﻿दर्सन.
18.
आव भरी ओतावत फरी स्‍वर्गतिन छुत तोबो चाकर्‍या उहुज़्‍याव ङारँःके। नोए ओहक बनै घेप्‍पा उलिज़्‍याव, ओज़गैए आव मानुवालाई ज़गैव ज़ जैक्‍यो। 
नो बनै चोइस अइ लिद क़िके, “माहान बेबिलोन उमिन ज़ म़ाके, उमिन ज़ म़ाके। नोए ओपो भरी झ़्यार, माछैंव पुरूसर स़ोनो युँ माजामो बाज़ार लिन्‍या पो ज़ ताके। 
प़ाइँ राज्‍यालाव मिँर नोए ओदोज़्‍याव युँ माजामो य़ेनत फसङ्गिद मँःव मिताव ताकेर। मानुवाताव राजा भरी ब नोस ज़ पातर्‍या जैसिकेर। मानुवाताव बेपारीरास नो मेंमाए उयुँ मानैधुद उरँःव भरी लँःद ओराएज़्यावए नोर बनै धनी ताकेर।” 
हाःत ज़ स्‍वर्गत फरी ब छुत तोबो गा अइ लिद ओपाँज़्‍याव ङाथैके, “अ ङामिनताव ङामींर, नो मेंमाए ल्‍योनी पुलुस्‍द ओपापत लन्‍था मादाद तँङ लिच्‍यो, म़ानी नोए ओक्‍याँताव सजार जे जेक्‍याँत मनी हुन्‍या ले। 
नोए ओपापर नम सुइँःत पै बोर्सिनाद लेर। नो भरी परमेस्‍वरए मामेंःव। 
है जैद प्रभु, नोलाई ओदोव मितावनी ज़ ओसजा एके, ओदोव य़ेनकिन दोबोर ज़ एयो। मिँरालाई उखुरीनी ओरासवैव भरी ब ओललाई दोबोर ज़ सवैयो। 
ओल खा सघ्योःसिद थाँतस ओल्‍यो, हाःज़ ओबकम मिलैद्याद धो खासिद लिन्‍या जैयो। नोए ङ़ादा उयुँल उयुँल है लिज़्‍या, ‘ङा रानी ज़ ङालिज़्‍या। राँदी मेंमा मिताव ङामाले, सोगो ब खर्क ज़ दान्‍या ङामाले।’ 
है जैद नितावए ओक्‍याँत तछात ज़ ऩुल्‍पा ऩुल्‍मार हुद, नोलाई बेथार अनिकालर ताद उयुँर स्‍यासे तेद मेंःए ओज़्‍यास तान्‍या ले, काराव ल्‍यो ताकिन नोलाई फाल्‍ज़्‍याव परमेस्‍वर बनै ओसक्ती ल्‍यो लिज़्‍या। 
“है जैद आव मानुवाताव राजार, स़ोनो नो मेंमास थाँतस लिद युँ माजामो य़ेन दोवराए नो मेंमालाई याख्याव मेंःए उम़िकुइ नमदा ज़ ओबाज़्‍याव रँःद नोराए यायुँर पा·वा पा·वा घर्न्‍या लेर। 
नोए उदुखलाई मारँःधुद याछ्याचेए तादाङ ज़ च्‍याँःसिद अइ लिन्‍या लेर, ‘हाइ! हाइ! नाःल्‍दिउ सहर, बनै नसक्ती ल्‍यो बेबिलोन, तघन्‍तात ज़ नसजा हुके।’ 
“मानुवाताव बेपारीर मनी यासमानर लँःज़्‍यावर खदम ज़ यातावए पाँकी पाँ घर्न्‍या लेर। 
नो बेपारीराए यासमानर आवर ज़ — सुन चाँदीर, हिरामुतीर, नप नबो कपासे क्‍वार, रेसम क्‍वार, घ्यामो स़ोनो घ्यामर्‍यासो क्‍वार, चाव सी ङरो सीं, हातीए ओधारार, प़ाइँ किसिमलाव ओएः ल्‍यो सीं जार, लुँए जार, पितले जार, झँए जार, 
दालचिनीर, मसलार, धुपर, अतरर, ओएः ल्‍यो म़ासर, दाखमद्यर, मनमर, तामर, हारर, बेधार, घोरार, घोराराए यास़ेल्‍ज़्‍याव गद्दीर, बाँदार स़ोनो मिँर। 
है जैद नो बेपारीर, ‘अब ते नयुँए ओपैंज़्‍याव भरी उमिन ज़ म़ाके। नखिम्‍ज़्‍याव मिताव जिली मिलीर, चाचा नानार कातानी ची नदैरिज़्‍याव?’ 
“है जैद ननी धनी ताव बेपारीर नो मेंमाए ओदैव दुखर रँःद नोर याछ्याचेए तादाङ ज़ च्‍याँःसिद बनै ज़ लँसिद अइ लिन्‍या लेर, 
‘हाइ! हाइ! नाःल्‍दिउ सहर बेबिलोन मेंमा नप नबो घ्यामो कपासे क्‍वार क्‍वाइसिद लिज़्‍याव, हिरामुती सुन चाँदीए झलैसिद लिज़्‍याव, 
कै जैद तघन्‍तात ज़ नाःकाव नधन सम्‍पती चुयाप ओताव?’ “नकिन फरी ऱी जहाज चलैज़्याव कप्‍तानर, होराए याधूँलावर स़ोनो ऱी जहाजत आदा होदा लिद बेपार दाद ङासिज़्यावर तादाङ च्‍याँःसिद, 
नो सहरनिकाव चाँःद पुलुस्‍ज़्‍याव म़िकुइ नमदा ज़ ओबाज़्‍याव रँःद नोर यासोगोए अइ लिद क़िकेर, ‘हाइ! हाइ! आव अचम्‍बलाव नाःल्‍दिउ सहर मिताव उपुर काङ्ङ ची उलिज़्‍याव?’ है लिद, 
याङ़ैनी धुली राल्‍सिद बनै पाँकी पाँ लँसिद है लिकेर, ‘हाइ! हाइ! नाःल्‍दिउ सहर ओल्‍यो। नो सहरनी ज़ ऱी जहाजत बाज़्‍याव भरी ब प़ाइँ धनी ताद याल्‍यो। कै जैद तघन्‍तात ज़ चुयाप ओताव?’ है लिकेर। 
‘खाली जे स्‍वर्गत लिज़्‍यावर, परमेस्‍वरए छैंव उमींर, ओसाचीर स़ोनो अगमबक्तार ते, परमेस्‍वरए नो मेंमाए ओक्‍याँताव ओसोभोव रिसलाई रँःद रेंचिके। काराव ल्‍यो ताकिन नो मेंमाए जेउपर्त ओदोव अन्‍याय ओसजा परमेस्‍वरए याद नैव।’ ” 
हाःत ज़ तोबो बनै ओर्सा ल्‍यो चाकर्‍याए तोबो बनै घ्योःव राँथै लुँ मिताव छींद अइ लिद समुन्‍द्रल ख्याक्‍यो, “नो घेप्‍पा बेबिलोन सहर मनी इतावनी ज़ घेप्‍पा रिसस ख्यासिद आदा बाके लिन्‍या ज़ तान्‍या माले। 
हाःकिन नल सारङ्गए गा ब थास्‍न्‍या माले, बाँसुलीए गा ब थास्‍न्‍या माले, भोंकरए गा ब थास्‍न्‍या माले, काता गाजा बाजाए गा ज़ माथास्‍द साइँसुइँ ज़ तान्‍या ले। य़ेन दाज़्‍यावराए याय़ेन ब रैंःन्‍या माले, तोबो राँथैए गा ब थास्‍न्‍या माले। 
बत्तीए ओपलाँ ब खर्क ज़ रैंःन्‍या माले, ज्‍यार रेर दाद यारेंज़्‍याव गा ब थास्‍न्‍या माले। नो सहरलाव बेपारीर आव मानुवाताव प़ाइँरानी घेप्‍पार याल्‍यो। प़ाइँ राज्‍यालाव मिँर नोए ओमोहोननी ज़ झुकिकेर। 
नो सहरल ज़ फरी अगमबक्तार, छैंव उमींर स़ोनो मानुवात यारासैःव भरिराए याझी ब नल ज़ रैंःके।” 
