﻿ମାତି.
14.
ଏଚିବେ଼ଲାତା ଗାଲିଲିତି ସା଼ଲୱି କିନି ରାଜା ହେରଦ ଜୀସୁତି କାବ୍ରୁ ୱେଚେସି, 
ଅ଼ଡ଼େ ତାନି ହ଼ଲିୟାଙ୍ଗାଣି ଏଲେଇଚେସି, “ଈୱାସି ବାପ୍ତିସ୍ମ ହୀନି ଜହନ ଏ଼ୱାସି ହା଼ତାରି ତା଼ଣାଟି ନିଙ୍ଗାମାନେସି, ଏ଼ଦାଆଁତାକି ଈ ବାରେ ବା଼ଡ଼୍‌ୟୁ ଏ଼ୱାଣି ତା଼ଣା କାମା କିହିମାନେ ।” 
ଇଚିହିଁ ତଲି ହେରଦ ତାମି ତାୟି ପିଲିପ ଡକ୍ରି ହେରଦିୟାନି ତାକି ଜହନଇଁ ଦସ୍‌ପା ତାଚାନା କା଼ୟିଦି ଇଲୁତା ଇଟାମାଚେସି । 
ଇଚିହିଁ ଜହନ ତାଙ୍ଗ ଏଲେଇଞ୍ଜିମାଚେସି, ହେରଦିୟାନି ଇଟିନାୟି ନୀ ମେ଼ରା ହିଲେଏ । 
ଅ଼ଡ଼େ ହେରଦ ଏ଼ୱାଣାଇଁ ପା଼ୟାଲି ମ଼ନ କିତି ଜିକେଏ ଲ଼କୁଣି ଆଜିମାଚେସି, ଏ଼ନାଆଁତାକି ଇଚିହିଁ ଏ଼ୱାଣାଇଁ ର଼ ମାହାପୂରୁ ଅଣ୍‌ପୁତି ବ଼ଲୁ ୱେହ୍‌ନାସି ଇଞ୍ଜିଁ ମା଼ନି କିହିମାଚେରି । 
ସାମା ହେରଦତି ଜାର୍ନା ଦିନା ୱା଼ହାଲିଏ, ହେରଦିୟାତି ମା଼ଙ୍ଗା ରୁଣ୍ତା ଆ଼ହାମାଚି ଲ଼କୁ ନ଼କିତା ଏ଼ନ୍ଦାନା ହେରଦଇଁ ରା଼ହାଁ କିୱିକିତେ । 
ଏଚେଟିଏ ଏ଼ୱାସି ପାର୍‌ମାଣା କିହାନା ଆ଼ଞ୍ଜିତେସି, ନୀନୁ ନାଙ୍ଗେ ଏ଼ନାଆଁ ରୀସ୍ତାତିହିଁ ଏ଼ଦି ନିଙ୍ଗ ହୀପ୍‌କିଆ଼ନେ । 
ଇଞ୍ଜାଁ ଏ଼ଦି ତାମି ଇୟାନି କାତା ଆସାହାଁ ଏଲେଇଚେ, “ବାପ୍ତିସ୍ମ ହୀନି ଜହନତି ତା଼ର୍ୟୁଁ ନୀଏଁ ଇମ୍ବାଆଁ ର଼ ସାଡ଼୍‌ୱାତା ନାଙ୍ଗେ ହିୟାମୁ ।” 
ଈଦାଆଁ ୱେଞ୍ଜାନା ରାଜା ଦୁକୁ ଆ଼ତିହିଁ ଜିକେଏ ତା଼ନୁ ପାର୍‌ମାଣା କିହାଁ ଆ଼ଞ୍ଜାମାଚାକି ଅ଼ଡ଼େ ତାନିତଲେ ବ଼ଜିତା କୁଗାମାଚାରି ନ଼କିତା ଆ଼ଞ୍ଜାମାଚାକି ଏ଼ଦାନି ମ଼ନଲେହେଁ ହୀହାଲି ହୁକୁମି ହୀତେସି । 
ଇଞ୍ଜାଁ ଲ଼କୁଣି ପାଣ୍ତାନା କା଼ୟିଦି ଇଲୁତା ଜହନତି ତା଼ର୍ୟୁଁ ଦା଼ପିକିତେସି, 
ଅ଼ଡ଼େ ଏ଼ୱାଣି ତା଼ର୍ୟୁଁ ର଼ ସାଡ଼୍‌ୱାତା ତାଚାନା ଏ଼ ପ଼ଦାକି ହୀତେରି, ଇଞ୍ଜାଁ ଏ଼ଦି ଅ଼ହାନା ତାମି ଇୟାନି ତା଼ଣା ଅ଼ତେ । 
ଏଚେଟିଏ ଜହନତି ସୀସୁୟାଁ ୱା଼ହାନା ମାଡ଼୍‌ହା ଅ଼ହାନା ମୁସ୍ତେରି, ଅ଼ଡ଼େ ହାଜାନା ଜୀସୁଇଁ ୱେସ୍ତେରି । 
ଜହନ ହା଼ତି କାବ୍ରୁ ୱେଞ୍ଜାନା, ଜୀସୁ ର଼ ଡଂଗତା କୁଗାନା ଲ଼କୁ ହିଲାଆ ଟା଼ୟୁତା ହାଚେସି, ଲ଼କୁ ଈ କାତା ୱେଞ୍ଜାନା ଗା଼ଡ଼ାୟାଁଟି ୱା଼ହାନା ତା଼କି ତା଼କିହିଁ ଏ଼ୱାଣି ଜେ଼ଚ ହାଚେରି; 
ଅ଼ଡ଼େ ଏ଼ୱାସି ଡଂଗଟି ରେ଼ଚାନା ମାନ୍ଦା ଲ଼କୁଣି ମେସାନା କାର୍ମା ଆ଼ହାନା ଏ଼ୱାରି ର଼ଗ ଗାଟାରାଇଁ ନେହିଁ କିତେସି । 
ୱେ଼ଡ଼ା ହାଜାଲିଏ ତାନି ସୀସୁୟାଁ ତାନି ତା଼ଣା ୱା଼ହାନା ଏଲେଇଚେରି, “ଈ ଟା଼ୟୁ ଲ଼କୁ ହିଲାଆ ଟା଼ୟୁ ଇଞ୍ଜାଁ ଆନ୍ଦେରି ଜିକେଏ ଆ଼ହିମାନେ; ଏ଼ଦାଆଁତାକି ବାରେ ଲ଼କୁ ଏ଼ନିକିଁ ନା଼ସ୍‌କାଣାଁ ହାଜାନା ତାମ୍‌ଙ୍ଗେ ତାକି ଲ଼ହଡ଼ି ପାରିନେରି, ଏ଼ଦାଆଁତାକି ଏ଼ୱାରାଇଁ ହାଜାଲି ହେଲ ହୀମୁ ।” 
ସାମା ଜୀସୁ ଏ଼ୱାରାଇଁ ଏଲେଇଚେସି, “ଏ଼ୱାରି ହାନି ଲ଼ଡ଼ା ଆ଼ଏ, ମୀରୁ ଏ଼ୱାରାକି ତିଞ୍ଜାଲି ହୀଦୁ ।” 
ଏ଼ୱାରି ଏ଼ୱାଣାଇଁ ଏଲେଇଚେରି, “ମାଙ୍ଗେ ଇମ୍ବାଆଁ ପା଼ସାଗଟା ରୂଟି ଇଞ୍ଜାଁ ରୀ ମୀଣ୍‌କା ମାନୁ ।” 
ଜୀସୁ ଏ଼ୱାରାଇଁ ଏଲେଇଚେସି, “ଏ଼ୱାଆଁ ଇମ୍ବାଆଁ ନା଼ ତା଼ଣା ତାଦୁ ।” 
ଅ଼ଡ଼େ ଏ଼ୱାସି ଲ଼କୁଣି ଗାର୍କି ଜା଼ଡ଼ା ଲାକ କୁଗାଲି ହୁକୁମି ହୀତେସି, ଅ଼ଡ଼େ ଏ଼ ପା଼ସାଗଟା ରୂଟି ଇଞ୍ଜାଁ ରୀ ମୀଣ୍‌କାଣି ଅ଼ହାନା ଲାକପୂରୁ ୱାକି ସିନିକିହାନା ମାହାପୂରୁଇଁ ଜହରା କିତେସି, ଇଞ୍ଜାଁ ରୂଟି ଡ଼ିକ୍‌ହାନା ତାମି ସୀସୁୟାଁକି ହୀତେସି, ଏଚେଟିଏ ସୀସୁୟାଁ ବାରେ ଲ଼କୁକି ହୀତେରି । 
ଏଚେଟିଏ ବାରେଜା଼ଣା ତିଞ୍ଜାନା ପାଞ୍ଜିତେରି, ଇଞ୍ଜାଁ ସୀସୁୟାଁ ହା଼ରାମାଚି ରୂଟି ଗାଣ୍ତ୍ରାୟାଁ କୂଡ଼ି କିହାନା ବା଼ରଗଟା ଡାଲିତା ନେଞ୍ଜିକିତେରି । 
ରା଼ନ୍ଦା ତିଚି ଲ଼କୁ ଇୟାସିକା ଇଞ୍ଜାଁ କକାରି ପ଼ଦାଁଣି ପିସାନା ବାରେ ପା଼ସାମା଼ଣା ଆ଼ବାୟାଁ ମାଚେରି । 
ଏ଼ ଦେବୁଣିଏ ଜୀସୁ ତାନି ସୀସୁୟାଁଣି ଡଂଗତା ଏ଼କ୍‌ହାନା ସାମ୍‌ଦୁରି ଆତାଲାୱାକି ତାନି ନ଼କିତା ହାଜାଲି ଏଲେଇଚେସି, ଏଚେଟିଏ ବାରେ ଲ଼କୁଣି ହାଜାଲି ହେଲ ହୀତେସି । 
ଜୀସୁ ଲ଼କୁଣି ହେଲ ହୀତି ଡା଼ୟୁ ପ୍ରା଼ତାନା କିହାଲି ହ଼ରୁ ଲାକ ହାଚେସି, ଇଞ୍ଜାଁ ମିଡ଼୍‌ଅଲା ଆ଼ହାଲିଏ ଏ଼ୱାସି ଏମ୍ବାଆଁ ରଅସିଏ ମାଚେସି । 
ସାମା ଏଚିବେ଼ଲା ଡଂଗ ସାମ୍‌ଦୁରି ଗାଟୁଟିଏ ହା଼ରେକା ହେକ ମାଚେ, ଇଞ୍ଜାଁ ସାମ୍‌ଦୁରିତା ଗା଼ଲି ୱେ଼ଚାଲିଏ ଏ଼ ଡଂଗ ୱୀଡିମାଚେ । 
ସାମା ୱେ଼ୟା ନେ଼କେରି ଜୀସୁ ଏ଼ୟୁ ଲାକ ତାକି ତା଼କିହିଁ ସୀସୁୟାଁ ଡାଗେ ହାଚେସି । 
ଅ଼ଡ଼େ ସୀସୁୟାଁ ଏ଼ୱାଣାଇଁ ଏ଼ୟୁ ଲାକ ତା଼କି ମାନାଣି ମେସାନା ଆଜାହାଚେରି, ଇଞ୍ଜାଁ ଏଲେଇଚେରି, “ଈଦି ର଼ ବୂତୁ!” ଇଞ୍ଜିଁ ଆଜିତାକି କିର୍‌ଡ଼ିତେରି । 
ସାମା ଜୀସୁ ଦେବୁଣିଏ ଏ଼ୱାରାଇଁ ଏଲେଇଚେସି, “ସା଼ସା ଆହ୍‌ଦୁ ଆଜାଆଦୁ ନା଼ନୁ ଜୀସୁତେଏଁ ।” 
ଏଚେଟିଏ ପିତର ଏଲେଇଚେସି, “ଏ଼ ପ୍ରବୁ ସାତେଏ ନୀନୁ ଇଚିହିଁ ଏ଼ୟୁଲାକଟି ତା଼କିହିଁ ନୀପ ୱା଼ହାଲି ହୁକୁମି ହିୟାମୁ ।” 
ଜୀସୁ ଏଲେଇଚେସି “ୱା଼ମୁ!” ଏଚେଟିଏ ପିତର ଡଂଗଟି ରେ଼ଚାନା ଜୀସୁ ତା଼ଣା ଏ଼ୟୁଲାକଟି ତା଼କିହିଁ ହାଚେସି । 
ସାମା ଗା଼ଲି ମେସାନା ଆଜିତେସି, ଇଞ୍ଜାଁ ଏ଼ୟୁଣାଁ ମୁଞ୍ଜିହିଁ ଏଲେଇଚେସି, “ଏ଼ ପ୍ରବୁ ନାଙ୍ଗେ ଗେଲ୍‌ପାମୁ ।” 
ଏ଼ ଦେବୁଣିଏ ଜୀସୁ କେୟୁ ଦା଼ସାନା ପିତରଇଁ ଆସାନା ଏଲେଇଚେସି, “ଏ଼ ଊଣା ନାମୁ ଗାଟାତି! ଏ଼ନାଆଁ ତାକି ଆନାମାନା ଆ଼ତି ?” 
ଅ଼ଡ଼େ ଏ଼ୱାରି ଡଂଗତା ହ଼ଚାଲିଏ ଗା଼ଲି ଡୂଙ୍ଗିତେ । 
ଏଚେଟିଏ ଡଂଗତା ମାଚି ସୀସୁୟାଁ ଜୀସୁଇଁ ଜହରା କିହାନା ଏଲେଇଚେରି, “ନୀନୁ ସାତେଏ ମାହାପୂରୁ ମୀର୍‌ଏଣାତି ।” 
ଏ଼ୱାରି ସାମ୍‌ଦୁରି ଗା଼ଣ୍‌ଚାନା ଗେନେସର ରା଼ଜିତା ଏତେରି । 
ଅ଼ଡ଼େ ଏମ୍ବାତି ଲ଼କୁ ଜୀସୁଇଁ ପୁଞ୍ଜାନା ସା଼ରିୱାକି ମାନି ବାରେ ରା଼ଜିତା କାବ୍ରୁ ପାଣ୍ତିତେରି, ଇଞ୍ଜାଁ ଲ଼କୁ ବାରେ ର଼ଗ ଗାଟାରାଇଁ ଜୀସୁ ତା଼ଣା ତାତେରି; 
ଅ଼ଡ଼େ ର଼ଗ ଗାଟାରି ଜୀସୁତି ହିମ୍ବରି କୁଙ୍ଗୁ ଡୀଗିନେରି, ଏ଼ଦାଆଁତାକି ଜୀସୁଇଁ ବାତିମା଼ଲିତେରି, ଇଞ୍ଜାଁ ଏଚେକା ଲ଼କୁ ଡୀଗିତେରି ବାରେ ନେହିଁ ଆ଼ତେରି । 
