﻿दर्सन.
16.
नो सात जना चाकर्‍यारालाई ध्‍यान झ़िमनी तोबो गाए अइ ओरादोज़्‍याव ङाथैके, “जे बाचिकेदा, नो परमेस्‍वरए उरिसलाव सात गोता खुरीर मानुवात याराथुचिके,” है ओरादोक ते, 
उस॰कतावए उखुरी मानुवात उथुव प़ाइँना नो राछ्यासए ओछाप रैवर स़ोनो नोए उसुरूप जैसिउ अङग्‍यालाई धो दाज़्‍याव मिँ भरिराए याक्‍याँत धो सहिउ युँ माजामो घाइर ताकेर। 
नकिन फरी होए उछींताव चाकर्‍याए उखुरी समुन्‍द्र तर्त उथुव प़ाइँना सिउ मिँए उझी स्‍यासो ताद समुन्‍द्रलाव ताज़्‍याव भरी ओपो·स ज़ सिकेर। 
नकिन फरी नोनी निछींताव चाकर्‍याए उखुरी ऱीमुल जीदा, भै जीदा उथुक नलाव ऱी भरी झी ज़ ताके। 
नै ओताव प़ाइँना ऱीराए ङ़ैताव चाकर्‍याए अइ लिद ओपाँज़्‍याव ङाथैके, “अ सतलाव छैंव प्रभु, ङ़ादाकिन ब लिज़्‍याव, एकम्‍न्‍या ब लिज़्‍याव, आव नरायो सजा न्‍यायस ज़ नदोके। 
आव सजा दैवराए भाःकिन ज़ नअगमबक्तारालाई, छैंव नमींरालाई याझी सोभोद्याद सैःव ज़ यारानैज़्‍याव। अब ते नोरालाई झी ज़ नरासवैके। नोर नो दैन्‍याकावर ज़ याल्‍यो।” 
हाःत ज़ नो थाननी मनी तोबो गा अइ लिद हुके, “हैज़ परमप्रभु बनै नसक्ती ल्‍यो गेपरमेस्‍वर, आव नफालो भरी साचो न्‍यायस ज़ नफाल्‍के।” 
नकिन नो स़ोम्‍लोराए याछींताव चाकर्‍याए उखुरी निमी तर्त उथुक घामए मिँरालाई हिप्‍न्‍या जैद ओरायोए, 
नोरालाई य़ेप य़ेप ऱावए यासघाक्‍यो। हितावत मनी नोराए यायुँ माफर्कैर, परमेस्‍वरए ओमान ब नैद माएकेर, झन नो ऩुल्‍पा ऩुल्‍मा जैन्‍या ओहक लिज़्‍याव परमेस्‍वरलाई उमिन हाइद थलो ज़ नैकेर। 
नकिन नो चारताराए याछींताव चाकर्‍याए उखुरी नो राछ्यासए उसिंहासनत उथुक ओराज्‍या भरी चुम चुमो ज़ ताके। नलाव लिज़्‍याव भरिराए यादुखए यासे कर्‍याप कैकेर। 
नोराए मनी यायुँलाई माफर्कैकेर, बुरू याय़ेनलाई ब माऱास्‍द नो याघाइरानी यादैव दुखए झन स्‍वर्गताव परमेस्‍वरलाई थलो ज़ नैकेर। 
नकिन नो पाँच जनाराए याछींताव चाकर्‍याए उखुरी घ्योःव यूफ्रेतिस भैल उथुक नलाव ऱी भरी ओपो·स ज़ सा·के। नो बगरल पुर्बनी हुरिज़्‍याव राजाराए यायेम ब तयार ताके। 
हाःत ज़ नो अजिङ्गरए ओयाःनी तोबो, राछ्यासए ओयाःनी तोबो, नोए ओपाँ सथैज़्‍याव ओनैंए ओयाःनी तोबो, नोर स़ोम्‍लोए यायाःनी ज़ बोकोरो स्‍यासो माचाव पुरूसर पुलुस्‍केर। 
नोर अचम्‍बलाव सरेसर सतैंज़्याव माचाव पुरूसर ज़। नोर आव मानुवाताव राजा भरिरालाई बनै ओसक्ती ल्‍यो परमेस्‍वरए जैद ओरायो खेम्‍न्‍या छ्यामकाव लरैंए उजूँनी दुप्‍नाज़्‍यावर ज़। 
“है जैद जे सैंसिद लिच्‍यो। ङा कुना हुज़्‍याव मिँ मिताव सुए ज़ यामासैंद ङाहुरिज़्‍या। जो सैंसिद झाःसिद लिज़्‍या, हो ओक्‍वार सामा दाद ओनैकिन नाङग्‍या ताद लाज मोर्नो माताद धन्‍याकाव ज़ लिज़्या।” 
नकिन नो बोकोरो स्‍यासो पुरूसराए मानुवाताव राजा भरिरालाई हिब्रू खामनी तोबो आर-मागेद्दोन यादोज़्‍याव पोल यारादुप्‍केर। 
नकिन नो सात जना चाकर्‍यारानी प़ाइँरानी छींताव चाकर्‍याए उखुरी बतासत उथुक स्‍वर्गताव ध्‍यान झ़िमलाव सिंहासनतिन तोबो गा, “अब ते खेम्‍के,” है लिद हुके। 
हाःत ज़ म्‍याल्‍याकनी मिलिक ताद नमर गर्जिद नामर ब थोनो·सिके। नो भोंचालो बनै घ्योःव ओतावए आव मानुवात मिँर यातावकिन खर्क ज़ नाःल्‍दिउ ओमाहुताव। 
नो भोंचालोनी आव मानुवाताव बनै उमिन थासो सहर स़ोंभा ताद प़ाइँ राज्‍यालाव सहरर धलिकेर। है जैद नो उमिन थासो बेबिलोन सहरलाई उजुँ यान्‍या मामेंःद परमेस्‍वरए उरिस सब्याल्सिउ खुरीनी दाखमद्य सवैक्‍यो। 
समुन्‍द्र खार्लाव तापु भरी ब ओपो·स ज़ गदिकेर, हाँर ब आदा बाकेर लिन्‍या ज़ माताके। 
तिसरैर ब बनै घ्योःव घ्योःव तुगुर दँकावर नमतिन मिँराए यातर्त तेकेर। नो तिसरैनिकाव ऩुल बनै माचाव ओतावए मिँराए परमेस्‍वरए उमिन हाइद बनै ज़ थल्‍केर। 
