﻿१ कोरिन्‍थी.
14.
जे ब प़ाइँरानी ङ़ात छुतए ल्‍योदा मया दान्‍यात कलँ ल्‍यो ताके। हैदी ब परमेस्‍वरए उपुरूसए ओयासिज़्‍याव बरदानर ब खिम्‍न्‍यादा धामा दोच्‍यो। प़ाइँरानी ङ़ात परमेस्‍वरए उपुरूसनी पाँन्‍या खिम्‍च्‍यो। 
परमेस्‍वरए उपुरूसनी छुत खामनी पाँज़्‍याव मिँ ते मिँरास ओपाँज़्‍याव माःक, परमेस्‍वरस पाँज़्‍या। नो मिँए खर्क ज़ यामाथैताव पाँर छैंव पुरूसनी ओपाँवए सु मिँए ज़ माबुझिधुर। 
परमेस्‍वरए उपुरूसनी पाँज़्‍याव मिँए ते मिँराए जूँनी ज़ पाँज़्‍या। नो पाँए पाथ पारैव ब दोज़्‍याव, युँलाई सझेंःद्याव ब दोज़्‍याव, युँ होलाँ ब जैद्याव दोज़्‍याव। 
नो छुत खामनी माबुझिसिउ पाँ पाँज़्‍याव मिँ ते ओललाई वाज़ बनैज़्‍याव। परमेस्‍वरए उपुरूसनी बुझिसिउ पाँ पाँज़्‍याव ते मन्‍दली भरिलाई ज़ बनैज़्याव। 
जे परमेस्‍वरए उपुरूसनी छुत खामनी जेपाँज़्याव ते चाव ज़। खाली होकिन बुरू परमेस्‍वरए उपुरूसनी जेपाँधुकिन ताखेहो है ङालिज़्‍या। काराव ल्‍यो ताकिन नो पुरूसनी छुत खामनी पाँज़्‍यावए नो पाँए ओअर्थ पलास्‍द ओमाराएधुकिन मन्‍दलीलाई माबनैधुव। नोकिन बुरू परमेस्‍वरए उपुरूसनी पाँज़्याव मिँए ओचाहित घेप्‍पा लिज़्या। 
है जैद ङानैं ङामेंर, ङा ब जेस निताव सुए ज़ माबुझिधुन्‍या पाँर ङापाँकिन जेलाई काता ची ओतारिज़्‍याव? बुरू परमेस्‍वरए ल्‍योनिकाव साःरो पाँ ङापलास्‍धुकिन, सुए ज़ यामासैंताव पाँर ङासतैंधुकिन, परमेस्‍वरए उपुरूसनी ङापाँधुकिन, जेलाई ङापैचिधुकिन वाज़ जेलाई तान्‍या लिज़्या। 
किताव तप्‍न्‍या बाजार ब, बाँसुलीर सारङ्गर यातप्‍क यार्गा घेप्‍पा ज़िम्‍ज़ा यामाजैकिन आव गित ओल्‍यो लिन्‍या माथ·रैसिधुइ। 
लरैं दान्‍या झाःसिन्‍याए जूँनी भोंकर तप्‍ज़्यावए चावस ओमातप्‍किन सिपाईंराए आवए उजूँनी ओल्‍यो लिन्‍या कै जैद यासैंरिज़्याव? 
हो मिताव ज़ जेयाःनी प़ाइँए बुझिधुन्‍या पाँ जेमापाँकिन, ‘आव ज़ ओपाँज़्‍याव ओल्‍यो’ लिन्‍या सुए ची ओसैंरिज़्‍याव? नो जेपाँ ते बतासए ओलाँव मिताव ज़ ताज़्या। 
आव मानुवाताव मिँराए सु सु याखामर कुधु किसिम ज़ लिज़्‍यार, खाली ओअर्थ माल्‍यो खाम ते माले। 
हैदी ब ङा ङापाँ नोए ओमाबुझिकिन, नोए ओपाँ ङा ङामाबुझिकिन ओल काताङाव ङा काताङाव मिताव ज़ गिन्‍ताज़्‍या। 
है जैद परमेस्‍वरए उपुरूसनिकाव बरदानर खिम्‍न्‍यादा वाज़ युँ जेदोज़्‍यावए जे ब प़ाइँरानी ङ़ात मन्‍दलीलाई बनैन्‍या बरदानर खिम्‍च्‍यो। 
है जैद जोए परमेस्‍वरए उपुरूसनी छुत खाम ओदोकिन होए ‘नो पाँए ओअर्थ ब पलास्‍धुन्‍या बरदान ङादैक’ लिद परमेस्‍वरलाई ओपोंखारिउक। 
ङा छुत खामनी ङापोंखारिज़्‍या ल्‍यो ताकिन नो ङापुरूसए पोंखारिज़्‍याव, खाली ङाबुद्धी ते माचलिए। 
हिताव ताकिन कातानी दान्‍या लिक ते, ङापुरूसनी ङापोंखारिकिन ङाबुद्धीनी ब ङापोंखारिज़्या, ङापुरूसनी गित ङागैकिन ङाबुद्धीनी ब ङागैज़्या। 
म़ानी जेपोंखारिक माबुझिधुन्‍या पाँनी धन्‍याबाद चरैःद परमेस्‍वरए उमिन बनै ज़ ओथास्‍क है जेलिकिन, नो पाँ माबुझिधुन्‍या मिँए कै जैद जेपाँ जोर्द्याद, “हैज़ ओताक,” है उलिरिज़्‍याव? 
निताव जेपाँनी धन्‍याबाद चरैःन्‍या ते जेचरैःज़्‍याखेहो, खाली नो माबुझिन्‍या मिँलाई ते फाइदा माले। 
निताव छुत खामनी पाँन्‍या बरदान जेकिन ङास झन कुधु लिज़्‍या। होए जूँनी परमेस्‍वरलाई धन्‍याबाद ब ङाचरैःज़्‍या। 
हैदी ब मन्‍दलील यादुप्‍सिक माबुझिसिन्‍या खामनी दस हजार गोता पाँ पाँज़्‍याव देखा, पाँच गोता तादी ब प़ाइँए बुझिन्‍या खामनी ज़ ङापाँरिज़्‍या। 
अ ङानैं ङामेंर, जे निताव पाँर सैंन्‍यात भाउज़ा स्‍यासोर ताताच्‍यो। माचाव य़ेनत वाज़ भाउज़ा मितावर ताच्‍यो, बुद्धीत फरी छिबोर ताच्‍यो। 
धर्मसास्‍त्रल इताव सर्सिउ लिज़्‍या, परमेस्‍वरए है लिज़्या, “ङा जेलाई तादाङावराए यायाःनी, याखाम जेमाबुझिधुज़्‍यावराए ल्‍योनी, ङापाँ ङासथैचिरिज़्‍या। हितावत ब ङापाँ थैद ज़ यान्‍या जेमाले।” 
निताव माबुझिधुन्‍या पाँर परमेस्‍वरए ओपाँ भैंःज़्‍यावराए जूँनी ते माःक, माभैंःज़्‍यावराए जूँनी सरेस लिज़्‍या। फरी परमेस्‍वरए उपुरूसनी पाँन्‍या ते ओपाँ माभैंःज़्‍यावराए जूँनी माःक, भैंःज़्‍यावराए जूँनी लिज़्‍या। 
है जैद मन्‍दलील जेदुप्‍सिक जे प़ाइँए परमेस्‍वरए उपुरूसनी सुए ज़ माबुझिधुन्‍या पाँर जेपाँक, नो बेलाक परमेस्‍वरए ओपाँत माहुवर मासैंतावर नक यालिकिन, “आवर ते बूलिउर ची सा,” है मालेर रो? 
खाली प़ाइँए परमेस्‍वरए उपुरूसनी जेपाँक परमेस्‍वरए ओपाँत माहुवर मासैंतावर नल याहुकिन नो जेपाँए याक्‍याँलाई जाँचिद, “गे ते पापीर ची गेल्‍यो,” लिन्‍या थ·रैन्‍या लेर। 
हो ताकिन नोराए यायुँलाव पाँर छर्लङ्ग रँःद नामक फुलुप्‍सिद, “परमेस्‍वर ते आवरास ची उलिज़्‍याव ओल्‍यो,” लिद या ब परमेस्‍वरए ओसेवा दान्‍या लेर। 
ङानैं ङामेंर, जेदुप्‍सिक जे कितावर ताव परिके लिक ते, जेस ख्वार भजन गैन्‍यार, ख्वार पाँ पैन्‍यार, ख्वार परमेस्‍वरनी साःरो पाँ सतैंसिउ पलास्‍न्‍यार, ख्वार परमेस्‍वरए उपुरूसनी छुत खामनी पाँन्‍यार, ख्वार नो पुरूसनिकाव पाँर पलास्‍न्‍यार जेलिकिन, नो जेपाँ भरी प़ाइँलाई तान्‍या ओताक। 
परमेस्‍वरए उपुरूसनी छुत खामनी पाँन्‍यार यालिकिन ऩेब्‍लो स़ोम्‍लोराए वाज़ ओपाँरक, हो ब तखेप्‍त माःक, पालास पालास ओपाँरक। नोराए यापाँ फरी तोबोए पलास्‍द ओरायोक। 
नो पाँए ओअर्थ पलास्‍धुन्‍यार यामालिकिन नो पाँज़्याव मिँ मन्‍दलील च़िम दाद उलिक। उयुँल उयुँल वाज़ परमेस्‍वरस ओपाँक। 
परमेस्‍वरए उपुरूसनी पाँज़्‍यावर ब ऩेब्‍लो स़ोम्‍लोए वाज़ ओपाँरक। उपुर्कावराए नो पाँर थैद ओथ·रैरक। 
नो थैज़्‍यावराए खार्नी फरी तोबोए परमेस्‍वरए उपुरूसनी साःरो ओचाहित ल्‍यो पाँ ओदैकिन नो ङ़ादाङाव पाँज़्यावए च़िम ओदोवक। 
इतावनी ज़ परमेस्‍वरए उपुरूसनी पाँज़्‍यावर पालास पालास ओपाँरक। हो ताकिन ची नोराए यापाँ थैज़्याव भरिए परमेस्‍वरए ओय़ेनर सैंद यायुँर झेंःन्‍या ले। 
परमेस्‍वरए उपुरूसनी पाँज़्याव मिँए परमेस्‍वरए उपुरूसनी मापाँद ज़ मातान्‍या ते माले। 
काराव ल्‍यो ताकिन परमेस्‍वर अलमल जैज़्याव माःक, ओय़ेन भरी मेलास ज़ लाँज़्‍याव। पो पोङ परमेस्‍वरए उमिनताव लिज़्‍यावराए मन्‍दलील यादोज़्‍याव मिताव, 
जे ब जेदुप्‍सिक जेसकाव मेंमार झ्याउँ झ्याउँ मालिद थैद ओनैरक। नोरालाई पाँन्‍या यासिउ माले। धर्मसास्‍त्रलाव सर्सिउ मिताव यारेराए पाँ धूँल उलिरक। 
नलाव पाँर तोबो ऩेब्‍लो यामाबुझिधुकिन याझ़िमक यारेरालाई है ओरादोरक। मन्‍दलील मेंमार निताव झ्याउँ झ्याउँ लिन्‍या लाज हुव लिज़्‍या। 
सैं परमेस्‍वरए ओपाँ जे जेल्‍योनी सुरू ओताव? सैं परमेस्‍वरए ओपाँ जे वाज़ दैद जेनैज़्‍याव? 
जोए ‘ङा परमेस्‍वरए उपुरूसनिकाव बरदानर दैव ङालिज़्‍या, ओल उपुरूसनी ब ङापाँधुज़्‍या’ है उलिकिन नो मिँए आव ङासरो पाँ ब परमेस्‍वरए ल्‍योनी हुव ज़ ओल्‍यो लिन्‍या ओथ·रैवक। 
ओमाथ·रैकिन ओललाई ब परमेस्‍वरए थ·रैन्‍या माले। 
है जैद ङानैं ङामेंर, जे प़ाइँरानी ङ़ात परमेस्‍वरए उपुरूसनी पाँन्‍यात कलँ ल्‍यो ताके। फरी परमेस्‍वरए उपुरूसनी छुत छुत खामनी पाँन्‍या ब तावैंच्‍यो। 
खाली जेदोज़्‍याव भरी तहस मेलास दाव ताके। 
