﻿दर्सन.
19.
आव भरी ओतावत स्‍वर्गत बनै घ्योःव माहोल्‍याराए गा अइ यालिज़्‍याव ङाथैके, “हालेलुया! प़ाइँनिकाव मानर, प़ाइँनिकाव सक्तीर गेपरमेस्‍वरए उमींर ज़। गेलाई बाँचैन्‍या ब उकुइत ज़ लिज़्‍या। 
नोए ओफाल्‍ज़्‍याव भरी ब साचो न्‍यायस ज़ फाल्‍ज़्‍याव। नो मानुवाताव मिँरालाई युँ माजामो ओय़ेननी बले·ज़्‍याव पातर्नी मेंमालाई ब थिक सजा ज़ याद नैव। परमेस्‍वरए ओसेवा दोज़्याव यारासैःव भरिराए याझी नो मेंमाए ओक्‍याँत ज़ लागिस्‍द, याखिस ब नत ज़ सयो·द नैर।” 
हाःत ज़ फरी ब नो माहोल्‍याराए, “हालेलुया, नो पातर्नी मेंमाए ओसजानिकाव म़िकुइ नमदा ओबाज़्‍याव खर्क ज़ खेम्‍न्‍या माले।” 
फरी नो स्‍वर्गताव राजाए ओङ़ाकाव चौबीस जना स़ेरर स़ोनो चारता जन्‍तु स्‍यासोर नो सिंहासनत च़ुसिद लिज़्‍याव परमेस्‍वरए ओङ़ाक फुलुप्‍सिद, “आमेन, हालेलुया,” लिद ओसेवा दोकेर। 
हाःत ज़ फरी नो सिंहासनतिन तोबो गा अइ लिद हुके, “अ परमेस्‍वरए उमिनताव घेप्‍पा ज़िम्‍ज़ार, ओय़ेन दाज़्‍यावर, ओमान नैद्याज़्‍यावर, परमेस्‍वरए उमिनर सघ्योःदिचिके।” 
नकिन फरी ब बनै घेप्‍पा ऱीए ओर्गा मिताव, स़ोनो नम गर्जिज़्‍याव मिताव बनै घ्योःव माहोल्‍याराए यार्गा अइ लिद यापाँज़्‍याव मिताव ङाथैके, “हालेलुया, परमप्रभु, बनै ओसक्ती ल्‍यो गेपरमेस्‍वरए अब ते ओराज्‍या चलैन्‍यात थूसिके। 
है जैद गे रेंद गेयुँर होलाँ जैद, उमिनर सघ्योःद्याव ताके। अब ते परमेस्‍वरए ओपाथाए उबिह्‍या तान्‍या बेला ब हुद ले। ओब्याहोल्‍यानी मनी बिह्‍याए जूँनी झाःसिद ले। 
नोलाई बनै माँत्‍या तक तकौ चोखो नप नबो कपासे क्‍वार क्‍वाइसिन्‍या याद यानैज़्‍याव।” नो क्‍वाए ओअर्थ परमेस्‍वरए छैंव उमींराए ओल ओसतत लिद यादोव धर्मलाव य़ेनर ज़। 
हाःत ज़ नो चाकर्‍याए ङालाई है दाँक्‍यो, “आव ब सर्के, नो पाथाए उबिह्‍यालाव भत्‍यारल खुल्सिउर असिक दैवर ज़।” नकिन फरी ब नोए, “आव भरी परमेस्‍वरनी हुव थ॰रिउ पाँ ज़ लिज़्‍या।” 
हाःत ज़ ङा नो चाकर्‍याए उखँत फुलुप्‍सिद धो ङादोक, नोए, “नँ ङालाई धो दान्‍या माःक, ङा मनी नँ नदोज़्‍याव मिताव स़ोनो येसुए ओपाँत साची याज़्‍याव ननैंराए यादोज़्‍याव मिताव परमेस्‍वरए ओसेवा दाज़्‍याव ची। है जैद नँ ओल परमेस्‍वरलाई ज़ धो दोके। गे येसुए ओपाँत साची याज़्याव भरी परमेस्‍वरए उपुरूसनी हुव थ॰रिउ पाँ याज़्यावर गेलिज़्या।” 
हाःत ज़ फरी ब ङाभाल्‍सिक नम फैसिउ ङारँःके। नत तोबो पालो घोरालाई चेप्‍द नैज़्‍यावलाई ब ङारँःके। नोए उमिन ‘थ॰रिउ सतस दोज़्‍याव’ उलिज़्‍याव। नोए न्‍यायस ज़ मिँरालाई ओराफाल्‍ज़्याव स़ोनो लरैं ओदोज़्याव। 
नोए उमी मेंःए मुल्‍का मिताव उलिज़्‍याव, ओङ़ैत मुकुतर कुधु ज़ जासिसिउ उलिज़्‍याव। नोए ओक्‍याँत तोबो मिन सर्सिउ उलिज़्‍याव। नो मिन ओल वाज़ ओसैंज़्‍याव, उपुर्कावराए सुए ज़ यामासैंज़्‍याव। 
ओक्‍याँताव ओक्‍वाइसिज़्‍याव ओक्‍वा भरी झील छिम्सिउ उलिज़्‍याव। नोए उमिन “परमेस्‍वरए ओपाँ ज़” नैसिउ उलिज़्‍याव। 
नोए उछींत स्‍वर्गताव परमेस्‍वरए ओफौजी भरी बनै माँत्‍या पाल पालो चोखो कपासे क्‍वार क्‍वाइसिसिउर, पालो घोरार चेप्‍द याहुज़्‍याव। 
नोए आव मानुवाताव राज्‍यारालाई फूइँन्‍याए जूँनी ओयाःत बनै छाव तरवाली पुलुस्‍द उलिज़्‍याव। नोरालाई चलैन्‍या फरी उकुइत झँए झुइ ब रैद नैव। नोए ओराफूइँव भरी बनै ओसक्ती ल्‍यो परमेस्‍वरए नोरालाई उरिसलाव कोलोल झाःद पीन्‍या ले। 
नोए ओक्‍वात स़ोनो ओर्‍यात इताव मिन सर्सिउ उलिज़्‍याव, “आव प्रभुराए याप्रभु ज़, राजाराए याराजा ज़।” 
हाःत ज़ फरी निमीत तोबो चाकर्‍या च्‍याँःसिद उलिज़्‍याव ङारँःके। नो बनै चोइस अइ लिद उक़िज़्‍याव, “अ नमताव भुर्ज़्‍याव बाज़ा भरी, परमेस्‍वरए जैद ओयाचिउ भत्‍यारल दुप्‍सिहुचिके। 
नो भत्‍यारल जे आव मानुवाताव राजाराए यास्‍यार, यासेनापतीर स़ोनो याघेप्‍पाराए यास्‍यार, याघोरार स़ोनो नो घोरा चेप्‍ज़्‍यावराए यास्‍यार, बाँदा माबाँदा, घेप्‍पा ज़िम्‍ज़ार, प़ाइँए यास्‍यार कैव दैन्‍या जेले।” 
नकिन नो उस॰कताव राछ्यास, मानुवाताव राजार, याफौजीरास दुप्‍सिद यालिज़्‍याव ङारँःके। नोर नो पालो घोरा चेप्‍द नैज़्‍याव, ओल परमेस्‍वरए ओफौजीरास लरैं दाना हुद यालिज़्‍याव। 
हाःत ज़ नो राछ्यास नक ज़ क्‍योःसिके। ओल ओसक्ती दैद अचम्‍बलाव य़ेनर दाद ओपाँ सथैज़्‍याव ओनैं ब क्‍योःसिके। नो ओनैं नो ङ़ादाङाव मानुवाताव मिँरालाई राछ्यासए ओछाप झाःद्याद राछ्यासए उसुरूप जैसिउ अङग्‍यालाई सेवा दाव परींद मिँरालाई झुकैज़्याव ज़। है जैद परमेस्‍वरए नोनी ऩेब्‍लोलाई ज़ गन्‍धकनी चाँःज़्‍याव मेंःल जींदो ज़ निख्‍याक्यो। 
उपुर्काव नीस हुव याफौजीर ते नो पालो घोरा चेप्‍सिउए ओयाःताव तरवालीनी ज़ सिकेर। नोराए यास्‍यार कैद नमताव बाज़ा भरी ब वाँःकेर। 
