แปน เปอะ ซตุ โอ เญาะ ไก ลอยจ ตอก ไลลวง ซตุ เมละคีซเด่ก โฮ,” อัฮ เซ ละ อื. 
จาวไน ยุฮ อาึ ป อาวต ลวง ดอม เปอะ เซ, เญือม เติง ซเงะ ซ ฮาวก รพาวม อื ซ เป โม กซัต เกือฮ อื ไลจ โลม เตือง โอยจ อื. 
ซ รเตีฮ รตุม โอเอีฮ ละ เมือง ปุย. เบือง รุป ปุย ปุ แตะ ซ นาวก นึง ป ยุม. ซ เป กซัต เมือง ปุย ติ ปลัฮเตะ. 
จาวไน เซ ซ โฮลฮ ญุ รอาวม นึง โกลง โบ คระ โฮว แตะ. ซ โฮลฮ เรียง แด่น แตะ เบือ อื. ซ ชุง ไม่ กาึฮ นา ซดู ตา แตะ นึง เอีจ เป แตะ โอเอีฮ โครยญ เจือ. 
