﻿दर्सन.
5.
नो सिंहासनत च़ुसिद लिज़्‍याव राजाए वोर्फताव उकुइत तोबो आनी हुनी सर्सिउ पोस्‍तोको ङारँःके। नो पोस्‍तोकोत सात गोता छाप झाःद पो·सिउ उलिज़्‍याव। 
हाःत ज़ परमेस्‍वरए तोबो बनै ओर्सा ल्‍यो ओचाकर्‍याए, “नो पोस्‍तोकोताव झाःसिउ छाप हाइद पोस्‍तोको फैधुन्‍या सुवार मालिज़्‍यार?” है लिद उक़िज़्‍याव ङाथैके। 
खाली नो फैद चिऊधुन्‍यार स्‍वर्गत, मानुवात, तल्‍ना नामल ब यामालिज़्याव। 
हाःत ज़ नो पोस्‍तोको फैधुन्‍यार चिऊधुन्‍यार सु ज़ यामारादैवए बनै ङाघर्के। 
हाःत ज़ नो चौबीस जना स़ेररानी तोबोए, “ताघर्नी, यहूदाए ओथोलाव ‘ला’ यादोज़्‍याव, दाऊद राजाए ओजरानी परीव, झेंःस्‍या तावए नो पोस्‍तोकोलाव सात गोता छापर हाइद फैधुन्‍याकाव लिज़्‍या,” है दाँक्‍यो। 
हाःत ज़ नो चार कोन्‍याल लिज़्‍याव जन्‍तु मितावर स़ोनो चौबीस जना स़ेरराए याखार्ल तोबो सिद सैंसिउ पाथा स्‍यासो सिंहासन ङ़ाक च्‍याँःसिद उलिज़्‍याव ङारँःके। नोए उरँःर ब सात गोता, उमीर ब सात गोता यालिज़्‍याव। नो सात गोता उमीर परमेस्‍वरए आव मानुवात आदा होदा ओरापरींव सात गोता उपुरूसर ज़। 
हाःत ज़ नो पाथा सिंहासनत लिज़्याव राजाए ल्‍योक बाद वोर्फताव उकुइताव पोस्‍तोकोलाई रैक्‍यो। 
ओरैव प़ाइँना नो चार कोन्‍यालाव जन्‍तु स्‍यासोर स़ोनो चौबीस जना स़ेरर पाथाए ओङ़ाक फुलुप्‍सिकेर। नोरास सारङ्गर स़ोनो सुने खुरील झाःसिउ धुपर ब उलिज़्‍याव। नो धुप परमेस्‍वरए छैंव उमींराए पोंखारिद याचरैःव यापाँर ज़। 
नक याबाक साःरो गित ब तोबो अइ लिद गैकेर, “नो पोस्‍तोको लाँद ओछापर फैधुन्‍याकाव नँ वाज़ नलिज़्‍या। नँ मिँराए कुइनी सैःसिद, परमेस्‍वरए उजूँनी प़ाइँ राज्‍यालाव मिँर, प़ाइँ जातलाव मिँर, प़ाइँ थोलाव मिँर, प़ाइँ खामनिकाव पाँज़्‍याव मिँरालाई नजिउ झाःद नझीए नरानिखनैके। 
नोरालाई परमेस्‍वरए ओराज्‍यालावर जैद ओसेवा दान्‍यार नराजैके। नोराए ज़ आव मानुवात नँ नराज्‍या चलैन्‍या लेर।” 
हाःत ज़ फरी ङाभाल्‍सिक सिंहासनत च़ुसिउ राजा, ओङ़ाकाव जन्‍तु मितावर स़ोनो चौबीस जना स़ेरर यालिज़्याव घ्वाँगिल परमेस्‍वरए बनै कुधु ओचाकर्‍याराए यार्गा ज़ ङाथैके। नोर हजारका हजार, लाखका लाख यालिज़्‍याव। 
नो चाकर्‍यार प़ाइँए यार्गा तोबो जैद अइ लिद यागैज़्याव, “प़ाइँनिकाव सक्ती, प़ाइँनिकाव धन, प़ाइँनिकाव बुद्धी, प़ाइँनिकाव सा, प़ाइँनिकाव मान, प़ाइँनिकाव असिक, प़ाइँनिकाव घेप्‍पा मिन दैन्‍याकाव नो यासैःव पाथा वाज़ लिज़्‍या।” 
नकिन परमेस्‍वरए ओरासिर्जैवर, स्‍वर्गतावर, मानुवातावर, तल्‍ना नामलावर, समुन्‍द्रल लिज़्‍यावर प़ाइँए ज़ तोबो गा जैद अइ लिद यागैज़्‍याव ङाथैके, “सिंहासनत च़ुसिज़्‍याव राजा स़ोनो यासैःव पाथानिलाई असिक, मान, घेप्‍पा मिन स़ोनो सक्ती ब एकम्‍न्‍या ज़ ओताक।” 
नाः भरिल नो चारता जन्‍तु स्‍यासोराए, “आमेन,” है ल्‍यो ज़ यालिज़्‍याव। नो चौबीस जना स़ेरर ब ओङ़ाक फुलुप्‍सिद ओसेवा दोव ज़ यानैज़्‍याव। 
